Czemu się jeszcze nie oświadcza???

Hmmmm myślę, ze tylko On zna odpowiedź na Twoje pytanie.
Może jest leniwy, może niegotowy... Może...
Porozmawiaj z nim, zapytaj i po problemie.

Po co ma Ci się oświadczać skoro już wszystko ma i mówisz, że jest fajnie, a ślub go tylko zobowiąże ( a część facetów unika zobowiązań jak ognia, bo zamykają im furtkę jakby coś się posypało). Sama mu to zapewniłaś...  Spytaj go po prostu czemu nie mielibyście się pobrać, może jest jakiś inny powód od tego, który Ci napisałam. Pozdrawiam

Natalia, skoro jest fajnie i dobrze... dlaczego chcesz to "polepszyć" ?
Czy ślub, papierek spowoduje, że coś się zmieni?
Dbaj o to co masz, często ślub powoduje, że ludziom przestaje zależeć i już nie muszą się starać.
A kolejny etap w Waszym życiu? Zależy tylko od Was.
Ciesz się tym co masz i pielęgnuj, aby trwało bez względu na oświadczyny.

o matko... chciałabym to ostro skomentować ale coś czuję...że ktoś to pisze z własnego doświadczenia...

hmm... dlatego ja nie chcę zamieszkać z facetem przed ślubem...
jakieś pomieszkiwanie, raz na jakiś czas ok, ale nie całkiem...
dlaczego?
bo ślub w tedy faktycznie nic nie zmienia w życiu!

widzę to chociaż po mojej koleżance, która 3 tyg temu zawarła ZWIĄZEK MAŁŻEŃSKI, mieszkając z chłopakiem od 2 lat...
powiedziała, że pierwszy tydzień bajka, ale zaraz wszystko wróciło do "normy".

Ja bym chciała, żeby ślub rzeczywiście coś zmienił w moim życiu... żeby to był poważny krok a nie "papierek", "formalność"

Ehh... tylko chodzi o to,że mieszkamy razem ponieważ On mieszka dość daleko ode mnie :( skończył studia po prostu i zechcieliśmy razem zamieszkać

Modzia - a poza tym co masz na myśli pisząc ,że może musi poczuć się zagrożonym ??? :)

hmm... po tylu latach raczej uważa, że nic mu nie zagraża i już tylko myślisz o małżeństwie...
Jeśli on coś zacznie o tym mówić udaj obojętną, jeśli gdzieś coś usłyszysz olej... przestań o tym w ogóle mówić.
możesz też wzbudzić jakoś jego zazdrość...
tyle lat to bardzo długo i teraz albo w jedną albo w drugą stronę...

na ten temat zawsze zdania będą podzielone i żadne nie jest lepsze lub gorsze... po prostu zależy kto i czego oczekuje
z resztą wydaje mi się, że po 6 latach to i tak się zna swoje zachowania i przyzwyczajenia... czy się mieszka albo pomieszkuje...

zresztą...
nie mam zamiaru tu nikogo przekonywać, ale...
jak się zaczyna mieszkać z NIE żoną, to przyzwyczajamy się do myśli "nie jesteśmy jeszcze małżeństwem"
a małżeństwo po takim czasie ciągnie to samo dalej... zachowania się nie zmienią i faktycznie małżeństwo będzie tylko papierkiem

Tu nie chodzi o nacisk...tu chodzi aby sam chciał

Może mu tak wygodnie. Ma babę w domu, ugotowane, posprzątane, seks kiedy chce. A przy tym kawaler! Normalnie bosko.
Może mu tak dobrze i wcale nie chce tego zmieniać.

facet mieszka z Tobą, żyjecie razem jak małżeństwo, prowadzicie wspólnie gospodarstwo domowe. i nie trwa to 2 miesiace tylko dłużej. więc wydaje mi się że On już się okteslił że chce z Toba być. Tobie natomiast ślub jest potrzebny do pełnego poczucia bezpieczeństwa i miłości i ja to w 100% rozumiem. powiedz mu to. tak kawa na ławę. a że nie bedzie fajerwerków zaraz po ślubie? cóż ...wazniejsze wydaj mi sie to że po slubie nie wyjda różnice nie do pogodzenia:-)

przecież tu nie chodzi o ciśnienie na ślub tylko o to że on się do niczego nie poczuwa

Jestem tego samego zdania co Modzia. Też nie chciałabym mieszkać z facetem przed ślubem.

