Kochanki, którym się udało

Juz to pisalem gdzies -- mój dziadek porzucil babcie dla kochanki i zyl z nia az do smierci 20 lat pozniej. Nie pamietam wielu szczególów, ale na 99% zyli szczesliwie (pamietam ja nawet z dziecinstwa -- spokojna, mila kobieta).

Drugi przyklad -- Albert Einstein, który ozenil sie z kochanka i zyl z nia az do jej smierci, czyli przez 24 lata.

Trzeci przyklad: mój stryj, który zyje spokojnie z nowa kobieta juz chyba bedzie z 20 lat...

Wiec tutaj frazes o budowaniu na cudzym nieszczesciu wydaje sie byc tylko desperackim zyczeniem...

Jeżeli byli wierzący to pewnie wierzą że po śmierci będą zdychać w wielkich mękach no chyba tacy głupi to nie są.
Mam nadzieję że te kobiety nie odpuściły i były to rozwody z ich winy.

LJeżeli chodzi o stworzenie szczesliwego zwiazku z zonatym facetem to i się udalo - jezeli chodzi tylko o dlugie zwiazki, to nie.
Z tym, ze ja przegralam z alkoholem - mój ex się rozpil po przyjezdzie do UK - a z alkoholem tu przegrywaja nawet szczesliwwe malzenstwa z wieloletnim stazem - taki urok zycia na emigracji.
Ale nawet teraz, pomimo problemow utrzymujemy stosunki na bardzo dobrym poziomie, z kontaktami z corka też nie ma problemown bo mieszka raptem kilka ulic dalej.
Sadze, ze gdybysmy mieszkali nadal w PL byloby ok
Wyrzutow zadnych nie mam do dziś - zone mial dziwna - mieszkalam w jego domu przez kilka lat a co niektorzy sasiedzi nawet nie zorientowali się, ze jestem "ta druga" taka raczej... Aspoleczna byla
No i "tesciowa" też mnie bardziej lubila

Nie zrozumiem nigdy ludzi ktorzy godzą się być kochankiem/kochanką, a pozniej nagle wymagają czegoś więcej. Narzędzie do okazyjnego "kochania", a pozniej wymaga sie czlowieczenstwa... rozbiegnac sie i walnac w sciane. Nic wiecej.

Znam faceta, który zdradził żonę najpierw z jedną kochanką, potem z drugą, potem wrócił do żony, potem znowu zdradził, żona się z nim rozwiodła, no bo ile można znosić zdrad, z braku laku wrócił do kochanki nr 2, która przyjęła go z otwartymi ramionami. Ostatnio jak go spotkałam płakał, że kocha tylko ex żonę i chciałby wrócić, no ale już ona go nie chce i co ma zrobić bidulek, hehe biedny musi być z kochanką...

Zdarza się, że jak ktoś się zauroczy to zbyt szybko zakłada rodzinę, a kilka lat później uświadamia sobie, że to nie była odpowiednia osoba. Przy tym uświadamia sobie swoje prawdziwe potrzeby i oczekiwania... Zazwyczaj drugie małżeństwo takiej osoby jest szczęśliwe. Samo sformułowanie temat do mnie nie trafia. Kochanka, której się nie udało to była kochanka a ta której się udało to partnerka lub druga żona

Eileen
Redaktor Działu Praca i Kariera

kobieta 22-letnia , zakłada temat o kochankach , którym się ''udało'' , tylko ciekawe po co ? . Nie wiem dziewczyno po co Ci ta wiedza , może po to żeby po prostu w jakiś szczególny sposób istnieć na tym forum ? Piszesz , że nie chcesz promować zdrady , ale chyba masz świadomość tego , że różny będzie odzew , między innymi ten pozytywny , pań które do rozbicia małżeństw się przyczyniły. I wyobraź sobie teraz , że kochanka , która bije się z myślami , wchodzi w tenże temat , i podejmuje decyzję ostateczną , bo jednak wywnioskowała , że jej się uda . To tak , jakby założyć temat pt. '' złodzieje , którym się udało '' , tylko pytanie , CO IM SIĘ UDAŁO ?

Niestety , ale tak to właśnie wygląda . A tyle ciekawych tematów jest do ''założenia".

