Interview oparte na kompetencjach - 'competence based interview'

Z tych pytan wynika zes starala sie o jakas role managera czy kierownika. Nic dziwnego ze o to pytali. W sumie to proste pytania dla kogos kto posiada odpowiednie umiejetnosci. Tutaj sprawdzano pewnosc siebie, innowacyjne podejscie i umiejetnosci motywacyjne oraz twoje miejsce w grupie ludzi.
Jesli ty takich zdolnosci nie posiadasz to nawet najblyskotliwsze odpowiedzi nie ukryja faktu ze nie jestes pewna siebie, innowacyjna osoba ktora potrafi swietnie motywowac siebie i innych. Prowadzacy rozmowe bedzie rowniez ocenial twoja mimike twarzy i ton glosu oraz mowe ciala. A to mu powie wiecej niz milion slow.

To sa naprawde proste pytania jednak odpowiedzi na nie beda rozne bo kazdy ma rozne tego typu sytuacje w zyciu.

Anemonne, gdybym ja umiała wymyslać takie zdarzenia na poczekaniu to miałabym z głowy 90% problemów w moim zyciu. Ja nawet nie potrafię wymyślić nie na poczekaniu - siedząc sobie przy kompie w przygotowaniu do jakiegoś hipotetycznego inteview.
Wiem że muszę coś wymyslić i nikt tego nie zweryfikuje tylko nie znam klucza, przecież muszą jakoś to oceniać, no chyba że na podstawie ogólnego zachowania kandydata, ale odpowiedź też musi być jakoś składna.
Jestem świadoma swoich ograniczeń i nie zamierzam opowiadać jak to zdobyłam Mount Everest w trampkach bo wyjdzie w praniu. Ale ja wybieram stanowiska dla cichych myszek - przy kompie i w papierach, no ale skoro nawet i do takich biorą tylko przebojowych to nie wiem gdzie się podziać...

Nie, skąd, nie jest mi dobrze w mysiej dziurze.
Niestety, szkole i na studiach nawet za bardzo w grupie nie byłam bo mnie odzucili. A gdzie tam liderem.

I jakoś mi nie wychodzi lepiej z interview...tzn normalne pytania to jeszcze - no bo już mam jakieś doświadczenie, ale takie z kosmosu mnie powalają. Ale tak zawsze było- umiałam udzielać tylko zwięzłych, konkretnych odpowiedzi na konkretne pytania, wymyslanie to był mój słaby punkt.

Jakieś przykłady odpowiedzi może?

No ale skoro nawet taka papierkowa praca nie jest dla mnie bez takich doświadczeń to jakiej mam szukać?

Brzydullo, skąd możesz wiedzieć jakich oni odpowiedzi oczekiwali? Być może wcale nie chodzi o szukanie osobowości lidera, ale wyłącznie o sprawdzenie, czy dana osoba radzi sobie z różnymi sytuacjami. Ty nie możesz sobie z tymi pytaniami poradzić, bo nie akceptujesz siebie.

Są dwie możliwości: można zmieniać to, co nam się w sobie nie podoba lub można zaakceptować i...być z tego dumnym. Jesteś konkretna, dokładna, sumienna - to to podkreślaj. A Ty się uparcie skupiasz na brakach.

Można np. tak:
*1. Podaj przykład sytuacji kiedy zademontrowałeś/aś pewność siebie pomimo opozycji ze strony innych.

Pewność siebie mimo opozycji zachowuję w sytuacjach, kiedy jestem przekonana do swoich racji. Ponieważ mam duża wiedzę (popartą doświadczeniem) w tematyce medycznej - takie sytuacje zdarzały się często. <nie mam pojęcia na czym polegały Twoje dotychczasowe prace, ale poszukaj lub wymyśl konkretne przykłady, kiedy ktoś kazał Ci coś zrobić tak i tak, a Ty zrobiłaś to inaczej, bo uważałaś to za słuszne. Kojarzę, że pracujesz w czymś związanym z medycyną. Gdybyś była pielęgniarką to mogłyby to być przykłady w stylu "pobrałam dwie probówki krwi zamiast trzech, mimo protestu drugiej pielęgniarki, bo wiem, że z dwóch też się te badania da wykonać a pobranie trzeciej wiązałoby się z dodatkowym, niepotrzebnym wkłuciem", "zabrałam na badanie w pierwszej kolejności staruszkę, która bardzo się go obawiała i chciała mieć je za sobą, mimo, że pozostali pacjenci protestowali, bo staruszka była zapisana dopiero za nimi">

