Sprawa mieszkania i problem z teściem. Co robić? - Netkobiety.pl

Witaj Fionka! Włosy mi sie jeżą kiedy to przeczytałam. Ale znam takie typy!
Znam też życie wiec jeśli mogę radzę nie zostawiaj tej sprawy tylko mężowi. Młode kobiety mają swój osobisty urok,tym pewno swojego męża zauroczyłaś. Ale ostrożnie oczywiście aby małżonek ani teściowa a już napewno teściu nie myśleli o Tobie źle. To sa bardzo delikatne sprawy,wymaga intuicji. Ale i odwagi ,jak samo życie.
Sprubój sobie teścia tak powolutku urobić a potem otwarcie z nim porozmawiać o tej sytuacji. Chyba że będziesz taka cierpliwa i zaczekasz aż jemu samemu zainteresowanie waszym życiem ,minie. Życzę wytrwałości.

Ja bym się w takie coś nie pakowała,tylko wynajęła coś z mężem, pomyślcie o kredycie na swoje własne mieszkanie.

Byl akt notarialny? Akt notarialny nie dziala "na niby". Swoja droga zadziwiajace jak wielu osobom wydaje sie, ze cos maja bez tego aktu.

Dziękuję za odpowiedzi. Jeśli chodzi o kwestie prawne, jak pisałam jest to dla nas niejasna sytuacja. Teść tak naprawdę nigdy nie powiedział nikomu (nawet własnej żonie) o co dokładnie toczył się spór. Wiem tylko tyle, że mieszkanie nie jest jego własnością, tylko własnością spółdzielni. Ale on odkąd wygrał sprawę w sądzie ma teraz dożywotnie prawo do użytkowania tego mieszkania. Nie wiemy co w sytuacji gdy teść kiedyś umrze. Mąż liczy na to, że ojciec przynajmniej jego tam zamelduje i mieszkanie "przejdzie" na niego, w sensie, że jako syn będzie mógł dalej z tego mieszkania korzystać. Naprawdę kiepska jestem w tych prawnych kwestiach, może nawet zbyt naiwnie wierzę, że coś będzie nasze bez tzw. papierka. Z tymże tutaj chodziło bardziej o grzecznościowe udostępnienie nam mieszkania. Teść też miał mieć z tego korzyść. Bo nie mieszka w tym mieszkaniu, a co miesiąc musi płacić czynsz. Teraz te płatności oczywiście przechodzą na nas. W każdym razie na pewno będziemy musieli te prawne kwestie z nim omówić. Teraz wszystko odbyło się na wariackich papierach, nawet nie mieliśmy czasu pogadać o takich szczegółach. 

A dlaczego według Ciebie dziwne jest to, że mając obiecane mieszkanie po prostu na nie czekaliśmy? Super byłoby mieć odłożone pieniądze na własne mieszkanie, ale jest to przecież bardzo trudne, żeby w ciągu paru lat zgromadzić takie oszczędności. A w kredyty nie chcieliśmy się pakować mając ciągle na uwadze to, że kiedyś możemy to mieszkanie dostać. Chyba większość na naszym miejscu postąpiłaby podobnie. Tutaj chodzi tak naprawdę o zwykłą ludzką życzliwość. Mi się w głowie nie mieści, że ojciec może się tak zachowywać wobec syna i jego żony. Nie rozumiem po co nam tyle lat truł o tym mieszkaniu, żeby na końcu mieć o wszystko pretensje i decydować teraz o wszystkim za nas. Nie mamy z mężem ogromnych wymagań, nawet nie chodzi nam o ten jeden pokój, z którego teść sobie zrobił bazę, jak ktoś wyżej napisał. Oczekujemy jedynie prywatności. A na razie wygląda to tak, że wszystko co tam robimy poczynając od drobnostek typu przestawianie mebli musi być z nim konsultowane. Tylko że rzeczywiście muszę myśleć, że jakoś to będzie, bo przez 2 tygodnie innego mieszkania już nie znajdziemy. To co postanowiliśmy z mężem, to że żadnego większego remontu na razie nie robimy. Te dwa pokoje co mamy do dyspozycji tylko nieco odświeżamy i malujemy. Większe prace typu remont kuchni i łazienki wstrzymujemy na czas nieokreślony, mimo że był plan żeby zrobić to od razu. Po prostu poczekamy jak się sytuacja rozwinie. Ja nawet nie marzę o tym, że teść się zmieni, dlatego nie zamierzam wchodzić z nim na ścieżkę wojenną (zresztą w ostatnich dniach jest dla mnie wyjątkowo niemiły i nawet nie próbuję z nim dyskutować). Jeśli okaże się, że będzie zbyt mocno ingerował w nasze sprawy, to za miesiąc-dwa szukamy innego mieszkania i z tego uciekamy. Czas pokaże jak to się potoczy.

