Problem z teściem i zero wsparcia oraz zrozumienia od męża...Pomocy!!!

Witam. Z mężem jesteśmy małżeństwem od niespełna roku. Ja wciąż nie czuje by nasz związek oprócz formalnej strony czyli ślubu konkordatowego był małżeństwem. Mieszkałam już z partnerami osobno i to oprócz papierka niczym się nie rożni tzn. rożni posiadaniem teściów i obrączki na palcu. Bardzo kocham swojego męża nie chciałabym od niego nigdy odejść ale ostatnio wszystkiego mam dosyć. Wykańczają mnie nasze kłótnie. Staram się ze wszystkich sil żeby nasze małżeństwo było normalne nie idealne bo o tym już nawet nie marze . Nie wiem czy to zależne jest od mojego charakteru czy tez nie umiem odnaleźć się w sytuacji wiecznych kontroli ze strony mojego teścia i umoralnieniami i pouczeniami od teściowej. Nie potrafię słuchać i wypuszczać drugim uchem. Przez to często płacze i wykłócam się z małżonkiem. Zacznę od tego że przeprowadziłam się z dużego miasta do miejscowości mniejszej to kawałek drogi także zbyt często nie odwiedzam swoich rodziców. Wszystko układało się dobrze rok ze sobą potem oświadczyny następnie przeprowadzka i ślub. Mieszkaliśmy u rodziców męża około 3 miesięcy przed ślubem i potem pół roku na stancji. Jego tata lubi popić także nie było mowy o posiedzeniu samemu bo wiecznie potrzebny był mu syn.(mój mąż jest jedynakiem). Wołał go bez powodu . Już wtedy zaczęły się kontrole a gdzie wychodzimy a po co a na co a kiedy wrócimy a z kim  itp. nawet jak znajomi nas odwiedzali nie dal nam spokojnie posiedzieć bo musiał nam z żoną towarzyszyć. Pracy tez sam próbował mi szukać bez mojej wiedzy a najlepiej takiej gdzie mógł by mnie w niej kontrolować czyli sklep spożywczy i to jeszcze taki gdzie w środku można stać i pić piwko. Po znalezieniu stancji sądziłam że trochę się to wszystko uspokoi. Ale myliłam się. Przed ślubem miałam tyle stresów że sądziłam że się wykończę psychicznie. Nie z powodu przygotowań bo z pomocą moich rodziców poszło gładko ale z powodu wiecznych kombinacji teścia i teściowej. Co sobie zaplanowaliśmy zawsze wychodziło inaczej bo teściowie próbowali pomagać wprowadzało to tylko zamęt i nigdy nie wychodziło tak jak miało być. Same zaproszenia gości u mnie trwały weekend  a u męża miesiąc. Mam rodzinę rozsiana po całej Polsce jak i zagranicą także objechaliśmy z moimi rodzicami tylko tych bliższych a przez rodzinę i pocztę rozesłane zostały pozostałe zaproszenia. Natomiast u męża do każdego prawie jechaliśmy a odległości były strasznie duże od miejsca naszego zamieszkania a że objeżdżaliśmy wszystkich z jego rodzicami to nawet czasowo nie było jak się wyrobić bo teściowie uwielbiają się gościć . Tłumaczyłam to wtedy sobie że to normalne u mnie jest inaczej u narzeczonego inaczej nie dokładaliśmy do tych podroży ani grosza ale to i tak strata pieniędzy była i czasu. Każdy weekend i jeszcze na tyg. czas po pracy mieliśmy zajęty. Wszystko z językiem na brodzie bo kierowników męża tez zapraszać osobiście musieliśmy!!! nawet w deszcz  bo jak to nie wypada nie pojechać. A potem telefon byliście i co tam???