*2. Podaj przykład sytuacji kiedy obstawałeś/aś przy swoim zdaniu mimo sprzeciwu ze strony grupy w imię zasady.

Idealne pytanie dla podkreślenia swoich zalet. Odpowiedź brzmi: nigdy nie obstaję przy swoim zdaniu "w imię zasady". Zawsze biorę pod uwagę argumenty innych osób i, jeśli wydają mi się słuszne, jestem skłonna zmienić swoje wcześniejsze stanowisko.

*3. Podaj przykład sytuacji kiedy, nie będąc liderem, przejąłeś/aś zadania lidera w grupie żeby osiągnąć cel/ wykonać zadanie i osiągnąłeś/aś sukces.

Nie mam predyspozycji do zajmowania w grupie pozycji lidera. Starannie i sumiennie wykonuję powierzone obowiązki, więc mogę być doskonałym wsparciem dla lidera i cennym dla grupy członkiem, ale nie liderem.

I tak dalej. Rób zalety ze swoich cech, zamiast je ukrywać i ubolewać nad tym, że innych nie posiadasz!

Brzydulla, osobowość lidera posiada niewiele osób. I wcale nie do każdej pracy są oni najbardziej poszukiwani. Po co komu chociażby księgowa z osobowością lidera?
Mylisz osobowość lidera z umiejętnością komunikacji i radzenia sobie. Osobowości się nie zmienia, umiejętności można zdobyć.

Niestety poległam, 2 razy od tego czasu. Na braku 'kompetencji miękkich' jak to nazwałaś.

Vinnga, może w PRLu. Współczesny księgowy (tak to sobie wyobrażam) to ktoś więcej kto po prostu wpisuje wydatki i przychody do księgi, to ktoś kto potrafi zaproponować rozwiązania firmie tak żeby oszczędzić jak najwięcej pieniędzy i, jak sobie wyobrażam,negocjować te rozwiązania wewnątrz firmy,a czasem pewnie też reprezentować firmę przed US.
Pewien stopień osobowości lidera przydaje się niemal w każdym zawodzie. A już na pewno komunikatywności, autoprezentacji i prezentacji w ogóle ,negocjacji...

brzydulla przykro mi, że nie udało ci się przebrnąć. Uważam, że pewne kwestie są możliwe do doskonalenia. Oczywiście liczą się chęci i czas oraz osoby, które w tym pomogą. Gdybyś miała jakieś pytania w zakresie kompetencji miękkich ( i nie tylko oczywiście) to pisz o każdej porze. Mogę ci podesłać również kilka pozcyji książkowych

Zgodzę się z tym, że samo czytanie na niewiele się zdaje dlatego najlepiej uczestniczyć w warsztatach - no ale na te trzeba znaleźć czas. Zerknę czy mam w pdf coś dla ciebie a jak nie mam w formie pdf ( rzadko korzystam z tej formy) to podeślę ci tytuły i jak będziesz miała czas, chęć to sobie ściągniesz. Choć pozycja : "Sztuka skutecznego porozmiewania się"  zawiera ćwiczenia więc warto mieć ją w formie tradycyjnej
A mam pytanie, byłaś kiedyś na takich warsztatach dotyczących komunikacji?