No tak, zdaję sobie sprawę, że dopóki nie będzie tego na piśmie, to nie mamy praw do tego mieszkania. Ale jak piszesz jest to kwestia bardziej moralna. Teść od paru lat mówił o tym mieszkaniu, że będzie dla nas, żeby już nie szukać kolejnej stancji, bo po co. Dla nas wyglądało to tak, że dostajemy mieszkanie "na własność", możemy je sobie urządzić zgodnie z własnym gustem i po prostu tam sobie spokojnie mieszkać. A sprawy papierkowe załatwiałoby się  na bieżąco. Problemem nie jest brak praw do mieszkania, tylko zachowanie mojego toksycznego teścia. Niestety. Przykładowo moja przyjaciółka mieszka ze swoim mężem w domu razem z rodzicami, ale mają osobne wejście, osobne piętro tylko dla siebie. Też nie mają na to żadnych aktów notarialnych, mimo to żyją z rodzicami w pełnej zgodzie i nikt nikomu nie wchodzi w drogę. Tyle że jej rodzice to bardzo spokojni i przyjaźni ludzie.

Gdy rodzice/teściowie obiecali, że KUPIĄ mi i partnerowi mieszkanie, które będzie NASZE aktem notarialnym, czyli możemy je w przyszłości sprzedać, wynająć to pewnie też bym czekała.
A Wy, nie wiedząc dokładnie jak to będzie wyglądać zmarnowaliście 6 lat, czekając na nic. Przecież w tym czasie już byście mogli spłacać kredyt za swoje.

Widzę, że temat zszedł na kwestie prawne. Ja przecież nie twierdzę, że to mieszkanie jest moje i że będę w nim mieszkała całe życie. Jest to bardzo zawiła kwestia, a teść jest taki, że z nikim nie ma ochoty podzielić się tym o co tak naprawdę chodzi. Piszecie, że on może sobie robić w tym mieszkaniu co chce itd. No oczywiście jakby brać pod uwagę prawo, to tak jest. Ale w końcu ma przecież syna, któremu chciał pomóc, dlatego nie rozumiem jego zachowania. Ma gdzie mieszkać, mógłby więc dać nam spokój. Chodzi o zwykłą ludzką życzliwość. A teraz to mam wrażenie, że on robi nam po prostu na złość, albo że ma jakiś interes w tym, że żebyśmy my tutaj zamieszkali. W dodatku ja w tym całym stresie, gdy oznajmił nam, że jeden pokój będzie dla niego, powiedziałam mu, że nie taka była umowa i że oczekujemy prywatności. No i tak się na mnie uwziął, że od kilku dni ciągle mi dogryza. Już tego psychicznie nie wytrzymuję, zresztą mąż tak samo...

Kobieto przeczytaj co ty wypisujesz!

...a o czym mamy rozmawiać - o kolorze firanek? spytaj się teścia, na jakie ci pozwoli! Jak jest różnica, czy teraz masz dylemat gdzie mieszkać, czy np. za pół roku gdy umrze teść (czego oczywiście mu ani wam nie życzę)? Władujesz pieniądze, energię na urządzanie, a potem i tak wylądujesz na ulicy, nie prościej zastanowić się na poważnie o naprawdę własnym mieszkaniu? W spółdzielczym własnościowym mieszkaniu, jeśli jesteś członkiem spółdzielni  - praktycznie masz prawo do powietrza i do zapożyczenia się w banku.

