Mam ogromną potrzebę wygadania się, pomyślałam że może to jest odpowiednie na to miejsce...
Tylko nie wiem od czego zacząć. Może od tego, że nie jestem samotna w dosłownym znaczeniu tego słowa. Mam męża, córeczkę. Jeśli chodzi o życie rodzinne to jest ono spełnione. No może brakuje jedynie własnego lokum, ale to zupełnie inna bajka.
Miałam kiedyś przyjaciółkę, ale wyjazd na studia zmienił ją i oddalił nas od siebie. Widujemy się sporadycznie, bardziej jako koleżanki. Życie w dużym mieście całkiem ją pochłonęło. No ale tak bywa. Nie mam o to do niej pretensji.
Chodzi mi bardziej o to, że żyję już te dwadzieścia parę lat (powoli zmierzam ku 30tce) i pomimo tego, że świat jest taki ogromny, nigdy nie spotkałam (na żywo oczywiście) osoby o podobnych zainteresowaniach, pasjach itp.
Moim życiem zawsze były zwierzęta, oprócz rodziny oczywiście. W domu zawsze były koty, później psy. A ja dosłownie zwariowałam na punkcie psów pracujących. Sporty z psami to spełnienie moich marzeń. W rodzinie niestety nikt nigdy nie brał moich marzeń na poważnie i jedynie patrzyli na mnie jak na idiotkę. Dziecinną idiotkę. Gdy chciałam z kimś porozmawiać o moich planach na przyszłość, zawsze wysłuchiwałam coś typu: "a z Ciebie to taki sportowiec", "Ty? Nie dałabyś rady", "Ludzie są ważniejsi od zwierząt" itp.
Jakieś 6 lat temu zaczęłam uprawiać bikejoring. Dziś kontynuuje to z moim psem husky. Ale nigdy w moim otoczeniu nie spotkałam osoby, która też by się tym pasjonowała. W ogóle takiej, która by była taką maniaczką psów jak ja. Przez co nie mam z kim porozmawiać na wspólne tematy. Staram się o tym mówić z mężem, ale to bardziej monolog niż dialog, bo niewiele na ten temat wie.
I takiej właśnie bratniej duszy mi brakuje. W najbliższym otoczeniu takiej nie ma, więc próbuję szukać w necie. Może kiedyś taką znajdę 
Podobne tematy
Cześć.
W kwestii bikejoringu to poza tym, że potrzeba specjalnej poprzeczki do roweru, żeby linka nie wkręciła się w koło i nie zrobiła kuku i psu i właścicielowi to niewiele wiem.
Jednak ja również od zawsze lubię zwierzątka, szczególnie psy i koty i choć obecnie mam tylko kotkę (latającą 
na dodatek) wziętą ze schroniska, to był okres w moim życiu że zajmowałam się tresurą piesków a szczególnie owczarków niemieckich, a może lepiej powiedzieć, że uczyłam się na kogoś takiego pod okiem świetnego specjalisty, hodowcy właśnie owczarków niemieckich, który niestety zmarł krótko po urodzeniu przeze mnie córki, więc wszystko jakoś tak samo się skończyło.
Poza tym, że owczarki mają specyficzny charakter i jak dla mnie są najwspanialszą rasą (oczywiście wiem doskonale, że każda rasa może być wspaniała pod warunkiem, że pies czy suka ma odpowiedniego, myślącego właściciela) to uważam, że najlepiej w sportach sprawdzają się golden retrievery i labradory - są to pieski, które potrzebują dużo ruchu, a przy okazji są niesamowicie sprytne
Co więcej uważam, że i kotki do pewnego momentu można wyszkolić nie tylko do korzystania z kuwety (choć oczywiście najlepiej jeśli uczy się je jeszcze w okresie bycia kociątkiem).
Ale o rasach psich upodobaniach, podejściu do pieska można mówić godzinami A jeśli się czegoś nie wie to zawsze można w necie poszukać, porozmawiać i czegoś nowego dowiedzieć i nie tylko w sferze pasji jaką mogą być psy.
