Problem z "dziwnym" zachowaniem męża

Długo się zastanawiałam czy powierzyć Wam mój problem. W końcu podjęłam decyzję, że tu napiszę, bo być może przyniesie mi to ulgę i w jakiś sposób mi pomożecie. Uprzedzam, że dla wytrwałych :-)
     Jestem mężatką od 11 lat. Mój mąż jest starszy ode mnie o siedem lat ? dobiega 40. Mamy 10 letnią córkę. W małżeństwie układa nam się dobrze (wiadomo sprzeczki i kłótnie mają miejsce, ale to nic poważnego). Mąż zawsze zapewniał i zapewnia mnie o swojej miłości. Ja oczywiście odwzajemniam jego uczucia, chociaż jestem mniej wylewna w słowach.
     Od listopada ( bynajmniej wtedy zaczęłam to dostrzegać) mąż zaczął się ?dziwnie? zachowywać. Objawiało się to tym, że częściej niż zwykle poruszał ze mną tematy seksu zarzucając mi, że za rzadko się kochamy. Mówił, że on ma większe potrzeby ( wcześniej nigdy aż tak tego nie poruszał). Wspomniał, że brakuje mu z mojej strony namiętności, a ja mu na to, że przecież mamy 11 lat stażu, dom, praca, obowiązki. To nie jest to samo jak w okresie narzeczeństwa. Niby to rozumie ale...Miałam wrażenie, że częściej patrzył na mnie jak na obiekt seksualny. Zrobił się podejrzliwy w stosunku do mnie i bardziej zazdrosny niż zwykle (oczywiście to wszystko w granicach normy). Mówił, że jestem piękną kobietą i że wchodzę w niebezpieczny wiek  tzn. ?30+?, że takie kobiety najbardziej się mężczyzną podobają, że pewnie mężczyźni na mnie zwracają uwagę itp. Mówił mi, że na pewno go kiedyś zdradzę, że on się tego boi i ogólnie w rozmowach nawiązywał do tematyki zdrady, mówiąc jakie to kobiety są okropne (oczywiście przyznawał, że mężczyźni również), że zdrada kobiet jest inna ? gorsza. Podobało mi się to, co on mówił na mój temat, bo poczułam się dowartościowana ale jednocześnie zaczęło budzić to moją podejrzliwość i spowodowało, że włączyło mi się pomarańczowe światełko na mojego męża. Często później prowadziliśmy rozmowy do późna  w nocy (inicjowane przez męża)  dotyczące relacji  damsko-męskich m.in. zdrad. Pytałam się czemu interesuje się takimi tematami, a on na to, że dużo czyta w necie, że się boi, że go zdradzę (nie miał w sumie żadnych podstaw do takiego osądu) Trochę mnie to zaniepokoiło, bo przecież musiał być powód takich zachowań i nie koniecznie musiał mi o nim powiedzieć. Nie chciałam pytać  jakie konkretnie strony odwiedza w necie, ale wiem, że były to m.in. różne blogi, fora (strona ?netkobiet? również, to przez niego się o niej dowiedziałam). W jednej z takich naszych rozmów wspomniał o tzw. ?zdradach kontrolowanych?, tak zupełnie niezobowiązująco pytał co ja o tym myślę, aż w końcu spytał się mnie czy chciałabym abyśmy zaprosili ?innego pana?. Bardzo mnie to uraziło, poczułam się przez niego zraniona, popłakałam się. Przez długi czas nie mogłam się z tą myślą pogodzić ? jak on mógł o takim czymś pomyśleć, przecież mnie kocha, jest zazdrosny, a chce mnie oddawać innemu facetowi. Jestem otwarta na sprawy seksu, ale mam swoje granice, a ta jest dla mnie w tym momencie nie do przekroczenia ?i tak też mu odpowiedziałam. Przepraszał mnie mówiąc, że to tylko luźna rozmowa, że to jego fantazja, która nie musi być przecież zrealizowana. Tłumaczył się tym, że pomyślał, że skoro mam go kiedyś zdradzić (jego imaginacje) to on woli żeby to było przy nim. Oczywiście przyznał, że nie jest do tego przekonany i sam nie wie jak by się zachował. Oburzyłam się tą propozycją. Później mnie przepraszał ale dla mnie liczy się jednak to, że taka myśl  w ogóle się u niego pojawiła i to jest dla mnie bolesne i zostanie w mojej pamięci...