Takie pomieszkiwanie to zabawa w dom. Facet ma wszystko, nic nie musi zmieniać. Przyzwyczaił się, jest mu dobrze. Ma wszystko za darmo. Nie ma powodu, żeby coś przyspieszyć. A Ty sama, na własne życzenie zrezygnowałaś z własnej niezależności i poszłaś mu na rękę, bo mieszka za daleko... to jest facet, sam powinien umieć o siebie zadbać.

Nie zmienisz nic samym mówieniem, może powinnaś po prostu postawić mu ultimatum. Jeśli nie chce się z Tobą ożenić, to może lepiej się rozejść.

a może zażartujesz z zaręczyn? np tak - http://demotywatory.pl/3830689/Kochanie-przyjmij-ode-mnie-ten-zareczynowy

Jest tu na forum kilka wątków o tym, że para mieszka razem od lat, ona pragnie ślubu, a on się nie oświadcza. Ona nie naciska, bo ma w głowie przekonanie, że naciskany mężczyzna ucieknie. Jemu tak wygodnie, bo jego życie w wolnym związku nie różni się od małżeństwa. Ma wszystko. Posprzatane, uprane, ugotowane i seks do syta. A wszystko to bez zobowiązań, bo w każdej chwili można odejść. Ciągle powtarzam, że wolny związek to spełnienie męskich marzeń. Nie trzeba poświęcać swojej wolności dla wygody. I on może tak żyć latami, dla niego czas nie ma takiego znaczenia jak dla kobiety. Mówi się, że ślub to tylko papierek. Ale to też symbol, rytuał przejścia. Wycofanie się z matrymonialnego rynku. Deklaracja.

Mam w swoim otoczeniu kilka kobiet, które dlugo czekały na oświadczyny, żyjąc ze swoimi mężczyznami pod jednym dachem i nie doczekały się. Jedna z nich czekała 10 lat, po przekroczeniu trzydziestki odeszła. Jej partner po dwóch tygodniach miał już nową dziewczynę. Miała 19 lat.

W sumie nie mam nic przeciwko mieszkaniu razem bez ślubu. Pod jednym warunkiem, że obojgu tak dobrze, że tak wspólnie postanowili. Częściej to jednak wyglada tak, że to on postanowił, a ona się dostosowuje, choć pragnie ślubu coraz bardziej w miarę upływającego czasu. Bo chciałaby  stabilizacji, chciałaby dzieci, a w związku wolnym nie czuje się na tyle bezpiecznie by je mieć.  Zegar biologiczny bije, czasu na macierzyństwo coraz mniej, a ona tkwi w zawieszeniu. Mężczyzn to nie dotyczy, oni nawet po pięćdziesiące mogą zostać ojcami.
Można powiedzieć, że przecież można mieć dzieci nie będąc żoną. Oczywiście, można, ale może sie też włączyc myślenie, że skoro nie chce się z nią ożenić, to widocznie ona nie jest kimś, dla kogo on poświęci swoja wolność. I co będzie, gdy urodzi dziecko, nie będzie pracować, a on, wolny przecież człowiek spotka inną. Czy ślub przed tym chroni? Oczywiście nie, ale sam fakt początkowy, że on poświęcił swoją wolność dla niej, że się zobowiązał publicznie, pozwala jej zaufać. Tak to widzę i wiem z rozmów z kobietami, które nie doczekały się oświadczyn. W tym ze swoją córką, która 5 lat czekała i się nie doczekała. Odeszła, gdy miała 29 lat w poczuciu zmarnowanego czasu i z przekonaniem, że on ją kochał, ale nie na tyle, żeby poświęcić swoją wolność.
Tak się dzisiaj porobiło, że kobieta, która pragnie tradycyjnego małżeństwa jest uznawana za nienowoczesną. Szczególnie wśród bardzo młodych ludzi. Albo wśród starszych, doświadczonych kobiet, które już mają dzieci, są samodzielne i nie chcą ryzykować. Ale ja widzę, że w miarę upływu czasu nowoczesne 20-latki zmieniają swoje poglądy. Gdy się ma 20 lat, to perspektywa jest długa, jeszcze czas na eksperymenty, próby. Po trzydziestce jest inaczej. To juz pora na stabilizację i budowanie rodziny.