Jak ty godzisz w jednej wypowiedzi wersje o troskliwym tatusiu, który chce pomóc dorosłemu synowi i wrednemu ojcu, który robi na złość? Czego nie rozumiesz? Ja mam wrażenie, że ty rozumiesz, ale nie chcesz dopuścić do siebie, nie chcesz uświadomić sobie, że gość ma was w kieszeni, dysponuje wami jak starymi gratami w tym mieszkaniu. Wie, że się  nakręciliście i nie odpuścicie, będziecie spełniać każde jego najbardziej niedorzeczne wymagania.
Z tego co napisałaś, to gość jest bardzo toksyczny... no i właśnie sobie zapewnia świeże ofiary, na których będzie wyżywał swoje nerwy, frustracje.
Mylę się? 

Moim zdaniem lepiej szukać kolejnej stancji lub wziąć kredyt , przynajmniej będziecie mieć poczucie ,że nie jesteście zależni od kogoś.
Mnie również dziwi Twój tok myślenia. Teść toksyczny, zaborczy nie lubiany ale dziwnym trafem miałby być  św Mikołajem z aureolą. Wiedziałaś jaki jest on mimo to liczyłaś na ciepłe mieszkanko bez żadnego ale. Przez 6 lat lepiej było spłacać kredyt niż ładować kasę w stancję i liczyć na gruszki na wierzbie.

Najlepiej być na swoim i wszystkiego się samemu dorobić. Wiem co mówię, bo kiedyś  dostałam mieszkanie od wujka (żyjącego wtedy jeszcze, ale  bezdzietnego - nie miał komu przepisać)  i było podobnie jesli chodzi o zarządzanie tym mieszkaniem.  Bardzo niechętnie podchodził  do tematu remontu i  wymiany mebli -  według  niego w starym mieszkaniu z lat 70 nie trzeba było niczego zmieniać   Starsi ludzie sa bardzo zamknięci na zamiany...

Dzisiaj przeżyliśmy kolejny niemiły dzień użerania się z teściem. Chyba zacznę pisać dziennik i będę mogła na starość wnukom pokazać Nie wiem jak to dalej będzie, póki co teść jest tam panem i władcą, a my jego poddanymi. Praktycznie nie mamy od niego chwili oddechu, przesiaduje tam od rana do wieczora i "zarządza". Generalnie wszystko co robimy jest źle, jedynie on ma rację. A że jest wrednym typem, to jego komunikacja z nami bazuje w zasadzie tylko na krzyku i pouczaniu. Znam już trochę tego człowieka i wiem jaki ma charakter, ale teraz to już przechodzi samego siebie. Już nawet nie chce mi się pisać jakie epitety od niego słyszymy, ale jest to po prostu totalny brak szacunku z jego strony. Gdybym mogła cofnąć czas, to na pewno pozostałabym z mężem na stancji i nie pakowała się w tą sytuację. Niestety, jak pisałam teraz nie mamy już wyboru. Jednak już postanowiliśmy, że pomieszkamy tam 2-3 miesiące i zobaczymy jak się sytuacja rozwinie. Jeśli będzie tak jak "josz" pisze, że teść będzie się panoszył i np. korzystał z łazienki, albo tam nocował, to absolutnie nie ma mowy, żebyśmy tam dłużej mieszkali. Jeśli chodzi o inwestowane pieniądze. Na razie można powiedzieć, że jest to symboliczna inwestycja, typu zakup farb do ścian, czy jakieś tańszych wykładzin podłogowych. Meble i większość wyposażenia mamy swoje, a generalny remont został wstrzymany jeszcze zanim się zaczął. Dopóki nie dowiemy się jaki jest stan prawny tego mieszkania, to żadnych większych pieniędzy na pewno w to nie wpakujemy. Zresztą wątpię żebyśmy tam na dłużej pozostali.

