Zostawia mnie z powodu mojego dziecka

Dziewczyno, otrząśnij się! Ten facet tylko Ci ...mówi. Że byłby, że kochałby, że to, że tamto...
Wybacz, ale KOCHAJĄC KOGOŚ KOCHAMY TEŻ I TO, CO KOCHA KOCHANA PRZEZ NAS OSOBA. To moja teoria, ale chyba nie tylko moja... Facet nie potrafi zaakceptować, wręcz ...NIENAWIDZI  Twojego dziecka (które szczerze go pokochało). To potworne. Jak możesz chcieć być z kimś, kto Twojego dziecka nie chce? Wybacz, ale byłem w podobnej sytuacji: ja, kobieta i jej dziecko. Kochałem to dziecko jak tą kobietę, jak swoje własne. I nie rozumiem spojrzenia tego faceta... Mówi piękne słowa, słowa, słowa. I co z tego? Zbliżył się do Ciebie, do Was świadom, że nie jesteś sama, że masz dziecko. Teraz mu ono przeszkadza. Nie pojmuję...
Na okoliczność "łagodzącą" potraktowałbym szczerość w słowach o Twoim dziecku.
Ale i tak - jak dla mnie - ten facet nie jest w porządku wobec Ciebie.
Powinnaś być jak najdalej od takiego typa...

Zostawia z powodu twojego dziecka, to niech zostawia, znajdziesz takiego, który pokocha i ciebie, i twoją część, dziecko. Nie marnuj z nim czasu.

Ponad "wszystko"? Ponad Twoje dziecko? Chyba trochę pogubiłaś się... Jestem facetem, ale myślę, że dla każdej kobiety, matki - jej dziecko JEST NAJWAŻNIEJSZE, a facet, choćby najwspanialszy - następny w kolejności...
Wydaje mi się, że wpadłaś w desperację i szczęście upatrujesz w tym wątpliwym facecie... Twoje myśli i wyobrażenia kurczowo uchwyciły się tego typa i straciłaś poczucie rzeczywistości. Otrząśnij się z tego... Bo skrzywdzisz własne dziecko.
P.S.
Właśnie jak najdalej, by nabrać do tego typa dystansu... Łatwo radzić? Wiesz, wiele osób tutaj, ja też trochę, rady udzielane tutaj innym - same stosowały we własnym życiu.
Czy widzisz swoje życie z tym facetem, ale już ...bez własnego dziecka obok?

Ech, przestań tak pisać...
To, że potrafisz tutaj nazwać wszystko po imieniu i opisać klarownie sytuację - świadczy, że nie jest tak źle
Dziewczyno, wpadłaś po uszy, w akcie desperacji, zagubiona w życiu, stęskniona "kogoś"...
Szkoda, że trafiłaś na typka nie potrafiącego sprostać takiemu wyzwaniu...
Poczekaj na inne, lepsze rady. Ręczę, że sporo tu ich będzie.
Nie wpadaj w desperację i nie pisz tak o sobie.
P.S.
"...wiem, ze on mnie też (kocha) -ciągle do mnie pisze, dzwoni...Nie wyobraża sobie, iż mogłabym być z kimś innym.."
"KOCHA" myślisz? Wątpię, przepraszam... A dlaczego wątpię? Przeczytaj moje wcześniejsze słowa.
A może spójrz na to w taki sposób: facet jest typem egoisty, nawet z Twoim dzieckiem nie chce Cię dzielić? A to, że pisze, dzwoni... Cóż, wie jak Cię opętać i otumanić, żebyś przypadkiem nie otrząsnęła się z tego i go nie zostawiła...
Uciekaj z tej znajomości, bo skrzywdzisz kogoś niewinnego i szczerze Cię kochającego!

Nie jesteś beznadziejna, mów o sobie dobrze, bo jeśli będziesz mówić o sobie źle, inni też będą tak mówić. Przede wszystkim liczysz się tylko Ty i twoje dziecko. Zakochałaś się, dlatego trudno Ci zrozumieć sytuację, nie ma co się dziwić. Zdystansuj, nie odpowiadaj na esemsy, nie odbieraj za każdym razem telefonu, nie narzucaj się, może on się czuje przytłoczony. Z drugiej strony, jeśli facet mówi, że nie akceptuje Twojego dziecka, to tak jest. Mężczyźni raczej nie rzucają słów na wiatr. Zainwestuj w siebie i dziecko, a on niech trochę zatęskni. Pokaż mu, że będzie Ci dobrze bez niego.

