bez pracy mgr - życie jest do ...

a może zrób dodatkowy kurs. zrób rozeznanie na rynku pracy co jest teraz potrzebne przecież od czegoś zacząć można. Kobietko nie załamuj się przecież w końcu znajdziesz pracę      i nie załamuj się   pomyśl    że ktoś może mieć gorzej (bo ty chociaż jakoś do wszystkiego doszłaś) a teraz policz do 10 i się uśmiechnij

"smutna27" -> to nie prawda. Każdy jest "kimś", nie ma innej opcji Głowa do góry! Jest tylu ludzi, którzy nie mając mgr przed nazwiskiem odnoszą sukcesy, zakładają własne firmy, zarabiają, jeżdżą po świecie Pamiętaj - szata nie czyni kapłana. I to jest najprawdziwsza prawda. Oczywiście, wiemy wszyscy jak jest z pracą - firmy chcą zatrudniać 20-letnie osoby z 10-letnim doświadczeniem i najlepiej jeszcze tytułem doktora Często warunki są po prostu "wymyślone", warto szukać też pracy tam gdzie wymogi są trochę za wysokie, nie odrzucać ogłoszeń bo napisali, że szukają "mgr-a".
Twoim problemem może być coś innego, wcale nie musi chodzić o sam tytuł "mrg" - jak sama zauważyłaś i określiłaś to mianem depresji, być może właśnie kwestie psychiki powodują, że masz problem sama ze sobą. Być może kiedy byś go rozwiązała, wiele innych problemów również by się rozwiązało

szukam już bardzo długo chodze zostawiam CV przechodze rozmowy kwalifikacyjne i na tym sie kończy nawet do sklepu mnie niechcieli bo stwierdzili że mam za wysokie kwalifikacje bezsensu, nie wspomne o urzędach wychodzi ogłoszenie i już wiadomo kto tam się dostanie mimo tego zawsze mam nadzieje.

Poprzedniczka ma niestety rację, dzisiaj magistrzy są u nas produkowani niestety wręcz hurtowo, a program studiów i w ogóle całe studia mają się nijak do rzeczywistości. Człowiek może 5 lat się uczyć, a pójdzie do pracy gdzie dopiero na miejscu nauczy się danego zawodu - od początku. Nie przejmuj się tym, tak po prostu jest, niestety.
Wspomniałaś też o tym, że do jednej pracy masz zbyt niskie kwalifikacje, a do drugiej za wysokie. Tak też się zdarza, sama mam takich znajomych, którzy tego doświadczyli :-))) Zdarza się, że ludzie, którzy mają tytuł doktora np. nauk humanistycznych, idąc do pracy w ogóle o tym nie wspominają, bo właśnie obawiają się tego, że ten tytuł naukowy ich zablokuje.
Nie przejmuj się, musisz uwierzyć w siebie i próbować

znam ludzi po stodiach ktorzy wykonuja prace fizyczna..a wiec...

Nieśmiałość generalnie uniemożliwia nawiązywanie relacji, więc to chyba naturalne, że w niektórych zawodach jest ona niemile widziana. Sprzedawca, PH, manager, doradca i generalnie każda profesja, w której masz kontakt z ludźmi wymaga określonych cech charakteru. W innych krajach jest inaczej ? Bzdura !
Jeśli pracodawca jest profesjonalistą to przy wyborze pracownika będzie kierował się innymi zaletami niż wygląd, choć oczywiście, osoby zadbane, schludne mają duże szanse. Dziwi Cię to ? Mnie nie.
Nie rozumiem tekstu, że patrzą na zachowanie...Wg Ciebie na co NIE powinni zwracać uwagi ??

ja z wykształcenia jestem pedagogiem.a pracuje w finansach.moze po prostu nie warto iść ścisłe według wykształcenia, jesli chodzi o prace?czasem zycie bardzo modyfikuje nasze mozliwosci zawodowe.wykształcenie wyzsze oczywiscie sie przydaje,ale nie jest wyznacznikiem dostania dobrej pracy.i nie poddawaj sie.ja zawsze sama znalazłam pracę.

Mają, ale zdecydowanie mniejszą. Czemu? Nieśmiałość jest często łączona z niepewwnością. A osoba, która jest niepewna czy coś potrafi nie może być pracownikiem godnym zaufania. Z pracodawcą trzeba nawiązać dobry kontakt już na rozmowie kwalifikacyjnej. Pracodawca, który musi ciągnąć potencjalnego pracownika za język nie będzie miał o nim dobrego zdania.

A do samej rozmowy trzeba się dobrze przygotować, nawet jeśli nie ma się doświadczenia. Internet aż kipi od przykładowych pytań na rozmowach. A gwatrantuje, że perfektycje przygotowanie obniża znaczniee poziom stresu.

Ja pracuje w pośrednictwie pracy i nieraz słyszę od pracodawców, że kandydaci nawet nie wiedzą czym się ich firma zajmuje, więc o czym tu mówić.