Czy miejsce(miejscowość)w którym mieszkamy wpływa na nasze życie?

Musisz się odnaleźć, poznać ludzi z którymi będziesz się bawić, każdemu to trochę zajmuje. Ja mieszkam w mieście 4 rok , ale swoich znajomych mam gdzie indziej. To nie jest to samo co kiedyś.

Dzięki za radę w stylu, nie pasuje Ci życie, znajdź kamień i idź się utop.

A niby za co będę w innym mieście żyła, gdzie będę mieszkała.

Myślałam, że bardziej pomocnej jesteście na tym forum

Ja już dwa razy zmieniłam, pierwsza tragedia, druga niewiele lepiej
Lubię duże miasta, ale czuję się tu samotna i to miasto bez duszy

Tutaj niestety sie musze nie zgodzic. Pochodze z Krakowa i do tej pory nie doswiadczylam lepszego uczucia niz kiedy szlam ulica Florianska w kierunku rynku i w koncu ujawnialy sie przede mna sukiennice czy kosciol mariacki. Za kazdym razem kiedy jestem na rynku to czuje jakby wokol mnie roztaczala sie taka mgla pelna magii. Musze przyznac, ze bylam dumna z tego, ze jestem z Krakowa, zwlaszcza kiedy tylu turystow tam przyjezdza tylko po to, zeby zobaczyc miejsca ktore ja moglam widziec codziennie. Wiec twojej wypowiedzi, stanowczo zaprzeczam.

Co do twojego pytania to nie miasto jest problemem, tylko brak znajomych. Czym sie zajmujesz? Studiujesz? Pracujesz?

Ja przeprowadzilam sie prawi 6 lat temu. I przez pierwsze miesiace strasznie tesknilam za miejscem, za ludzmi ktorzy tam zostali. Ale wszystko zaczelo sie zmieniac kiedy zaczelam poznawac nowe ludzi, zawierac nowe znajomosci. Poczulam, ze to male miasteczko, ktore liczy zaledwie 25,000 ludzi stalo sie moim domem. Czesto zadaja mi pytanie czy chce wrocic do Krakowa. Zawsze odpowiadam, ze nie, bo nie mam po co. Jednak w glebi serca bardzo bym chciala, gdybm tylko mogla sobie pozwolic na standard zycia jaki mam tutaj i mieszkac w Krakowie, to nie zastanawialabym sie ani sekundy.

Wydaje mi sie, ze nawet gdybys wrocila do swojego miasta to juz nie byloby to samo. Glownie wspominasz tylko o swojej paczce przyjaciol. Niestety zycie toczy sie dalej i wiekszosc twoich znajomych jest zajetych praca czy rodzina i prawie na pewno nie maja tak duzo wolnego czasu jak kiedys. Moze sie myle, jednak tak sie dzieje w 99% przypadkow. Jedyne co moge ci poradzic to sprobowac znalezc nowa grupe ludzi z ktorymi bedziesz mogka sie zaprzyjaznic. Uwierz mi, krakowiacy wcale nie sa tacy zli

Jakbym czytałam o sobie... Mówią, "poznaj ludzi, nie siedź w domu, wyjdź". Staram się, ale dotąd nie mam (własnie w Krakowie!) nikogo, do kogo mogłabym po prostu zadzwonić i zaproponować wyjście na zakupy, spacer...

Unikalny kierunek studiów przygnał mnie do Krakowa, z daleka od domu i chłopaka, który teraz we Wrocławiu urzęduje.

Także całkowicie rozumiem.

Ja niestety zdałam sobie sprawę, że nie miałam hobby poza językiem japońskim, którym teraz zajmuję się, że tak powiem, "naukowo", więc to zupełnie coś innego, już nie sprawia takiej radości. I może to głupie, ale nie wiem, gdzie tego hobby szukać. Próbować wszystkiego po kolei, na oślep, aż coś mnie wciągnie?

Beautiful Nightmare, dziękuję za samą chęć u mnie na roku jest poza mną 18 osób, mam jedną bliższą koleżankę którą mogę gdzieś wyciągnąć od czasu do czasu, na szczęście.

Nie masz za co dziekowac. Lubie poznawac nowych ludzi, a tutaj gdzie teraz mieszkam to wiekszosc i tak mozna poznac z widzenia

Hmm...co do nowego hobby, to moze zastanow sie co zawsze chcialac zrobic ale jakos nigdy nie wyszlo. Moze chcialas nauczyc sie szkicowac, robic profesjonalne paznokcie, makijaz, fryzury, tanczyc, grac w siatkowke? Na pewno musi byc cos czego chcialas sie kiedys nauczyc?

Skad takie odczucia?

Wiesz wydaje mi sie, ze tak negatywnie podchodzac, nigdy ni bedziesz sie czula dobrze w miejscu w ktorym mieszkasz. Mialas moze podobne odczucia w poprzednich dwoch miastach w ktorych mieszkalas?

Nie, nikt mnie nigdy nie okradl. I szczerze mowiac nie lubie kiedy ludzie tak genaralizuja. Kazdy czlowiek jest inny, wiec dlaczego wszystkich mierzysz ta sama miarka?

chmurka89    ale to sie mogło zdarzyć wszędzie! nie bądź dziecinna...

Wiem, że to może się wydarzyć wszędzie, ale tak wiele mi tu nie wyszło, właściwie od kiedy się wyprowadziłam z miasta mojego urodzenia mi nic nie wyszło

Chmurka - wydaje mi się, że Twoim problemem nie jest samo miejsce, ale ludzie, którzy Cię otaczają. A właściwie brak tych ludzi. Nie piszesz nic o przyjaciołach w Krakowie. Masz takowych wogóle? Człowiekowi bliżej do psa niż do kota. Pies się przywiązuje do ludzi, a kot do miejsca - pamiętaj o tym. Poznaj kogoś, zobaczysz, że gdy grono przyjaciół Ci się powiekszy, to miejsce nie będzie miało takiego znaczenia jak Ci się wydaje. A spacery po nudnym mieście staną się ciekawe!

właśnie...często idealizujemy to, co jest nam bliskie, a z obawą podchodzimy do tego, czego nie znamy.
też miałam taki "powrót":)

no tak jest włąsnie. zresztą.....nikt nie jest uwiązany siłą do miejsca w którym jest.......