Witam,
jestem tu po raz pierwszy i proszę pomozcie.Mam 36 lat, jestem po rozwodzie od 7 lat ( nasze małzenstwo było fikcją-on miał swoje,a ja swoje zycie), a od prawie czterech w zwiazku z którego mam prawie 2,5 letnie dziecko. Jak sie poznalismy swiata poza nim nie widzialam on podobnie.On rowniez jest po długoletnim zwiazku z kobieta i został zdradzony.
Po kilku miesiacach zaczeły sie problemy bowiem zaczał mnie oskarzac ze nie powiedziałam mu o poprzednich zwiazkach, ze go okłamałam. To prawda nie powiedziałam, bo uwazałam ze nie ma to znaczenia,cały czas powtarzajac ze chce o tamtym zyciu ( malzeństwie i czasie pomiedzy rozwodem a poznaniem jego) zapomniec. Ale w koncu on zaczał coraz bardziej drazyc te tematy, opwiadac mi o mojej przeszlosci o moim zyciu o tym ze przypadkowo spotkane osoby mu powiedziały i własciwie wtedy 3 lata temu zaczeło sie sypac . Ciagle juz wracał do tamtych sytuacji twierdzac ze oszukałam go nie mowiac mu prawdy i on nie ma zaufania.To trwa cały czas.
W koncu szczera rozmowa sie odbyła,ale tak naprawde to jzu nie mialo znaczenia, ciagle mnie sprawdzał, ciagle doszukiwal sie problemu,ciagle sie obrazał,a kazdy powod byl dobry. Przepraszałam go i ciagle przepraszam ze popelniłam bład,ale chociaz powiedzial ok nie wracajmy przeszłosc cały czas jest powodem do kłotni. Sprawdzał, wiercił dziure w całym, gdy np. romzaiwalm z jakims znajomym przez telefon (moim znajomym) twierdzil ze pewnie to moj kochanek, jak dostałam na urodziny kwiaty to swiadczyło ze ejstem z kims w zwiazku, jak miałam gg to znaczy ze gadałam z kochankami a na nk tez siedze zeby go zdradzac.Kłotnie miedzy nami wybuchały czesto- jak pojawilo sie dziecko jeszcze czesciej. Gdy dziecko było małe pracował ciagle, ja głownie sie zajmowałam dzieckiem. On mial o wszystko pretensje-jak dziecko płakalo-byłam zła matka, jak nie ugotowałam obiadu- to co ja robiłam w domu z dzieckiem jak nie miałam czasu na zrobienie 2 dan.Jak mowiłam ze jestem zmeczona( wrócilam po macierzynskim do pracy-dziecko woziłam do opiekunki i odbierałam, dodatkowo jeszcze prowadze mała działalnosc gospoarcza) to mowił ze ciagle narzekam. Jak zlamalam reke i sie nie odzywałam -to w zamian karał mnie nie odzywajac sie kilka dni, a ja ze złamana reka odwoziłam dziecko do złobka, nie proszac o pomoc.. Porafił siedziec na kanapie,a ja wieczorami po ułozeniu dziecka do snu sprzatalam gotowałam i prasowalam. Nigdy nie ułozył sam dziecka do snu.
Pretensje mial o wszystko,a według niego głownym powodem było to ze nie ma do mnie zaufania bo go oszukalam.Przypominal mi to zawsze-nie znałam dnia ani godziny kiedy stwierdzał ze sie wyprowadza.Ciagle powtarzał ze nie bedzie ze mna.
Jak szliśmy na wesele do mojej kolezanki to przez całe wesele siedział- (nie pije wiec nie tanczy) chociaz wczesniej deklarował ze bedzie tanczył. Powod- bo mowił zebym poszla sama a ja nie chciałam. Zreszta nie chciał nigdzie chodzic ze mna, ale potem zawsze okazywało sie ze go zdradzałam.
Ostatnio nie wiem kiedy wybuchnie- bo uwaza ze go zdradziłam z kolega z pracy- wywnioskował tak na podstawie sms,który mi ten kolega napisał (niestety nie wiem co tam było bowiem przeczytał go i skasował). Nigdy go nie zdradziłam i nie zdradze, ale wg niego to zego oszukałam na poczatku nie mowiac mu o poprzednich zwiazkach i poprzednich facetach jest wystarczajace do tego aby nie był ze mna. Powiedział ze zawsze bedzie z dzieckiem i bedzie z nami mieszkał do czasu az sobie kogos nie znajdzie i nie zacznie nowego zwiazku.