Nie chcesz go oszukiwać, dajesz mu do zrozumienia, że bez niego już szczęścia nie zaznasz? To największy błąd jaki można zrobić w tej sytuacji...
Nie zostawił, bo - jak sama piszesz - dzwoni, pisze... Schował się obok i czeka aż ...coś postanowisz? Nie rozumiem.
A może chciałby, abyś ...pozbyła się dziecka dla niego?
Przepraszam, nie rozumiem sytuacji chyba...

Nie chcę się pozbyć dziecka, ono zawsze przy mnie będzie:-(  chce by on spróbował je zaakceptować:-( 
Carlek to chyba dokładnie o to chodzi on by chciał pobyć ze mną sam na sam, ja nigdy nie widziałam tego problemu, zawsze dziecko było obok, a teraz zdaje się jest już za późno:-(

Wybacz, ale dla chcącego - nic trudnego...
Widać facet tylko jednego chce od Ciebie, bo dziecko mu w tym przeszkadza. Dostrzeż to wreszcie. Wspólny czas, w trójkę to - dla tego "kogoś" - czas stracony. Nie widzisz tego?
Dziwię Ci się, szczerze...

Święta racja!!! W pełni się zgadzam!!!

Zrobię, jak uważam? Nie, ja nic nie mogę już zrobić, zupełnie nic.. nic nie zrobię, będę tylko dalej się załamywać i pogrążać w depresji. i nikt inny tylko Wy o tym się dowiecie..a faceta już nie chcę, będę sama-tylko jeszcze nie wiem jak sobie z tym poradzę . . .

Dziękuję . . :-(

"Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy, i noc ma spokojną, i dzień nietęskliwy.."
Czytajac Twoj post przypomnial mi sie ten cytat Milosc jest nam niezbedna do zycia, ale potrafi rowniez zrobic z nas kompletnie zaslepionych ludzi..Nie znam do konca waszej historii, ale wiem ze jesli sie kogos naprawde kocha to chce sie z nim byc bez wzgledu na wszystko. Umialabym zrozumiec tego mezczyzne w sytuacji w ktorej Twoja corka nie akceptowalaby go i to staloby na przeszkodzie waszemu zwiazkowi. Wybacz, ale nie do konca wierze w szczerosc jego intencji..
Rozumiem twoj smutek, on bedzie trwal przez jakis czas, ale pamietaj ze masz dla kogo zyc i komu dawac dobry przyklad. Pozdrawiam i zycze powodzenia

Wybacz ale nie bardzo mi się chce wierzyć że nigdy nie byli sami , to raczej absurdalne.
Nie sadzę aby atak był na ślepo  , nie zostawia się osoby którą się kocha mówiąc że , gdyby nie jej dziecko miłość by kwitła to szantaż emocjonalny dosyć perfidny. (on dalej z nią utrzymuje kontakt)
Jego zachowanie jest dosyć dziwne bo gdyby odszedł tak całkiem to byłby uczciwy  a tak pisze dzwoni w jakim celu ?

Witam.

A jeśli z Waszego związku będziecie mieli dziecko, to czy nie masz obawy, że też będzie mu ono przeszkadzać? Przecież też nie będziecie sami ciągle ze sobą przebywać!
Zastanowiłaś się nad tym? A te jego deklaracje, że:

to takie pustosłowie.
Być może facet wcale nie chce zostać "tatusiem", ani dla Twojego dziecka, ani też przyszłościowo mieć dzieci z Tobą. Myślę, że przynajmniej na ten moment nie dojrzał do tej roli.

On Ci stawia warunki, powiem dosadniej - szantażuje Cię.
Ma w tym jakiś CEL.

Wcześniej mu to nie przeszkadzało, że razem spędzacie czas...więc może poznał jakąś laskę bezdzietną, a przed Tobą póki co zgrywa się i podaje powód odejścia, bo wie, że tym sposobem uwolni się od Ciebie.

Pomijając perfidne zachowanie tego gościa, to Twoje skomlenie:

przyprawia mnie o mdłości. Dziewczyno, otrząśnij się, w imię jakiej miłości i do kogo chcesz umierać!!!