Z ręką na sercu mogę powiedzieć, że nie znam ani jednej pary, która swój związek rozpoczęła od zdrady (przynajmniej jednej ze stron), a potem beztrosko się ze sobą związała, przeżywając wspólnie wiele szczęśliwych lat.
Każda, absolutnie każda historia, którą znam na tyle dobrze, że mogę powiedzieć coś więcej niż tylko z plotek, zakończyła się w ten sposób, że mężczyzna wcześniej czy później chciał wrócić do żony. Niektórym się udało, inni zdradą przekreślili wspólne życie, nie zmienia to jednak faktu, że w moim otoczeniu nie zdarzyło się, aby to kochanka stała się tą pierwszą dłużej niż przez chwilę, a w najlepszym wypadku przez jakiś czas. Czasem byli ze sobą po cichu, czasem już oficjalnie razem zamieszkali, a jednak finał i tak za każdym razem był taki sam.

----------
Do Krwawe Kopytko i kochamkonie - przyznaję, że nie rozumiem Waszego oburzenia. Oburzył Was sam fakt, że temat założyła redaktorka czy oburzył Was poruszony temat? Redaktorka poza swoim działem jest taką samą osobą, jak Wy. Na forum wszystkich nas obowiązują te same zasady, w tym, że każdy ma prawo podyskutować na dowolny, interesujący go temat, o ile nie jest on napisany w sposób wulgarny, prymitywny oraz nie narusza obowiązującego prawa i/lub zasad współżycia społecznego. Moja osobista opinia jest taka, że żadna z tych zasad nie została tutaj naruszona. Dodam przy okazji, że nikt od redaktorów nie oczekuje, że dla forum będą zmieniać własne poglądy, nawet jeśli bywają one kontrowersyjne. Ważne, aby swoje zdanie wyrażać w sposób kulturalny oraz nie budzący zastrzeżeń.

Co prawda nie wiem jakie były intencje Eileen, ale może właśnie o to chodzi, aby pokazać, że historii z happy endem jest jak na lekarstwo, jeśli więc ktoś ma poukładane w głowie, a od mężczyzny oczekuje czegoś więcej niż przelotnego romansu, to nie warto pakować się w "złe" związki? I nawet jeśli pojawi się kilka kochanek, które opowiedzą swoje historie jak z bajki, to przecież jedna jaskółka jeszcze wiosny nie czyni .

kochamkonie, nie rozumiemy się. Owszem, jak najbardziej mogłyście wyrazić swoje zdanie, pod warunkiem, że piszecie na temat poruszony w pierwszym poście. A tam, o ile dobrze widzę, nie ma nic na temat pracy redaktorek. 
Ja wyjaśniłam z grzeczności, żeby uciąć dalsze, zupełnie zbędne zresztą, dywagacje i na tym temat mam zamiar zakończyć. Jednocześnie przypominam, że off-top narusza regulamin, w związku z czym od tej pory wszystkie posty odbiegające od głównego zagadnienia będą usuwane. Jeśli masz jakieś uwagi lub wątpliwości, to zapraszam na maila, przypadkowy wątek nie jest miejscem właściwym do prowadzenia tego rodzaju dyskusji.

Kochmkonie i Krwawe Kopytko wyraziły tylko swoją opinię. Takie jest założenie forum.

To co teraz robicie to nie jest moderacja tylko cenzura. Dobrze by się było Drogie Moderatorki nie zapędzać....

Pozwoliłam sobie zacytować tylko fragment dotyczący związku, bo do reszty nawet nie wypada mi się odnosić.

Tak, zdaję sobie sprawę, że odzew będzie różny, powiem więcej, nawet o ten pozytywny właśnie mi chodzi. Hm, co jeżeli potencjalna kochanka przeczyta i na podstawie tego podejmie jakąś decyzję? Nie biorę odpowiedzialności za innych, uważam, że to ich prywatna sprawa, na jakiej podstawie podejmują decyzje i jakie.
Nikt nie powiedział, że można dyskutować wyłącznie na tematy lekkie, łatwe i przyjemne, a najlepiej to w ogóle na takie, gdzie wszyscy mają takie same zdanie. Skoro w wielu wątkach można przekonywać, jak kochanki źle kończą, to dlaczego nie może być jednego tematu z historiami, w których z bycia kochankami stworzyło się szczęśliwy związek, rodzinę? Bo komuś się taka opcja nie podoba, nie chce przyjąć tego do wiadomości, niepokoi go taka możliwość czy podważa to jego dotychczasowe wypowiedzi?

