kobiety pomóżcie! :D

witam wszystkie Kobiety,
mam pewien problem z ktorym chce sie jutro zmierzyc chociaz sam nie wiem czy to dobry pomysl ale innego rozwiazania juz po prostu nie widze, sytuacja jest niby prosta: jestem sobie ja i panna/kolezanka z pracy oboje po 21 lat, znamy sie 2 miesiace, od razu mi sie spodobala, ale o zakochaniu moge mowic dopiero od tygodnia, ogolnie wszystko szlo w dobrym kierunku jak to w relacjach damsko-meskich powinno sie toczyc, pktem kulminacyjnym byl wspolny spontaniczny wypad na weekend do gdanska, imprezowo ale z klasą bez dobierania sie z lapami czy pchania do lozka mimo ze mielismy jeden pokoj (moze jestem zbyt kulturalny ), mysle o niej codziennie, zrobilem dla niej kilka naprawde milych rzeczy, ogolnie swoj stosunek do niej wyrazam w czynach nie w slowach, jeszcze nic nie zostalo powiedziane wprost, natomiast od jakiegos czasu czuje ze szufladkuje mnie w swojej glowie jako przyjaciela co mi nie pasuje a wrecz wkurza, postanowilem wiec postawic jutro sprawe jasno: wyrazic swoje uczucie, zapowiedziec ze nie zamierzam byc jej przyjacielem jesli nie widzi mnie w roli swojego chlopaka, niech robi co chce chociaz jej zachowanie wskazywalo ze ma do mnie lepszy stosunek niz do reszty meskiej populacji, utrzymac relacje na poziomie stricte kolezenskim a gdy odejde za miesiac z pracy zerwac kontakt. ja juz po prostu emocjonalnie nie wytrzymuje, swiadomosc ze mam byc kolejnym kolesiem do ktorego sie moze wyzalic irytuje mnie, wiec wole juz powiedziec jej wprost co czuje i ochlodzic stosunki bo juz nie chce sie dluzej zadreczac, czuje ze dopiero teraz w wieku 21 lat przezywam pierwsze swoje zakochanie ale nie zamierzam sie kisic we wlasnym sosie domnieman, marzen i domyslow, co o tym sadzicie drogie Panie? doradzcie...