akceptuje wszystko jest okay, nie akceptuje zwiazki sie rozpadaja

1. Przed małżeństwem.
2. Po małżeństwie.

Błąd: stosowanie punktu 2 przed małżeństwem.

To po co bierzesz sobie palącego?

Hmmm, a facet ma być zadowolony z powodu trucia, braku seksu itd.?

Z Tobą. Najpierw bierzesz kogoś, kto Ci nie odpowiada, a potem próbujesz go zmienić truciem i fochami.

Nie rozumiem dlaczego zamiast sie ze mna klocic nie spelnil tych warunkow - pomalowac sciane, isc do dentysty - to chyba nie jest taka wielka sprawa? Nie rozumiem facetow. Jesli chcecie miec zadowolona kobiete i fajny sex to czemu nic nie jestescie w stanie dla niej zrobic?.

Nudza mnie wieczne klotnie i proszenie sie, mam wazniejsze sprawy na glowie....

Vuk jak facet nie chce spełnic tych rzeczy o które proszę, to się nakręcam, aż do szewskiej pasji. A czym dłużej nie chce ich spełnić i trwa to miesiącami to i moje uczucie słabnie do niego....więc nie rozumiem dlaczego faceci sa tacy oporni i nie chcą zrobic tego o co prosimy. To nie są wielkie rzeczy. Nie zazyczyłam sobie np bmw na urodziny

Masz racje - może faktycznie źle lokuje uczucia, w jakichś artystach, a ja potrzebuje normalnego Pana co pomaluje ścianę

Jeszcze raz: takich mężczyzn sobie wybierasz, a potem próbujesz im narzucać inny styl życia niż przez nich preferowany. Więc to nie z nimi jest coś nie tak, tylko z Tobą i Twoimi wyborami.

Czarna21
Kobieta i mężczyzna się jednak różnią, więc doświadczenia ze związku k+k nie mają zastosowania dla związku k+m.

Vuk nie ma ideałów - ja nie jestem pedantyczna, więc nie mam nic przeciwko artystycznemu nieładowi, ale brudu i niedbalstwa i lenistwa nie znoszę.

Co do seksu to lubię, ale takie male rzeczy maja wplyw na to, ze nie mam ochoty i w ogóle uczucie slabnie, slabnie, slabnie...az.......

Robisz nadinterpretacje i rzeczywiście nie masz doświadczenia w takich związkach. Karanie brakiem seksu za to, że np. facet nie rzucił palenia, albo nie pomalował ściany to jest wstęp do rozstania i tyle. W takim związku nie może być dobrze i nie będzie dobrze. Bo jeśli seks ma być nagrodą za grzeczne wykonywanie poleceń, to lepiej go poszukać gdzie indziej.

I wciąż nie rozumiem dlaczego pretensje do kogoś, że nie jest kimś innym. Dorosły człowiek z ukształtowaną osobowością może się zmienić w jakimś ograniczonym zakresie.

A to taki problem w końcu zrobić, o co kobieta prosi? Albo porozmawiać, że np będzie palić poza domem czy coś. Ale zero reakcji?

Raz to nie problem, ale jeśli zaczyna się to powtarzać i to w charakterze wymagania, to zaczyna być problem. Np. ja nie jestem malarzem, nie lubię tej czynności i robił nie będę. Od tego są fachowcy.

I wracając do palenia - wchodzi z kims w związek niby to akceptując, a po jakims czasie pojawia się żądanie rzucenia. No sorki, ale to niepoważne.

Ale to weź mi wreszcie jakos łopatologicznie wyjaśnij: po co wiążesz się z palącym, jeśli jest to dla Ciebie taki problem? Jakoś nie mogę tego pojąć.

A jak odmowy seksu przez Ciebie Ty odbierasz nie ma znaczenia, ważne jest jak to on odbiera. A on pewnie będzie to rozumiał albo tak, że jesteś ogólnie oziębła, albo że go karzesz.

Odnośnie palenia - to moj ex palil b. duzo jak go poznałam i na samym początku oznajmiłam, że nienawidzę palenia, że się duszę przy tym i proszę by ograniczał, rzucił i nie palił absolutnie w domu. Przestał palić w domu, sporo ograniczył, ale po jakimś czasie niestety wracał do palenia.

Odnośnie remontu mieszkania, m. in pomalowania ścian prosiłam przez 6 lat. Nie musial sam, fachowcy przeciez tez sa....
Stwierdziłam, ze nigdy niczego sie nie doproszę...:(

On stawał się oziębły i nie czul sie kochany, bo ja marudziłam i ciągle prosiłam o te czynności, których nie wykonał.
Ja tez czulam sie nie kochana, bo nie chcial zrobic tego o co prosilam. Kolomyja

Vuk, wy przeciez wymagacie od nas sporo - zebysmy byly zadbane i szczuple, dlaczego ja mam nie wymagac?

