Z moja babcia nie da sie zyć...doradźcie...

TinkaTineczka   kurcze miałam podobnie... moja babka zmarła juz pare lat temu i oczywiście na mnie to żadnego wrażenia nie zrobiło tylko szkoda było mi taty bo to wkoncu była jego matka... nienawidziłysmy sie od mojego dziecinstwa... tylko, że ona z dziadkiem mieszkali w górach i tam tylko jezdzilismy raz w miesiacu... tez nie szło babie przegadac do rozumu nawet tata z nią rozmawiał, tłumaczył...ale ona wie lepiej i już. Ja na Twoim miejscu załozyła bym zamek do pokoju, wkońcu Twój pokój, (no chyba, że to jej mieszkanie to troche głupio jej w domu zamki w pokojach zakładać )  i w sumie ona nie ma tam po co wchodzić... a nie myslałas żeby z narzeczonym sobie cos wynająć? trudna to jest sytuacja i ja bym szukała wszelkich sposobów aby sie wyprowadzic i miec spokoj...

Ludzie bywaja rozni, i niestety niekorzy w swoim zachowaniu nie widza niczego zlego.
Odnosnie kieliszkow...Ona chce dobrze, po co Ci skoro Ona ma.
Odnosnie "weszenia"...to jest jej dom i zwyczajnie jest ciekawa.
Odnosnie wazonu...nie wierze, ze zrobila to celowo. Ja jezeli czegos nie pobije w ciagu tygodnia to cos jest nie tak.

JA wiem, ze strarsi ludzie sa czasami uciazliwi.
Czy Ona ma jakies zajecie, jakies zainteresowania?
Trzeba znalezc jej cos co odciagnie ja od Was.
Jej tez pewnie jest ciezko bo chce byc pomocna, a nie widzi tego, ze "szkodzi".
Z pewnoscia kiedys byla aktywna osoba i ciezko jej zaakceptowac fakt, ze na wiele rzeczy nie moze sobie pozwolic.

Chyyyyyba, ze jest to typ BABCI, ktory  tez znam osobiscie... (wlasnie przypomnialam sobie).
Jezeli tak, to niesamowicie Ci wspolczuje.

Ta "moja Babcia" potrafi dodatkowo tak siarczyscie wyzywac ludzi, ze mnie ciarki przechodza.
Psychicznie meczy swoja corke, a wnuczki (ma tylko dwie) niech wyper.... bo pewnie kase chca.
No czasami ma przeswity normalnosci.

Niestety, skoro bedziesz mieszkala u niej to Ona tam rzadzi i z jej charakterkiem i nastrojami bedziesz musiala sie pogodzic.
Rozmowa kompletnie nie zda egzaminu bo Ona przeciez niczego zlego nie robi.

Wytrwalosci zycze

nie łaszcz się na schedę z babcią będzie ci gorzej jak z kredytem:)

To jest moje mieszkanie  , zostało kompletnie na mnie przepisane na mnie sa rachunki wszystko  ona się zrzekła  ale w zamian  za opieke i tu nie chodzi o to że ja patrze na wygodę ale o samo jej zachowanie.

Jeżeli zachodzą okoliczności nie do przezwyciężenia można wystąpić do sądu z art. 913 kc
Takie masz prawa ale czy koniecznie trzeba z nich korzystać?
Jedno jest pewne babci nie zmienisz ani sobie nie wychowasz.

Tak okropnie wyzywasz na tę babcię, tak strasznie Ci przeszkadza, że posłuchaj mojej rady:

Cofnij darowiznę! Oddaj babci mieszkanie, wyprowadź się z tym swoim narzeczonym na wynajęte mieszkanie, a babcia niech podaruje mieszkanie komuś, komu nie będzie tak strasznie przeszkadzała.

Ja się opiekowałam dziadkami ze strony matki, w takim celu jak ty. Byli to jednak dziadkowie z "klasą", ze tak powiem, a warunki zamieszkiwania o niebo lepsze. Pod koniec też myślałam, ze nie dam rady, ludzie w podeszłym wieku naprawdę mają trudny charakter, nawet ci najukochańsi potrafią doprowadzić na skraj.
Nie wiem ile lat ma babcia, jakie choroby dominują w rodzinie, bo to jest bardzo ważne. Własne mieszkanie kusi, jednak możesz przypłacić to nawet załamaniem nerwowym. Starcza demencja, wiążące się z nią objawy jak np. złośliwość, huśtawki nastroju, urojenia mogą pojawić się nagle. Mam nadzieję, że wszystko przemyślałaś, ja nie straszę, opieka nad osobą starszą wymaga niekiedy niezwykłej odporności psychicznej.

U ciebie jeszcze nic tak naprawdę się nie zaczęło, a już jesteś skrajnie wkurzona, reagujesz histerycznie, to co będzie za parę lat? Twój związek może się rozpaść, będziesz emocje przenosić na partnera, źle to wróży. A dzieci? Nie masz pewności ile lat babcia pożyje, w jakiej kondycji, jakie choroby moga ją dopaść.

Ojca należy poinformować o zachowaniu jego matki, nie bardzo rozumiem dlaczego ma nie wiedzieć jak się staruszka zachowuje. To również do niego należała będzie decyzja czy nie udać się do lekarza, bo być może to początki którejś z chorób wieku starczego. Lepiej trzymać rękę na pulsie i w porę udać po leki. Zamek też załóż, masz prawo do prywatności. Jeśli wychodzicie z narzeczonym do pracy a babcia zostaje sama, to skąd pewność, ze nikogo i nigdy nie wpuści do mieszkania, np. złodzieja?

Przemyśl wszystko, jeśli możesz się wycofać to lepiej to zrób, bo sposób w jaki piszesz, już świadczy o porwaniu się z motyką na słońce.