Myślę, że masz wyjście z tej sytuacji. Zostań z tym facetem, a opiekę nad dzieckiem przekaż ojcu dziecka. Ty nie będziesz musiała umierać z tęsknoty za "miłością swego życia", a dziecko zazna ciepła rodzinnego u boku ojca.
Nawet piszesz, że gdybyś "tego-onego" nie spotkała, to zostałabyś z mężem pomimo, że Cię zdradził, dla dobra dziecka. Przeto rozumiem, że jako ojcu nie masz mu nic do zarzucenia.

Vuk
Jesteś facetem

co to ma być ?
Powiem jak prostak WIDZIAŁY GAŁY CO BRAŁY
w jakim sensie może przeszkadzać dziecko ? że marudzi, krzyczy ,płacze ? to jest dziecko robi to bo ma do tego prawo, rozpieszczone i co z tego przywilej dziadków wujków i tatusiów rozpieszczać swoje pierworodne.
Też jestem facetem, ale tak bzdurnego i egoistycznego podejścia jak partner autorki postów nie spotkałem, myślałem że odosobniony element, a ty go bronisz ?! jak to mówi młodzież ŻAL .... 

Kobieto Jak piszesz jesteś atrakcyjna i młoda uciekaj puki czas od niego. Uciekaj jak najdalej i najszybciej zanim skrzywdzisz i ty córkę swoją bo On już to zrobił.

Z takiego, że jeśli para nigdy nie jest sama, to nie ma szans nawet się dobrze poznać. Gdyby była tu pani, która ma problem w związku z rodzonym ojcem dziecka, to 100% tu doradzających by pisało: Podrzuć dziecko do dziadków i wyjedźcie gdzieś razem na weekend. Ale, że to "ojczym", to zaraz wszystkim Kopciuszek przed oczami stanął, zły ojczym itd. itp.

To jest dziecko nie roczne, tylko 5 letnie, mogące śmiało spędzić np. co drugi weekend u rodzonego ojca, a jak nie ojca, to ma jeszcze dwie pary dziadków.

Tendre77
Dziecko nie jest częścią matki, to jakiś potworny banialuk. I matka, i dziecko to osoby autonomiczne i matka ma prawo do własnego życia.

Tendre77
to dziecko ma nie tylko matkę, ale i ojca, u którego powinno spędzać co najmniej co drugi weekend. To dziecko ma też dziadków. CO to w ogóle znaczy "to nie piesek, którego mozna komuś przekazać" w kontekście rodzonego ojca i dziadków? A jak jest rodzony ojciec, to np. opiekunki do dziecka nie może być? Znowu komuś Kopciuszek na oczy padł...

Dlaczego w przypadku obojga rodziców jest dla Was rzeczą fajną, że czasem dziecko wywiezie się do dziadków, by samemu spędzić czas, a w przypadku nowego partnera matki jest to już takie niedobre?

A po drugie, jak sobie wyobrażasz poznanie się, dotarcie dwojga ludzi jeśli zawsze towarzyszy im 5-letnie dziecko? Jest takie powiedzenie: nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu. Chodzi o to, że powinno się zachować jakiś umiar. Kobieta wchodząca w nowy związek powinna mieć także czas na spędzenie sam na sam z partnerem.

I zwróćcie też uwagę, że w takim związku dziecko jest dla mężczyzny obce, jakie będą między nimi stosunki zależy i od nich, i przede wszystkim od matki. Tak, właśnie najwięcej od kobiety - czy będzie potrafiła pogodzić bycie matką i bycie partnerką. Ja też nie zgodziłbym się na sytuację, w której zawsze jest przy nas dziecko.

fenix, gdy dziecko jest w przedszkolu, to facet zapewne w pracy.
No tak, mogła by matka wreszcie wyjasnić, co to znaczy, że dziecko jest zawsze z nimi. Chociaż dla mnie akurat to napisane po polsku i odczytuję tak jak napisano. I nie jest to też dla mnie niczym dziwnym, bo i małżeństwa się rozpadają, gdy kobieta zapomina, że jest nie tylko matką, ale i żoną.

Vuk wybacz ale jest wiele małżeństw które nie mają dziadków i w ich przypadku dzieci są z nimi 24h  do 8 roku życia co nie stanowi problemu. Co do pisania po polsku autorka mogła użyć  przenośni sama nieraz mówię że syn jest ze mną cały czas co nie oznacza 24h ( mam czas dla siebie). Kolejna kwestia to fakt że facet rok czasu nie dawał żadnych symptomów że mu coś przeszkadza. Rozumiem że , po 2 miesiącach powiedział by partnerce  o tym co mu przeszkadza a tu nic dopiero minął rok i koniec bo się nie da ?
Jeśli problem by leżał w czasie spędzanym tylko we dwoje myśle że autorka znalazła by sposób na 2 weekendy wolne w miesiącu.