Natalia, Tobie radzę porozmawiać ze swoim partnerem o tym czego pragniesz. Czy ma zamiar się z Tobą ożenić, czy nie. Jaki ma stosunek do tradycyjnego małżeństwa. Masz prawo to wiedzieć. Nie bój się, że go wystraszysz. Bo jeśli naprawdę się wystraszy, to znaczy, że nie ma co wiązac z nim planów małżeńskich. W końcu facet nie ma 20 lat, żeby rozmowa o małżenstwie go przeraziła. Jesteście ze sobą parę ładnych lat i mieszkacie ze sobą, wiążesz z nim plany życiowe i masz prawo wiedzieć czy je podziela.

Mówię o symbolicznej wolności, o tym co różni kawalera od żonatego. Partner w wolnym związku wyszptał do ucha, że kocha i bedzie wierny, choć nadal zostanie dla świata i prawa kawalerem. Przysięga małżeńska to publiczne oświadczenie woli i zmiana stanu cywilnego z wolnego na żonatego. Inna sprawa jak ludzie traktują przysięgi. Dla niektórych to tyle co splunąć.

Anemonne, Tobie odpowiada wolny związek i w porządku. Autorka wątku ma inne oczekiwania.

Małżeństwo nie jest gwarancją szczęścia, wolny związek też nie jest.

Tu nie chodzi o to co jest lepsze. Chodzi o to, że autorka chce oświadczyn i co za tym idzie małżeństwa. Czy jej pragnienie jest nieuprawnione? "Jego życie w wolnym związku nie różni się od małżeństwa". A jej życie? Jej chyba się różni, skoro pragnie czegoś innego.
Jesli kobieta nie chce mieć dziecka w długoletnim wolnym związku, to dlatego, że intuicyjnie wyczuwa u mężczyzny brak gotowości do zobowiązania się na poważnie, tylko ciągle temu próbuje zprzeczyć i łudzi się latami. To też wiem od córki.
W końcu, dlaczego on, który kocha swoją kobietę i żyje z nią wiele lat, nie chce spełnić jej marzenia o ślubie? Przecież to takie mało istotne i nic nie zmienia... Zwykła wizyta w USC z dwojgiem świadków, nie ma przymusu wesela. Przecież to tylko papierek i mógłby to zrobić DLA NIEJ. Przecież to zwykłe TAK przed urzędnikiem nie odbiera mu wolności zagwarantowanej Konstytucją. Skąd więc ten opór w takiej małej, nic nie znaczącej, a mogącej uszczęśliwić i uspokoić wybrankę, sprawie? Dla mnie to znaczy, że to nie TA kobieta. Życie z TĄ kobietą ma istotny margines. Margines zostawiony na wypadek, gdyby pojawiła sie lepsza, dla której trzeba mieć "czyste konto" w ślubnych sprawach. Związek z TĄ kobietą z góry zakłada jego zakończenie. Ktoś kto decyduje się wziąć ślub (oczywiście ktoś poważny), nie ma takiego marginesu i nie przeraża go, że odtąd na pytanie o stan cywilny, bedzie odpowiadał żonaty, a nie wolny. Przynajmniej zwykle ma takie intencje, że nie zakłada rozstania stojąc przed ołtarzem czy urzędnikiem. Życie później różnie się układa, ale to inny temat.
Nie będę brał z nią ślubu, bo małżeństwa się rozwodzą, tak często słyszę. To demagogia. Prawdą jest, że jedne małżeństwa sie rozchodzą, ale prawdą jest też, że inne się nie rozchodzą. Jesli ktoś używa takiego argumentu, to znaczy, że z góry zakłada, że jego ewentualne małżeństwo z TĄ kobietą czeka rozwód. Po co z nią w takim razie jest? Uważam, że z wygody i w oczekiwaniu na prawdziwą miłość.

