Gej najlepszym przyjacielem kobiety?

To mit ze wszyscy geje lubią towarzystwo i przyjaźnie z kobietami.
Oglądałam jeden z dokumentów bbc właśnie na ten temat i tylko niewielka część gejów lubiła ploteczki, przebieranki i wspólne wyjścia z kobietami. 

Każdy człowiek jest inny, nieważna jego orientacja, mamy różne upodobania jeden lubi samochody inny o nich gadać nie znosi.

Moim zdaniem to raczej kobiety dążą do tych przyjaźni, bo widzą w gejach idealne połączenie mężczyzny i kobiety. To taki rodzaj fascynacji , ale nie sadzę by wszyscy geje uwielbiali takie znajomości zwłaszcza że są one intensywne.

Przyjacielem może zostać każdy kto ma to coś, wspólny odbiór pewnych niuansów,podobne upodobania . Gej czy hetero, czy less nieważne , liczy się porozumienie i to czy czujemy sie dobrze z drugą osoba.

Witaj,
Nie mam przyjaciela-geja, natomiast mam paru kolegów o tej własnie orientacji.
Nie zauważyłam, bym dogadywała się z nimi lepiej, niż z męzczyznami o orientacji heteroseksualnej.
Może to kwestia charakteru, opinii, otwartości - jak wiadomo, każdy człowiek jest inny i odpowiadają mu inni ludzie/rzeczy.
Myślę, że stwierdzenie, że ''gej jest najlepszym przyjacielem kobiety'' jest mocno przesadzone, wręcz stereotypowe.

Pozdrawiam,
A.

To taka bezpieczna przyjaźń damsko-męska

Dokładnie.
Kumpluję się z wieloma facetami, a Ci spośród nich, którzy są gejami, to dla mnie przede wszystkim kumple płci męskiej. Ja nie kategoryzuje po płci. Zarówno z facetami o jednej jak i drugiej orientacji gadam o tym samym.

O ciuchach to nawet z kumpelkami nie rozmawiam. Szkoda czasu, gdy jest tyle innych ciekawych tematów

Panie Wojtku czyżbyś sugerował ze z śliczną dziewczyna mężczyzna hetero nie może stworzyć przyjaźni?
Czyli jeśli ktoś ma przyjaciółkę to na pewno jest brzydka i go nie pociąga, wiadomo wtedy można się przyjaźnić.

Mam trzech przyjaciół mężczyzn, oni mają swoje rodziny a ja kocham i fascynuje się tylko moim mężem. Może jestem dziwna ale jeśli ktoś już zostanie moim przyjacielem to nie miedzy nami podtekstów erotycznych. Przyjaciel jest właśnie dlatego przyjacielem .

Miłość i przyjaźń mojego męża ze mną ma za to inny odcień, tu łączy się i ekscytacja, pożądanie i zaufanie i przyjaźń w jedno.

Dorosłym człowiekiem myślącym logicznie chyba nie powinien kierować tylko popęd. Najpierw decydujemy kogoś poznając rozumem, i wtedy sami decydujemy czy dopuszczamy możliwość seksualnej chemii czy odcinamy i jesteśmy przyjaciółmi.

Absolutnie, Luc.

Ja sie przyjaznie z chlopakiem gejem i jakby mnie sie ktos zapytal czy patrze na niego w seksualny sposob, to nie moge powiedziec, ze nie. Z drugiej strony wiem, ze jemu sie tylko faceci podobaja, wiec po prostu nigdy bym nie probowala niczego bo to bez sensu. Takze jak z tego wynika seksualne mysli mozna na smyczy uwiazac jak pieska. Genitalia kazdy ma ale mozg tez.

A co do tego, ze geje najlepszymi przyjaciolmi kobiet, to jest po prostu stereotyp- jedni o ciuszkach lubia gadac, inni nie, jedni sa zniewiesciali i gadatliwi, inni cisi, inni niesmiali, inni agresywni, jedni madrzy, inni glupi- tak jak wszyscy ludzie na swiecie. Ja znam przynajmniej z 15 i nie moge powiedziec, ze z kazdym z nich sie swietnie dogaduje- jak z kazda grupa normalnych ludzi.

Panie Wojtku, jak sie Pan sam kontrolowac nie moze, to niech Pan nie zaklada, ze kazdy mezczyzna tez mysli tylko penisem. Jakby Panskie uogolnienie bylo sluszne to ulice by byly pelne zgwalconych kobiet, bo przeciez jak facet dostanie erecji, babka mu sie spodoba, hormony go pociagna- to on sie juz temu oprzec nie moze. To bardzo krzywdzace stwierdzenie, w szczegolnosci dla innych facetow.