Czy jest sens ten zwiazek kontynuowac? Pomozcie
Podobne tematy
Nie uważasz, że on zbyt mocno Cię rani? Wypominanie przeszłości ( którą ma przecież każdy), obsesyjne wręcz sprawdzanie Cię na każdym kroku. To nie jest normalne, stanowczo nie. Nie wydaje mi się, żeby taki związek miał sens, bo cierpisz na tym Ty, jak i dziecko, które podrośnie i będzie miało z tatą jeszcze gorsze starcia. Zastanów się czy chcesz trwać w czymś tak toksycznym, mogę tylko wyrazić swoje zdanie - ale wg mnie, to jest utrapienie.
Napisałaś, że powiedział, że będzie z Wami mieszkał, póki nie rozpocznie nowego związku - to powinno go przekreślić.. Bo jemu jest teraz dobrze, że ugotujesz, posprzątasz, on ma gdzie mieszkać i dzieckiem też się sama zajmiesz.. Takich to się powinno od razu.. ;/
On twierdzi ze nie o przeszłosc tu chodzi tylko o to ze ja nie powiedziałam mu prawdy jak wczesniej zyłam i on musiał sie dowiedziec od "znajomych"-ale jakich to mi nie powiedział bo nie moze i ze ostrzegano go przede mna, bo jak w poprzednim zwiazku spotykałam sie z kolega z pracy a potem kiedy malzenstwo bylo tylko na papierze miałam romans czyli zdradziłam z kolega z pracy to teraz tez tak moze jest.Naprawde nie chciałam do pewnych rzeczy wracac, nie chciałam wchodzic w zwiazek z nim pamietajac o poprzednim zyciu chciałam nowego zwiazku-bez obciązenia przeszłoscia, ale mam ciagle nerwy-to juz prawie 4 lat, nawet jak byłam w ciazy nie odpuszczal ( szantazowal i pakował sie, po urodzeniu dziecka tak samo) ja Nigdy nie powiedzialam mu ze chce aby sie wyprowadził i jak on prosił o szanse zawsze ja dostał a ja od 4 lat mam tylko jedno oskarzenie ze go oszukałam. W tym wszystkim jest taki mały problem -CIAGLE GO KOCHAM.
Rozumiem, miłość jest oczywista, przecież nie byłabyś z nim, ot tak.
Ale tak naprawdę, skoro mu nie opowiedziałaś od A do Z swojego życia, to chyba świadczyło o tym, że chcesz zacząć nowy etap w życiu bez powracania do tego co było. To co działo się, przed tym zanim się poznaliście, nie powinno mieć wpływu na Wasze życie wspólne.Było co było, każde z Was żyło tak, jak chciało bądź musiało w tamtym czasie i powinien to zrozumieć. Ale widać, że jest człowiekiem bardzo zaborczym i "czepliwym". A domyślam się, ze zaletą to to nie jest. Mówisz, że trwa to 4 lata i jak się z tym czujesz? Nie masz czasami dość tego, jak on traktuje Ciebie i Wasze malenstwo ?
Kochasz go na pewno, bo trwasz w tym związku. Ale czy on kocha Ciebie tak jak Ty jego, skoro nawet w ciąży i teraz, kiedy ma dziecko, tak się zachwouje? Czy to, że macie wspólne dziecko, nie dało mu jakiejś pewności ? Porozmawiaj z nim może, jakie znaczenie dla niego macie, skoro dalej Ci mówi, że go oszukałaś.. Co jest absolutnie bzdurą.
Dzisiaj juz wiem ze nie ma szansy na bycie razem,bo on nie chce ze mna byc. Powiedział zebym zyla jak chce,on tez chce sobie ułozyc zycie beze mnie. Bedzie mi pomagał przy dziecku,ale nic wiecej.
Ciezko mi,ale chyba musze sie z ta sytuacja pogodzic,musze zaczac zyc bo mam dla kogo-dla mojego kochanego synka.
On jest moim calym zyciem.
Moze jeszcze kiedys bede szczesliwa:(
Czy jest sens ten zwiazek kontynuowac? Pomozcie
Nie ma sensu.
Jestes w tym zwiazku nieszczęśliwa.
Ale zdaje sie, że to kolejny taki facet w Twoim zyciu. Zastanów sie, co jest w Tobie, czym sie kierujesz, że takich przyciągasz?
