Zauroczenie, więzienie, trudna sprawa

Utrzymuje z Tobą kontakty, bo jesteś dla niej wsparciem, dzięki Tobie może w miarę normalnie żyć, mimo takiej sytuacji, ma z kim porozmawiać, spędzić czas. Nie musi siedzieć sama i ciągle się zadręczać. Myślę, że dla niej ta relacja jest jasna powiedziała Ci, że kocha swojego chłopaka i będzie na niego czekała, myśli, że Ty też masz czyste intencje (bo tak ją zapewniłeś). Nie doszukiwałabym się tutaj czegoś nadzwyczajnego. Jeżeli kobieta spędza chętnie czas z mężczyzną nie znaczy, że musi być zauroczona czy zakochana albo, że robi to tylko i wyłącznie dla jakiś korzyści. Może po prostu Cię lubi i tyle.

Ona traktuje cię jak przyjaciela. czuje w tobie życzliwą osobę z która może szczerze porozmawiać i spędzić miło czas. Dajesz wsparcie którego teraz potrzebuje.

Podstępny z Ciebie człowiek.
Pod pretekstem przyjaźni zbliżyłeś się do niej. Sam pisałeś wczesniej,że po tym jak jej chłopak poszedł do więzienia ona została praktycznie sama bez znajomych.
Ona jest uczciwa w stosunku do Ciebie i podkreśla,że kocha swojego chłopaka.
A Ty ? Ty od początku jesteś nieuczciwy. Dziewczyna spędza czas z Tobą bo Ci ufa.
Możesz sie o nią starać. Ale rób to z honorem.
Bo teraz to wygląda tak ,że udajesz bezinteresownego przyjaciela,którym nie jesteś.
A ona cóż jest sama,zagubiona ,przerażona.

Oj drogie panie - ile tutaj wątków pod tytułem 'zadurzyłam się w przyjacielu, bo mąż wyjechał/zawsze w pracy' ?

Pytanie jest następujące: z jakiego środowiska ona się wywodzi, czy sama również miała zatargi z prawem? Za co siedzi jej facet? Wbrew pozorom to nie jest bez znaczenia, bo możesz wyczuć intencje...

Jedyne co ci mogę doradzić to więcej dwuznaczności taki układ zawsze działa na korzyść faceta i nie ma kobiety, która by w końcu nie zgłupiała

Drogie Panie, ja nie chcę jej w jakikolwiek sposób skrzywdzić. Nie chcę zrobić nic złego, nic co mogłoby tylko zaszkodzić nawet naszej znajomości.
Dlatego boję się podejmować dalszych kroków.
Przyjaźn okey, to mi w zupełności wystarcza, ale moje zamiary już od dawien dawna były większe, dlatego i teraz wróciły.
Co do środowiska z jakiego ON się wywodzi, patologia, za co siedzi, przestępstwo (...a), łącznie z użyciem narzędzia zbrodni.
Ona, znała go od dziecka, po sąsiedzku, raz się schodzili, raz rozchodzili, takie przyzwyczajenie/uzależnienie od siebie.
Ja nie chcę być wredny i wykorzystać okazji, choć nie ukrywam, że to może być jedyna okazja.
Ja bardziej oczekuję na jej krok, znak od niej, że czas zmienić swoje życie, że czas na coś nowego (może lepszego), niż byłbym sam skłonny wykonać krok dalej. Od miesiąca nic a nic z mojej strony, zachowuję się jak na przyjaciela przystało, zależy mi na tym, aby ją wesprzeć, sprawia mi to satysfakcję. Chciałbym/mógłbym zapewnić jej lepsze życie, niż takie jakie obecnie miała (a to że jej chłopak siedzi, to nie wszystko przez co w życiu przeszła). Na początku bardziej zrobiło mi się jej żal, gdy dowiedziałem się, że siedzi w domu, płacze, zadręcza się. To może prowadzić do depresji, albo do jakiś kroków ku używkom, czy innym rozwiązaniom. Dlatego poczułem, że mógłbym jej pomóc, bezinteresowanie! Ale w trakcie tej znajomości niezmiernie ją polubiłem, stąd moje pytania do Was, stąd moje "nowe" cele, wątpliwości...

Tak czy inaczej, nie chcę i nie zrobię niczego, co mogłoby jej zaszkodzić. Mam nadzieję i uważam, że nie jestem tego typem człowieka

Dla mnie jest to trudna sytuacja, trudna niż mogłoby się wydawać. Nie mam jakiegoś dużego doświadczenia w miłości, jeśli w ogóle moje doświadczenie można podciągać pod jakiekolwiek... dlatego tym bardziej znajomość z płcią przeciwną zawsze sprawia mi ogromną przyjemność, nie ważne w jakiej postaci jest ta znajomość. Ale skoro chciałbym/mógłym osiągnąć coś więcej, to czemu nie...

Powiem jeszcze tyle, że jej chłopak nie dostał ostatecznego wyroku. Ten skolei na dniach/tygodniach ma zostać ogłoszony. Myślę, że gdy dostanie kare pozbawienia wolności (a grozi mu kilka lat), będę mógł z nią bliżej porozmawiać. Do tego czasu powinienem przynajmniej poczekać. To znaczy mam na myśli, czy jeśli przykładowo otrzyma on karę 5 lat pozbawienia wolności, to czy ona będzie chciała na niego tyle czekać. Na początku zapewne tak, na początku na pewno będę musiał zapewnić jej wspracie, ale pięć lat? Czekania na co? Na 30 lat na karku? Na brak perspektyw na przyszłość?

PS. Zapomniałem dodać, to co najważniejsze. Ona dowiedziała się od swojego brata i pośrednio ode mnie też, że mnie nie zależy tylko na przyjaźni. Innymi słowy dałem jej do zrozumienia, że nie mam złych intencji, pomimo, że mogę myśleć inaczej, a od brata bardziej dobitnie się o tym dowiedziała. I pomimo tego, nie zerwała ze mną kontaktu.

Też tak wiele osób mi mówiło, które znają ją i mnie.
I to podobno dla mojego dobra.
Ale ja nie potrafię chyba tego na razie zrobić, jest mi jej po prostu za bardzo żal...