Znaki bratniej duszy - Netkobiety.pl

Nie ma bratnich dusz. Są przyjaciele lub przyjaciółki, osoby z rodziny, które o tobie myślą, dobrze się z nimi rozmawia i zdaje się, że dla ciebie nieba przychylić, życie potem weryfikuje. Są też tacy, którzy sprawiają takie wrażenie. Jeśli się z kimś życzliwym długo przebywa siłą rzeczy się rozumiecie i wiecie, co ktoś powie i ona wie, co ty powiesz czy o czym pomyślisz.  A symbole? Wystarczy, że w nie wierzysz. Pamiętam w stresowych chwilach łapałam się na tym, że kiedy spojrzę na zegarek, zawsze jest 13.13, 19.19 albo podobnie. Nie jest to znak tylko takie godziny się łatwo rejestruje.
Pamiętam też, że nieraz z przyjaciółką dzwoniłyśmy do siebie w tym samym momencie, choć nie uważamy siebie za bratnie dusze, bo każda jest inna.

Ja powtórzę za Julką.

Wierzę w połączenie dusz, ale wszechświat zostawiłbym w tym wypadku, wybacz, samemu sobie jednak. Bo w innym wypadku stwierdzić musiałbym - że wszechświat, jako całość, ma swoją świadomość. Czyli że bardzo dużo małości tworzy jeden byt. Czy tak może być ?:) Szczerze nie sądzę z całym szacunkiem:)

Kto oglądał na YT przekroczyć horyzont zdarzeń, wie, że to każdy punkt jest właśnie początkiem ogromu nieskończoności, a nie końcem.

Ale nie chcę też mieszać słowem za bardzo, w każdym razie w anielskie liczby też nie wierzę za bardzo

Jest nas już troje, ja z Wami. Wydało mi się to słabe i zastanawiałam się czy to w ogóle uwzględnić w opisie w pierwszym poście.

I super. I się też czegoś o Was dowiedziałam.

Ale zaraz zaraz... Trójka to jest jednak ZŁA, bardzo ZŁA LICZBA.

Piszę z autopsji, a i nie będę się wtrącać między Romeo i Julię, między wódkę a zakąskę czy jak to tam było.

No ale na całe szczęście, jako że wszechświat jest całkiem spory, a ty wierzysz w proporcjonalność, masz dużo miejsca na ruch

Solaris, odpowiem humorystycznie: u niektórych osobników plecy przechodzą w nie mniej szlachetną nazwę pośladków, na których odciskają się ślady po pieszczotach, a u innych szlachetne plecy przechodzą w miejsce o nazwie przypominającej dupnięcia pasów, rzemieni, chabinek oraz innych odmian dyscyplin nieolimpijskich. Nosimy to wszystko za sobą i nie możemy aż tak dobrze się temu przyglądnąć, dlatego nasz pogląd na Wszechświat może być niepełny i lustrzany. 

Tak. To było niespodziewane i pozostało niezapomniane. Byłem na pewnym spotkaniu, to było nowe środowisko dla mnie. Przychodzili kolejni uczestnicy spotkania. Kilkanaście osób. W pewnym momencie weszła  Kobieta około trzydziestki. Ja zauważyłem Ją, Ona spojrzała na mnie. Podeszła do mnie i powiedziała:

- Mam na imię Ewa. Mam wrażenie jakbyśmy się znali od zawsze.
- Mam na imię A. i mam bardzo podobne wrażenie.

Usiadła koło mnie. Spoglądaliśmy co jakiś czas na siebie z uśmiechem takim zupełnie wyjątkowym, jak po seksualnym spełnieniu.
Rozpoczęło się spotkanie i prowadząca je Kobieta powiedziała do nas:

- Nie poddawajcie się temu. To czasami tak jest, gdy dusze spotykają się po wielu wcieleniach.

Ten komentarz wywołał śmiech u zebranych, jakby wiedzieli dokładnie o czym Ona mówi.

Nigdy więcej nie spotkałem już Ewy. Nie było Jej na kolejnych spotkaniach. Pozostało miejsce w pamięci.