Wiesz, ja chyba na siłe chciałam miec zwiazek, chcialam miec dziecko i rodzine. To mnie zgubiło, bo gdybym wczesniej to skonczyła nie byłoby tyle bolu i nerwów.
Tylko ze wiem to teraz.
A co ze mna jest nie tak, nie wiem,ale poszukam teraz odpowiedzi bo chyba powoli wyleczyłam sie ze zwiazkow.
Ale wiesz, tu chyba nie chodzi o odcięcie się od bycia kimś - pewnie, musisz się teraz usamodzielnić w pewnym sensie przyzwyczaić się do tego, że jesteście tylko Ty i Twój synek, który jest najważniejszy tak jak mówisz:) Samotność może dobrze Ci zrobi.
A jak kiedyś będziesz gotowa na tę 3 osobę w Waszej małej rodzince, to nie bierz pierwszego lepszego, tylko takiego, który będzie Cię traktował jak centrum swojego wszechświata i tak samo Twojego synka ![]()
Dziekuję Ci za te słowa. Wiesz tylko najtrudniej jest zapomniec te lata wspolnie spedzone, pomimo ze nie było kolorowo.Wspomnien jest mnostwo i nie łatwo to wymazac z pamieci.
Licze na wsparcie osób tu piszacych, bo niestety nie mam swoich znajomych (miałam jego),bo ich nie tolerował.
Pewnych rzeczy nie można wręcz zapomnieć, one po prostu były i nie da się ich wykasować. Trzeba postawić grubą kreskę, to jest kolejny rozdział, który w swoim życiu zamknęłaś, a jakby nie było On te parę lat był częścią tego wszystkiego co Ciebie na co dzień otaczało. Musisz być silną kobietą. I pamiętaj, że jeśli Ty będziesz szczęśliwa to Twoje malenstwo tym bardziej
!
A co do znajomych - zawsze można odświeżyć kontakty, których Ci zabronił. A tutaj - jasne, od tego jesteśmy
)
bardzo dziękuję za wsparcie. to dla mnie ciezki okres,ale moze tak ma byc. musze sie nauczyc z tym zyc. wiem ze nie moge sie załamac.moze jeszcze kiedys i dla Nas (mnie i synka) zaswieci słoneczko.
Oczywiście, że zaświeci. Często trzeba sporo przecierpieć, żeby nareszcie było wszystko w porządku.
Teraz masz tak naprawdę czas dla siebie i syna, który możecie w pełni wykorzystać, bez zbędnych kłótni itd. Trzeba doceniać to co się ma ![]()
Wiesz to prawda, bo teraz kiedy codziennie rano sie budzi-mocno go przytulam i ciesze sie kazdym momentem, kazdym jego usmiechem i słowem.Odprowadzam go jak codziennie rano do przedszkola i nie moge sie doczekac kiedy go odbiore i bedziemy razem.
Jest mi cholernie ciezko czasem nawet szukam ucieczki w alkohol,ale wiem ze nie tedy droga.
Jest jeszce kwestia dziadków, a jego rodziców-nie wiem czy bede tam mogła teraz jezdzic,jak mam sie zachowac?
poradzcie
Jemu też na pewno jest lżej, że mama się inaczej zachowuje ![]()
A alkohol to nie jest żadne wyjście - może przynieść tylko kolejne problemy, które nie są potrzebne.
A co do dziadków, ciężko powiedzieć. Generalnie, maluch jest ich wnukiem i jeżeli miałaś z nimi dobre kontakty wcześniej, to może nie powinnaś się o to martwić? Zawsze możesz zadzwonić i zapytać czy chcą zobaczyć wnuczka, wpaść na kawę, albo czy chcą, żebyś wpadła. Chociaż to wszystko zależy od ludzi, a Ty ich znasz lepiej, więc pomyśl jak się mogą zachować ![]()
Wiesz miałam z nimi dobre relacje,bardzo sie lubiłam z mama.ale teraz sie boje,tak po prostu sie boje-zeby nie mieli mi za złe ze skrzywdzilam ich syna.
Słonko, ale Ty go nie skrzywdziłaś. Odszedł, tak? To nie Ty jego raniłaś przez ten czas, tylko On Was..
A jego rodzice - tak generalnie to nie powinno nikogo osądzać, ani jego ani Ciebie. A Ty jako matka ich wnuka, nie powinnaś stracić nic w ich oczach skoro się lubiliście. To co się zdarzyło między Tobą a ojcem Twojego synka, nie powinno mieć wpływu na relacje poboczne. Póki nie spróbujecie kontaktu na linii Ty - jego rodzice, nie będziesz wiedziała a tylko męczyła się z tym, czy może zmienili podejście do Ciebie, a może nie.
