Brak reakcji...

Dobry wieczor,

Bradzo przykra sytuacja dla ciebie. Tym bardziej, ze jestes w ciazy i potrzebujesz spokoju, dobrej atmoswery rodzinnej i dobrego samopoczucia.

Tesciowa, bo mozna tak ja nazwac, nawet jesli nie macie slubu, wyglada na kogos agresywnego, zle nastwionego do ciebie i brak jej po prostu kultury.  Ona zachowuje sie tak, jakby byla rozczarowna z wyboru partnerki jej syna, tak jakby miala prawo jeszcze dyktowac prawa ulozonego juz zycia jej syna. Ocenia cie nieludzko, nie jestes wystarczajaca dobra partia? O to chodzi, ze nie masz pozycji, pieniedzy, pracy? O co chodzi tej kobiecie? Moze o to, ze nie jestes ksiezniczka z palacem? Ale normalna kobieta, ktora dala synowi dzieci?
Dziwne sa niektore sytuacje w rodzinach, szczegolnie bulwersujace sa naturalne odrzucenia kogos tylko dlatego, ze nie miesci sie w oczekiwane ramki?

Musisz byc silna, dyplomatyczna i bys nie tracila ciepla ze strony twojego partnera, nie skarz sie za duzo na jego matke, nie krytykuj juz jej, bo bedzie ci gorzej, a jego zaczna te twoje skargi denerwowac... Tak, niestety...
On nie wytrzyma w tym konflikcie a jak miedzy wami dojdzie do jakiegos problemu, to przeciez mamusia jest obok.Ale to wcale nie znaczy, ze masz chowac glowe w piasek. Nie, czas gra na twoja korzysc! Stan sie obserwatorka wydarzen, ktorych nie bedziesz prowokowac. Moze jeszcze bedzie taka sytuacja, ze ona stanie sie ta osoba oceniona w koncu przez syna, ale bez twojej ingerencji.
Wiem, ze to ciezka sytuacja, ale nie mozesz tracic zimnej krwi i podejsc do tego z madroscia. Skoro, wiesz, ze jest wezem, to go nie atakuj, zalatw go inaczej. Masz byc grzeczna, ciepla, usmiechnieta, nigdy zle do niej nastawiona, ale swoje wiesz i bronisz w ten sposob twojego miejsca. Nie wiem jaki masz charakter i czy bylabys zdolna do tego by ulaskawic rozjatrzona kreature. Dobro w obliczu zla. Ona moze po prostu ciebie nie zna i z gory cie odrzucila. Ale nie znam do konca kontekstu rodzinnego, wiec tylko sie zastanawiam jak ci pomoc.

Z powazaniem
Blanche neige

Blanche neige serdecznie dziękuję za słowa otuchy, wiem, że muszę być silna, bo to, że będę się denerwować i obwiniać chłopaka, że nic nie robi też nic nie da. Ale na prawde jest mi przykro słysząc od ludzi, że ona takie rzeczy opowiada, co absolutnie nie jest prawdą. Mieszkamy w małej wiosce ( ja od dwóch lat, bo pochodzę z innej miejscowości) i boję się tego, że nie długo to ludzie zaczną mnie wytykać palcami jak będę szła po ulicy...Z drugiej strony wiem, że jemu jest ciężko bo stoi między mną a matką, ale taka całkowita obojętność na to wszystko też chyba nam nie służy...

Dzisiaj będąc na spacerze zauważyłam ją na drodze, wahałam się czy podejść i zapytać dlaczego takie bzdury wygaduje na mój temat jednak się nie odważyłam, skręciłam w boczną uliczkę, aby się z nią nie spotkać. No ale chyba w końcu muszę, bo jest to dla mnie przykre... Heh ciekawe jak będą wyglądały święta w tym roku, zawsze jechaliśmy wspólnie z jego matką do jego babki, a teraz??? Ja osobiście po tym wszystkim nie mam ochoty na spędzenie z nią świąt, wigilii...

Z zawodu jestem pedagogiem, obecnie odkąd przeprowadziłam się do chłopaka, czyli od 2 lat, nie pracuję, pomagam mu w prowadzeniu firmy, wykształcenie wyższe. Zainteresowania książki o tematyce Afryki oraz uwielbiam wycieczki górskie. Ja nie mówię, że nie wpuszczę mamy mojego chłopaka do naszego domu, ona sama przestała przychodzić, po tym jak dowiedziała się, że jestem w ciąży. Nikt jej tego nie zabronił. Ja od tego czasu się z nią nie widziałam i nie rozmawiałam, więc nie wiem co jaj jej złego zrobiłam, że takie rzeczy wygaduje na mój temat...

