Radość życia-potrafisz?:)

Powiem tak od 3 lat uczę się poznawać siebie i to czego chcę.Każdy dzień jest dla mnie chwilą , chwilą która czegoś mnie nauczyła. Śmieję się , czasami płaczę bo tego potrzebuję. Zdobywam nowe doświadczenia , porażki .Czasami zastanawiam się co będzie z moimi dziećmi , czy poradzą sobie ze swoimi problemami.Mam pracę która daje mnie radość .Jest to miejsce które pomogło mnie wyjść z kryzysu życiowego.A co będzie dalej. Nie wiem ...

Moja radość życia to moja córka i cokolwiek by się nie działo ta radość zawsze będzie dopóki ona jest...

Odpowiedź na pytanie tytułowe - zdecydowanie tak. Cieszę się zarówno z bieżących chwil jak i z planów na przyszłość, w szczególności jeśli dotyczą urlopu Ja chyba jestem urodzoną optymistką i ciągle wierzę, że ?jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie? jak to ktoś tam kiedyś śpiewał

Hmmmm   gdy coś mi się  udaje ( mogą to być drobiazgi ) to cieszę się chwilą obecną
Jednak zdecydowanie częściej wybiegam w przyszłość, wizualizuję sobie coś o czym marzę i próbuję do tego dążyć. Najważniejsze to mieć cel w życiu

Ktoś kiedyś powiedział, że najważniejsza jest droga do celu, a nie samo osiągnięcie jego...:) -  bo jego osiągnięcie to tylko zwieńczenie naszych wysiłków.

Moim zdaniem zbyt często zapominamy, że życie (to ziemskie życie)  mamy tylko jedno. I należy je wykorzystać jak najlepiej i przeżyć każdy dzień jak najpełniej, nie tylko "przeistnieć" użalając się nad swoim losem. Radość  życia to małe rzeczy, spotykane każdego dnia. Uśmiech dziecka, wschód Słońca, zapach kwiatów, zmieniające się pory roku, zdrowie, ludzie kochający nas mimo wszystko, a przede wszystkim chęć pomagania innym.
 
P.S. Bardzo dziękuję za utworzenie tego wątku;) czerpmy radość z życia, póki czas!

Z pewnością często trudno jest nam postawić wszystko na jedną kartę, ale jeśli nie spróbujemy to nie będziemy wiedzieć co straciliśmy;) czasem trzeba się odważyć, rzucić wszystko i słuchać serca...

Stawiałam wszystko na jedną kartę - bez tzw.  koła ratunkowego - wielki stres i niepewność, ale udawało się
Jak już spadać to z wysokiego konia
Teraz też zaryzykowałam w pewnej sprawie i na razie czekam na.....werdykt.... i wierzę, że się uda !!!!

życie to ciągłe pasmo wyborów, tych mniejszych, codziennych i tych za którymi stoją niebagatelne konsekwencje,w moim wewnętrznym domku już nie raz rozbiłam ogromne porządki, przemeblowania , pakowałam tez nie raz walizy i wybierałam się w daleką podóż która finanlnie okazywała się ucieczką od życia a nie sprostaniem mu , jednak uważam ze każde doświdczenie jest cenne i jest dla człowieka po to by wyciągnął z niego lekcje dla siebie ja takich lekcji sporo odrabiałam zresztą pewnie jak każda z nas , niedawno właśnie podjęłam niezbyt słyszną decyzję która kosztowala mnie sporo wysiłku i okzało się że nie wyszło , i właściwie mam teraz możliowść konstruktywnego podejścia do porażki , jak na razie udaje się całkiem nieźle , dltego zachęcam wszytkich do próbowania własnych sił i mierzenia się z własnymi marzeniami zresztą w  tym watku jak zuwazyłam więksozść takich odwaznych babeczek , gratuacje dla was !

Ja staram się myślec pozytywnie i cieszyć każdego dnia, nawet z małych drobnych rzeczy i doceniam to co mam (Kiedyś tego nie potrafiłam,ale czytając parę mądrych książek dowiedziałam się, że można, a nawet trzeba).  Zauwazyłam, że od kiedy nauczyłam się takiej kontrolowanej radości życia, zwiększyła się jego jakość (nie w sensie materialnym) i poprawiło zdrowie psychiczne dzięki temu nie załamuję się tak łatwo, kiedy pojawiają się problemy, a nawet jeślito bardzo szybko "dochodzę do siebie"

A skąd czerpiecie siłę do zycia, do działania? Co jest waszym motorem?

Słońce, zieleń, muzyka, wysypianie się, uśmiechy ludzi, pozytywne myślenie

Zdarza mi się cieszyć obecną chwilą, jeśli znajdę w niej coś, co mnie poruszy w jakiś sposób. Cieszą mnie drobne, chwilowe detale jak choćby majestatyczny widok wschodzącego słońca w drodze do pracy, szczery uśmiech, którym ktoś mnie obdarzy, miłą pogawędkę z kimś znajomym i tym podobne.
Mimo wszystko w większej mierze skupiam się na tym co będzie, oraz jak się wszystko potoczy. Czy dam sobie radę w kolejnym dniu swojego życia i jak będzie ono wyglądało za pewien czas. Niby bezsensowne zamartwianie, ale zawsze przejmuję się przyszłością.

Zdecydowanie tym motorem jest coś co sprawia mi radość, nawet w najmniejszym stopniu. Gdy uda mi się zrealizować jakiś wcześniej zamierzony cel, gdy dobrze spędzę czas w miłym towarzystwie, gdy narysuję coś w miarę dobrego...nawet taki drobiazg jak jazda samochodem sprawiają, że choć na moment mogę być szczęśliwy.
Samo pozytywne nastawienie i myślenie może napędzać dość solidnie.

U mnie to różnie, bywają różne dni, ale przeważnie  te dobre:)

Mądrze napisane

jakbym siedział na krecie i jadł sałatkę to nie byłaby dla mnie drobna chwila...:P

"Czym charakteryzuje się we mnie stan "szczytowo dobrej formy"? Czujemy wtedy przypływ energii, jesteśmy ożywieni, chce nam się żyć, działać, podoba nam się świat, jesteśmy przepełnieni optymizmem i wiarą w powodzenie różnych działań, myślimy sprawniej, nie przejmujemy się niepowodzeniami (jesteśmy na nie jakby odporniejsi), ufamy ludziom, losowi, Opatrzności, jesteśmy odważniejsi, pewniejsi siebie, bardziej pomysłowi, mamy ochotę coś zjeść, uprawiać seks, coś poznawać i czegoś nowego doświadczyć."
Choć to nie moje słowa, jednak najlepiej oddają to co czuję.
W moim przypadku jest to kwestia wyboru/potrafię, bo chcę, bo tak właśnie postanowiłam... właśnie w ten sposób: filozofia życia rozumianego jako droga rozwoju.