Ja też poznałam kilku homo w swoim życiu i to zawsze byli świetni ludzie. Nie, nie gadali o ciuszkach i makijażu (co za durny stereotyp!), byli zupełnie normalnym mężczyznami. Nie byli zniewieściali, wręcz przeciwnie- spotkałam w swoim życiu o wiele więcej zniewieściałych, rozmemłanych hetero.

Powiem, że świadomość tego, że między nami nie będzie żadnych spięć na tle seksualnym działa bardzo relaksująco. Czuję się przy gejach o wiele swobodniej niż przy innych facetach. Wiele razy hetero-faceci interpretowali moje słowa i działania na swoją korzyść, kiedy tak nie było, a wtedy może powstać nieprzyjemna atmosfera, szczególnie przy typkach z przerośniętą samooceną.

Jakkolwiek niepojęte zdawać by się mogło to kobiecie - tak właśnie jest. Zawsze będzie coś więcej, prędzej lub później, w większym lub mniejszym stopniu.

Panie Wojtku,

Chcialam tylko zwrocic uwage na to, ze erotyczne mysli mozna miec ale sie przy tym powstrzymac. Ja Pana moze zle zrozumialam. Wydawalo mi sie, ze Pan uwaza znajomosci przyjacielskie heteroseksualnych mezczyzn z kobietami za niemozliwe, bo jak pociag samczy do niej poczuje, to juz mozg mu przestaje dzialac. A wcale to nieprawda. Znam hetero facetow, ktorzy sa moimi dobrymi kolegami a pociagu do mnie nie czuja (ani ja do nich) bo albo nie jestem w ich typie, albo sa w zwiazkach. Moge noc w tym samym lozku spedzic z nimi i jakos ich erekcja mnie rano w tylek nie dzga. A jak sa tacy, ktorym sie podobam, to oni owszem troche erotycznie pozartuja, ale nic nie robia bo wiedza dobrze, ze mam chlopaka. Moral- wspolczuje meskich znajomych (i Panu), ktorzy reaguja na poziomie malpy.

A, co do watku gejow, moge dodac, ze ta sama zasada sie sprawdza. Moj przyjaciel jest niesamowicie przystojnym, 22 letnim, swietnie zbudowanym chlopakiem. Czy mnie seksualnie pobudza? Oczywiscie, ze tak. Przeciez on seksem ocieka. Czy ja cos z tym robie? Jasne, ze nie. Wiem, ze jest absolutnie homoseksualny i jakies tam moje gierki bylyby po prostu traktowaniem go bez szacunku. Jest wspanialym gosciem i jako przyjaciele cenimy sie na wzajem za intelekt i charakter. Jakos moge powstrzymac sie z wskakiwaniem mu na kolana

I tyle.

Nieprawdaż, owszem.

Z psychologicznego punktu widzenia to nie wiem za bardzo, mógłbym tylko formułować pewne przypuszczenia i być może w wolnej chwili dodam coś od siebie.

Na razie dziękuję za wypowiedzi i zapraszam do dalszych.

Przyjaciel to przyjaciel, niezależnie od tego czy jest hetero- czy homo-.

Zgadzam się z Tobą busiu w 100% pod tym względem.
Mam jednego przyjaciela i jest nim właśnie gej. Dogadujemy się doskonale, to, że brak między nami napięcia seksualnego jest bardzo "odblokowujące". Jest mądrym facetem, doskonałym psychologiem i znawcą ludzkiej natury przy czym ma świetne poczucie humoru. Gdyby nie był gejem byłby moim Księciem  Doskonałym ;-) A tak spędzamy razem czas, rozmawiamy i często zdarza się, że wzdychamy do tych samych facetów ;-)

A czego tak nie możesz?

Ja też mam przyjaciela geja- dogaduję się z nim świetnie, nie odbieram jego słów jako podtekstów i on moich też. Gdyby nie był gejem to myślałabym że się zakochał we mnie- a to jest poprostu miłość przyjacielska i ja czuję się bezpiecznie.

Choć on nie potrafi teraz zrozumieć do końca mojego problemu.. Dla mnie rodzina, mąż i dziecko sa najważniejsi.
On był tylko w przelotnych max kilkumiesięcznych związkach, nie znalazł jeszcze "tej drugiej połówki" i łatwo mu powiedzieć "kopnij w tyłek męża, znajdziesz kogoś innego".

