Przyjaciółka czy zdrajczyni?

Wiem , że dziecko nie powinno płacic za błędy matki, zdaje sobie z tego sprawe, ale boję się , że jeżeli zdecyduję się jej pomóc raz to Ona pomyśli , że jest ok i możemy byc nadal przyjaciółkami. Nie chce i nie moge do tego dopuścic. Zapomniałam o niej , a tu nagle Ona szuka kontaktu. Trudne to wszystko.

Ja bym chyba miała gdzieś taką "przyjaciółkę" ,ona nie jest tego warta aby jej pomagac.
Już raz Cię strasznie zawiodła,ja już bym jej nie wierzyła drugi raz.

Może tylko zasłania się dzieckiem.

Ciekawe jest też to, dlaczego oni oboje nie pracują.
Czy są chorzy ,czy niezaradni,czy liczą na "mannę z Nieba".

Wszyscy odwrócili się od nich?

Owszem, sądy i prokuratorzy a kto zająłby się dzieckiem?
Rodzin zastępczych w Polsce jak na lekarstwo a oni raczej nie adoptują ci prokuratorzy itp..
Zgłosiłaby partologię i chęć adopcji - tak to sobie wyobrażam.
Domy dziecka też nie są najlepszym wyjściem.

Znajomi z innego forum zajrzeli tu i zapraszają autorkę bo chcą poradzić..

Jak obydwoje nie pracują to trudne też nie powinno być.
Watpię też w ich dobre warunki w lokalu. Może są dzikimi lokatorami..
A jednym z warunków adopcji jest dobra sytuacja materialna.
Pieniędzy bym nie dawał, gdyż będą mówili, że na dziecko a będą sobie kupować alkohol.
A o domu dziecka raczej myślałem w dłuższej perspektywie czasu.
Wcześniej czy później prawdopodobnie i tak albo to dziecko zostanie odebrane albo..umrze trafione przez jej konkubenta czy z głodu.
Mnie ta wizja przeraża, stąd pomysł na odebranie dziecka i następnie adopcję.
Chyba, że macie lepsze pomysły, gdyż na razie mój jest tylko krytykowany.
Oczywiście, adoptować może kto inny, lecz chyba nie szukałbyym w Polsce a za zachodnią granicą..
Tam chętniej adoptują.
Opcja - olewam ich i mam w nosie dziecko - jak dla mnie nie wchodzi w grę. Szkoda bowiem dzieciaka. Choć samą parę zesłałbym najchętniej do najgłebszych czeluści piekielnych, gdyby piekło istniało.

Może dlatego, że to co zrobili autorce nie świadczy o ich poczuciu empatii i nie spodziewam się by zmądrzeli?
Zwłaszcza, jeśli inni ludzie się od nich odwrócili.
No niestety nie mam o nich dobrego zdania i aż ciśnienie mi skoczylo jak przeczytałem.
Nie wiem czy takie potwory są w stanie wychować dobrze dziecko i sie nim odpowiednio zająć..chciałbym się mylić. Chciałbym. Byleby dziecku nic się nie stało.
Autorka napisze jak opadną emocje zapewne..może nawet czyta.
Lecz jej się nie dziwię, że nie pisze. Trzeba sobie wszystko poukładać, wyciszyć.

Młody -stary skąd u Ciebie tak strasznie czarna przerażająca wizja ,przecież autorka postu ani słowa nie napisała ,że rodzice tego dziecka piją,że są dzikimi lokatorami,że dziecko umrze z głodu, czy zginie z rąk konkubenta.
Wyraznie jest napisane że to jest MĄŻ i ŻONA, czy jest coś napisane o konkubencie?
Bo ja mam chyba słaby wzrok.
A co do prawa w Polsce to czasami jest bezlitosne ,a czasami zbyt ciężkie i żeby spełnic warunki adopcji potrzeba na prawdę przejśc  bardzo trudną drogę .

A więc tak. Moja niby przyjaciółka nie jest żoną tego chłopaka, któremu pomogła zrobic mi krzywde. Po tym co zrobił mnie , zrobił to jeszcze innej dziewczynie 15 letniej, głuchoniemej. Rodzina tej dziewczyny zgłosiła fakt i On poszedł siedziec. Był w więzieniu pół roku,dostał przepustke i 1.11.2009 roku powiesił się. Moja eks przyjaciółka , wyszła za mąż 4 lata temu. Kiedyś pracowała za granicą i tam poznała meża. Mają 2 letnie dziecko, które jest chore. Oszczędności się skończyły i niestety brak pracy doskwiera. Ona nie pracuje bo zajmuje się dzieckiem , a mąż nie jest nigdzie zatrudniony na stałe jak się uda łapie każdą prace,chocby dorywczą. Ja nigdzie nie napisałam , że to rodzina patologiczna, nie są to alkoholicy. Są to normalni ludzie, którym się nie wiedzie.Czego oczekują odemnie?Kasy, tylko taką pomoc chcą. Ja nie zamierzam ani zgłaszac tego faktu nigdzie , ani tym bardziej odbierac im dziecka. Nie mam zamiaru też adoptowac ich dziecka. Co mnie najbardziej boli , to to ,że ona przez 14 lat się nie odezwała do mnie, nie szukała kontaktu ze mną .Teraz jak jest w potrzebie to szuka kontaktu i pomocy. Ja nie moge zapomniec o tym co mi zrobiono. Jak się dowiedziałąm , że chce się ze mną skontaktowac to wszystko ożyło na nowo. Wspomnienia powróciły. Ja byłam już spokojna zapomniałam , a tu masz jak bumerang wraca. Nie chce jej skrzywdzic tak jak Ona mnie , ale nie umię i nie chce jej pomóc. Wiem może i jestem egoistką ale to trudne. To wszystko  powróciło tak nagle,i nie umie sobie z tym poradzic. Mój mąż mówi nie pomagaj,jak by chciała to by szukała kontaktu wcześniej a nie teraz po 14 latach.nagle przypomniała sobie o Tobie. Nie wiem już sama co myślec o tym wszystkim i co zrobic.