Mi sie wydaje, ze za duzo wymagasz. Zachowujesz troche jak jego mamuska: ''synus czas kupic kurtke, idziemy na zakupy'', ''synus, czas naprawic zabki bo dziurke masz''. Nie kupi nowej kurki- bedzie chodzil w starej. Proste. Nie pojdzie do dentysty- bedzie mial zepsute zeby. Rowniez proste. Wydaje mi sie, ze za bardzo ingerujesz w jego prywatne zycie. On nie ma 5 lat, tylko jest doroslym mezczyzna. Chcesz zeby on robil wszystko co mu tylko powiesz. Nie chce zucic palenia- jego sprawa. Moze nastepnym razem znajdz sobie Pana Idealnego, takiego ktory bedzie robil WSZYSTKO o co go poprosisz. A tak nawiasem ja bym z takim nie wytrzymala ;-)
Moim zdaniem dobrze postepujsz, ze sie na wszystko nie zgadzasz, bo jak zawsze bedziesz ulegac to facet bedzie to wykorzystywał, jednakze nie oznacza to, zeby facet robil wszystko o co go poprosisz. Wyluzuj troche.

Masz rację, jakby mu wypadłyby zeby y to bym miała dziada bezzębnego, ale będę kochac pomimo to poczware ;-) 
Ogolnie nie rozumie tych relacji damsko meskich i powoli jest mi wszystko jedno z kim i gdzie.

Motylku, Vuk ma rację. Poznajesz mężczyznę i od razu stajesz się jego mamusią ("pójdziemy do dentysty, syneczku?"), do tego gderliwą, opryskliwą, wiecznie naburmuszoną. Do tego używającą seksu jako nagrody za dobre sprawowanie. Jasne, że chcesz, by Twój partner zajął się remontem i dbał o higienę jamy ustnej. Ale tego nie wolno egzekwować w taki sposób!

Przede wszystkim, jeżeli mężczyzna sam z siebie nie dba o higienę, ani nie zamierza wykonywać "męskich prac" w domu, to może czas zmienić mężczyznę? Tak jak napisał Vuk, wybierasz jakąś niezaradną fleję i przez cały związek usiłujesz zrobić z niej faceta marzeń.

A jeśli już koniecznie chcesz popracować nad mężczyzną, to użyj babskich sztuczek, a nie zamieniaj się w wojskowego ("Wróciłeś z pracy? To idź po zakupy! Nie siadaj! Potrzebuję ziemniaków! Teraz! Natychmiast! Odłóż tę gazetę! Pomaluj ścianę! Idź do dentysty, no jak Ty wyglądasz z tym ukruszonym/popsutym zębem?!"). Żaden facet nie lubi być rozstawiany po kątach jak gówniarz i wiecznie słyszeć nad uchem pretensji, marudzenia i ciągłych żądań. Nie lepiej kobiecymi sztuczkami sprawić, by partner poczuł się potrzebny, doceniony i taaaki wspaniały? Wtedy sam, bez Twojego poganiania, pomaluje Ci te ściany, a dodatkowo jeszcze wymyśli elegancki system półeczek na kwiaty/schowek na buty/czy co Ci tam w domu potrzebne.

Motylek79 .... dlaczego tłumaczysz się osobie pod pseudonimem  Vuk...???? Każdy ma jakieś obowiązki w związku, dlaczego masz się godzić na coś, co Ci się nie podoba ? Nie chodzi  tu wcale o chęć/ niechęć malowania głupiej ściany.... do jej pomalowania nie potrzeba żadnych fachowców tylko trochę wysiłku i czasu.
Najlepiej napisać - "widziały gały , co brały",  to co już żadnych wymagań, tylko żonusia/ dziewczyna itd ma skakać obok panicza i wszystko tolerować ?!
Nie daj się tłamsić, miej swoje zdanie i swój honor.Podejścia owego Vuka zupełnie nie rozmumiem.........

Co do dentysty......no kurde....to nie jest przedszkole żeby faceta namawiać, sam powinien to wiedzieć.....

Chociaż istnieje też możliwość,  że masz jakiegoś faceta bez jaj.......to po co Ci taki ??????

A to zależy od wielu czynników. M.in. od tego jak się pani zachowuje wobec mnie, bo jeśli truje, robi mi celibat itd. to może zapomnieć o tym, że cokolwiek dla niej zrobię. Inną rzeczą jest racjonalność - cenię sobie święty spokój i błogie lenistwo, jeśli ktoś będzie ode mnie wymagał np. owego malowania, mimo że nie jest potrzebne, to zapewne też odmówię. No chyba że prośba będzie wyrażona w tak miły sposób, że stwierdzę: A co mi tam, mogę to dla niej zrobić.

