Telefoniarze w transporcie miejskim

Polecam czytanie książki, czas szybko leci, a nikomu nie przeszkadzasz...

Oczywiście, zdarza mi się czasem rozmawiać przez telefon w autobusie, ale jak już do kogoś dzwonię lub odbieram, to nie "na ploty", ale np. w celu umówienia się z kimś, kto na mnie czeka. W innych wypadkach piszę sms. Jeśli ktoś rozmawia normalnym, spokojnym głosem, nie przeszkadza mi to aż tak bardzo, ale jest mnóstwo przypadków, kiedy osoba rozmawiająca przez telefon w środkach komunikacji miejskiej zwyczajnie krzyczy do słuchawki. Szlag mnie trafia, kiedy np. tuż nad uchem słyszę: "noooo... tak! Noo! No co ty?! Nie mów?! Serio?!!! A on co na to?!!" Zawsze wtedy mam ochotę się odwrócić i rzucić tekstem z tej reklamy: "A łyżka na to niemożliwe"

Sama nie lubię gadać przez telefon we wszelkich publicznych miejscach i nie przepadam za wysłuchiwaniem czyichś rozmów.Swoją drogą to dziwi mnie,że kogoś nie krępuje gadanie o prywatnych sprawach tak by wszyscy słyszeli.

Dziś, kiedy jechałam tramwajem, stanęła nade mną (ja siedziałam) młoda dziewczyna z telefonem przy uchu. Mówiła całkiem donośnym tonem, a spory fragment rozmowy toczył się mniej więcej tak: "No, a jak zwierzak? Nadal chodzi i sra? Tak? Nadal ma sraczkę?"
Przez kolejne 15 minut (dzięki Bogu potem wysiadałam) przewałkowała temat co najmniej 5 osób ("słyszałam że X ma śliwę pod okiem? A Y kupił psu/kotu nową zabawkę? A Jasio poszedł pierwszy raz do przedszkola i płakał za mamą" itd.), omawiając ze szczegółami, co, kto, z kim, dlaczego i kiedy. Ogólnie omówiła przez te 15 minut tyle spraw, ilu ja nie omawiam z kimś po 2 tygodniach niewidzenia...

A co jak nie mozesz czytac w srodkach komunikacji publicznej ani samochodzie? To co wtedy?

Uwazam ze to przegiecie i nie przejdzie.
Pomarzyc to ja nie musze bo swoje marzenia spelniam.
Rachunek sumienia nie musze robic. Nie mam potrzeby. Mam z moim sumieniem swietna komunikacje na biezaco
Czyli pozwol ze sobie wyklaruje...bo TY masz glowe pelna emocji to JA mam nie rozmawiac przez tel...Aha no jasne

A dlaczego miałabyś nie móc czytać w środkach komunikacji? Gwoli ścisłości - ja nie mogę tylko wtedy, kiedy jakiś "telefoniarz" mi trajkocze nad uchem, wtedy faktycznie ciężko się skupić...

Nie jestem w żadnym wypadku za zakazem używania telefonów w środkach transportu publicznego, tu chodzi bardziej o kulturę, a nie o zakazy. Tak samo nikomu nie zabraniam jeść publicznie, tylko oczekuję, że nie będzie mlaskał i siorbał tuż nad moją głową Jak napisałam wcześniej - jeśli ktoś rozmawia cicho lub przynajmniej normalnie, bez krzyków, a także jeśli jest to jakaś krótka rozmowa a nie "a wiesz co jadłam dziś na śniadanie, bla bla bla", to mi nie przeszkadza.

Wszystko zależy od tego w jaki sposób dana osoba rozmowa. W środę wracałam pociągiem do domu, pewien starszy mężczyzna wręcz krzyczał przez telefon i miał chyba włączony głośnik, bo słyszałam wszystko co osoba po drugiej stronie słuchwaki odpowiadała (a właściwie odkrzykiwała). Nie wkurzyło mnie to jednak, a rozśmieszyło. Nie tylko mnie zresztą. Cały przedział się śmiał ze staruszka. Ale nie było to wredne, prześmiewcze, a wesołe.
Bardzo nie lubię jak ktoś mi krzyczy nad uchem przeklinając, ale jak ktoś normalnie rozmawia to nie mam z tym problemów.