Odszedł bo miał mnie dosc.On uwaza ze nie ma sensu tego ciagnac,ze zawsze bedzie tak samo bo on nie ma do mnie zaufania -bo go oszukałam,bo wg niego go zdradzałam, bo zawsze bede go zdradzac i oszukiwac. Uzywa wobec mnie mało cenzuralnych słow...
Ale to wszystko wg mnie uroiło się w jego głowie. Miał problem z zaborczością, zazdrością i kontrolą nad Tobą - nie wytrzymał sam ze sobą tak naprawdę.
nie obarczam go wina za nieudany zwiazek,ale jest we mnie duzo zalu-bo nigdy mi nie wierzył,nigdy nie docenial tego, ze jak chcial i wyciagnał rekę to zawsze przyjełam go ,nigdy nie powiedziałam mu zeby sie wyprowadził,to on sam ciagle mnie szantazował-a nawet zostawiał sama z dzieckie i wychodził.
Boze tylko dlaczego tak to boli!
Bo byłaś mu wierna, po był w Twoim sercu i zranił Cię brakiem zaufania - to boli najbardziej, kiedy Ty robisz wszystko jak powinnaś, żeby było dobrze, a ta druga osoba nie wierzy i nie docenia.
A to, że nie docenił Cię mówi jasno, że nie był gotowy na tak dobrą osobę przy boku.
Często tak jest, że ludzie źle trafiają, że coś się nie zgrywa do konca.. W Waszym wypadku z jego strony nie zgrało się zaufanie, a to podstawa każdego związku..
Ale pomyśl sobie, że może być tylko lepiej już. Swoje wycierpiałaś.
Obys miała racje. chce mocno w to uwierzyc ze tak bedzie,ale jeszcze nie mam na tyle siły-niestety:(
zmeczona życiem. Piszesz o facecie jak o tyranie, ale z Twojego opisu wynika, że bagatelizujesz także swoje poczynania. co ma myśleć facet, skoro Tobie ktoś kwiaty wysyła i odbiera jakieś dziwne smsy od facetów? To że się nie zajmuje dzieckiem świadczy o tym, że jest gnojem.
Nie martw się, przecież nic nie przychodzi na pstryknięcie palcami
Na wszystko potrzeba czasu, wszystko się musi wyklarować, musisz sama dojść do pewnego ładu w sobie i uspokoić emocje, uczucia. Nie denerwuj się jeśli będzie to szło wolno - powoli a stopniowo i ułoży się tak, żebyś była szczęśliwa. ![]()
nie bagatelizuje swoich poczynan,tylko ja nie miałam na to wpływu-mogłam sie jedynie domyslec od kogo te kwiaty, ale niestety nie miałam z ta osoba kontaktu od ponad roku,a wiec duzo wczesniej niz poznałam obecnego faceta.Kwiaty dostałam przez poczte kwiatowa. Odnosnie sms to tez nie bagatelizuje, tylko ze on nie słucha moich zanych wyjasnien, bo uwaza ze jak wczesniej nie powiedziałam mu prawdy o mich zwiazkach to teraz tez tak jest.
Kiedys pojechalismy na wspolny wyjazd i jak kolega z pracy mnie objał mnie -to zapytał czy to moj kochanek, ale jak na tym samym wyjezdzie on napil sie sporo, sporo-połozyłam go spac,bylam przy nim-to nie miało znaczenia-bo sie dowiedziałam ze pewnie specjalnie go "ululałam". A najwiecej na temat tego co robiłam jak spał miał do powiedzenia jego znajomy, który nawet tam nie był.
aha sms był tylko jeden, ja nie pisałam z nikim poza jego plecami, bo jak mnie podejrzewał ze z kims pisze na gg czy nk to wszystko polikwidowałam zeby nie dawac pretekstu. On sam zarowno gg jak i nk ma do tej pory i nie mam o to pretensji
Nie martw się, przecież nic nie przychodzi na pstryknięcie palcami
Na wszystko potrzeba czasu, wszystko się musi wyklarować, musisz sama dojść do pewnego ładu w sobie i uspokoić emocje, uczucia. Nie denerwuj się jeśli będzie to szło wolno - powoli a stopniowo i ułoży się tak, żebyś była szczęśliwa.
Dziekuje za te słowa i obys miala rację.