Droga osobo o pseudonimie K_r_o, związek tworzą dwie osoby o teoretycznie równych prawach, a nie kapral i szeregowy. Po drugie, wybory i oczekiwania Motyla tak się rozmijają, jak kupno pudelka i oczekiwanie, że będzie groźnym pittbulem.

BabaOsiadła, ale przecież na początku, przez kilka lat, prosilam łągodnie  - "kochanie wybierz się do dentysty, bo wielka pora i tez nie chciałabym mieć chłopaka ze sztuczna szczęką" Nie zrobił tego przez 6 lat!!!

Eh, przeczytaj pierwszy post. Tu nie chodzi o przypadek, lecz przypadki. Ot Motylek ma jakies oczekiwania od mężczyzn, a wdeptuje w zupełnie innych. To moim zdaniem nie jest problemem tych innych, lecz samej Motylka.

Pewnie, że można i może to być nawet miłe, wspólne spędzenie czasu. Tylko wszystko zależy od formy w jakiej się dyskutuje, ustala itd. Bo jeśli wydaje się polecenia lub truje, to na pewno przyjemne nie będzie.

A mnie śmieszy Twoje podejście. Oczywiście, że są jakieś czynności, które się robi w związku i jest to oczywiste dla każdego człowieka. Tylko nie dla każdego te same czynności.

Dla przykładu: powiedzmy, że cenisz sobie gdy facet umie w domu malować, trochę stolarki, hydrauliki itd. To nie bierz sobie pracownika naukowego z wydziału humanistycznego, bo on na 90% zwyczajnie nie będzie umiał tego robić (bo nie miał kiedy się nauczyć) i nie będzie chciał tego robić (bo go to nudzi).

Co jest śmiesznego w tym, że powinno się wiązać z ludźmi spełniającymi nasze oczekiwania, zamiast z ludźmi nie spełniającymi i podejmowanie prób przerobienia ich na kogoś innego?

Czyli to ze on jest typem artysty, usprawiedliwia jego notoryczne niedbalstwo???
To prawda - zazwyczaj wybieram artystów i humanistów, dlatego że cenie dobrą rozmowę (zaspakajają mnie intelektualnie), ale potem mam takie problemy ze ścianę i podobne Byłam nawet jakiś czas z filozofem i było cudownie, tylko że kulało poważnie normalne codzienne życie

Vuk, alez ja przez 6 lat nie ugotowalam obiadu i on tego nie oczekiwał. Za to rozmowa była super. Przegadałam 6 lat...ale mnie zaczelo wkurzac ze ta ch....sciana nie pomalowana, ze nie byl u dentysty i inne tym podobne rzeczy..........:(((((

No widzisz, on miał jakieś oczekiwania od związku i myślał, że masz takie same. Pomylił się. Inaczej z Tobą, bo wiedziałaś od początku, że on Twoich oczekiwań spełniał nie będzie, a mimo to wdepnęłaś w tej związek.

Nie rozumiem przywiązywania nadmiernej wagi do pierdół, ani ściany, ani obiadku do piachu nie zabierzesz. A co przeżyjesz to twoje.

Yyy, a że tak przewrotnie zapytam, dlaczego oczekiwałaś od niego "męskich" robót typu pomalowanie ścian, skoro Ty przez 6 lat nie tknęłaś tych "babskich", jak np. gotowanie? Skoro on nie oczekiwał od Ciebie gotowania, to może chciał, byś i Ty nie oczekiwała od niego pomocy w trudniejszych obowiązkach? Może chciał żyć, jak to często artyści, długimi rozmowami i seksem?

Gratuluje Motylek podejścia:) Wspólne życie to coś więcej niż gadanie i seks-ten kompromis to jest sztuka dobrego związku

Obawiam się, że tutaj mamy do czynienia z syndromem budzenia się z ręką w nocniku, ponieważ od każdego, nawet od artysty, można wyegzekwować wiele rzeczy, jeżeli zacznie się je egzekwować od razu. Ty, natomiast, prawdopodobnie przez 6 lat nie oczekiwałaś od niego nic, nie wymagałaś, aż nagle okazało się, że wypadałoby żeby coś zrobił, a on nie. Bo po co jak do tej pory było dobrze? Już pominę tego dentystę, bo szanujący się człowiek powinien chodzić bez gadania. Najpierw byłaś jego kumpelą do pogadania i do łóżka, która z dnia na dzień stała się wymagającą żoną. Proste, że na przekór będzie się sprzeciwiał.

Błąd jest popełniany od początku.