TinkaTineczka
Szczerze to doskonale Cię rozumiem. Ja po śmierci mojej babci przeprowadziłyśmy się do domu dziadka (oficjalnie to jest już mój dom, mama tam mieszka bo ja tak chce, ale dziadek ma mieszkać do swojej śmierci ;/ ) Wiem co przeżywasz, bo mam podobnie... Mój dziadek (80-letni staruszek) również do wszystkiego się wtrąca: a to do pieczenia ciast, a to do gotowania, a to w osobiste rzeczy. Jak ktoś do mnie przychodzi w odwiedziny to OBCĄ OSOBĘ pyta czy jego rodzice śpią razem!! Non stop gada o dupach i seksie!! (można by pomyśleć, że niewyżyty). Pretensje do całego świata, że ma takie dzieci (rozwiedzione) i do dupy wnuki. Wszyscy są do dupy, ale on jeden najlepszy itp. Szkoda, że premierem bądź prezydentem nie został... Wymaga od innych wiele, od siebie nic. Uważa, że na wszystkim się lepiej zna, inni nie mają takiego pojęcia i niezależnie od tego, że czas idzie do przodu on nadal uważa, że najlepiej było dawniej i cięzko mu się przestawić... (Przykład - prosiłam aby zakupione auto wziąć z nim na współwłaścicielstwo, bo taniej będzie... Ale gdzie on uważa, że nie, bo JEGO ZNAJOMI - czytaj 60/70 latkowie za auto płacą 300 zł i ja też tyle będę płaciła. Jak przyszło co do czego, cena 1400 zł i wypomniałam mu, ze się mnie nie słucha!!)
Ciężko jest, przyznaję... Sama mam czasem dość słuchania tych pretensji, tych "wiem lepiej", że jestem do dupy, że jestem gównem a nie wnuczką... I pewnego razu bańka dobroci pękła, wyrzuciłam z siebie co o nim myśle, że mam go dośc, żeby przestał udawać mojego ojca i męża mojej matki, żeby się ode mnie odczepił bo jestem dorosła. Klęłam jak szewc, waliłam ręką w stół... Oj nerwy były zenitowe... I co - obraził się WIELKI PAN na mnie spokój był na miesiąc... Teraz naturalnie się odzywa, ale ilekroć coś wspomina pytam się łagodnie ale z ironią czy chce ponownej wojny w domu?

Takich ludzi się nie zmieni, nie wiem czy dobrze zauwazyłam, ale starsi ludzie w pewnym wieku cofają się i zachowują jak dzieci... Trzeba czasem ustępować, w sobie trzymać, choć u mnie czasem co za dużo trzymanie to nie zdrowo. Staram się by było dobrze, ide na rękę... Ostatnio płakał, że babcia odeszła i że nawet nie zadzwoni do domu z tamtego świata (??!!) a ja spokojnie odpowiedziałam, że dobrze iż odeszła, bo tam ma spokój... Może to chamskie, ale prawdziwe... Mój dziadek to tyran psychiczny i każdego do grobu może wprowadzić. Ale czasem należy ustąpić...

W Twoim przypadku proponuję dobitnie powiedzieć jej, że lepiej aby pozwoliła Ci żyć jak chcesz, żeby nie udawała Twojej matki, bo ona swoje zrobiła i nauczyła Cię żyć. Że to jest Twoje życie i nie chcesz by ktoś inny nim kierował. Że Ty się w jej zycie nie wtrącasz i tego samego oczekujesz od niej. Powiedz to spokojnie, ale wyraźnie... Życzę powodzenia

Hmmm a pomysł, aby wyprowadzić się i żeby opieka nad babcią wyglądała tak, że przychodzisz, gotujesz,sprzatasz i zmykasz do siebie? Jak uważasz, jak na takie coś mogłaby zareagować?

Nie możesz być tak samo zacietrzewiona jak ona, bo to do niczego nie prowadzi. Musisz być mądrzejsza! Tak jak Ci pisałam, załóż zamki, wyznacz granicę i się tego trzymaj.

Ponawiam.
Po wyjsciu babci(jednorazowe odwiedziny u któregoś z dzieci) wszyscy się kłócą. Właśnie zaczęłam Świętą Niedzielę!zamiast do kościoła, a przynajmniej na spacer, milczymy i fukamy na siebie. Oddzielnie tez spimy. Bardzo mnie to denerwuje, bo gdy przyjdzie następnym razem to znowu wyjdę. Zrobiłam tak wczoraj: usłyszałam, że nie mogę chodzic na spacery i wychodzić i zostawiać męza z dzieckiem, nie mogę tego i tamtego. Podbuntowała mojego partnera i tyle.
Babka zawsze tak robi, ma 78 lat i nikt jej nie lubi. Przynajmniej nie ja. Mówi to, czego nie powinna mówić. Chyba jej nawsadzam, gdy ją spotkam. Cały wekend mi zepsuła:(

maciej 2012 - włos mi się jeżył na głowie gdy czytałam twój post. Zdaję sobie sprawę z tego że ludzie mają różne charaktery, potrafią być podli, ale w stosunku do własnej rodziny??? Tego pojąć nie mogę. To mi podchodzi pod nękanie psychiczne. Ona tobie może dowalać ile wlezie a ty masz ją szanować i być na każde zawołanie.
Trochę dziwię się Twojej siostrze że wierzy w to co babcia mówi. Czyżby już zapomniała czemu wyniosła się od babci?
Życzę Ci dużo wytrwałości, ale jeśli masz możliwość to jak najszybciej wyrwij się ze szponów babci.
Niestety, niektórzy ludzie nie zasługują na szacunek. Po prostu na niego nie zapracowali i tyle