Jest w tobie duzo wiary i sily, a mnie teraz tego brak
27 2012-05-08 10:05:59 Ostatnio edytowany przez olcik (2012-05-08 10:07:00)
Troszkę egoista.. Ciebie ograniczał do potrzebnego minimum, a On. No cóż. Nie potrafię być neutralna co do jego osoby, po tym co piszesz, po prostu nie umiem, bo dla mnie każdy zachowujący się w ten sposób facet, jest skonczony. I już dawno powinnaś się uwolnić od takiego traktowania, bo ile można..
e:
Mogę się tym wszystkim podzielić, skoro uważasz, że mam to w sobie - każdy zasługuje na szczęście ![]()
to poproszę troszeczke tego szcescia
Troszkę egoista.. Ciebie ograniczał do potrzebnego minimum, a On. No cóż. Nie potrafię być neutralna co do jego osoby, po tym co piszesz, po prostu nie umiem, bo dla mnie każdy zachowujący się w ten sposób facet, jest skonczony. I już dawno powinnaś się uwolnić od takiego traktowania, bo ile można..
e:
Mogę się tym wszystkim podzielić, skoro uważasz, że mam to w sobie - każdy zasługuje na szczęście
a proszę śmiało. Musisz uwierzyć, że życie to nie tylko niepowodzenia, złe wybory czy pech. Ja mimo wszystko wychodzę z przekonania, że skoro tak jest to tak miało być. Jeżeli coś się konczy to dlatego, że coś ma się wkrótce zacząć, wiec główka do góry ![]()
Nawet nie wiesz jak bardzo dziekuję Ci za te słowa. Jak wiele znaczy dla mnie ciepłe slowo od innych- jestem z tym sama, bez znajomych w miescie dalekim od rodzinnego. Tu mam teraz tak naprawde synka.
A Twoja rodzina jak zareagowała na to wszystko? Zaproponowali Ci jakieś wsparcie może?
Ja nic nie powiedziałam nikomu,jestm z tym sama,zawsze chciałam zeby widzieli ze jest mi dobrze,nie narzekałam, broniłam jak było trzeba i troche idealizowałam ten nasz zwiazek
No tak " nic się nie dzieje" . Źle troszkę zrobiłaś, bo rodzina jest dla Ciebie najbliższa i powinni wiedzieć jak jest naprawdę, w koncu, oni również najbardziej mogą Ci pomóc.
Wiesz ja jestem takim dzieckiem spoznionym i moje rodzenstwo ma juz swoje rodziny i dzieci nieduzo młodsze ode mnie.nie chce ich zadreczac moimi problemami
Ale jesteście rodziną, więc dla nich to nie powinien być problem, uwierz. Nie ważne, czy są starsi rok, 10 czy 20 lat, jesteście rodzenstwem i nie zostawią Cię samej z tym wszystkim. Spróbuj to przemyśleć, może i nie będziesz chciała pomocy, ale zawsze to raźniej jest porozmawiać z kimś tak bliskim. Same słowa, taka rozmowa może bardzo podnieść na duchu.
Pewnie masz racje, ale przez telefon nie jest tak latwo,a dzieli nas sporo kilometrow. Musze byc silna i poradzic sobie z tym, dlatego licze na pomoc zyczliwych chociaz obcych ludzi
No rozumiem, rozumiem. Czasem obca osoba rozumie bardziej, niż najlepsi przyjaciele. Tylko musisz pamiętać, że nie zostaniesz sama, póki będziesz miała rodzinę
NIGDY nie jesteś sama.
Wiem, wiem ze znajde w nich oparcie,ale chyba nie jestem na to gotowa aby zmierzyc sie z tym wszystkim. musze troche ochłonac.
Wiesz nie znamy sie,ale opowiadam Ci swoje zycie i jest mi z tym lepiej
Jasne, rozumiem, będziesz gotowa to zrobisz krok nawet w strone rodziny. Może i lepiej, że wolisz sama ochłonąć, nie będziesz robiła nic pod wpływem emocji.
No właśnie o to chodzi, żeby było Ci lżej, żebyś spojrzała na wszystko z tej lepszej stronki życia. lepiej obca ja, niż jakbyś nikomu nic nie powiedziała i męczyła to w środku.