brzydulla to nie do końca jest jak z talentem, owszem trzeba mieć pewne predyspozycje np. do roli lidera. Natomiast jeśli chodzi o kompetencje miękkie takie jak np. komunikacja , asertywność, motywacja etc. to uczymy się ich od dziecka, najlepiej aby kluczowym nauczycielem był sam rodzic. Zdaję sobie sprawę, że z perspektywy dotychczasowych doświadczeń możesz być zniechęcona, ale warto próbować szlifować. To też zależy na ile ty odczuwasz dyskomfort w życiu codziennym, czy przeszkadza ci to nadal w utrzymaniu lub szukaniu pracy? mogą to być czynniki motywujące do zmian:)

No jak się zastanowimy dobrze, to każdy z nas posiada cechy rodziców ( czy nam się to podoba czy nie ) . Ważna jest jednak świadomość tego z czym czujemy się dobrze a z czym źle no i coś z tym należy zrobić.
Uważam, że warto nad tym pracować. Piszesz, że byłaś na warsztatach i że nie wypadłaś najlepiej. A skąd takie przekonanie? dostałaś taką informacje zwrotną czy sama siebie tak oceniasz?

oczywiście, że mają wartość !!! trzeba je tylko odpowiednio wyeksponować   jeśli sama nie potrafisz tego zrobić zawsze możesz skorzystać z pomocy kogoś kto ma w tym doświadczenie, nie zmieni to jednak faktu, że czujesz "braki" w oczekiwaniach pracodawcy. Pamiętaj jednak, że można nad  tym pracować. Szukałam czy mam coś w pdf dla ciebie i nie mam, ale poprosiłam znajomego żeby mi podesłał ( jednak samo czytanie to tylko 30% ) . Mam propozycję, jeśli będziesz przygotowywała się do rozmowy ( albo poprostu chcesz sobie przeanalizować swoje umiejętności i odpowiednio je ubrać w słowa ) napisz do mnie na priv, może uda nam się coś wspólnie wymyślić

A może ktoś miał podobny problem i chciałby się podzielić rozwiązaniami?

Prawda jest taka ze na interview trzeba umiec sie tak zachwalac zeby sie "sprzedac"
Pracodawca musi uwierzyc ze to wlasnie myjestesmy ta perla ktorej on tak ciezko poszukiwal przez caly ten czas
Pierwszym krokiem do efektywnego "sprzedania" sie jest uwierzenie w siebie

Dobre to o tym sloniu...:)
Fajne porownanie ktore zamierzam szybko sprzedac. Za pozwoleniem oczywiscie...

Ja mialam w zelszym tygodniu competency interview i wczoraj mi powiedziano ze prace mam.
"Sprzedawalam sie" godzine i pietnascie minut ciagiem.

P.S. Nie mam 15 lat doswiadczenia.

Czytals w internecie competency questions? Przyklady?

Tak. Plus parę z własnego doświadczenia.
Na wiele pytań mogę rozbrajająco opowiedzieć jak poległam. Moje przykłady sukcesów są nieprzekonujące.
Wymyslić czegoś 'on the spot' nie dam rady- kreatywność nie jest moją mocną stroną.

Nie mówię że kreować pytania tylko odpowiedzi. W sensie że jak nie mam dobrego przykładu to wymyślę.
Z tymi odpowiedziami z internetu - tak zrobiłaś?
Można się pewnie wkopać tak uczniowie ściagający wypracowania z sieci... No i nie da się przewidzieć wszystkiego.