Nie rozumie jak płaczę, nie rozumie tego że można być z kimś kilka lat, mieć dziecko, że to bardzo łączy. W sumie on też pochodzi z rozbitej rodziny, od małego nie miał ojca. On nie potrafi pomóc mi jak płaczę, nie przeżył tego i nie rozumie jak można płakać za facetem.

Na pewno nie ma reguły, czy gej jest najlepszym przyjacielem kobiety czy nie jest. Myślę, że zależy to od indywidualnego przypadku.

Nie czytałam wszystkich wpisów, ale uważam, że przyjaźń między kobietą, a mężczyzną heteroseksualnym jest możłiwa ale tylko w sytuacjach kiedy są spełnione pewne warunki jednak niestety pomimo wydawałoby się spełnienia tch warunków zawsze istnieje ryzyko, że to może przerodzić się w coś więcej.

Ja osobiście miałam dwóch naprawdę dobrych kumpli heteroseksualnych, gdzie na pewnym etapie życia byliśmy ze sobą w dość bliskiej komunikatywnie (przyjaźńi), jednak myśle, że było to możliwe tylko dlatego, że byli oni dla mnie totalnie aseksualni. Natomiast trudno mi oceniać, czy ja się im podobałam, ogólnie nie czułam z ich strony zainteresowania w aspekcie seksualnym. Możliwe, że jeden z nich traktował mnie bardziej jak siostrę, młodszą przyjaciółkę, którą trzeba wesprzeć. Może też wiedzieliśmy, że na poziomie koleżeństwa dogadujemy się świetnie, jednak już w relacji partnerskiej, tworzenia jakiegoś związku totalnie by nam się to nie udało ze względu na fakt posiadania innych oczekiwań, co do tego ewentualnego partnera.

Drugi wspomniany kumpel - przyjaciel miał dziewczynę. Jeśli chodzi o mnie i jego, to porozumiewaliśmy się bardzo dobrze, wspaniale można było z nim pogadać, na różne tematy. Gdzie jednak często odnosze wrażenie, że zazwyczaj mężczyźni nie specjalnie lubią rozmawiać na jakieś głębsze tematy. On natomiast lubił rozmawiać. I właśnie najabradziej lubiłam go za tą możliwość z nim pogadania.

Myślę, że taka relacja była możliwa bo on był zajęty, a ja nie mam w zwyczaju interesować się zajętymi facetami.

Jednak będąc w tych przyjaźniach gdzieś mimo wszystko przemknęła mi myśl, co by było gdyby... czyli na dłuższą metę, w zbyt intesywnych tego typu relacjach jest to "stąpanie po cienkim lodzie..."

Myslę też, że kobietom zdecydowanie łatwiej jest być w takich przyjaźniach gdyż nasza seksualność zdecydowanie różni się od mężczyzn. Nie myślimy tyle o seksie, co mężczyźni i nie jesteśmy "wzrokowcami", w tak dużym stopniu jak mężczyźni. Potrzeba seksualności wynika często z innych bodzców.

Jeśli zaś chodzi o przyjaźnie kobiet z mężczyznami homoseksualnymi, (nie mam takiego przyjaciela, nie mam doświadczeń na tym polu) jednak myślę, że ta świadomość, iż na takiego mężczyznę nie działamy w żaden sposób (brak aspektu seksualnego) powoduje, że traktujemy go jak koleżankę. Nawet nie zwracamy wówczas za bardzo uwagi na to czy nam się on fizycznie podoba, czy też nie bo to nie ma najmnijszego sensu. Zresztą myślę, że też sposób bycia takiego mężczyzny, świadomość jego homoseksualności  działa siłą rzeczy aseksulanie na kobietę.
Kobieta przy takim mężczyźnie nie musi się starać, ani zastanawiać czy mu się podoba, gdyż to jak się zachowa, jej wygląd nie wpłynie w żaden sposób na jego postrzeganie kobiety w aspekcie seksualnym itp, nie spowoduje to, że w nim coś drgnie, zacznie coś do niej czuć itp.
Dlatego mężczyzna homoseksulany jest jak koleżanka, totalnie aseksualny.

adlernewman

Ja do łózka z facetem z nudów nie chodzę i z przyjaciółmi też nie sypiam, chyba że to już coś więcej niż przyjaciel.

Ja nie mieszam tych relacji, seks z przyjaźnią - to dwa różne aspekty relacji jak dla mnie.

Co do Twojego komentarza, to nie wykluczam tego, że kobiety też są wzrokowcami dlatego napisałam: "nie jesteśmy "wzrokowcami", w tak dużym stopniu jak mężczyźni."