Heh niestety to co ma mój partner zawdzięcza tylko i wyłącznie sobie, ciężkiej pracy od rodziców nic nie dostał, jego matka nigdy nam w niczym nie pomogła, to my jej ciągle pomagamy, finansowo.  Co do drugiej ciąży to oboje chcieliśmy. Mój chłopak jak się dowiedział to bardzo się ucieszył... Heh ale ja niestety od początku jej nie pasowałam i tak jest nadal. Ciągle tylko opowiada wszystkim wokoło, że ona mu musi oczy otworzyć i takie tam, że by mnie zostawił itp. A my naprwdę tworzymy udany związek, wiadomo jak każdy mamy swoje problemy, czy czasem się kłócimy, ale i tak bardzo się kochamy. Nie wiem dlaczego ona chce to zepsuć...

Kiedyś rozmawialiśmy z partnerem na ten temat i to on stwierdził, że na razie jest dobrze tak jak jest, więc ja nie będę na niego naciskać. A co do ślubu to jego matka też stwierdziła, że ona do tego nie dopuści... A z resztą czy ślub jest potrzebny do bycia szczęśliwym? My go nie mamy i jesteśmy...

Nie wiem po czym to wywnioskowałaś... To Twoim zdaniem jak siedzę w domu, zajmuję się domem, dzieckiem, pomagam mu w firmie to poleciałam na kasę??? Nie rozumiem takich wypowiedzi... To co Twoim zdaniem świadczy o tym, że poleciałam na kasę?

Co ja wniosłam materialnie do związku? To jest dziwne pytanie... A co miałam wnieść? Od czasu kiedy zamieszkałam z moim chłopakiem nie pracuję taki region niestety, że nie ma pracy,nie znam tu nikogo, a on nawet nie próbował pomóc mi w znalezieniu pracy, więc pomagałam mu  firmie i to naprawdę nie mało... Później jak urodziło się dziecko to oprócz zajmowania się domem i "pracą" w jego firmie zajmowałam się dzieckiem... Jak dziecko podrosło tzn. kwalifikowało się do żłobka, znalazłam sobie staż, ale niestety nie poszłam, bo mój chłopak stwierdził, że jemu więcej pomagam w firmie i żeby było tak jak jest... Oczywiście jeszcze dodam, że nigdy nic za tą pomoc nie otrzymywałam...Nie chce nic za to, bo przecież jesteśmy razem to trzeba sobie pomagać, ale mógłby czasem rzucić chociaż 100 zł, żebym na fryzjera miała, albo sobie coś kupiła, ale niestety... A pracuję od 8 do 17,18. Z małymi przerwami, żeby posprzątać w domu, obiad ugotować, dziecko nakarmić...

gra1234 masz rację. Jak dowiedziałam się, że znów jestem w ciąży to wręcz wymusiłam na nim by mnie zarejestrował, chociażby po to aby mieć te marne grosze macierzyńskiego a pózniej wychowawczy. To zapłacił z wielkim bólem jeden zus, a obecnie jestem na chorobowym, więc nie musi nic płacić. A co do ślubu to przecież nie mogę go zmusić, może sam do tego dojrzeje...

On  kupił dom jeszcze za nim się poznaliśmy, tak, że dom jest jego. Wiele razy podczas rozmowy z nim poruszałam temat ślubu, argumentując to m. in. tym, że zdaje sobie sprawę,iż jego matka mnie nie toleruje, a w razie jakby go zabrakło ( różnie w życiu bywa, nieszczęśliwy wypadek itp.) to przecież ja nie mam prawa do tego domu i obawiam się tego, że w takiej sytuacji jego matka po prostu mnie wyrzuci. Heh tylko, że niestety często takie rozmowy nic nie wyjaśniają, albo on wychodzi, albo po prostu milczy...

z prawnego punktu widzenia , dom dziedzicza dzieci...utrzymnie domu, praca wokol domu i jeszcze praca w firmie plus dzieci i codzienne obowiazki to jest lecenie; na kase ;.....smiech na sali.....toz to oboz pracy...