I znowu powtórzę, co im się udało, mimo że jest jasno napisane w 1. wątku - kochanki, którym udało się stworzyć szczęśliwy związek.

Dziękuję za historie tym, którzy je podali, jak widać - da się. Po co więc na siłę to negować albo zabraniać rozmów na ten temat? Bo wyda się, że czasami takie związki są szczęśliwe, a większości się to nie podoba?

"Stworzyć szczęśliwy związek" to oczywiście maksymalne uproszczenie. Generalnie chodzi mi o to, kto stworzył normalną rodzinę/relację, zapoczątkowaną zdradą - na przekór powszechnemu twierdzeniu, że szczęścia na krzywdzie zbudować się nie da.
Czym dla mnie jest szczęście w związku - jasne, mogę się rozpisać, ale chyba nie o to chodzi, każdy patrzy na to inaczej, nie wiedziałam, jak ująć taki "normalny związek", więc napisałam po prostu "szczęśliwy". Może niefortunnie, ale mówię - duże uproszczenie. I proszę, nie pytaj teraz, czym dla mnie jest normalny związek.

Nie zgadzam się z porównaniem - przecież ta trzecia/ten trzeci nie kradnie partnera wbrew jego woli, a tak z tego wynika. Przyszedł ktoś, zabrał sobie partnera i teraz szczęśliwy. Jak by na to nie patrzeć, to jest decyzja obojga.
Czy można się cieszyć z takiego związku? Przypuszczam, że tak - jak wszystko zależy od konkretnej osoby. Czy zasługuje na miano człowieka? Dla mnie to już trochę zbyt hm... patetyczne. Zdrada to jednak nie jest morderstwo. Nie twierdzę, że jest czymś dobrym, ale jednak to jest czyn innego kalibru.

Pewnie część potrafi, zresztą jak patrzeć po przykładach podanych wyżej. Może i jest zakłócana świadomością krzywdy, ale:
a) nie wierzę, że zakłóca im to każdy moment, zwłaszcza np. jeśli rozbity związek trwał pół roku czy rok, to wątpię, że szczególnie zaprzątają sobie tym głowę np. po 20-30 latach wspólnego życia (oczywiście to tylko moje przypuszczenia)
b) jeżeli ten pierwszy związek się rozpadł, bo kochankowie postanowili związać się "oficjalnie", to w części pewnie było tak, że rzeczywiście w pierwszym związku się nie układało (niekoniecznie nawet przez kłótnie, picie, bicie, przemoc, ale przez zwykle niedobranie się, bo - jak ktoś wyżej napisał - wzięli ślub np. zbyt młodo czy pod naciskiem rodziny/otoczenia, czy przez ciążę czy cokolwiek innego). Chodzi mi o to, że popularna ściema przedstawiana kochankom "nie sypiam z żoną" czy "nie układa mi się z mężem" czasami może nie być ściemą i wtedy również niekoniecznie będą wspominać spowodowaną krzywdę, bo dla nich poznanie kochanki/kochanka mogło być tylko swego rodzaju katalizatorem przyspieszającym decyzję o rozstaniu.
 
Inna sprawa, jeśli kochanek/kochanka podchodzi do tego od początku znajomości na zasadzie "chcę odbić męża/żonę", bo mi się podoba i koniec, a inna, jeśli skądś się znają i po prostu zakochają w sobie - wtedy taka zakochana/zakochany niekoniecznie będzie stawiać szczęście żony/męża nad swoje własne, zwłaszcza jeśli - skoro mówimy o późniejszych trwałych związkach - kochanek jest gotowy zostawić obecną drugą połówkę i związać się z tą trzecią. Nie wiem, czy nie namieszałam i czy to jest zrozumiałe.

Nie wiązałabym zdolności do miłości ze zdolnością do odczuwania wyrzutów sumienia.
Nie wiem, dlaczego ale tutaj uważam zupełnie odwrotnie - wydaje mi się, że te wyrzuty sumienia byłyby większe na początku, przy samym zostawianiu partnera/partnerki dla innej osoby, ewentualnym rozwodzie, kiedy oglądałoby się w pewnych sytuacjach jej cierpienie itd., natomiast że po jakimś czasie ta świadomość wyrządzonej krzywdy by malała.