Hmmmm, może tak odnieś to do siebie?

A ja to widzę nieco inaczej. I będzie to zarazem odpowiedź dla Fenix na to:

Po 1. nikt na dzień dobry czegoś takiego nie powie. No i kiedy jest dobry czas na to? Po miesiącu, pół roku, roku? Zawsze będzie albo za wcześnie, albo za późno. Facet pewnie dusił to w sobie, co tylko złość kumulowało. Może i jego błąd, ale jeszcze raz: a kiedy jest dobry czas na rozmowy o tym? Fenix pisze:

może tak, może nie, tego nie wiemy. W każdym razie, jest osobą dorosłą, to sama nie wie, że para powinna spędzić czasem czas sam na sam? I druga rzecz: a sama nie miała takiej potrzeby, to chyba coś nie tak?

Natomiast co do samego związku, to chyba już pozamiatane. Sytuacja zaszła za daleko. Łatwiej do pewnych rzeczy nie dopuścić, niż potem odkręcać. Facet jest już nastawiony negatywnie do dziecka, do dziecka nieznośnego i zmienić to nie będzie proste.

Zgadzam się tyle że ja tu upatruje syndrom uzależnienia  tak zwany toksyczny związek, najpierw zdrada męża rozwód i od razu nowy związek. Wydaje mi się że autorka odczuwa silny strach przed samotnością i odrzuceniem.

Witam.

Z tego co doczytałam w pierwszym poście autorki, to określenie, że "zawsze dziecko było obok" jest totalnym nadużyciem i przejaskrawieniem sytuacji, bo jednocześnie pisze o córce, że:

Czyli ojciec utrzymuje kontakt z dzieckiem i dziecko przebywa poza domem.

Poza tym, mogli "poznawać się" w porze wieczorno-nocnej, kiedy dziecko już śpi, po przeczytaniu mu na dobranoc bajeczki. Niekoniecznie o Kopciuszku, może być np. o Czerwonym Kapturku...   

Wiemy, że autorka ma dziadków ze strony ojca (o swoich brak wzmianki), co nie znaczy, że oni muszą zaopiekować się dzieckiem, aby byłej synowej umożliwiać przebywanie sam na sam z facetem.
 
Autorka pisze, że: "Moim największym marzeniem była rodzina, to byśmy zamieszkali razem- ja, on, moja córka."
Z tej wypowiedzi można by domniemywać, że nie był to związek oparty na wspólnym zamieszkiwaniu i prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego - facet mógł być dochodzący...
Ale, tu też autorka musiałaby wyjaśnić tę kwestię.

Poza tym nie wiadomo, z jakich środków autorka utrzymuje się z córką, czy pracuje. Zakładając, że mieszkali razem i facet miał swój wkład do budżetu domowego, to też mógł dojść do wniosku, że przy kobiecie z dzieckiem jest bardziej obciążony finansowo.

Jak dla mnie, to mamy tutaj do czynienia ze złożonością problemów.
Reasumując:
- facet generalnie ma dość partnerki z obciążeniem (czyt.dzieckiem),
- sprawy finansowe,
- zawarcie nowej znajomości

Wydaje mi się, że gdyby to chodziło tylko o Twoją córeczkę, powiedziałby Ci o tym szybciej:(
A z drugiej strony dziwne że nie może zaakceptować (nie mówię o miłości) dziecka kobiety którą podobno tak kocha...

Wybacz ale to stwierdzenie mnie powala na łopatki o jakim partnerstwie tu mowa ona nie jest partnerką bo jest matką a on jest partnerem bo nie rozmawia o problemach i nie stara się szukać sposobu ich rozwiązania ?
Partnerstwo jest wtedy gdy dwie osoby umieją się porozumieć OBIE STRONY  potrafią dojść do konsensusu z jego strony nie było sygnałów po prostu z dnia na dzień oświadczył co następuje nawet nie podjął próby znalezienia wyjścia z tej sytuacji bo siebie zna i zdania nie zmieni to nie jest partnerstwo to on nie był partnerem dla niej.
Jak na kimś ci zależy to podejmujesz rozmowę w celu rozwiązania problemu a nie mówisz nara...
Zgodzę się że jest o tyle uczciwy że nie ciągnął tego bardzo długo i doszedł do wniosku że taki układ mu nie pasuje każdy ma prawo wyboru. Problem jest taki że on zwala winę na dziecko a nie na fakt że po prostu problem jest w tym że on nie chce być w takim związku a to roi różnice bo na chwile obecną zrzuca odpowiedzialność na osobę która nie może się bronić i w tym kontekście jest nie do końca w porządku.