Napisałaś: "Oczywiscie jednak, ze jak wiem, ze gosciu jest gejem, to na niego nie uderzam. Czlowieka trzeba szanowac."

Ja nie udarzałabym na geja nawet gdyby był przystojny, gdyż wiedziałabym, że moje wdzięki i tak na nim nie robią żadnego wrażenia. Co to za przyjemność "uwieźć" kogoś komu to w niesmak...? Brak obopólnej chemii, namiętności... "Cały w tym ambaras aby dwoje chcialo na raz"

z tą przyjaźnią gejowsko-kobiecą to chyba nie do końca tak, znam kilku gejów i co najmniej połowa z nich to mizogini - jak to tłumaczyć?

Z mojego doświadczenia wynika ,że ...że nie Zgodzę się z wypowiedzią, że orientacja jest tu nie ważna. Każdy z nas jest innym człowiekiem , i to kultura wychowania , decyduje o tym ,czy jesteśmy dobrymi przyjaciółmi.

Miałam do niedawna kolegę, wydawało mi się przyjaciela Homo .Długo nie wiedziałam , że jest gejem - powiedział mi po jakimś roku znajomości z wielką obawą o to ,że być może nie będę chciała już spędzać z nim czasu. Poznałam jego partnera, kolegów gejów, raz wybrałam się z nim do klubu gejowskiego byłam pod wielkim wpływem procentów, ale mimo to nigdy nie zapomnę co się tam działo. Wydawało mi się , że nasza przyjaźń będzie wieczna, ja mam faceta więc nawet nie bałam się o to, że zakocham się w nim - a że on we mnie to było jasne ,że to nie możliwe. Razem chodziliśmy na zakupy , razem się śmialiśmy graliśmy w gry czy uczyliśmy się. Zawsze byłam szczera wobec niego , i chyba za. Był tak zakochany w sobie, że każdy mój negatywny komentarz bądź uwaga była dla niego wielką obelgą. Więc po pewnym czasie znalazł sobie nową psiapsiółkę, mając moją osobę gdzieś, jest mi trochę ciężko bo razem chodzimy na studia na dodatek do tej samej grupy - no ale trudno.

Przez jakieś 10 lat może więcej przyjaźniłam się pewnym P , znaliśmy się od dzieciństwa , więc cąłe życie razem , był moim największym powiernikiem, moja bratnią duszą, w wieku dojrzewania odkrył ,że jest gejem... zszokowało mnie to, ale jakoś przeżyłam tę wiadomość, niestety z mojej głupoty zakończyłam tę przyjaźń do dziś bardzo żałuje, ale już nic nie da się zrobić Ten przyjaciel gej był dla mnie wszystkim co najlepsze, bardzo cierpiał przez moją osobę, teraz to ja muszę Cierpieć i zostały mi tylko wspomnienia

Miałam jeszcze jednego kolegę homo , ta historia skończyła się podobnie jak pierwsza nie ma od tego reguły - czy to gej jest najlepszym przyjacielem dla kobiety , jedyne co jest pewne ,że nie zakocha się w tobie

Nie, nie źle zrozumiałeś, albo ja tak nieudolnie napisała

z 1 chłopakiem , którego opisałam przyjaźniłam się jeszcze kolejny rok po tym jak dowiedziałam się, że jest gejem ...
to on zrezygnował z naszej przyjaźni, przestał sie do mnie odzywać, zapraszać na imprezy, wspólną naukę
wyprowadził się nie powiedział mi o tym ( a mieszkaliśmy niedaleko siebie) do nowej przyjaciółeczki, którą podobno po dobrej zabwie z nią już zostawia, bo znalazł nową

Z przyjacielem życia, sytuacja a był zupełnie inna, to prawda nasza przyjaźń rozpadła się nie przez to,że był gejem , to ja coś zrobiłam okropnego... ale nie było to związane z jego orientacją;)

Ja przyjaźń z gejem porównałabym do relacji koleżeńskich, czyli że mężczyzna homo jest jak koleżanka, relacja aseksualna. Jednak to jeszcze nie powód aby stwierdzić, że właśnie gej jest najlepszym przyjacielem kobiety, to akurat zalezy nie od oreintacji tylko od tego jakim jest człowiekiem, jak dwie osoby się dogadują, czy odbierają na podobnych falach, czy mogą na sobie polegać, ufać w ramach wspólnej przyjaźni.

Zresztą tą prawdziwą przyjaźń buduje się latami i zdecydowanie to coś więcej niż tylko plotki, czy wspólne imprezy.