Też czasem się z tym spotykam, choć w sumie coraz rzadziej, bo wielu ludzi też poświęca czas na czytanie książek, gazet. No, ale pamiętam sytuację jak w tramwaju dziewczyna na cały głos rozmawiała z chłopakiem. Słyszałam wszystko, łącznie z tym, że ją zawiódł i chyba się z nim rozstaje, to wszystko mówiła płaczliwym głosem, naprawdę na cały tramwaj. Straszna histeryczka widocznie, bo nie rozumiem jak człowiek o całkiem zdrowych zmysłach może zachować się tak w komunikacji miejskiej. Oczywiście, rozumiem, że czasem trzeba wykonać telefon, ale nie trzeba mówić tak głośno, żeby każdy słyszał, co oczywiście nie oznacza też, żeby mówić szeptem. No, ale krzyki, bardzo głośne mówienie to dla mnie przesada. Na pewno są sytuacje, że trzeba powiedzieć coś głośniej, by druga strona usłyszała, ale od razu jest różnica między taką sytuacją, a celowym mówieniem bardzo głośno. Ja rzadko rozmawiam w komunikacji miejskiej, słabo słychać itp, ja wolę mieć prywatność i rozmawiać w domowym zaciszu.

Wyjątkiem są sytuacje, gdy chodzi o ważną rozmowę. No, ale takie pogaduszki to moim zdaniem lepiej w domu, a w tramwaju zająć się czymś, by zanadto nie przeszkadzać współpasażerom, jest wiele możliwości.
A ludzie, którzy tak głośno gadają w tramwaju, to zazwyczaj chyba po prostu nie mają wstydu i zapominają, że nie są sami. Ja w takiej sytuacji po prostu wolę poczytać książkę, gazetę, to spokojnie zajmuje czas przejazdu

Nie moge czytac bo troszke cierpie na chorobe lokomocyjna
Od razu mi sie robi niedobrze i kreci mi sie w glowie. Tak samo w samochodzie moge jezdzic tylko na przednim siedzeniu. Na tylnych od razu padam jak kawka i od razu mam solidne mdlosci. Nie lubie tego ale taka jest rzeczywistosc.
Chcialabym moc czytac w autobusie...
Ale nie moge. Wiec czasem dzwonie do babci i rozmawiam.
Jakby wprowadzono jakis taki durny zakaz to bym nie byla zachwycona. A co jesli czekam na telefon odnosnie swojego przeszczepu? Nowej pracy? Maz w szpitalu po ciezkiej operacji i lekarz dzwoni z dobra wiadomoscia a tu zong bo nie moge w autobusie odebrac? Walcze o miejsce na uniwersytecie czy staz zagraniczny i jest zasada "kto pierwszy ten lepszy" a ja akurat jestem w autobusie czy tramwaju... I nie moge odebrac. To moze spowodowac mi straty finansowe (nie dostane dobrze platnej pracy) i szkody psychiczne (zamartwie sie o meza czy moj przeszczep)
Mysle ze mozna sie zdobyc na troszke wyrozumialosci.

Ja uważam że rozmowa przez telefon w komunikacji miejskiej to nic złego, jasne, nie powinno się wykrzykiwać do telefonu, ale normalna rozmowa jak najbardziej, zwłaszcza że wiele osób tylko wtedy ma czas na to by pogadać i nie robić nic innego przy tym. Zresztą co komu przeszkadza rozmowa telefoniczna, a jak akurat jedzie się gdzieś z koleżanką komunikacją miejską i jest to daleko, to mam milczeć godzinę w autobusie. Rozmowa dwóch osób i przez telefon prawie niczym się nie różni, tylko tym że osoby postronne w jednej sytuacji widzą rozmówce tej osoby a w drugiej nie
Bardziej przeszkadza mi gdy wchodzi do autobusu jakiś nastolatek i słucha muzyki bez słuchawek, albo jakiś pijany się awanturuje.

Nie denerwuje mnie, dopóki rozmawiający nie przekracza pewnej skali głosu. Nie toleruję, gdy taki delikwent dosłownie drze się na cały pojazd albo jakaś panienka przykładowo nawija o tym jak się wczorach schlała, z kim się przelizała i jakiego kaca miała. Ok, fajnie że prowadzi ciekawe i towarzyskie życie, ale nie każdy ma ochotę tego słuchać.