Rozterka

Tak mnie korci, żeby napisać maila, zapytać tylko - co słychać, jak się ma.aAle jak sobie pomyślę, że może znów być cisza, to odechciewa mi się.

Ale jak można być tak wrażliwym, żeby nie odzywać się tyle czasu.Uważam, że dorośli ludzie powinni ze sobą rozmawiać, jak coś im się nie podoba a nie milknąć. Po tej pierwszej przerwie to powiedział, że sam siebie nie zna, właściwie nie przeprosił, tylko powiedział, że cieszy się, że odezwałam się. Faktycznie było coraz lepiej.I znów jakieś dziwne zachowanie.Może pisze i dzwoni również do innych kobiet a taka jak ja, która mu napisała, że coś się jej nie podoba, jest niewygodna, bo czegoś się domaga, robi mu jakieś wymówki. Denerwuje mnie to, bo lubię jasne sytuacje i jak coś mi się nie podoba, to mówię.

Ja nie chcę mu układać swiata na nowo.A w ciągu 9 miesięcy dwa razy zwróciłam mu uwagę na to, że nie ma dla mnie czasu w żadną niedzielę.Więc chyba nie jest to dużo. A jak rano z nim rozmawiałam i była to miła rozmowa a wieczorem pisze, że jedzie na 3 dni nazajutrz, to chyba mogło być mi przykro.Zresztą napisałam mu, że właśnie przykro mi jest, że dla mnie nie może zorganizować tyle czasu.I tyle.W ciągu 9 miesięcy dwa razy wyraziłam swoje niezadowolenie.I wcale nie chcę go mieć na wyłącznośc (jeżeli chodzi o inne kobiety, to owszem, ale to raczej nic dziwnego).Ja uważam, że takie jego zachowanie jest niedojrzałe.

Niedziela jak i sobota jest dla mnie ważna.Oczywiście, nie musi być każda, bo każde z nas ma swoje życie, obowiązki. Ale jeżeli przez 9 miesięcy facet spotkał się ze mną tylko raz w sobotę i ani razu w niedzielę, to dziwne.W końcu oboje pracujemy w ciągu tygodnia i w weekendy jest więcej czasu. A on odpoczywa siedząc przed tv. Może tak lubi. Było mi przykro, bo nagle dowiedziałam się o wyjeździe.W końcu takie sponsorowane wyjazdy nie odbywają się nagle, musiał wiedzieć choć z tydzień wcześniej. Po prostu to był u mnie impuls i napisałam.Przeprosiłam, poniosło mnie.Każdemu się zdarza.

Nie byłam.W sumie rzadko spotykaliśmy się, nie tak jak ja bym chciałam.bo ja najwięcej czasu mam własnie w weekendy, w tygodniu mało.A on przyjeżdżał do mojego miasta, bo tu prowadził budowę i spotykaliśmy się głównie po jego pracy.Choć czasem jechał prosto z domu. to nie aż tak daleko, 30 km, więc jak się posiada samochód, to nie jest jakaś odległość nie do przebycia. Po prostu inny był jak pisał, mówił a co innego w realu.Tylko obiecanki, że będzie lepiej.Kiedyś zapytałam wprost, czy to ma być znajomość internetowo-telefoniczna, bo jak tak, to nastawiam się na to i niczego więcej nie oczekuję.To gorliwie zaprzeczał, że teraz ma trudny czas, bo stres, kłopoty w pracy itd. Zmęczony to rzeczywiście jest, to nawet widać.Ale ile można czekać.No i czasem tracę cierpliwośc.

Jasne, jak najbardziej. Tylko, że on cały czas siedzi w domu, mailuje, pisze smsy, dzwoni.Jakby mieszkał z kimś, to raczej trudno by było.ale może jest ktoś taki jak ja.

Trudno wyczuć. Jak ja byłabym z jakimś facetem, to na pewno w międzyczasie nie pisałabym maili czy smsów do innego.Bo jak? A ten, naprawdę, codziennie od 19 do mniej więcej 23 pisał. Rzadko kiedy wychodził z domu wieczorwmi czy po południu.A i to pisał ,że wychodzi tu i tam i po powrocie się meldował.Jak raz na miesiąc wyszedł to dobrze.W weekendy też pisał rano, wieczór i w południe, co jakiś czasm maila.Albo dzwonił. Może już taki skapciały, że ruszać mu się nie chciało z domu:).Ale określiłby się co chce. Ja też nie naciskałam, jak już to delikatnie.A tu masz. W czwartek rano- Misiu, słoneczko a wieczorem obraza na całego.

Nie da rady porozmawiać.Od 2 tygodni ie dzwoniłam i nie zadzwonię, bo znów może nie odbierać telefonów.Ale napiszę.Muszę ochłonąć jeszcze, żebym znów pod wpływem emocji nie napisała czegoś. Napisałam mu wczesniej przecież, że jak chce zakończyć znajomość, to niech napisze. A on nic. Ja lubię wiedzieć konkretnie. W maju to napisałam dość ostro po tym, jak się nie odzywał. A jednak po zyczeniach się odezwał i było coraz lepiej. Myślę, że poczekam i wyślę mu krótkie zyczenia imieninowe. To akurat tyle czasu, że powinien ochłonąć (jeżeli czuł się dotknięty). A jak nadal będzie cisza, to po prostu napiszę, co sądzę o takim zachowaniu i do widzenia.

Dobry pomysł. Szkoda Twojego czasu na kogoś kto nie potrafi określić w którą stronę chce pójść, choć wiem, że ciężko czasami zamknąć za sobą drzwi, których zamykać się tak naprawdę nie chce. Jestem ciekawa jak sytuacja się rozwinie.