Praca razem z mezem

Czy Twoim dylematem jest samo przyjęcie tej konkretnej pracy, czy perspektywa pracy razem z mężem w tym samym miejscu?

Ja bym na Twoim miejscu brała tę pracę. Sama piszesz, że nie masz doświadczenia i od czegoś trzeba zacząć - to moim zdaniem idealna okazja. Jeśli Ci się nie spodoba, zawsze możesz po czasie zrezygnować, a przynajmniej będziesz miała co wpisać do CV.

Ok, to podzielę się z Tobą własnym doświadczeniem. Dwa lata temu byłam w niemal identycznej sytuacji jak Ty - akurat pilnie szukałam pracy, a w firmie, w której pracował mój facet, szukali kogoś. Poszłam najpierw na praktyki, a potem mnie zatrudnili i pracuję tu do dzisiaj - mój facet też. Nie wpłynęło to negatywnie na nasze relacje, a nawet chyba je poprawiło. Też nie współpracujemy ze sobą blisko, mamy oddzielne stanowiska i odległość kilkunastu metrów do siebie Myślę, że nie ma sensu zakładać hipotetycznych sytuacji, takich jak np. konflikt - nie masz żadnej pewności, że w ogóle coś takiego będzie mieć miejsce, więc lepiej chyba porzucić czarnowidztwo. A co do stresu - mój facet przychodzi do domu o wiele bardziej zestresowany niż ja, z prostej przyczyny: jest mniej odporny na stres i wszystkim się dwa razy bardziej przejmuje

Opiekunka13-wiesz co? Tu chyba nie chodzi o nielubienie pracy, mysle, ze bardziej o to, ze przelozeni wywieraja duza presje, czesto maz czuje sie malo doceniany-i to tez jest czynnik, o ktory sie troche boje...

a moze za bardzo o tym rozmyslam?

Anemonne-dzieki za historie wydaje mi sie, ze moj mezo tez malo odporny. Caly czas o tym mysle.

Chyba argument markos o tym, że pracując z mężem w jednej firmie nie ma szans na romans, jednoznacznie przesądza o tym, że nie powinnaś brać tej roboty . A tak serio, to ja widziałabym ogólnie jeden mały minus - to, że masz znajomych w tej firmie,  bo jak będziesz chciała odejść, to przez wzgląd na nich będziesz czuła się zobowiązana itd... Ale spróbuj i jak coś Ci nie będzie pasować, to jasno mów innym, o co chodzi, bo czasami jest tak, że jak się pracuje ze znajomymi, to współpraca układa się gorzej...

Ja jestem z tych delikwentek ,ktora i w domu z moim chłopiną przebywala, i w pracy w tym samym czasie, pozniej jak zmianami sie mijalismy  to sie nie widzielismy prawie w ogole,on przy wyjsciu a ja przy wejsciu do pracy hehe.
Wiec jest tak,ze  jak mamy na rano to razem szykujemy sie rano do pracy,razem wyjezdzamy do pracy,widzimy sie w pracy, jak konczymy prace to rzecz jasna widzimy sie w domu, a jak zmianami sie mijami to widzimy sie na sam wieczor,albo i tez nie.

Staramy sie aby od poludnia do samego późna  wieczora dziecko same w domu ne siedzialo,dlatego ktores z nas  raczej  w domu bywa,by córka tyle godzin nie byla w domu, choc jej to nie przeszkadza, ale wtedy zawsze jak nie ma kto do lekcji zagonic, czy przypilowac, to wlącza sie jej samowolka
Zanim stworzylismy związek, rowniez pracowalismy w tej samej kooperacji sporrroo czasu,wiec jakby nie patrzez po takim czasie znalismy sie jak łyse konie