I nie, takiego związku nie można nazwać szczęśliwym, jeśli przez chwilę i nie o takie związki mi chodzi, ale niekoniecznie ci zdradzający i kochanki muszą patrzeć na to/odczuwać to w ten sam sposób. Zresztą ciężko spekulować na ten temat, bo - jak mówią - "tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono". Dlatego głównie prosiłam o wypowiedzi tych osób albo kogoś, kto takie historie zna - bo cała reszta, łącznie ze mną, może tylko podejrzewać.

Ja się przecież nie wypieram swoich intencji, które, owszem, są jasne i nawet sprecyzowane w 1. poście - chcę zobaczyć, czy rzeczywiście nie da się zbudować szczęśliwego związku na zdradzie, jak większość chętnie twierdzi przy każdej okazji. Nie rzucam okruchów nadziei kochankom, jak to odbiorą - ich indywidualne podejście.

Nie rozumiem oburzenia czy potępiania tego wątku. Jeśli okazałoby się, że niektórzy są szczęśliwi w takich związkach, to co wtedy? Nie ma sprawiedliwości na świecie? To może nie ma, jeśli jednak są takie osoby, to nie można o nich pisać? Dlaczego? Bo komuś światopogląd runie? Przecież ja nie żądam, żeby pisać kłamstwa, żeby potwierdzić tezę z tematu. Interesują mnie prawdziwe wydarzenia - więc jeśli takie istnieją, czemu udawać, że ich nie ma? Bo tak wygodniej czy tak bezpieczniej w związku, twierdząc, że zdrada unieszczęśliwi każdego?

Nie wszyscy kochankowie muszą być wierzący, nie pisałam tutaj wyłącznie o katolikach.

Mam nadzieję, że nie odebrałaś tego jako "zjechanie". Po prostu nie rozumiem, dlaczego pisanie o tym ma być takie złe.

Ach, i oczywiście rozumiem, że jestem niedojrzała, bo chcę porozmawiać na niewygodny temat i nie boję się przedstawić zdania, z którym nie wszyscy się zgadzają. Gdybym pisała, że nikomu to szczęścia nie da, to moja dojrzałość by wzrosła?

Strasznie ci ellen zależy na dowodach ze czasami faceci nie mówią sciemy. Ze czasami faktycznie Zona ich nie rozumie. Ze związki pO zdradzie są "normalne"

Tak ellen. Szukasz dowodów. Sama tak napisałas

Tak ellen. Tobie sie na pewno uda. Nie szukaj tutaj potwierdzenia. Ten facet nie oszukuje. Będziesz z nim szczęśliwa.

@Iceni No chyba że to związek otwarty

A ja zawsze byłam zdania, że forum ma służyć DYSKUSJI na temat podany w 1. poście - może być to otucha, pomoc, ale nie musi. Przejrzyj, proszę, wątki na forum, nie tylko w dziale dotyczącym miłości - poważnie, jest mnóstwo tematów, które nie polegają na pocieszaniu kogokolwiek, tylko na rozmowie na dany  temat.

Do tej pory ignorowałam wycieczki osobiste, ale litości, są chyba jakieś granice. Z całym szacunkiem, czy mogłabyś nie fantazjować na mój temat, jeżeli nie masz żadnych wiadomości, tylko jakieś wymysły? Jeżeli nie chcesz/nie potrafisz zrozumieć, że zakładam temat z takich powodów, jakie podałam, nie musisz od razu pisać bajek. Rozumiem, że łatwiej Ci założyć, że jestem kolejną kochanką, która szuka potwierdzenia, że będzie ze swoim wybrankiem na zawsze (nawet nie chce mi się przekonywać, że tak nie jest, ale wystarczy przejrzeć moje tematy, żeby sprawdzić, kim akurat jestem zajęta), niż przyznać, że - karygodne - są ludzie, którzy mogą mieć inne zdanie i - nie do pomyślenia - zdarzają się, jak widać, historie, w których ktoś z kochanką stworzy udany związek. 
Kojarzę Twoje posty i zdaję sobie sprawę, że ten temat może być bolesny, nie wiem i mam nadzieję, że się nie dowiem, jak bardzo, ale to nie znaczy, że nie wolno nikomu poruszać nieprzyjemnych spraw. Ostatecznie nikt nie musi się tutaj wypowiadać. Jednak snucie teorii spiskowych tylko dlatego, że śmiałam napisać coś, co nie przypadło do gustu, jest trochę poniżej godności.