     Te nasze rozmowy dawały mi dużo do myślenia. Stałam się podejrzliwa. Zaczęłam pod nieobecność męża  przeglądać historie odwiedzanych przez niego stron (wspólny laptop). Wiedziałam wcześniej, że od dawna ogląda strony z filmikami porno, że ma takie filmy, ale się z tym ?pogodziłam? bo nigdy nie wpływało to destruktywnie na nasze życie. Mi też czasami się zdarzało coś obejrzeć :-). Odkryłam jednak dwie strony portali randek erotycznych. Zaniepokoiło mnie to. Na jednej z nich założyłam swój profil, żeby odnaleźć tam męża. Nie znalazłam. Jednak nie dawało  mi to spokoju, więc spytałam się męża wprost, czy ma profile na wymienionych przeze mnie stronach, które znalazłam w jego historii (byłam wkurzona i wygadałam się o moim szpiegostwie)  Przyznał się, że na jednej z nich ma, ale założył je dawno w celu tylko oglądania zdjęć i filmików, bo ponoć bez profilu akurat na tej stronie nie można było ich przeglądać. Sprawdziłam to. Tak,  zgadzało się. Powiedziałam też, że taka sytuacja mi się nie podoba i przyznałam się do tego, że też założyłam konto aby go ?złapać na gorącym uczynku?. Pokazałam mu jeszcze ile dostałam zaczepniaków od innych facetów. Spytałam czy mu jest miło. Nie mógł uwierzyć, że to zrobiłam. Prawie się popłakał (nie bez znaczenia był alkohol, który wtedy wypił). Zdecydowaliśmy w swojej obecności skasować swoje konta.
Jednak przez cały czas miałam wrażenie, że męża ?coś? męczy, że dalej poczytuje różne strony. Tylko cały czas nie wiedziałam czym jest to spowodowane.
     W grudniu tuż przed świętami, znowu sprawdzałam jego historię. Natknęłam się na jego list , który umieścił na forum gazety. Pisał w nim, że ja więcej poświęcam uwagi dziecku niż jemu, że przez to cierpi nasze życie intymne, jak to określił sprowadzone do ?podziemi? (dla mnie to absurd). Żalił się, że on ma przecież swoje potrzeby, że coraz częściej nachodzą go myśli, żeby realizować je poza domem. Przyznawał, że jest to złe co myśli i radził się co ma zrobić. Oczywiście historia była przedstawiona tylko z jego punktu widzenia, moim zadaniem pomijała kilka istotnych szczegółów. Strasznie mnie to zasmuciło, bo to nie jest tak, że nie uprawiamy seksu, może nie jest to super często ale też ?jakość kochania? nie jest niska J. Może mam mniejsze potrzeby niż on, ale to nie powód żeby myśleć o kochankach, tym bardziej, że rozmawialiśmy o tym. Tak samo jak on pracuję, oprócz tego zajmuję się domem (sprzątam, rzadziej gotuję), a w domu mój mąż nie robi nic jeżeli chodzi o prace domowe. Mam prawo w tygodniu być zmęczona. Poczułam się rozżalona. O wszystkim powiedziałam mężowi. Tym razem się zdenerwował, że go ?szpieguję?. Jak zwykle nastąpiły tłumaczenia, wyjaśnienia itd.
I teraz sedno mojego dylematu.