Trzeba tylko chcieć...
W kwestii owczarków niemieckich jak najbardziej się zgadzam Wspaniałe psy. Opiekowałam się kiedyś jedną sunią owczarka. Potem zaadoptowałam jej szczenię, sunię (pół owczarek pół doberman), resztę właściciel utopił 
Ma teraz 9 lat, to z nią zaczęłam przygodę z bikejoringiem.
"potrzeba specjalnej poprzeczki do roweru"
No ja akurat mam linkę przyczepioną bezpośrednio do kierownicy 
Taki extrem
Generalnie mam nadzieję za jakiś czas adoptować kolejnego haszczaka i przesiąść się z roweru na hulajnogę bądź trójkołowiec.
A czemu Twoja kotka jest latająca?
Bo moja kotka łaziła zaraz po deszczu po parapecie - taki poranny jogging sobie urządziła - i jedna łapa jej uciekła (poślizgnęła się zwyczajnie) i choć próbowała się ratować łapiąc łapką za doniczkę to uzyskała tylko tyle, że spadła razem z doniczką.
Po doniczce zostały tylko drzazgi zmiotło nawet kwiatki bo mieszkamy na 4 piętrze. Natomiast kotka wróciła po 4godzinach jej szukania i nawoływania. Wróciła sama do właściwej klatki schodowej, tylko wejść na 4 piętro jej się nie chciało. Dobrze, że rozmawiałam z sąsiadem, który akurat wracał ze spaceru z psem i powiedział mi że siedzi skulona na dole. Jak wracałam z nią do mieszkania, to już przed samymi drzwiami mało mnie nie podrapała tak już chciała wejść do domu - cwaniara darmowy środek lokomocji chciała tylko sobie załatwić
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Ale nigdy w moim otoczeniu nie spotkałam osoby, (...) która by była taką maniaczką psów jak ja.
Maniaczka psów się kłania Mam 3 swoje, działam trochę w adopcjach, organizuję interwencje i transporty, służę DS i DT.
To faktycznie urządziła sobie lot, 4 piętro to niemało
Baba Osiadła - SZACUN
Wtykanosa - a najlepsze że jej po tym wszystkim kompletnie nic nie było. A martwiliśmy się bo miała parę tygodni wcześniej sterylizację i była jeszcze od odebrania w styczniu (bo ktoś ją porzucił w sylwestra) strasznie wychudzona.
Teraz na szczęście większość przykrych przypadłości (typu sikanie na buty, najczęściej partnera albo w łazience byle poza kuwetą) już jej przeszło - musimy tylko uważać żeby nie zjadała wstążek, którymi uwielbia bawić się córka albo kwiatków - z tej racji kwiaty dostaję już niestety tylko od okazji bo z niej chyba zazdrośnica wielka hihihihi. No i oczywiście do tego przytyła ładnie i jest co wziąć na kolana do pogłaskania
Ja wcześniej miałam owczarka niemieckiego - kochany spryciarz bez jednego jąderka, co w niczym (poza wystawami) mu nie przeszkadzało
Szkoda że czasem życie różnie się układa, ale może kiedyś jak córa podrośnie, albo jak będziemy mieć inne mieszkanie to i piesek z nami zamieszka.
Na chwilę obecną byłoby to totalną nieodpowiedzialnością w kierunku zwierzątka, więc narazie zostanie kotka Kitty Koci Łapka ;P
8 2012-09-13 14:14:28 Ostatnio edytowany przez wtykanosa (2012-09-13 14:14:52)
BabaOsiadła, a w adopcjach ogólnych, czy konkretnych ras? Ja staram się na forach, na których się czasem udzielam oraz na fb udostępniać informacje o haszczakach do adopcji. Choć tyle mogę zrobić. Chciałabym stwarzać psom DT, ale jak na razie można powiedzieć, że sama w takim mieszkam
Artika, spadanie na cztery łapy to przydatna umiejętność Pewnie gorzej by się to skończyło gdyby spadła z mniejszej wysokości. Moja kilku miesięczna kicia kiedyś spadła z 1 piętra i nie zdążyła się obrócić. Trochę się obiła, krew jej z nosa poszła, ale na szczęście obyło się bez większych obrażeń.