A-xamit, dziękuję, za wypowiedź - wyjątkowo - na temat. :)

Jak dla mnie temat niewypał i tymbardziej mnie dziwi, że jesteś redaktorką jednego z działów.
Wspomniałaś, że nie tylko o rzeczach przyjemnych powinniśmy rozmawiać.
Widzisz, kolejna gafa, bo ludzie to forum współtworzący to najczęściej Ci, którzy zostali skrzywdzeni.
Absolutny brak taktu, a co najfajniejsze, ty w to najzwyczajniej w świecie brniesz,
nie widząc nic złego, bronisz, komentujesz,eh....
Brak słów.

Mnie zszokowala cenzura, ktora sie tutaj dokonala
oraz zanegowanie przez Moderatorki prawa do wolnosci wypowiedzi,
wypowiedzi, ktore nie naruszaly niczyjego dobra osobistego, nie byly poza tematem jak tu sie sugeruje,
oraz nie cechowaly je wulgaryzmy.
Jestem oburzona przemoca, ktora tu sie odbyla na zasadzie " kto ma pilota ten ma wladze "

A ja myślę, że robicie z igły widły, normalna histeria forumowa się zaczęła i to z obydwu stron: moderatorstwa, które zaczęło ciąć wypowiedzi i straszyć oraz  pań, które zaczęły dopatrywać się ukrytych intencji założycielki wątku (że pewnie sama jest kochanicą i szuka usprawiedliwienia).

Swoją drogą dziwne, trafiały się dużo ostrzejsze wypowiedzi na tym forum i takiego wrzasku nie było

Myślę, że wątek został głupio sformułowany: trzeba było poddać analizie kwestię tego, jaka część związków z żonatymi kończy się pozytywnie (i co to w ogóle znaczy pozytywnie w takich sytuacjach) dla kochanki i jaki udział mają w tym biedne męskie misie. Bo mają, bezwolne nie są ....

Argument o tym, że na forum jest wiele osób pokiereszowanych życiowo, które np. zostały pokrzywdzone w wyniku zdrad uważam za śmieszny - idąc tym torem w ogóle nie ma sensu zakładania żadnych wątków, bo za kazdym razem może przeczytać go ktoś, kogo jego treść zrani.

Ewentualne gromy, które spadną na moją osobę mnie nie obchodzą - temat kochankowania, zdrad, umizgów żonatych znam do wyrzygania, zdrady były są i będą i trzeba przyjąć do wiadomości także to, że czasami mężowie (a także żony) wybierają te trzecie czy tych trzecich, nawet jeśli strona zdradzona chciała nieba przychylić.

Ale przecież jak się wam ta "cenzura" tak nie podoba, to sobie idźcie i stwórzcie własne forum, a nie przychodźcie na gotowe a potem tylko narzekać!

A dlaczego przychodzisz własnie tu, a nie na jakieś inne?

Czy własnie nie dlatego, ze panuje tu jakiś w miarę porządek i spokój? A dzięki komu to jest jeśli nie dzięki moderacji? To dzięki tej "cenzurze" jest takie, jakie jest, a nie wygląda jak dziesiątki innych gdzie tylko kłótnie i wzajemne przepychanki.

Więc moze najpierw warto się zastanowić dlaczego to, a nie inne forum, a potem warczeć na cenzurę 

Czy ja pisałam o sobie?
Nie, twórcami są osoby, które nadają mu kształt od lat i nad tym pracują
Ja przede wszystkim nie jestem moderatorem i zadnego wpływu na kształt forum nie mam

I owszem, przyszłam na gotowe - palcem nie kiwnęłam w tym kierunku, dlatego cieszę się z tego, co mi forum daje i na "cenzurę" nie narzekam a raczej doceniam fakt, ze są ludzie, którzy takie miejsca tworzą - internet jest wielki, a z jakiegoś powodu wybrałam to forum, a nie jakieś inne - więc chyba "One" wiedza co robią lepiej ode mnie

Hymm... zastanowilam sie
i wiesz co, nie z tych powodow przychodze na to forum
a juz na pewno nie warcze, zostawiam to mojemu psu

Ja akurat mam tytuł redaktora przez przypadek, czekam aż mi go zdejmą - sama nie raz byłam upominana - wiec złośliwości możesz sobie darować