A nie do końca...
Albo może brakuje mi jakieś specjalnego typu inteligencji.
A w sieci są raczej generalne wskazówki niż konkretnego przykłady do wykorzystania. W każdym razie ja nie potrafię znaleźć takich które byłyby przydatne dla mnie.
Oto parę przykładów mojego 'nieradzenia sobie':
1. Pacjent wchodzi i od razu,mniej czy bardziej agresywnie oświadcza że nie jestem osobą z którą chce rozmawiać (bo on życzy sobie rozmawiać tylko z konsultantem). Grzecznie go proszę żeby wrócił do poczekalni, konsultant go zaraz poprosi. Czasami konsultanta nie ma i może się zrobić bardziej przykro bo pacjent na mnie że mu wysłano list że ma tu przyjśc na wizytę do konsultanta. Grzecznie przepraszam i próbuję robić swoje (przeprowadzić wizytę) lub proponuję żeby przełozył wizytę i przyszedł na wizyte do konsultanta w przyszłym tygodniu. Jedyne rozwiązanie jakie mi przychodzi do głowy ale mam wrażenie że słaby przykład na to jak poradziłam sobie z trudnym klientem. Dobry przykład by był gdyby pod koniec wizyty powiedział że właściwie to on sam nie wie czemu tak chciał tego konsultanta widzieć...
2. Pacjent po wizycie u mnie prosi o dodatkową nieplanowaną tydzień później żeby omówić plan z konsultantem,mimo że już mu to wyjasnilam a sam plan był rzecz jasna, planem konsultanta. Chyba jestem nieprzekonująca czy co?
3. Potencjalne 'competency question': opowiedz jak rozwiązałeś jakiś konflikt. Nie mam pojecia, nigdy mi się to nie udało.
4. Opowiedz jak użyłeś swoich zdolności przywódczych żeby zmotywować grupę do osiągnięcia celu. Nie mam pojęcia.
5. Jak przekonasz kogoś do swojego zdania? Odpowiedziałam że słucham opinii innych i jesli mają rację to im ją przyznaję, a w sytuacji kiedy nie moglibyśmy uzgodnić wspólnego stanowiska poprosiłabym osobę 3 o opinię...Nie podobało się... A w praktyce jest tak że nikt nie słucha mojego zdania nawet jak mam rację i wyciągam im przykłady na to z literatury...

Moje 15 lat doświadczenia obliguje i raczej powinnam się opierać na przykładach z pracy a nie opowiadać o sytuacjach z wycieczek szkolnych prawda?
No i moja branża jest dość specyficzna więc cudze przykłady byłoby mi trudno dopasować.

I w ogóle to wychodzi oczami,uszami i każdym porem mojej skóry że jestem sierotkowata ...
Sama mi parę postów wyżej powiedziałas że widocznie to nie jest praca dla mnie,tylko że ja wcale nie aplikuję na żadne menadżerskie, handlowe, czy mające w opisie 'nawiązywanie kontaktów z KOL'... Tylko w taki razie jaka praca jest dla mnie? Jak wyslę aplikację to Tesco na kasę to mnie wysmieja...

Chcę Ci pokazać że nie każdym może pójść i zabłysnąć tak jak Ty.
I że to nie jest moja zła wola tylko ja sobie rzeczywiście społecznie nie radzę. Wiara w siebie nie ma tu nic do rzeczy boczy wierzę czy nie zachowuję się podobnie. A mając minimum samokrytycyzmu trudno jest wierzyć w siebie przy takich 'osiągnięciach'.

Moja koleżanka kiedyś na studiach podyplomowych miała takie ćwiczenie żeby przedstawić biznesplan zadanej firmy i zachęcić resztę grupy do  'zainwestowania'. Zadaną firmą była fabryka grzdymulców. Po jej prezentacji cała grupa prawie wyraziła chęć inwestowania w biznes a prowadzący skomentował: pierwszy raz mi się zdarzyło że nikt nawet nie zapytał co to są grzdymulce... Ale gdybym 'pozyczyła' sobie to jej doświadczenie na jakieś interview to i tak nikt by minie uwierzył bo to się kłoci z moją 'autoprezentacją'. Równie dobrze mogłabym kogoś przekonywać że byłam miss województwa...

Pytanie czy to można naprawić i na czym miałoby to polegać? Ja stosuję te wszystkie 'dobre rady' -ubieram się odpowiednio, nie drapię się po tyłku, patrzę rozmówcom w twarz/oczy, nie mówię źle  o poprzednim pracodawcy, mówię że szukam nowej pracy bo szukam nowych wyzwań i możliwości rozwoju, robię slajdy wg zasady 'hasła a nie pisanie całych zdań i czytanie ich' ale i tak wypadam blado... Brakuje mi czegoś, tego samego zapewne co powodowało że zawsze byłam i będę sierotką...