Heh jeszcze jedno mnie niepokoi. Zadałam ostatnio mojemu partnerowi pytanie czy zamierza sformalizować nasz związek? A on na to, że na razie jest mu dobrze tak jak jest, to się go zapytałam, czy to oznacza, że nie, a on mi odp. może za 5 lat na razie jest dobrze tak jak jest... Już nie wiem jak to rozumieć. Czy jemu na mnie w ogóle zależy? Czasami wydaje mi się, że jest mu po prostu tak wygodnie, ma darmową praczkę, sprzątaczkę, kucharkę i kochankę, czegóż więcej chcieć... Jego argumentem, że na razie nie zamierza wziąć ze mną ślubu jest to, że wg niego ja narzekam, że tu nie ma pracy, że on nie zwraca matce uwagi jak ona mnie obraża i że parę razy podczas takich rozmów zastanawiałam się nad powrotem do mojego rodzinnego domu... Kurczę naprawdę w tym regionie jest ciężko z pracą, przed zajściem w ciążę szukałam intensywnie, praktycznie wszędzie poskładałam cv i nic, wszędzie tylko słyszałam nie ma wolnych miejsc... Obawiam się również tego, że jak nie będę pracować to będę od niego zależna finansowo i w razie rozstania będę na lodzie. Heh już nie wiem co robić, czy wracać w rodzinne strony, gdzie mam swój dom, gdzie napewno znalazłabym pracę, czy tkwić w tym związku i czekać na cud, że praca się tu znajdzie.... Kocham go i jest mi ciężko podjąć jednoznaczną decyzję...

Ponowna rozmowa na temat ślubu nic nie da, przecież nie zmuszę go żeby się ze mną ożenił, chociaż nie ukrywam, że byłabym spokojniejsza, miałabym większe poczucie bezpieczeństwa, a tak to tylko słyszę jakie on ma plany, jak chce rozwinąć swój interes, jak zarazbiać więcej pieniędzy, ale jedno mnie zastanawia, w tych swoich rozwojowych planach nie wspomina nawet słowem o mnie...

To kim Ty dla niego jesteś w zasadzie? Według niego?

To niech załatwi dla was TERAZ i na dziś: Tobie status żony a dzieciom status dzieci z legalnego związku (coby babcia po wsi ich bękartami nie nazywała) - argument sama Ci dała... nawet w sądzie twoje dzieci nazwane by były dziećmi "pozamałżeńskimi" ("na dzień dzisiejszy")

Będąc matką 3 dzieci poznałaś obecnego partnera, z którym masz już 1 a za chwile 2dziecko.
Nie zarabiasz, a jednak masz godziwe warunki życia...fenomen ekonomiczny.
Jak utrzymujesz dzieci(wszystkie to jeszcze maluchy)?

Oj chyba jakby-teściowa widzi i wie dużo więcej niż nam piszesz.;)

Nie rozumiem, a co niby Twoim zdaniem jak mam 4 dzieci to biedę mam klepać? Wiadomo, że się nie przelewa, ale na życie starcza. Po za tym mój obecny partner nie utrzymuje mioch dzieci z poprzedniego związku. Z resztą nie wiem co to ma do rzeczy, on wiedział w jaki związek wchodzi i odpowiada mu to. A co do jego matki to nie wiem co ona wie skoro mnie tak naprawdę nie zna, nie zna mojej rodziny, nie wie nic bo niby skąd? Ja pochodzę z drugiego końca Polski, nie mam z nią żadnych wspólnych znajomych itd. Ja nigdy nie byłam do niej źle nastawiona, wręcz przeciwnie gdy miała problemy, potrzebowała porady prawnej zawsze jej wszystko wytłumaczyłam, napisałam , poradziłam, a ona się teraz tak odpłaca. Nie rozumiem ludzi, którzy oceniają drugiego, nie znając go kompletnie, ba nawet nie próbując poznać...

Tak, masz prawo byc szczęśliwa, masz prawo układac sobie życie jak chcesz. Tylko, że dałaś się poznac jako osoba kuta na cztery nogi. Czytałam Twoje porady odnośnie rozwodów. Jesteś oblatana i może partner oraz jego matka tego właśnie się boją. Ja też bym drżała i nie ufała Ci do końca. Rozumiesz?