I mam nadzieje, ze połowa z tych wpisów jutro zniknie:) Łącznie z moimi

A Ty zawsze robisz problemy z nieistotnych drobiazgów? jakie znaczenie ma dla twojego zycia czy jakiś post zniknie czy nie ?
To nie jest portal informacyjny, idź na Onet walczyć z cenzurą, to się na coś przyda, będzie miało sens i na coś się przyda społeczeństwu, a nie w  temacie o kochankach

Iceni, fajnie ze sie ujawni?as i pokaza?as swój tupet.
Sformu?owanie typu a kto to forum stworzyl, przyszliscie na czyje?, sami sobie stworzcie,  skierowane do osób które s? tak naprawd? klientkami, dzi?ki nam te forum zarabia na siebie i codziennie tworzy si? od nowa.
Terazz wiemy, jakiego kalibru trzeba by? kobieta, by cieszyc si? z krzywdy ktora si? wyrzadzilo innej kobiecie...

Ellen. A Słyszałas o kochankach którzy zostali Kochankami a sie nie znają?
Zakładasz w swoich wątku ze jeśli kochanka kochankowie kieruje " ale ja go kocham"... To ma prawo włazic z butami w czyjeś życie. Słuchać z zachwytem na ustach kłamstw męża który dzwoni do zony i  wymyśla alibi. Cieszyć sie ze ten facet facetka tak pięknie oszukuje ze udaje mu sie wykroic raz w tygodniu godzinke na seks z kochankiem. A miał być na wywiadowce w szkole ale przeciez dzieci sie dobrze uczą...

Piszesz o sytuacji w której- co to znaczy sie w sobie zakochali? Od pierwszego wejrzenia? Wielka miłość nie wybiera?? No to trzeba sie rozstać z partnerem i wio w nowy związek.
Ale czy ty rozumiesz ze piszesz o sytuacji w której ktoś. Kobieta lub mężczyzna. W imię tzw wielkiej miłości tkwi przez pól roku rok dwa lata 5 w sytuacji w której jej jego potencjalny ukochany codziennie kłamie oszukuje zadaje ból swojej dotychczasowej partnerce. Wykorzystuje ja/ jego. Zmusza- przez brak wiedzy o zdradzie żeby Ona/on marnowaly swoje życie i czas na zdrsdzajacego okrutnego wyrachowanego złego partnera.
A ona/ on nie ma prawa do szczęście? Do miłości? Do kogoś kto będzie tylko dla nich?
Ty Zakładasz ze jeśli spotkam przystojnego interesującego faceta ( mój szef mi sie apropOs w nocy snil- może sie zakocham? Jestem na pewno lepsza od jego zony. Młodsza. I obca...) to mam iść jak w dym bo może z tego będzie miłość a miłości nie można przekreslac...
Powinnam brnac w te relacje, zgadzać sie na kłamstwa oszustwa życie w ukryciu i hotele na godzinę--- bo -- jak ty uważasz-- tak sie rodzi prawdziwa miłość...

Ellen. Jeśli ludzie sie w sobie zakochuja to zanim przez miesiące lata zaczną konsumowac swój związek nowy i oszukiwać wszystkich--- to niech w ten związek wejdą i zaczną go tworzyć. A nie kraść.

Twój wątek to problem badawczy sformułowany tak- czy warto jest angażować sie w romans licząc na to ze romans zakończy sie rozbiciem dotychczasowego związku i szczęśliwym happyendem?
Twój wątek to pytanie. Jak spotkam fajne ciacho ze stałym partnerem to czy mogę bez wyrzutów sumienia gryzc- w imię nie tego ze mam mokro miedzy nogami-- ale przeciez jak "kocham" to mam prawo...

Ja rozumiem ze ludziom sie różnie układa. Ze czasami grom z jasnego nieba i ciach!! Wszystko inne przestaje sie liczyć.
Ja wierze tylko w jedno- w uczciwość w związku. Więc jak mój mąż sie zakocha. To droga wolna.
Ja chce żyć z kimś kto mnie kocha. Dla kogo jestem częścią jego życia. Radością. Spełnieniem.
Mam do tego prawo? Mam.
Więc nie zgadzam sie z teza-- zdrada jest wstępem do nowej relacji nowego związku.
Tej wstęp można sobie zrobić czysto. A nie kosztem kogoś innego.
Kiedy wypowiadają sie na forum zdrsdzajacy faceci dobija mnie jedno-- oni są świecie przekonani ze nie mogą zostawic zony bo ona sobie bez nich nie poradzi. Szczeznie jak rzezucha. Umrze z rozpaczy.
Bo przeciez oni dla tej zony bogiem spełnieniem i sensem istnienia.
A ja nie wierze ze dla jakiejkolwiek kobiety taka maczana wielokrotnie parowa kłamca i lovelas na boku jest czymś wiecej niż jest faktycznie. Życiowa dupa sierota i chujoplatem którego dopiero kochanka pewnie zmusi do tego by był z nią.
I wtedy. Jak pokazuje praktyka. Wiecej huujosow zostaje przy żonie. ..