Mieszkając na stancji od razu tj. wychowałam sobie teściową a potem popuściłam i jest jeszcze gorzej. Próbowała mi rządzić i pouczać jak co mam robić gdzie co ma stać itp. Z domu wyniosłam tendencje do pedantyzmu wszystko musi mieć swoje miejsce ład i wokół tego panować porządek może to bardzo niegrzeczne ale powiedziałam jej wtedy że to jest nasze mieszkanie ja tu jestem panią domu i jak narobimy na środku i nam to nie będzie przeszkadzać to jej także nie powinno .I się skończyło i odwiedzanie i rządzenie. Najlepsze jest kiedy próbuje mnie uczyć gotować. Fakt uczę się ale sama bo tu mam wolne pole  do popisu. Ale to co moja mama robi w 5 min ona w 2 godz. bo wymyśla i kombinuje zamiast sobie ułatwiać.  Wszystko robię sama nie chce jej pomocy raz mi wyjdzie drugi raz nie ale uczę się na błędach i nikt nade mną nie stoi i nie patrzy się na race. Mam piekarnik także uczę się i piec rożne pyszności. Kiedyś mieszkając na stancji nie miałam aż tak dobrych warunków do tego a w domu rodzinnym z mamą nie robiłam nic bo zawsze było nie tak i ona sama. Robię proste jedzenie, mojemu mężowi ono odpowiada nigdy nie narzeka. Zeszłam z pustych kalorii które były u niego w domu. Nie na widzę tłustego wprowadziłam zdrowe warzywa i owoce. Zupy gotuje rzadko bo mój maż wracając z pracy woli zjeść drugie niż zupę. Je konkretnie ale nie drogo. U niego bardzo dużo kasy szło na jedzenie co dla mnie jest nie zrozumiale bo przecież na tym najłatwiej zaoszczędzić. Wole zrobić schabowego ziemniaczki i surówkę niż tłuste jedzenie indyka czy tez sajgonki albo faszerowanego kurczaka itp.za dużo roboty to raz dwa że przejeść cała wypłatę to nie jest problem tylko co dalej. Nie jemy ?śmieci? ale stać nas na ubranie wypad gdzieś czy na wyjście do kina .I to się nie podoba mojej teściowej bo jemy w jej rozumieniu gówno. Bo dla niej np. taki schabowy to najgorsze jedzenie pod słońcem.
Nie mogę nigdzie pojechać z mężem bo dostajemy tysiąc telefonów a gdzie jesteśmy a z kim a co robimy a co tam słychać . nawet nasz samochód kontrolują z racji tego że mieszkamy nie daleko to jak go nie ma to i nas i gdzie my jesteśmy.
Mój maż pracuje z tata w jednej firmie widza się codziennie ale to nie wystarcza bo nie wie co słychać po powrocie mojego męża do domu. Musi zdać relacje a co kto zrobił a co kto powiedział itp. nie mamy chwili wytchnienia. Do tej pory nie może zrozumieć że młode małżeństwo powinno mieszkać samo i ma pretensje do swojej żony ze się wyprowadziliśmy. Tłumaczę mężowi że mi to przeszkadza że meczy mnie ta wieczna kontrola itp. Ale on tylko kiwa głową i tłumaczy mi że jego ojca już nie zmienimy i że boi się że jak zwróci mu uwagę to się obrazi. Ja mam naprawdę dosyć. Mój maż ma 30 lat jest na tyle dorosłym człowiekiem że potrafi w rozumieniu moich rodziców i moim sam zatroszczyć się o żonę i o siebie. Bo zawierając związek małżeński założył własną rodzinę. Może nie pełną jeszcze bo bez dziecka ale rodzinę. Chce się stad wyprowadzić nie chce tu mieszkać proszę męża żebyśmy wyprowadzili się gdzieś dalej bym miała możliwość w większej miejscowości znaleźć prace bo tu mogę tylko pomarzyć. I to też nie do końca bo pracowałam ale teściowa znała właścicielkę jak to w mniejszej miejscowości i narobiła mi problemów i wstydu chodząc i pytając się i co tam i jak tam jej idzie. Już miałam minusa u dziewczyn a potem podkablowała pannę w ciąży gdzie do tej pory się nie przyznaje a ja przez to miałam w robocie problemy. I musiałam zrezygnować.
Mojemu mężowi również dobrze zrobiła by zmiana otoczenia i odcięcie się od tej pępowiny. Dla mnie to jak walka z wiatrakami ja mowie co mnie boli a maż nie reaguje bo boi się że tata się pogniewa. Nie wiem już co mam zrobić. Moi rodzice dzwonią do mnie albo ja do nich raz w tyg. a tu mam na okrągło kontrole i mus spowiadania się. Tyle co ja już wypłakałam i wykrzyczałam im to sama jestem w szoku. Ale to i tak nie dociera. Jego ojciec uważa że to jego jedyny syn i dobrze postępuje......
CO JA MAM ROBIĆ???