Pewnie znajda sie osoby, ktore beda uwazały ze siebie idealizuje w tej sytuacji,ale nie jest tak, ja tylko szukam wsparcia i rozmowy.Spojrzenia kogos z boku na moja sytuacje.Dziękuje ze jestes:)
Każdy ma swoje gorsze momenty w życiu i nie należy go krytykować, czasem potrzeba po prostu rozmowy;)
Nie ma za co, najważniejsze, żeby pomogło
)
dziękuję:) wsparcie ze strony 2 osoby daje siłe i nie pozwala sie zamknac na zycie. Teraz tylko musze odnalesc sie w tym zyciu.
Mam nadzieje ze sie to uda:)
Mam nadzieje ze spotkam kiedys takiego przyjaciela jakiego Ty masz w swoim mezczyznie.
Wszystko przyjdzie z czasem, tylko musisz tego chcieć i nie zamykać się na to, co dobre, lepsze.
na pewno spotkasz. Tylko tak jak już mówiłam, to nie będzie pierwszy lepszy mężczyzna, który pojawi się w Twoim życiu. Ale poznasz kiedy się pojawi, to na pewno
) i tego Ci z całego serducha życzę!
obys miała racje:)
napewno dam Ci znac, teraz musze sie pozbierac i byc dla synka cała soba na kazdym etapie jego zycia:)
w razie jakby coś to proszę śmiało : olcik00@gmail.com ![]()
A synek - przecież to najważniejszy mężczyzna w Twoim życiu!
)
jasne -najwazniejszy i juz nic tego nie zmieni. A dla Ciebie rowniez duzo szczescia i powodzenia oby wszystko ukladalo sie tak dobrze jak do tej pory:))
zmeczona zyciem_ Idż do przodu z podniesioną głową. Musisz dowartościować własne JA. Przed Tobą nowe (może lepsze) życie!!
Ciesz się synkiem, zrób coś dla Siebie. Wy jesteście najważniejsi.
Zamknij już tamten etap życia to nie jest tak trudne jak ci sie wydaje. Nikt nie ma prawa cie poniżać i źle trakować nawet mąż A zwłaszcza mąż.
Trzymam kciuki i pozdrawiam cieplutko
Witam, po przerwie
Sytuacja zmieniła sie o 180 stopni. Jestesmy razem - jest fajnie-jak na poczatku- ale staramy sie oboje. Co najważniejsze On zmienił swoje podejscie co nawet drobnych codziennych spraw, swoje zachowanie w stosunku do mnie.
Jak bedzie dalej nie wiem, ale chce jeszcze raz dac szanse NAm, naszej trójce na rodzinę. Oby była szczesliwa.
Pozdrawiam i miłego dnia zycze:)
49 2012-05-23 21:56:52 Ostatnio edytowany przez oldprincess (2012-05-23 22:06:23)
Olcik ma rację,
powiedz rodzinie....nie zgrywaj zadowolonej, nie okłamuj siebie i ich.
Jest Ci źle, a rodzina utrzymywana w nieświadomości nie moze Ci pomóc.
Nawet nie wiesz jak wspaniale moze wyglądać Twoje życie bez niego..bez sprzatania wokół Pana , bez prania brudów Pana, bez słuchania wyrzutów Pana.
Ja odeszłam po "nastoletnim" związku, dzieci już nie takie małe troche pomagają, spokój, i nikt już nie bedzie mnie ranił.
Wiem , że niełatwo poradzić sobie ze wspomnieniami, ale po "odejsciu" nabywamy nowych wspomnień i uwierz mi po trzech miesiącach tamte wspomnienia płowieja i zostają tylko te związane z nowym życiem.
Moje uczucie do osoby ze starego zycia nie minęło zupełnie... ale teraz widze, że to było/jest chore bo przy nim byłam nieszczęśliwa - a teraz jest we mnie szczęście.
Nigdy bym się tego nie dowiedziała, gdybym nie odeszła. Dopiero teraz widzę różnicę i wiem co dla mnie dobre i dla moich dzieci.
Zmęczona czas na odpoczynek ;-) - trzymam kciuki , wiem że będzie dobrze
p.s. uważaj na takie cudowne przemiany...bądź czujna
zmeczona zyciem witam cie, ale radze sie nie nastwiac ze bedzie dobrze,ja takie przemiany dobrze znam, trwaja krotko a potem jest tylko coraz gorzej, oiby u ciebie bylo inaczej.Nie daj sie jestes wartosicowa osoba i nie pozwol zrobic ze swojego zycia piekla.powinniscie isc na terapie. on musi zrozumiec jak ciebie skrzywdzil
zmęczona życiem trzymam kciuki żeby zawsze już było dobrze:))))))