brzydullo, przeczytałam  wszystkie twoje wcześniejsze posty. Nie prowadziłam z tobą żadnej konwersacji osobiście więc nie chcę "wyrokować" a do oceny kogoś daleka mi droga, ale wiem  na pewno  czego na bank ci brakuje i co widza pracodawcy: to jest twoje nastawienie. To już nawet nie chodzi o to czy ty umiesz czy nie umiesz się komunikować, może umiesz ale postanowiłaś ( wybrałaś ) , że będziesz przekonywać ludzi o swojej "beznadziejności". Czytając twoje posty pomyślałam: no kurcze, przekonała mnie!!!! tak uparcie podkreślasz swoje wady, swoją "nieporadność", że ludzie ( z forum) w pewnym momencie się poddają bo bijesz ich na argumenty.
Jak dobrze się domyślam, nie najlepiej ci z tym faktem, że jest tak jak jest, więc odwróć to teraz. To nie są żadne psycho techniki - to jest życie. Pisałaś, że mieszkałaś z jakąś psycholożką która powiedziała ci, że nie da się zmienić osobowości - to prawda, nie da się zmienić, ale mamy możliwość zmienić postawę. Być może jesteś introwertykiem i to jest osobowość, ale to nie znaczy, że musisz przyjomować postawę PESYMISTY!  
I teraz kwestia wyboru: jeśli jest ci dobrze tak jak jest to nie zmieniaj tego, ale nie obwieszczaj też światu tego w czym czujesz się słabo, bo i po co? a jeśli jest ci z tym źle to pracuj nad sobą ( wszelkimi sposobami )
Jeżeli trafiłaś na pytania kompetencyjne to powiedz prawdę, skąd przekonanie że oni szukają przebojowego lidera, kreatywnego, asertywnego etc. ?? a może właśnie szukają szarej myszki , która sie nie będzie "stawiać"???
Jestem zdania, że na każdej z rozmów należy być sobą.
Nie siedzisz w głowie rekruterów i nie wiesz czy zawsze będzie im chodzić o posiadanie cech lidera
Jeśli masz wątpliwości co do celowości pytania, to zapytaj zwyczajnie - nikt ci głowy nie urwie.

A i jeszcze jedno: sugeruje ci jednak aby w przygotowaniu do tego rodzaju interviev pomagała ci  druga osoba. Dlaczego? ponieważ nie jesteś w stanie sama wydobyć z siebie nic dobrego - i nie dlatego, że nie posiadasz takich cech, ale dlatego że z własnego wyboru wolisz przekonywać ludzi o tym, że jesteś  jak to sama nazywasz" sierotką"
Spróbuj, to cie w żaden sposób nie zabije, nic nie stracisz a może coś zyskasz.

Może jest ktoś "na sali", kto borykał się z podobnymi doświadczeniami???

[Punktualność, obowiązkowość, unikanie konfliktów to akuart są bardzo ważne i niestety rzadkie atuty wiesz , dużo można o sobie opowiadać, ale prawda jest taka, że większość nie wiedzieć czemu postanawia się "wbić w schemat" czyli idzie za ciosem i mówi to co wydaje mu się, że pracodawca chciałby usłyszeć. Ale nie wiemy CO PRACODAWCA CHCE USŁYSZEĆ.  Dlatego warto być prawdziwym, mieć świadomość swoich mocnych i słabych stron.

Nie sądzę, że opowiadasz to co na forum, niemniej jednak twoje nastawienie i przekonanie o beznadziejności ludzie łatwo wyczuwają.

A gdyby te punktualności, odpowiedzialności i niekonfliktowości nazwać nieco inaczej i ociupinkę rozbudować?

Sumienność, precyzja, dokładność, doskonale się sprawdzam w zadaniach wymagających cierpliwości, analityczny umysł, w sposób odpowiedzialny podchodzę do powierzonych mi obowiązków, zawsze doprowadzam zadania do końca, jestem wytrwała i konsekwentna w dążeniu do celu, umiem współpracować z innymi, jestem osobą niekonfliktową, staram się zawsze znaleźć najlepsze wyjście z sytuacji, wszelkie zadania wykonuję na czas, w ramach ciekawostki - nigdy nie spóźniłam się do pracy

Napisałam praktycznie to samo co Ty...