Znam związki kolejne.
Jeden z nich. Poznali sie i coś poczuli. Ona sie odsunela zupełnie i dała mu czas na uporządkowanie życia. Nie mieli romansu. Nie rozmawiali o tym jak bardzo sie kochali. Ona sie odsunela. Bo on miał rodzine. On niezależnie zdecydował ze zmieni swoje życie. Dzisiaj są razem. Wychowują wspólnie wspólne dzieci.
Znam drugi. Młodsza odbiła faceta. W czasie romansu zaszła w ciążę. Są razem. Pilnuje faceta na każdym kroku. Mały ma jakieś trzy lata. Jest obsesyjnie zazdrosna. Boi sie. Każdego dnia. Ze on spotka następna taka jak ona. W każdej kobiecie widzi rywalkę. Byście zobaczyli jej minę jak tylko zamienisz słowo z jej facetem-- co wszystkie wokół czynimy chętnie...
Znam trzecia. Facet tak co pól roku krąży miedzy Zona a kochana zawsze definitywnie kończąc jeden związek. Chyba musi spotkać trzecia bo z tymi już szczęśliwy być nie umie.
I znam taki w którym mąż właśnie po roku wrócił do zony. Chciał przeciez kochanki. Żonę już miał. A tamta zaczęła oczekiwać relacji jak z kochanka.

Ellen. Na forum ciagle piszą kobiety zreszta faceci tez którzy siedzą w takich dupo-relacjach wierząc ze z takiej relacji powstanie to coś. Ale Ellen. Jak może powstać to coś jeśli ty wiesz ze dla twojego wybranka fakt posiadania rodziny zony związku nie jest żadna przeszkoda żeby rezerwować hotel na nazwisko kolegi. Jeśli wiesz ze twoja wybranka bez skrupułów zostawia w domu męża z dziećmi bo ma ochotę na kolegę z pracy?
Kiedykolwiek przestaniesz sie spodziewać ze kolejna młoda ładna stanie na drodze twojego już obecnego partnera?
Masz 22 lata. Pamietam jak po studiach rozmawialysmy z koleżankami ze niestety wszyscy interesujący faceci zwykle są w związkach. Chociaż w tym wieku jest tak. Ze facet w związku to nie facet żonaty. To można:) ale... Po pierwsze wtedy małżeństwa były powszechniejsze. Więc jak ktoś chciał z kimś być to brał ślub- i wtedy nietykalność. Jak byli para. To różnie bywało. Ale. Ale jedna zasada. Mógł wpaść w oko. Ja tez mogłam. Ale dopóki miał dziewczynę. To na tym sie kończyło...

A ty pytasz. Warto dawać doopy na boku i traktować to jako całkiem udana furtkę do wspólnej przyszłości??

Kochanki którym sie udało ? Hmm

To moze troche z mojego doswiadczenia, z własnych przejsć..
Nie,nie...nigdy kochanką nie byłam...
Ale miałam niestety niewątpliwą przyjemnosć bycia z kimś kto sobie taką kochanke zafundował..
Taka jak ty 22 latka zakreciła sie koło mojego byłego (35 lat) i kręciła sie jakiś rok dopóki nie osiągneła celu..
A jej celem było wspólne życie z nim, mieszkanie i cała reszta..
Nie bede wchodziła w szczegóły..
Ale z racji tego,ze mamy dzieci to chcac nie chcac jestem obserwatorem tej ich miłości