Miałam kiedyś baaardzo dużo kotów. W zasadzie jedną kotkę i dużo kociąt od niej. Jakoś się wtedy o sterylizacji tyle nie mówiło co teraz, a sam weterynarz też nigdy nie zaproponował, tak więc nic na ten temat nie wiedzieliśmy.
Teraz mam jedynie 3 psy
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
BabaOsiadła, a w adopcjach ogólnych, czy konkretnych ras?
Głównie labów i labopodobnych, ale jeśli otrzymuję wiadomość o innym psiaku, to oczywiście pomocy nie odmówię.
Rozumiem Twoja milosc bo sama kocham zwierzeta ,bardziej niz ludzi,one nie zawodza i nie zdradzaja;))a psy ubostwiam i sama mam 2,w tym huskiego bialo szarego:)Pracuje na codzien w handlu i nieznosze tej pracy ,znaczy sie lubie pod wzgledem takim,ze jestem osoba komunikatywna i lubie duzo gadac:P aczkolwiek praca z ludzmi jest ciezka i problematyczna zwlaszcza w handlu,nieustanny wyscig szczurow,zawisc itp itd, jak mam dosc ,to smieje sie ,ze jakbym wygrala w totolotka to kupilabym jakas haciende w Zakopanem i tam otwarla hodowle huskich wtedy tak naprawde bylabym szczesliwa," wypasajac " je na halach:P moze smieszne ,ale prawdziwe:))wiadomo,wszystko jest mozliwe i chciec to moc,ale nie jestem typel czlowieka,ktory to co sobie zamarzy to osiaga niestety:/
"w tym huskiego bialo szarego"
Moja też biało-szara
Ja o hodowli nie myślę, jedynie o własnym zaprzęgu. To mój cel do którego dążę.
Laby są super, zwłaszcza biszkoptowe uwielbiam, ale trzeba mieć dobrą rękę do labów bo zdarzają się i narwańce (znam historię jednego który przegryzł był skórzany kaganiec taki zawziętuch był!). Głównie jednak zdarzają się kochane inteligentne przymilańce.
A jakie Wy macie te hasky??
Malamuty czy Syberiany?
Mnie się Akity podobają ale wiem, że nie miałabym do niej odpowiedniego podejścia.
Heheh, malamut to malamut a husky to husky A konkretnie to jest alaskan malamute i siberian husky. Są jeszcze alaskan husky, ale to są takie specjalnie wyhodowane mieszańce zaprzęgowe. Ja mam husky syberyjskiego.
Sąsiadka ma labradora, też taki narwaniec z niego W sumie labrador to dość łatwy pies do wychowania, tylko większość właścicieli nie potrafi właściwie ułożyć psa. A wystarczy jedynie cierpliwość, czas i konsekwencja.
ja mam suke siberian husky ,piekna jest ,choc juz stara ,bo ma z 7 lat:) ale nadal prezentuje sie okazale,i uwielbiam jej krnabrny charakter choc czasem doprowadza mnie do szalu jej upartosc )
Wtykanosa wiesz że one są kosmicznie do siebie podobne, tylko nazyw z deka się mieszają
Mnie się podobają takie które mają jedno oko niebieskie drugie brązowe no super są - tylko mam wrażenie że z takimi oczami to mają nieokiełznany charakterek.
I co racja to racja - pies nie zawsze jest winny swojemu zachowaniu - charakterek charakterkiem a wychowanie i tak zależy od właściciela i jego postawy i podejścia.
A konsekwencja tak jak w wielu innych przypadkach jest bardzo istotna.
Moni255, 7 lat to stara? Zdarza się że nastoletnie husky biegają w zaprzęgu
Moja ma 4 lata. Tak myślę, bo ze schroniska jest.
"mam wrażenie że z takimi oczami to mają nieokiełznany charakterek" oczy chyba nie mają za wiele do charakteru