Fionka89 skoro wypowiedzieliście umowę najmu mieszkania, nie macie wyjścia, musicie zamieszkać w mieszkaniu które zaoferował Wam teść. Z tego co widzę, sytuacja już teraz nie wygląda dobrze. Niestety, tak jak piszesz, teść jest osobą konfliktową, roszczeniową i lubi ustawiać wszystko po swojemu, a każdy sprzeciw traktuje jako atak na swoją osobę. Zmienić się na pewno nie zmieni, prawdopodobnie będzie u Was częstym gościem, a może nawet upierdliwym lokatorem. Sama mieszkam z mężem i teściową (w jednym domu ale na osobnych kondygnacjach) i też jest nieciekawie. Po ślubie dom w którym mieszkamy miał zostać przepisany na nas, tak więc wpakowaliśmy się w generalny remont piętra i niestety okazało się że popełniliśmy błąd, bo zaufaliśmy teściowej i uwierzyliśmy w jej obietnicę, a zrobiła z gęby przysłowiową dupę. Tak więc mieszkamy tam, pomagamy jej, robimy koło domu wszystko, inwestujemy w drobne naprawy i utrzymanie, a tak na prawdę nie jest to nasze i można powiedzieć że wynajmujemy piętro od teściowej. Szukamy właśnie z mężem jakiegoś mieszkania do wynajęcia, bo tak dalej nie da się żyć. Wieczne niezadowolenie, pretensje, wtrącanie się w nasze życie i sprawy. Lepiej coś wynajmować i płacić czynsz, ale przynajmniej mieć święty spokój.

Pomieszkajcie z mężem miesiąc, zobaczcie jak sytuacja się rozwinie i postarajcie się wyjaśnić kwestie prawne dotyczące tego mieszkania. Jeśli Wam nie będzie odpowiadać, a teść będzie się nadal wcinał w Wasze życie, zacznijcie szukać stancji.

można zrobić i cholewę, i dupę

https://pl.glosbe.com/pl/pl/robi%C4%87% … 0dup%C4%99

jak zwał tak zwał, w moich stronach jakoś się utarło powiedzenie, że robi się z gęby dupę każdy wie o co chodzi

To może ta przygoda z teściem nauczy was dorosłości i samodzielności.
6 lat to jest bardzo długi czas żeby coś oszczędzić na własne mieszkanie. No bo ile mielibyście oszczędzać? 100 lat?
Ale oczywiście wszystko zależy od tego jak pracowitymi ludźmi jesteście.
Nie chce mi się po raz setny wypisywać  tego samego ale ciężką sytuację do oszczędzania to ma na przykład samotna matka z niepełnosprawnym dzieckiem a nie parka bez dzieci.
Młodzi i zdrowi ludzie bez większych zobowiązań. Jak są inteligentni to sobie poradzą i zarobią na swoje własne - nie muszę czekać 6 lat aż ktoś mi coś da.
Ale ja w ogóle nie rozumiem mentalności ludzi którzy sądzą że coś im się należy i że coś dostaną za darmo.
Piszesz jakby to było oczywiste że skoro teść ma syna to ma mu dać to mieszkanie. A teść nie ma ani moralnego ani prawnego obowiązku.

A moze to mieszkanie komunalne, a takich zdaje sie nie mozna podnajmowac i tesc musi sie tam pokazywac? Moja przyjaciolka przegrala niedawno sprawe o takie wlasnie mieszkanie.

Tesc was zalatwil na szaro, wspolczuje.

Skoro tak juz sie stalo jak u was, to ja bym takze zrobila minimalny remont i pomieszkalabym tam na probe.
Wtracanie sie tescia do remontu mozna przebolec, ale tego, ze mialby do was potem przychodzic, to juz na pewno nie.

Przez ten probny czas trzeba by sie juz bylo rozgladac na wszelki wypadek za nowym lokum. I porozmawiac z tesciem, bo on takze ma w tym interes, abyscie tam mieszkali.

i na co czekasz z wyprowadzką az mąż dostanie zawału?