Ja naprawdę nic od niego nie wymagałam. Mówiłam, że nie musi jej kochać, że wystarczy, iż będzie lubił i pozwoli mi być mamą. Na próżno... Muszę też wyjaśnić, że przez pierwsze kilka miesięcy mojej córki "było mniej" koło nas, jednak byliśmy razem na wspólnych wakacjach, co sam zaproponował i było cudownie.ona uwielbia dziadków i często jest z nimi i nieprawdą jest, że nigdy nie byliśmy sami. Nie jestem też nadopiekuncza. Od stycznia gdy on przyjeżdża do mnie, córka jest z nami praktycznie dopóki nie pójdzie spać (choć na dole mieszkają moi rodzice), ale to dlatego, że ona go uwielbia i chce być bliski niego.a ostatnio też w sumie jest o mnie zazdrosna, bo dużo czasu spędzam z nim, tzn jej się tak wydaje, bo jest u mnie w każdy weekend,a w tygodniu ciągle tylko słyszy jego imię, te ciągle rozmowy tel,smsy. Ale kilka razy w tym roku była na weekend u drugich dziadków, więc mielismy czas tylko dla siebie. Właśnie dziś ją ojciec zabiera do siebie. już dawno jej nie brał, nie zabronię, ale teraz zostanę zupełnie sama na święta -przeżywam to strasznie:-(
Właśnie nie wiem w jakim celu on pisze, dzwoni, mówi że nie przestanie kochać a w święta ma plan się upić do nieprzytomności i je przespać.
Dalej, on bardzo lubi dzieci a dzieci jego. jest m.in. nauczycielem. Bardzo chce mieć, ale swoje. To ja już nie chciałam mieć więcej dzieci, ale kiedyś po kilku rozmowach zgodziłam się, że za kilka lat... Wiem i on też to wie, że będzie wspaniałym ojcem. a jego największym marzeniem jest stworzenie rodziny i szczęśliwego domu. To wszystko jest takie dziwne. Niby deklaruje tak wielka miłość, a przeszkadza mu ona, która tak go kocha. Ja mu powiedziałam, że będę na weekendy ją dawać częściej do dziadków - ojciec nie ma czasu, mieszka 100km stąd z dziewczyna, nie płaci alimentów, raz kiedyś przyjeżdża do swych rodziców i czasem zabiera córkę na weekend. My się widujemy tylko w weekendy, więc miałabym możliwość tak to zorganizować, bysmy mieli czas wtedy tylko dla siebie...ale on mówi, że nie o to chodzi i ja nic nie rozumiem. To o co? Bo tego już mi nie wyjaśnił. O jej dobro?
Jedno jest pewne, muszę stanąć na nogi, znaleźć jakichś przyjaciół, a nie załamywać się, rozmyślać i płakać. Choć nadzieja umiera ostatnia:-(

Dzwonił właśnie, załamany i z drżącym głosem... na moją prośbę wyjaśnił mi to tak: on chce mieć prawdziwą, swoją rodzinę. Chciałby mieć ze mną nasze dziecko, chodzić na wywiadówki, dzień ojca, choinkę itp. dlatego, że chce, a nie dlatego, że musi. Wcześniej wspomniał też o komunii mojej córki i mówił, że nie może całe życie poświęcać się dla innych. Trzeba myśleć rozumem i o przyszłości. myślę, że już wszystko stracone. Czy mam to rozumieć tak, że on myśli o sobie, nie chce się zmuszać do tego by chodzić na uroczystości szkolne? powiedziałam, że ja nie każe mu być ojcem dla niej, nie musiałby nigdzie chodzić..to się uniósł głosem, dlaczego ja nic nie rozumiem! No właśnie, dlaczego?

Pomyśl dziecko go lubi może traktowało by go jak ojca, a jak on miał by się zachowywać w takiej sytuacji skoro nie umie go zaakceptować ? Po prostu nie zmusisz go do tego i nic z tym nie zrobisz.