dayzi nie wiem jak Ty naliczyłaś tyle  dzieci  może cos przegapięłm ale mi  wychodzi że ma  tylko jedno i  oczekuje  drugiego
NIestety  czarna jesteś na  dobrej  drodze  aby stac  sie kalsycznym popychadłęm  tesciowej  Jeżeli   nie  zdecydujesz się na konkretne  kroki   tak się  niestety  stanie Twój partner   ustawił się  w całkiem niezłej  sytuacji  Znalazł  sobie  kobiete która   zastepuje mo pomoc  domowa uziemił ją  za pomocą dwójki dzieci  i  zostawia  sobie otwarta  furtke na przyszłośc  Obawiam się ze Twoja  powiedzmy "teściowa"  jest  klasycznym  przypadkiem  swojego  gatunku  To jest  kobieta   nie do  zdarcia  która  bedzie  czerpać   satysfakcje  i energie    z  uprzykrzania Ci życia. Żadne   dobre  czy też  ostre słowa  w jej kierunki nic nie pomoga Proponuje  zacząć szukac pracy    w  Twoich rodzinnych  stronach  i poinformować  o tym swojego  partnera Moze  zacznij  od  delikatnej  wzmianki  że  poszukują tam  pedagoga   o Twoim  wykształceniu.  Zobaczysz jak zareaguje.

dayzi masz  racje  , mimo ze czytałem całą dyskusje  jakoś  to przegapiłem

Troche  to zmienia sytuacje  Co prawda  dla "tesciowej" czarnej  nic  do tego   i kultura nakazuje  zaakceptować  sytuacje   i  decyzje  syna  to  widac  ma  z tym pewien problem  Inaczej też Czarna  wyglada  sytuacja  Twojego małżeństwa  , mysle  że Twój partner  asekuruje sie   na przyszłość  Jego  matka  ciągle  wbija mu  do głowy ze po slubie  zaczniesz się  stawiac  , ściagneisz   dzieci do jego  domu  i  on  bedzie musiał je utrzymywać
Mysle że   w tym momencie nei ma za dużego pola do manewru   Albo zaryzykujesz i  postawiswz  wszystko na  ostrzu noża    albo  skulisz  głowe  i bedziesz  życ tak dalej 

Szczerze? Jako teściową szlag by mnie trafił, jak 2 razy 2.
Co do dzieci to fakt małżeństwa matki nie czyni dzieci, których mąż NIE jest ojcem spadkobiercami. (ON musiałby je adoptować) a w ogóle chodziło mi tylko o 2 wspólnych dzieci)

Oczywiście z tym oczernianiem nieteściowa przesadziła. Sama jednak przyznaj, zrobiło się niemiło, każdy zaczął Cię osądzac, bo jednak to i owo zataiłaś. Jeśli podobnie postępujesz w realu, nie dziw się, nikt nie lubi gdy się nim manipuluje dawkując fakty, albo je odpowiednio ubarwiając.

Może jestem staroświecka i niedzisiejsza, ale cenię uczciwośc i pracowitośc. Jeśli ktoś próbuje motac, nigdy nie zaufam, zawsze będę podejrzliwa. Wiele w życiu się naoglądałam i jakoś z dystansem podchodzę do takich historii. Nie dziw się teściowej. Jeśli masz dzieci, to po pewnym czasie zrozumiesz, jak denerwuje rodzica naiwnośc latorośli. Czasem patrzę na swoje i trafia mnie, gdy nie widzą tego, co ja.
Dzieci mogą sobie układac życie jak zechcą, ale my nie musimy tak od razu akceptowac ich wyborów. Synowa nie lubi teściowej i vice versa.

Masz dzieci, dorosną, zobaczymy czy będziesz chciała dla syna takiej partnerki, jaką Ty sama jesteś. Teraz sama walczysz o stabilizację, wkrótce możesz walczyc o lepsze jutro dla swojego dziecka.

czarna1982  ależ nikt   tu Cię nie oczernia ,  ale czasami trzeba  zrobic  takie małe  pranie mózgu  i może  w dośc bezposredni sposób pokazą ci jak moga myslec inni i jak postrzegać  Twoją sytuacje  Ty musisz  sama  zebrać to do kupy rozważyć wszystkie za iprzew i podjąc  decyzje  bo nikt  tu tego za Ciebie nie zrobi  i  nie poda  sposobu jak  pstrykniecem palców  wszystko naprawić

Co do intercyzy to jest mi wszystko jedno, ja na kasę nie poleciałam, bo poprostu tej kasy nie ma. Co do drugiej i poprzedniej ciąży to niestety droga chaber05 ja nie chciałam, natomiast mój partner bardzo. Nie wiem z jakimi facetami pracujesz, skoro są przerażeni wizją dzieci. Mój partner bardzo się z tej ciąży ucieszył. A jak już tak szczegółowa wszystko przeczytałaś to chyba nie doczytałaś, że płacąc jeden raz za mnie Zus(aż 200 zł), bo to 1/4 etatu, to szkoda, że nie doczytałaś, że zapłacił go tylko raz, bo obecnie jetem na chorobowym i tak do końca ciąży. I jeszcze jedna rzecz, która Cię bardzo uderzyła to to, że szukam przyjaciółki, a czy to takie dziwne, że nie znam tu nikogo i chciałabym z kimś nawet głupią herbatę wypić. Nie wierzę w to, że pracując nie można znaleźć czasu na chwilę dla siebie i dziecka. Heh zawsze najbardziej oceniają innych ci, którzy sami mają nieczyste sumienie...