"Nie idzie się do łóżka z czarnoskórym, żeby potem były z tego białe dzieci".

Pytanie ogólne:
Czy Wy myślicie, że oficjalny początek związku (narzeczeństwo, małżeństwo) to moment, w którym czas na pokazanie swojego prawdziwego JA i wymaganie od kogoś, żeby się dostosował pod moje dyktando?
Zdziwienie i rozczarowanie reakcją drugiej strony? Niby jakim prawem?
Przedtem nie byliście sobą, czy oszukiwaliście, że kochaliście i akceptowaliście wszystko? A może kochaliście, tylko nie akceptowaliście licząc, że "on/ona się zmieni"?

Na zmiany zachowania i traktowania nas przez drugą osobę, a także wymaganie od kogoś czegoś, poznanie kogoś dobrze, był czas gdy chodziliście ze sobą, gdy zaczynaliście. Ale wymagania to pojęcie względne. Nie wymagaj od malarza, aby przestał malować, lub malował mniej z Twojego powodu.

motylku79, jeżeli nie życzysz sobie palenia, to trzeba było z tym skończyć raz na zawsze dawno temu. Dać chłopakowi do zrozumienia, że jak nie rzuci, to nie będziecie razem. On myślał, że skoro Tobie tak trochę to przeszkadza lub bardzo późno zaczęłaś o tym rozmawiać, to znaczy, że go akceptowałaś całkowicie i kochałaś takiego jakim jest. Tyczy się to wielu innych rzeczy. I gdy zaczęłaś go zmieniać po latach, to jak myślisz, jak to odebrał? Jako cios w plecy. Uznał, że go wcale nie kochałaś takim jaki jest.

Kobiety/dziewczyny mają duży wpływ na facetów u początku znajomości. Tak, macie siłę trochę poszlifować swojego wybranka, a on, jeżeli mu zależy na Was, zrobi to. Pomaluje ściany w pokoju, będzie walczył ze swoim nałogiem. Ale pamiętajcie - od Was też chłopak może wymagać pewnych rzeczy.

Nie ma darmowej miłości. Uczucia są za darmo, ale miłość trzeba zbudować i wzmocnić we dwoje. Nie może starać się/wymagać tylko jedno.

Powiem szczerze- nie przeczytałam wszystkich odpowiedzi, więc nie wiem czy powtarzam za kimś, ale to jest moje spostrzeżenie. Nie może być tak, że najpierw akceptujesz wszystko a potem, po jakimś czasie dopiero wymagasz jakiś zmian. Kiedy zaczynasz coś akceptować, facet rozumie przez to, że Ci to nie przeszkadza, a nie, że TERAZ dla NIEGO to tolerujesz. Moim zdaniem należy od początku zaznaczać co nam nie pasuje, żeby potem nikt nie mógł nam zarzucić, że się "teraz czepiamy". Udany związek to przede wszystkim umiejętność dojścia do konsensusu w spornych sprawach, często trzeba pójść na kompromis, trochę odpuścić, ale tez nie spychać swoich potrzeb i oczekiwań całkowicie na 2 plan.

Śmieszne jest to ,że miłość to nie sługa nigdy nie wiesz kto Cię w sobie rozkocha i co będziesz musiał akceptować i nad czym pracować.
Ale widzę  ,że Ty dobierasz na zasadzie oczekiwań..

Nie jest leniem, ma pracę artystyczną i wykonuje ją bardzo dobrze, jego klienci są b. zadowoleni.

Natomiast nie dba o dom, o siebie, o ubiór Nie zamierza tez nic z tym zrobić, bo nie widzi w tym problemu.

Raz wyszedł do klientów w starych ciuchach i współpracownik zwrócil mu uwagę, że nie wypada i zeby zakupil nowe.

Także takie obciachowe rzeczy robił (((

Weszlam w to gdy miałam okolo 25 lat i wtedy mnie to pasowało - ciekawy facet, pasja, bez presji zakladania rodziny, dzieci itp., (wtedy nie chciałam) i po tych latach otworzylam oczy - ze ja teraz chce, a on najprawdopodobniej nie....

Nie zamieszkaliśmy razem, dlatego nie gotuje, a bo i po co? Nie mam czasu na to.

Przeprowadziłam tę rozmowę - powiedział że nie jest jeszcze czas, a ludzie się spotykają ze sobą nieraz z 10 lat, zanim podejmą decyzję.

Dlatego zaczęłam spotykać się z innymi na randki.

Dzięki za rady BaboOsiadla, nawarzyłam piwa to mam. Poczekamy, zobaczymy....

Też trzymam za Ciebie kciuki, człowiek uczy się na błędach - najczęściej swoich.
Pozdrawiam !