Zaczynam życie na nowo, czuję się samotna.

Hej Cukinio przynoszę trochę pozytywnej energii. Świat jest fantastyczny mówię ci, pozbyłaś się trującego bluszczu który cie oplatał.
Teraz po rozstaniu wszystko odżyjesz, zakwitniesz mimo ciężkich ostatnio dni.

Wychodź jak najwięcej na słońce, da ci to energie i dobry nastrój,lato jest takie soczyste i pachnące. Koleżanki poznasz nowe ,wystarczy czasem zagadać z kimś w parku czy sklepie. W nowej pracy tez zawsze poznasz nowych ludzi a gdy będziesz zajęta nie będzie czasu na myślenie o smutkach.

Pozdrawiam ciepło

Dzięki dziewczyny za rady i pozytywną energię. Staram się korzystać z pogody, póki  co mogę. Mimo wszystko trudno mi się odnaleźć u siebie w mieście, ponieważ dawno mnie tutaj nie było. Na dodatek wciąż w sercu mnie ściska, bo czuję się opuszczona przez osobę, która chyba jako jedyna rozumiała mnie najlepiej. Bo mimo wad, on miał swoje zalety. No cóż. Czas ponoć leczy rany, nie?

I ja się przyłączam z tą pozytywną energią

Cukinio co u ciebie? Dajesz rade? Jeden z moich pierwszych związków zakończył się zdradą, faceta z moją znajomą.
Przeżywałam to dwa lata,teraz jak na to patrzę szkoda tych dni za takiego dupka. Każdy mówił mi kiedyś ból zelżeje, zaczniesz znów się uśmiechać ale sama musiałam być na to gotowa by pozwolić sobie na ulgę.

Gdy samotność doskwiera człowiek doszukuje się w zerwanym związku czegoś dobrego, wspomina dobre momenty i popada w pułapkę . Pułapkę stwierdzenia on wcale nie zawsze był zły, oj tam kłamał czasem , czasem się płakało ale może inni mają gorzej?

Nie daj się takim myślom, miej swoją dumę i szacunek do siebie. Mów sobie że związek miał powody by się skończyć, gad pospolity ciągle jest gadem nawet w nowej skórze.

Teraz możesz wreszcie zając się sobą, odświeżyć zapomniane pasje i marzenia. Zadbać o swoje samopoczucie dopieszczać najbliższa ci osobę czyli siebie.

Tyle cię czeka nowych ekscytujących randek,  nowe towarzystwo. To ogromna szansa by nadrobić miesiące odmawiania sobie samej bo pan i tak tego nie doceniał. Głowa do góry będzie dobrze.

Witajcie dziewczyny. Już nadrabiam zaległości na forum. Dziękuję Wam za wsparcie. Z każdym dniem jestem silniejsza. Tak mi się wydaje. Staram się o nim nie myśleć, chociaż był prawie całym moim światem. Stąd tak trudno mi to wszystko znieść. Mam lepsze dni i gorsze ale pocieszam się , że nie ja pierwsza. Fajnie, że mogę z wami pogadać. Czas stanąć na nogi. Więc szukam pracy, jak będę miała pieniądze to zrobię to o co dawno chciałam, mianowicie pójdę na fitness i prawo jazdy Pozdrawiam Was wszystkie.

P.S.  Olganatasza , współczuję Ci, też się trzymaj. Damy radę!
     Kaja74,pisz śmiało czekam

Violla na początku chcę napisać Ci ,że wdg. mnie masz teraz szanse na lepsze życie. Pewnie masz trudny czas. Postaraj się myśleć pozytywnie o przyszłości. Myślę, że uda Ci się kiedyś kogoś poznać komu zaufasz i nie będziesz sama. Do tego masz dzieci, możecie teraz żyć w spokoju i być zdrową rodziną. Nie wracaj myślami do męża, bo wiem ,że póki wspomnienia nie zbledną będą Ciebie tylko smucić. Sama najlepiej zapewne wiesz, ile mąż zrobił Ci krzywdy i jakie. Pewnie były też lepsze momenty, ale na dziś zakop je głęboko gdzieś w sobie i myśl o czymś innym. Wiem ,że to wszystko trudne, bo sama ze sobą wciąż walczę. Ale jest lepiej. I nie ma co mnie podziwiać, bo nie odeszłam a rozstałam się nie ze swojej woli. Inaczej pewnie tkwiłabym dalej w tym chorym związku z chorym człowiekiem, łudząc się wciąż ,że będzie lepiej. I to nie był mąż, nie było dzieci.
Głowa do góry! Wszystko się ułoży. Trzymaj się!