Jak już wcześniej napisałam, nie ma sensu kontynuować tej głupiej dyskusji, która do niczego nie prowadzi. Nie chodziło mi o to, że masz nieczyste sumienie, ale niestety często jest tak, że drugą osobę oceniamy przez pryzmat siebie... Mi chodziło o ocenę tej właśnie konkretnej sytuacji, a nie mnie, bo trudno oceniać osobę znając jedynie 2,3 fakty z jej życia, no ale jak widać są tacy, którzy się na to porywają, ja bym się nie odważyła... Dzięki kobitki za wszystkie uwagi, wiem, że to ja muszę podjąć decyzję, i już ją podjęłam Jeszcze raz dzięki

Doszłam do wniosku, że ja nie zamierzam się już przejmować jej głupim gadaniem, a tym bardziej zwracać jej uwagę, czy wdawać się z nią w jakiekolwiek dyskusje. Po prostu wczoraj podczas spaceru, spotkałam, bardzo dobrą koleżankę mojej niedoszłej teściówki to oczywiście powtórzyła mi słowa pani W., w jakie to długi mój chłop popadł przeze mnie, a ja jej sprawę wyprostowałam, że długi to ma ale nie przeze mnie tylko przez swojego brata, który to pół roku temu okradł nas na 30 tyś., to ta koleżaneczka od razu zamilkła i poszła... No i stwierdziłam, że jak ktoś jeszcze będzie ciekaw dlaczego mamy długi to poinformuję zgodnie z prawdą.  A no i doszłam do tego, iż ona pewnie dlatego opowiadała takie rzeczy o mnie, żeby odwrócić uwagę od tego jej drugiego "wspaniałego" synka złodzieja... A no i jeszcze jedno mój chłopak powiedział, że kończy z pomaganiem matce finansowo, gdyż już kilkakrotnie zwracał jej uwagę, aby przestała ingerować w jego życie, a ona dalej, więc niech radzi sobie sama, może zrozumie...

Idziesz przez życie i ciągle popełniasz błędy. Pewnie i tym razem to zrobisz.
Po pierwsze, brat męża jeśli już okradł to nie Was, a Twojego partnera, o ile w ogóle to była kradzież. Teściowa łatwo ten zarzut obali, ja sama mam kilka pomysłów.
Po drugie, czy Ty aby za dużo nie spacerujesz i nie szukasz konfrontacji?
Po trzecie, kompletnie nie znasz ludzkiej mentalności, dla ludzi nadal masz status utrzymanki, bo to Polska a nie Francja. Tam związki partnerskie rządzą się innymi prawami. Nie jesteś żoną, nie posiadacie wspólnoty majątkowej. Taka jest ta nasza wieś i jeśli źle to rozegrasz, to wyjdziesz na pazerną babę. To pieniądze partnera i pozwól mu się wykazac.

Owszem różnimy się i to bardzo, nie tylko w poglądach. Natomiast Twój partner jakoś za ostro się nie stawia, bo byś nie pisała o braku reakcji. U mnie nadrzędną wartością jest dobro dzieci, bo to one w pierwszej kolejności cierpią i płacą największą cenę za nasze błędy. Za jasną, ciasną nie zgodziłabym się na posiadanie dzieci, nie mając unormowanej sytuacji prawnej. Mało tego, parę lat poświęciłabym na obserwację, czy mój mąż będzie odpowiedzialnym i dobrym ojcem. Jeśli moje kochanie chciałoby miec potomstwo, ale nic nie wspominało o ślubie, to zwrot w tył i już mnie nie ma. Intercyzę też chętnie podpisałabym, ale też dobro dzieci musiałoby byc na pierwszym miejscu, nie moje.

To się zdecyduj czy chcesz tego ślubu, bo pisałaś że chcesz. To lecisz na tą kasę i ślub czy jednak nie. Ty to dopiero masz ciekawe poglądy. Jak rozumiem do szczęścia jest Ci potrzebna stabilizacja, ta materialna najlepiej.