42 lata a samotny

Widzę iż tutaj też nikt nie chce ze mną pisać, no cóż i tak bywa.
Powiedzcie lub doradźcie drogie Panie co robię źle że odpycham wszystkich nikt nie chce ze mną korespondować.
czyżby pozostał mi celibat do końca życia?

Dzien dobry,

Nie chyba to forum tez moze byc w tym sensie przydatne, po prostu nie trafil pan w dobry moment.
Ja natomiast chetnie sobie z panem popisze, choc nie ma w moim gescie zadnych oczekiwan. Lubie ludzi ogolnie i ciekawia mnie ich wnetrza.
Pochodze z Polski centralnej ( z Kutna), ale moja ekystencja dotyczy Paryza, to juz 19 lat jak wyjechalam z rodzinnego gniazda.
Szczesliwa nie jestem, ale nie rozpaczam juz z tego powodu. Staram sie robic male drobne czynnosci dzienne by nie myslec negatywnie.
Slucham muzyki, czytam, pisze, jestem wrazliwa na krzywde ludzka, i tak sobie sledze, wlasnie, losy ludzkie na tym forum. jak czuje, ze osoba potrzebuje wsparcia to otwieram mysli dla niej.
Jestem w domu od kilku dni, na zwolnieniu, bo moj synek ma ospe wietrzna ( 2 i pol latka), wlasnie go uspilam i ospa tez po malu zostaje "uspiona", wiec wszystko ok!

Ogladam moje ogrodkowe bratki i pelargonie i jakos lepiej robi mi sie na sercu.

A Pan, dlaczego jest pan samotny przy tak fajnym wieku, bo 42 lata, to najciekawszy wiek! Jak to sie stalo, ze zadna kobieta nie znalazla sie w panskim zyciu? Jak wyglada pana zycie kawalerskie?

Z pozdrowieniami

LESZCZYNEK

napisz moze ile masz wzrostu i czy mieszkasz na wsi czy w miescie

Sprawdzałam pocztę i teraz forum - odezwij się wysłałam zaproszenie do pogadania:)

witam ja jestem w zwiazku i tez czuje sie samotna ,ciezko opisac na czym, ta samotnosc polega poprostu -brak drugiej osoby z ktora mozna o wszystkim porozmawiac tak mi sie wydaj

mam 43lata jestem po rozwodzie od 6 lat do tej pory nie udalo mi sie nikogo poznac niestety wszyscy szukaja tylko przygod..albo ja mam pecha..jestem domatorka mam 14 -letniego syna....samotnosc mnie zabija dzien po dniu....moje gg...podam...ale...po co

Betka nie bądź taka pesymistką nie tylko dla mężczyzn zaczyna się życie po 40 dla kobiet też

Mam 42 lata jestem sama (o ile chodzi tylko o 2 połowę ) ale nie narzekam ,mam dzieci ,przyjaciół swoje pasje i absorbującą głównie czas pracę która lubię .

Dla mnie życie dopiero zaczęło się po 40 teraz wiem co chcę ,żyję własnym tempem i nikt nie mówi mi co mam robić i jak .
No czasem przyjaciele i współpracownice  -zabawą w swatkę
Ale wiem że to z troski więc przymykam oko

Wcześniej nie mogłam robić wielu rzeczy teraz mogę i sobie to cenię .

.

przykro mi ale moje zycie sie skonczylo..ja niemam pracy jestem stara i samotna..starych kobiet nikt niechce,,praca to nie wszystko...mlodosc..to jest to...

ale kicha.....a pan lub pani przebiera i wybiera...lub milczy jak spojrze na to co pisalam wczesniej..to smiac mi sie chce...ze taka naiwna bylam przecierz przez internet nigdy nie pozna sie normalnego fajnego czlowieka...to bzdura...

30latki dla wielu mężczyzn - w tym tych młodszych są bardzo apetycznym kąskiem ( i nie chodzi mi tu tylko o sferę cielesności i seksualności ) więc nie stawiaj siebie od razu na przegranej pozycji. Wiem że to się łatwo mówi ( tym bardziej to wiem bo także mam z tym problem ale staram się walczyć z tym ) ale trzeba zmieniać swoje życie a nie tylko o tym mówić. I przede wszystkim zaakceptować i pokochać siebie, szanować i nie widzieć w siebie kogoś najgorszego. Nie możesz myśleć o sobie w kategoriach desperatki!

Być może ale widziałem parę postów Kaji i nie wyglądały jakby były pisane przez szczęśliwą i spełnioną osobę.

Też jest mi często samotnie. Mam 42 lata i co dalej? Czas płynie jakoś szybciej,a ja nie mogę znaleźć kogoś do zwykłej przyjaźni. Chyba w dzisiejszych czasach jest to mało prawdopodobne,bo każdy patrzy na siebie i swoje dobro. Przyjaźń jest cenniejsza od złota...Taka Prawdziwa Przyjaźń.

nie czepiajcie sie mnie...a na forum przewaznie pisza nizbyt szczesliwi...jak sprawia ulge to czemu nie...piszcie  ja nie mam nic przeciw..ale...tak nieszczesliwej i zalamanej jak ja przysiegam nie ma na portalu....nie pisze wszystkiego bo nikt by nie uwierzyl...ze wogole jeszcze zyje...fukcjonuje itd.wiec..ponarzekam jeszcze troche..i zamilkne na wieki ..ok.....kochani..

cenie szczerosc- nie bede udawac....jestem jaka jestem....

Poszukaj sobie lepiej pracy, bo widzę, że Ci się z nudów język wyostrzył. Powiem szczerze, że nie dziwię się, że jesteś 6lat sama. A jeśli chodzi o impotentów, to zapewniam, że żaden na Ciebie nie poleci, za wysokie progi jak dla Ciebie. No chyba, że będzie przy okazji głuchy i ślepy, to moooooże tak.
Utrzymanka i tatuśka jak to napisałaś też nie znajdziesz. Lepiej się weź za jakąś robotę.

tylko  buty morzecie mi czyscic...zegnam i powodzenia...

a ja dalsza nauke ...

hej samotny moge z toba popisac ana

kwiatuszku posty sa z lipca zeszłego roku....