Jeszcze coś dorzucę...
Facet sobie marzy, że będzie mieć WŁASNĄ rodzinę, WŁASNE dziecko, które będzie kochać, opiekować się itd...
Pięknie to brzmi w teorii. Popuszczać fantazję i opowiadać ...jak to będzie - bardzo prosto.
Proza życia zawsze weryfikuje te wizje. W Twojego znajomego przypadku też tak się stało. I niestety okazało się, że nie jest w stanie sprostać rzeczywistości. Poddał się, ale nadal bredzi o tym, jaki to on będzie jeśli... Żałosne!
Podobnie może być z jego "kochaniem". Na cholerę się żali i mówi, że się upije, że kocha, że... itd? Szantaż emocjonalny?
Dziewczyno, skończ z nim, bo do niczego dobrego to nie doprowadzi.

A jednak...już piaty miesiąc idzie jak jesteś bez pracy! Zanim znajdziesz pracę, a komornik ściągnie od ojca dziecka alimenty, to też sporo czasu upłynie. Facet widzi pojawiające się u Ciebie trudności finansowe, pomimo, że jakiś tam inny dochód masz. Zauważ, w grudniu straciłaś pracę, a on Ci powiedział na początku kwietnia, że już od trzech miesięcy myślał o rozstaniu. Doprawdy, szczególny zbieg zdarzeń w czasie...

Też tak myślę.
A co znaczy to, że jest nawet "za bardzo oszczędny"?
Czy kupował Ci przez ten okres chociaż jakiś drobny prezent, kwiatek? A dziecku jakąś zabawkę?

Doczytałam, że nęka Cię po pijaku smsami. Zarzeka się, że i tak nie chce mieć nikogo, co nie znaczy, że nie ma (choć nie chce), lub nie będzie miał w najbliższym czasie.
Zapewnia Cię, że chce być z Tobą:"ale czasu nie przyspieszę choć chciałbym i musi go wiele upłynąć bo teraz nic sie z tym nie zrobi niestety".
Dziewczyno, masz 27 lat, a on Ci proponuje pójście w odstawkę na długi, bliżej nieokreślony czas?

Kiedy ten czas będzie dla niego dobry, czy jak znajdziesz pracę, będziesz dostawać regularnie alimenty, czy też kiedy Twoja córeczka dorośnie.

Kochana, przepraszam, że tak z najgorszej strony usiłuję przedstawić Ci faceta, ale naprawdę patrząc z boku, tak to wygląda.

To by była okrutna prawda, ale to możliwe.. To, ze jest oszczędny to by była zaleta, ale już od dawna zauważyłam, że nie w jego przypadku. Dziecku parę razy kupił jakiś drobiazg, nigdy nie przywiązywałam do tego takiej wagi..kwiatek czasem od święta, owszem-raz w urodziny przysłał mi do pracy bukiet róż.. Zarabia nie tylko ucząc, ma też swoją działalność - z tego względu ma mało czasu i widujemy się tylko w weekendy, a raczej widywalismy.pieniądze jednak odkłada, mieszka u rodziców bo mu tak wygodnie-za nic nie płaci, do tego ma gotowe śniadania, obiadki i kolacje- sam mi to powiedział, że to "fajne". Zawsze mnie to irytowalo, 30letni facet? Pominmy już fakt, że ja też bardzo lubię gotować. Kiedyś mi pomogl kilka razy finansowo, ale to było dawno. Później też proponował, ale nie chciałam..jakoś daję sobie radę i nie umiałam przyjąć pomocy, której chęci nie byłam w dodatku za bardzo pewna. Ale jak takie rzeczy mogą przesłonić prawdziwą miłość-ja chyba jestem jakaś inna, bo mi sprawiałoby przyjemność pomagać ukochanej osobie. Poza tym nie wymagalam od niego by mnie utrzymywał. Mówiłam mu o tym.

P.s. Na moje pytanie czy w takim razie, skoro będzie na mnie czekał, to czy chce się widywać, on odpowiedział,że dać mi palec to bym chciała całą rękę; że już nie wie jak ma że mna rozmawiać i inne pretensje.. Ja tylko zadałam pytanie, choć z drugiej strony niepotrzebnie.daję zezwolenie by robił ze mna co chce, jak ja nisko upadłam:-(  ale koniec z tym, nie odpowiedziałam mu już nic i mam nadzieję że wytrwam w tym postanowieniu:-(

dla mnie wszystko jasne jak napisalas, ze mieszka z rodzicami...oni wybili mu ciebie z glowy i caly czas tlocza ze rozwodka z dzieckiem nie dla niego