Jak rozpalić związek na nowo...?

Jeśli rozmowa nie pomaga, wszelkie zmiany są kwitowane obojętnością, a do tego jest jeszcze to szarpiące przeczucie w sercu, że to już "nie to", to chyba jedyne wyjście to odejść pierwszemu, żeby mieć przewagę podjętej decyzji. To zawsze lepsze niż zostać porzuconym. Że związek się psuje, to czuje się instynktownie i do jego naprawy potrzebne są chęci dwojga ludzi. Jeśli druga strona nie chce, to każda próba reanimacji będzie na nic. Rozstanie czasem pomaga w takich sytuacjach inaczej obu stronom spojrzeć na problem, ale nic nie gwarantuje. Miłość to ryzyko, wielkie.

pączek w lukrze ma rację. Takie rzeczy się wyczuwa. I lepiej nie ignorować swojej intuicji. Czy odejść? Dość radykalny krok, ale jeżeli nic innego nie pomaga, to co pozostaje? Odejść, kiedy się kocha i zależy Ci na drugiej osobie - ciężka sprawa, ale czasem to faktycznie jedyne wyjście. Na pewno lepsze, niż pozostać w związku, w którym po czasie oboje się znienawidzicie...

dzieki za jakiekolwiek slowa ... wlasnie znowu sie zmuszala do rozmowy ze mna zmienia jej sie twarz jak ze mna rozmawia ... jest inna osobą ... nie rozumiem jak tak mozna ... mowi ze nikogo nie ma ... przez takie jakies bzdury mozna stracic wszystko ... ciezko sie przyzwyczaic do tego ze kochasz kogos i on nagle odejdzie zniknie z twojego zycia ... dzisiaj stwierdzila ze po rozwodzie moze utrzymywac "normalne" ze mna kontakty ... ja sie boje ze ja znienawidze ... ech zycie .. milosc rodzina dziecko po co mi to wszystko ... jak trudno dac szczescie drugiej osobie ... jak mozna sie mylic , ze bylo dobrze ... ech ... strasznie sie czuje ...

Cronos, ja przez taką sytuację w jakiej Ty teraz jesteś wylądowałam u psychologa, wprawdzie kiepskiego, ale bardzo potrzebowałam, żeby się mną ktoś zajął. I na pierwszym spotkaniu, jak już się  wypłakałam , i wreszcie byłam w stanie powiedzieć, o co chodzi, to tłumaczę , że było tak dobrze, a jest tak inaczej, że on mnie olewa, że nie chce ze mną rozmawiać, że wszytko jest takie słabe, że mam mnie w dupie generalnie. Pierwsze pytanie "na ile jest prawdopodobniej, że kogoś ma?". To mówię, że nie wiem, pytałam o to, ale on zaprzecza. I tu mi psycholog powiedziała, że człowiek zdradzający ma taki mechanizm, który nie pozwala się mu do zdrady przyznać. To jest rodzaj obrony. Stąd komiczne sytuacje, w których nawet przyłapane osoby są skłonne się wypierać i tłumaczyć, że to tylko koleżanka. Więc nawet jeśli pytasz, odpowiedzi jakie dostajesz nie muszą być szczere, a powodujesz jeszcze większe poczucie "zaszczucia" i "duszenia się".

witam was wszystkich. dołączę się do dyskusji...z mojego punktu widzenia popełniacie duży błąd...jeśli coś się wali nie koniecznie jest to przez zdradę. na to wpływa masa innych rzeczy bardzo ważnych...takie mamy życie raz zawiedzie facet następnym razem zawiedzie kobieta...najgorszym tego wszystkiego jest rozgrzebywanie...snucie domysłów czy on kogoś ma czy też nie ma??? czy zdradził czy nie??? jeśli coś się kończy należy zrozumieć że to wszystko wam da inna osoba.która nie dopuści do waszego cierpienia bólu...związek ratują zawsze dwie osoby...zawsze.zrozumcie że teraz najgorsze jest dopowiadanie sobie co ona może robić albo co już zrobiła...czego WY  nie wiecie,prawda???wracając do tematu. aby wszystko wróciło do normy trzeba chęci obydwojga...ty możesz chcieć budować ale on może rosnąć w piórka i nie dokładać cegiełek do tego...gra nez końca...ty sie wypalisz do zera...uzależnisz od niego...on i tak odejdzie...to wszystko jest bardzo ciężkie.i tak jak mówiłem wcześniej...albo rozłąka pozwoli wam dużo przemyśleć albo terapia dla par...ja sam stawałem na rzęsach aby odbudować nasze więzi ale bez skutku...wyczerpałem swoja cierpliwość siebie zniszczyłem siebie...a teraz???jestem wesoły, pełny życia...poznaje masę ludzi...wszyscy wydaja się tacy fajni...gdzieś tam w środku myśli chodzą...ale nie mają takiego znaczenia jak kiedyś...wyjmijcie wnioski już teraz zanim wyczerpiecie się do zera...wtedy będzie wam milion razy trudniej...o wiele.teraz warto mierzyć siły na zamiary... aby nie bolało tak mocno gdy zrobimy wszystko...i poczujemy się jak śmieci bo i tak nic nie zauważył...uwierzcie mi na słowo...

trzymaj sie ... tak łatwo mozna kogos zranic ...

w moim przypadku ... pozwole ... juz zapadla decyzja wyprowadzi sie ... szuka mieszkania ...  ktos na tym forum poskladal swoje życie po rozstaniu ? ktos wybaczyl ? ktos byl na tyle cierpliwy ? z tego co widze to raczej sie wszystko sypie ...