To moze w ogole sie przekwalifikuj i zaloz cos wlasnego. Z Twoim obecnym podejsciem do siebie, swiata, ludzi ogolem i w szczegole, to ja nie widze wielkich szans dla Ciebie u jakiegokolwiek pracodawcy.

Po cholere ktos ma zatrudniac osobe, ktore emanuje na 100 km niechecia do samej siebie? Jesli nie lubi siebie to jak ma lubic innych? A przeciez w kazdej pracy bedziesz sie stykala z tymi innymi.

Do kogo masz zal i pretensje o swoje niepowodzenia..jakiekolwiek, nie tylko zawodowe? Do rodzicow, ze Cie urodzili? Zarty chyba sobie stroisz.

Ani jednej Twojej wypowiedzi nie znalazlam, w ktorej przyznalabys komus tutaj racje, ze moze jednak cos tam w tym jest, ze moze masz szanse na poprawe swego losu jesli sama sie do tego przylozysz.

Cokolwiek i ktokolwiek Ci poradzi Ty zmiejsca to negujesz i k0ontratakujesz. I dziwisz sie, ze nikt z taka osoba nie bedzie chcial miec do czynienia? To ma byc ta "niekonfliktowosc"?  W takim razie nie chcialabym natknac sie na Twoja konfliktowosc. Bo nawet jesli siedzisz jak mysz pod miotla cicho i chowasz glowe w piasek przy najmniejszej awanturze zamiast asertywnie pokazac swoja strone medalu, to wcale nie czyni z Ciebie osoby niekonfliktowej. Wrecz przeciwnie, ludzie unikaja takich cichych nie wiadomo co sobie myslacych mrukow. Ja osobiscie wole jak mi ktos kawe na lawe nawet niemila dla mnie wylozy i sprawe po meskku od reki zalatwimy niz z "przyjemnym" usmieszkiem pojdzie sobie pomamrotac na moj temat pod nosem. Wlasnie takiej osoby balabym sie najbardziej. Jak to mowia..cicha woda..tyle, ze tu w negatywnym znaczeniu.

Nikt nie lubi pesymistow wiec cos z tym zrob, bo wylewanie zolci i zalu na swoj los w niczym Ci na dluzsza mete nie pomoze.

Ja Ci zycze powodzenia ale tylko tyle moge zrobic. To Twoje zycie i albo je sama sobie ulozysz ciezka praca nad soba sama albo je spieprzysz dokumentnie. Masz wybor.

A ta maszkara w Twoim avatarze to jakas masakra. Tak sie symbolizujesz?

a moglabys sobie dac juz odpust calkowity z tym obwinianiem matki za wszystko zlego co Cie spotkalo?
To jest zwykle lenistwo, zrzucanie odpowiedzialnosci za WLASNE bledy czy niepowodzenia na kogos innego. Urody moze Ci nie dala, ale dala Ci zycie i czy je sknocisz czy jako tako przezyjesz to TWOJE a nie jej zadanie. Ona juz swoje zrobila. Teraz czas na Ciebie..a Ty co robisz? Cos jednak zrobilas i osiagnelas a teraz koniec wysilku, tylko jeczysz i ja obwiniasz.

Jesli nie umiesz w towarzystwie jezyka w gebie znalezc to znaczy, ze albo starasz sie byc nad wyraz inna niz jestes i granie Ci nie wychodzi albo rzeczywiscie masz tabula rase w glowie. Co przy przeczytaniu chocby kilku ksiazek w zyciu oraz kontakcie z otaczajacym nas swiatem jest raczej niemozliwe.