Ujmijmy to tak.Panienka zajęła moje miejsce.. Sprząta,pierze,odkurza, ceruje skarpetki (tak tak dobrze czytacie)ale nie gotuje bo niestety ale mama nie nauczyła..
Kolejna zaleta wpierdzielenia sie w związek z zajętym facetem tooo  ....Strach
Żyje w ciągłym strachu.. A czego sie boi? No cóż,proste.. Boi sie takich samych kobiet jak ona.Takich które bez oporów rozwalają związek.Wystarczy ,ze jakaś kolezanka stanie koło "misia" i już jest kur.. dziwk... Czyli kimś takim jak ona Oj nie znosi takich kobiet, takich samych jak ona..
I oczywiscie w zwiazku z tym,ze jej sie udało "zdobyć" faceta doskonale zdaje sobie sprawe że innej też może sie  udać. On rozwalił dla niej rodzine,więc? Pokazał ,że mozna..
Obydwoje pokazali sobie na co ich stać..
Mimo,że minal już rok od rozstania strach i obawy nie minęły.O mnie też sie wiecznie boi..
Że były będzie chciał wrócić,bo w końcu mamy dzieci, kilkanaście lat przeżytych itd itd.
Na telefonie jest non stop,sprawdza,kontroluje.Nawet jak "misiu" przyjdzie do dziecka na pare minut coś podrzucić to już jest telefon i jakieś 10 minut nawijania..

Taki strach bedzie całe życie..Moze on ja zapewnia ,ze nie odejdzie,ze nie zdradzi.Ale to pomaga tylko na chwile..
Czy można zbudować coś dobrego na czymś takim..?

No cóż,zycie pokaże...

To moze ja dorzuce 2 historie .

Moja osobista. Kurewnie mojego męża sie nie udało . Mimo szantaży a to ze niby w ciąży , a potem niby poroniła ot jaka ona to biedna . 

Historia moich znajomych .

On zostawił żonę z dzieckiem. Z kurewna sie ożenił maja swoje dziecko . Na pierwszy rzut oka. Małżeństwo udane .
Wybudowany dom , ze względu na jego możliwości finanse podrożę po świecie. Cud ,miód , orzeszki .

Po 5 latach motylki zdechły , maja normalne problemy i obowiązki życia codziennego

Ale co siedzi w ich wnętrzu ??

Ona :  Kazda kobieta jest potencjalna kochanka jej męża , każde jego niewinne wyjście z kolegami czy jakaś delegacja powoduje u niej strach , lek , podejrzenia .

On: Widzi juz wady swojej nowej zony .
Pierwsza zona była spokojna , opiekuńcza w stosunku do niego i dziecka teraz mu tego brakuje.
Ten nowy model jaki sobie zafundował jest za bardzo rozrywkowy . Kazdy weekend to impreza 3 dniowa .
Nowa zona jest wygodna , wymagająca finansowo i nie wiele teraz z siebie daje  w sferze duchowej do tego małzenstwa.
Juz go zdobyła to nie musi sie już starać o niego .

Jak czasem z nimi sie spotykam to  są miedzy nimi ciągle jakieś, małe większe kłótnie , jakieś niedomówienia. Ciągła rywalizacja o pozycje w towarzystwie .

Kiedyś mi sie zwierzył ze nie tak to miało wyglądać . Utrzymywał kontakt z pierwszym dzieckiem , ale  ono po czasie wydoroślało i już nie chce utrzymywać z nim kontaktu przechodzi na ulicy na druga strona.
Ma za złe sobie ze do tego doprowadził bo gdyby nie dziecko z kurewna rozstałby sie z nią , ale nie chce po raz kolejny zafundować traumy  drugiemu dziecku.

Zrozumiał ze popełnił błąd bo kiedyś idealizował związek z kurewka a nie doceniał to co miał .Dał sie ponieść  namiętności ,motylkom,  nowemu ciału.

I czy takie małżeństwo można nazwać szczęśliwym.NIE-

Na pozór jak ktoś ich nie zna może stwierdzić ze są szczęśliwy. Ale ich wnętrza nie są szczęśliwe.

Marioosh666 jestem w stanie sie z tobą zgodzić, ale tylko do pewnego momentu.
Bo masz racje jest mnóstwo takich związków/małzeństw gdzie ludzie są ze sobą bo są.Można wymieniać godzinami powody ich bycia razem...
A pojawienie się osoby 3 to tak zwane hmm wybawienie ?
Nie wiem czy mozna mówić o prawdziwym uczuciu spotykajac sie 2 razy w tygodniu..
Bardziej nazwałabym to fascynacja, zauroczeniem.Bo w koncu widzimy kogoś kto sie dla nas wystroił...
Jest ta adrenalina
Widzimy ładne opakowanie ...a cała reszta to nasze wyobrażenia...