      Na początku stycznia okazało się, że jestem w ciąży.  W zasadzie oboje się ucieszyliśmy. Stało się to dla nas priorytetem. Zauważyłam, że mąż zajął się myśleniem o remoncie pokoiku dla nowego potomka, ogólnie większość tematów ?kręci? się wokół mojej ciąży i planów na przyszłość. Mąż się ?uspokoił?. Gdy kiedyś specjalnie zainicjowałam rozmowę dotyczącą ?tamtych? problemów, to powiedział, żebym o tym zapomniała, że to nieaktualne, że on tak wcale nie myślał, że te jego zainteresowania niektórymi tematami wynikały z jego niedowartościowania. (może to tzw. kryzys czterdziestolatka :_))
Jakiś czas temu mąż nie zamknął poczty. Skorzystałam z sytuacji i przejrzałam pocztę (jestem okropna, no nie) Znalazłam informację o założeniu przez niego profilu na dwóch portalach, których tematyka tyczyła zdrad kontrolowanych, swingersów itp. Oczywiście sama pozakładałam tam profile żeby się czegoś więcej dowiedzieć. Z mojego ?szpiegostwa? odkryłam, że profile założył na przełomie listopada i grudnia (czyli wtedy kiedy zrobił się taki ?dziwny?). W tym okresie był trochę aktywny na nich, ok. 6-7 postów napisał.
     W swoich  profilach pisał w zasadzie prawdę, że ma żonę, dziecko i udany związek małżeński, nie deklarował też chęci do żadnych spotkań, pisał, że jest zalogowany w celu poszerzenia swoich ?horyzontów? w dziedzinie alkowy. A z drugiej strony w dwóch z tych postów ocenił nagrany prywatny filmik kochającej się pary pisząc że ?szkoda, że nie może tam być? czy coś w tym rodzaju. Zamieścił także podpis pod zdjęciem czyjeś rozebranej żony, który brzmiał ?Piękna...zazdroszczę jej Panu?. Zresztą pod zdjęciem jakiegoś Pana chwalił go za ładny wygląd jak na czterdzieści lat (zdjęcie było w negliżu). Jak ja to zobaczyłam to mi się w pierwszej chwili zrobiło słabo. Poczułam rozczarowanie i żal, że mąż w ten sposób podziwia inne kobiety. Ale tym razem nic mu nie powiedziałam choć miałam wielką ochotę mu pokazać, że ja to wszystko wiem i wykrzyczeć co myślę.. Zważywszy na mój stan opanowałam się i pomyślałam, że wykorzystam te informacje dla siebie, poobserwuje czy będzie na nich aktywny. Od początku grudnia nie pojawiły się żadne nowe posty, ale zdarza mu się te portale nadal odwiedzać- raz na tydzień lub dwa.
Jest mi źle z tą sytuacją, czuję się w jakiś sposób ?zdradzona?, oszukana. Straciłam pewien procent zaufania do męża. Cały czas tkwi mi to w świadomości. Mimo, że mąż okazuje mi uczucia, chce się ze mną kochać, to mi jest trudno się przełamać, tym bardziej, że jestem w ciąży. Mam cały czas poczucie, że mąż ma wobec mnie jakieś oczekiwania w sferze seksu, a ja będąc teraz w stanie ?błogosławionym?  nie czuję się stu procentową kochanką (jakaś blokada psychiczna). I zastanawiam co by było gdybym nie była w ciąży. Jak by to się wszystko skończyło? Czy mam prawo tak się czuć, czy może to ze mną coś jest nie tak?
      Jeżeli dobrnęłyście tutaj w czytaniu mojego postu, to gratuluję i przepraszam za rozciąganie się, ale chciałam jak najrzetelniej przedstawić sytuacje żebyście mogły mi doradzić. Zależy mi na Waszych opiniach? Jak oceniacie postępowanie moje i męża? Jak Wy byście postąpiły w takiej sytuacji? Czy powinnam wracać do tematu i wszystko mu wygarnąć, czy zostawić tak jak jest     i obserwować. Nie wiem co mam zrobić. Jest to dla mnie problem, bo mnie ogranicza, chociażby w sferze seksu. Z jednej strony mam ochotę mu powiedzieć, a z drugiej mam świadomość, że posiadam jakąś cenną na swój sposób wiedzę. Podzielcie się swoimi spostrzeżeniami, opinie panów tez mile widziane :-)
Dziękuję za uwagę.