Jeszcze raz powiem, że nieważne jak będą ludzie żyli, ze ślubem czy bez, jeśli to będzie ich WSPÓLNY wybór, z naciskiem na wspólny. Jesli natomiast jedno z nich chce tego ślubu, a drugie nie, ale pragnie z tym pierwszym przeżyć życie, to powinno ślub wziąć, bo najwyraźniej dla tego pierwszego ślub ma znaczenie PSYCHOLOGICZNE. Dla tego drugiego ślub jest nieistotny, więc tym bardziej opór jest nieuzasadniony. Oczywiście warunkiem są czyste intencje.

Anemonne dokładnie tak!
Nie wiem skąd ten pomysł, że facetowi jest wygodnie?
to samo można powiedzieć o kobiecie,
czyż to właśnie niepewność uczuć powoduje,
że potrzebna jest oficjalna przysięga?
i obwieszczenie światu : mój Ci on
a biorąc pod uwagę statystyki rozwodów
chyba coś szwankuje z tymi przysięgami
i nie ślub powoduje, że nie zdradzamy,
a uczucia i szacunek do siebie.

Kobieta potrzebuje bezpieczeństwa, a slub jej go wlasnie dostarcza...
Was sie nie przekona, nas tez.
Slub jest bardzo wazny- dla mnie- i to oznaka czegos waznego, to jest obietnica.

Wiadomo, że slub nie ochrania przed zdrada itp. a wolny zwiazek moze się czasem nawet okazać mocniejszy...

ale niektorzy tego potrzebuja

i tak jak mowilam na poczatku!!! nic nie jest lepsze ani gorsze... po prostu dla niektorych to bardzo ważne i ta dyskusja nie ma sensu... bo nikogo się nie przekona

I dobrze, mnie też na hasło "żona" przechodzą ciarki, czyli reakcja prawidłowa!
Uśmiecham się
Nie oszukujmy się, ślub nie daje gwarancji udanego związku.
A rozwód?  Mniej zachodu niż przy organizacji wesela

Osoby będące małżeństwem mogą się rozstać, nie biorąc rozwodu. Moi rodzice tak zrobili - przystali na separację i rozdzielność majątkową, a potem żyli przez ponad 10 lat wciąż bez rozwodu, bo nie mieli ochoty biegać po sądach i jeszcze za to płacić, przy czym po rozstaniu nie mieli ze sobą praktycznie nic wspólnego. Zatem wybacz, ale małżeństwo nie jest dla mnie zobowiązaniem większym, niż wejście w związek nieformalny.

Jasne, tu się z Tobą zgodzę, że niektórzy tak mają że potrzebują i tyle. Ale dlaczego to zawsze ta osoba, która nie potrzebuje ma się naginać do tej, która potrzebuje? Kto decyduje o tym, czyje powinno być "na wierzchu"?

Bo osobie, której nie zależy jest lżej "poświęcić" się tej sprawie, która jej nie obchodzi.

Prosty przykład.

Osoba X nie potrzebuje zmywarki, bo zmywa w zlewie i tak jej dobrze. Osoba Y, bardzo chce mieć zmywarkę i jest to jej priorytet nr 1. Ale dlaczego osoba X ma się upierać, że zmywarki nie będzie, bo nie i tym samym unieszczęśliwiać osobę Y? Przecież jak chce mieć tę zmywarkę niech ma, osoba X dalej przecież może sobie w zlewie zmywać, dla osoby X praktycznie nic się nie zmieni, a osoba Y będzie przeszczęśliwa.

Baaardzo, baaaardzo nie lubię stwierdzenia "bo facet się przestraszy". Jeśli rzeczywiście tak będzie to należy wysyłać do niebios peany dziękczynne, że nie związaliśmy się z tym człowiekiem bardziej. Takie traktowanie faceta jak zgniłego jajka... Delikatnie, na paluszkach. Albo jest gotowy dzielić życie z tą kobietą, albo nie! Oddaje jej wolność, a ona szuka sobie lepszego i odpowiedniejszego. A jemu dobrze jest jak jest i po co on ma to zmieniać? Pewnie! jak ja nie musiałabym rodzić dzieci i dojrzewała z 5 letnim opóźnieniem to też miałabym wszystko w głębokim poważaniu.

nadia44, Ty ślubu nie chcesz, a Autorka chce, obie macie prawo do tego.