Osobiscie nienawidze aktorstwa i showmanow. Na takie pytanie: co o tym sadzisz (jak ksiazka czy film) najlepiej odpowiedziec zgodnie z prawda, ze nic, bo nie wiem o czym mowa albo, ze ten temat jest dla mnie malo fascynujacy i nie bede sie udzielac. Czemu, za przeproszeniem, mam caly swiat w zadek calowac, zeby sie komus przypodobac? Takie sztuczne "brylowanie" w towarzystwie to dopiero obciach, z daleka widac i czuc, jak ktos robi z siebie innego niz jest. A ta cala B. Jones to wlasnie przyklad takiej idiotki. Slodkiej ale idiotki.

Wiesz co jest w Tobie najstraszniejsze? Nie Twoja uroda (znam bardzo nieatrakcyjne osoby, wrecz ulomne a lubiane przez wielu), nie Twoja myszowatosc, niesmialosc, brak przebojowosci. Najstraszniejsze jest Twoje malkontenctwo. Na ten temat to podejrzewam prace doktorska moglabys napisac.

Jak nie wiesz jaka kariere zrobic to moze taka, gdzie bedziesz calkiem od innych odizolowana? Ksiazki pisz, np. pod tytulem: tylko piekni trafiaja do nieba.

Mam serdecznie dosc tego watku oraz tego drugiego o brzydactwie. Takiego kolka wzajemnej adoracji, jakie tam stworzylyscie z tymi 40-letnimi "staruszkami", to ja juz dawno nie spotkalam. Istna sekta albo zlot czarownic. Lysa Gora przy Was to nic.

Zrobił się trochę off top . Chciałabym jednak zwrócić na bardzo ważną kwestie poruszoną w tym temacie. Ludzie upierają się ( nie wiadomo dlaczego), żeby na tego rodzaju "szoł jakim jest np. assement center"  lub takim jaki miała autorka wątku, pokazać się zupełnie kimś innym niż są - bo wg. nich to właśnie kogos takiego potrzebuje pracodawca. A to nie prawda. Nigdy do końca nie wiemy co się spodoba a co nie i tak jak wcześniej już zaznaczyłam, jeżeli aplikujesz na stanowisko samodzielnie, nie wymagające szczególnego kontaktu z klientem, współpracownikami umiarkowanie to może takie interviev  ma na celu sprawdzić czy nie posiadasz cech lidera, które mogą źle wpłynąc na wykonywanie tego stanowiska( ponieważ np. możesz się źle czuć samej ze sobą i zrezygnujesz z pracy), skąd od razu założenie, że potrzebują szoł mena? rozumiem, że autorka ma pewne doświadczenie po którym wnioskuje, że tak jest, ale wypada mi zadać pytanie na ilu tego rodzaju rozmowach była? w ilu przypadkach jej kandydatura została odrzucona, w ilu przypadkach dostała informacje zwrotną?( bo sam fakt , że odrzucili kandydaturę nie musi świadczyć że to ze wzgledu na brak kompetencji miękkich) .
Podkreślam to zawsze: warto być sobą w każdej sytuacji, jeśli czuję wewnętrzne braki z którymi mi źle to je "uzupełniam", ale nigdy nie udawaj kimś kim nie jesteś i na dobrą sprawę nie chcesz być
Może wypowie się jeszcze ktoś kto miał podobne doświadczenia jak autorka wątku??

Ktoś ją prosił o zycie? Powiedziała sobie: jestem beztalenciem ale co tam, urodze nowe beztalencie.
Proszę wymień mi moje błedy. Tylko nie mów że malkontenctwo bo o tym nikt akurat w moim otoczeniu nie wie. I jak już to dostałam je w spadku od matki bo całe zycie slyszałam: nie próbuj bo i tak ci się nie uda, jesteś moim dzieckiem to za wiele w życiu nie osiągniesz...

'Coś'osiągałam przez 25 lat wyrzeczeń i cieżkiego wysiłku, tak właśnie sobie wyobrażam że dobiegając 40tki będę używać tego co zapracowałam a nie zaczynać od początku.

Podczas luźnego spotkania w towarzystwie nie rozmawia się o literaturze. Rozmawia się o najczęsciej o tzw niczym.
No mam tabula rasa w głowie. Moja wina? Jak tak to co zrobiłam źle?

To nie czytaj.