Ależ Ja sie nie zasłaniam brakiem chęci, poprosiłam o porade na tym forum gdyż sama nie umiem podjąc decyzji. Wiem , że w ostateczności decyzja należy do mnie.

Nigdy z jej ust nie padło słowo przepraszam. Nie miałyśmy kontaktu przez 14 lat.

Z całego Twojego postu wynika, że nie chcesz jej pomóc. Twój wybór. I nie czuj się egoistką. Ta kobieta to dla Ciebie obcy człowiek. Masz prawo chronić siebie - przed złymi wspomnieniami, przed kontaktem z osobą, która wyrządziła Ci krzywdę. Czy pomogłabyś każdej obcej osobie, która poprosiłaby Cię o pieniądze? Wątpię. Ja zresztą też nie.

Jeśli zdecydujesz się jej pomóc - będziesz mogła być z siebie dumna, że potrafiłaś zapanować nad urazami i postąpić zupełnie inaczej niż ona kiedyś postąpiła wobec Ciebie. Ale jeśli lęk przed wspomnieniami jest silniejszy - nie pomagaj.

Wiesz, ja bym się tutaj bała zwykłego oszustwa. Możliwe, że jej te pieniądze są potrzebne na jakąś wyjątkową sytuację, ale może też na spłatę bezmyślnie pozaciąganych kredytów i faktycznie nie masz szans na zwrot długu? Takich kwot nie pożycza się na ładne oczy... Zresztą podejrzewam, że macie z mężem wspólne finanse i on ma też coś w tej kwestii do powiedzenia...

Jeśli boisz się tylko odnowienia przyjaźni to przecież jesteś dużą dziewczynką i możesz powiedzieć, że pomagasz jej dziecku, ale z nią nie masz o czym rozmawiać. A może Tobie pomogłoby wyjaśnienie tamtej sytuacji?

Aha, i jest takie powiedzenie, że "nie pożyczaj pieniędzy przyjacielowi bo stracisz i pieniądze i przyjaciela". Więc na pewno o odrodzenie przyjaźni nie masz co się martwić...

Ona nie jest Twoja przyjaciółką i nigdy nie byla!! ja bym jej nie ufała, już raz wciągneła cię z pułapkę nie wiadomo co znowu knuje,bo to co zrobila świadczy o całkowitej demoralizacji, gdyby w odpowiednim czasie zajęły sie nią organy ścigania to by nie doszło do drugiego gwałtu. Uważaj.
Jeżeli masz dylemat moralny to pomorz jakiemus choremu dziecku, rodzice podają numery konta przez organizacje i przyda sie im każda złotówka, przynajmiej bedziesz miala pewnosć, że dajesz na chore dziecko.
Zdesperowana matka prosi wszędzie nawet o niewielkie sumy a nie o taką kase w sumie obca osobe, uwazaj!

Nie, napisałam Ci bys trzymała się od niej z daleka bo to może być pulapka. Co do tego co sie stalo, bylas mloda i bałaś sie, szkoda tylko,że nie wpadli wczesniej.

Wierzę, tym bardziej odetnij sie i poszukaj psychologa, "owce" w Twojej głowie powinny juz zamilknać ( to z filmu)
Dlaczego masz dylemat? Nie jest i nie byla Twoja przyjacółką,jest obcą osoba a  chorych dzieci jest wiele, nie jesteś jej nic winna.

Zrobisz jak zechcesz ale uważaj,takiej kasy nie daje się na piekne oczy , daj na konkretny cel ( wózek , leki) nie do reki.
Wielu ludzi potrzebuje pomocy ale wielu zeruje na dobrym sercu, uważaj na nią.

Przepraszam, myślałem, że nadal z tamtym jest..lecz skoro się powiesił..
A tego szwagra i jego kumpli trzeba by pod trybunał, zdanie odznaki i do paki.
Prawdopodobnie ci ze Sztrasburga prędzej by tu coś wskórali.
Nie zgłosiłaś poprzez tych pseudopolicjantów a i tak miałaś ciężko..więc moim zdaniem raczej nie powinnaś siebie winić, co najwyżej ich.
Dokładnie, to może być oszustwo.
Nie musisz nic sprawdzać, to jej zależy i to ona powinna udowodnić, że mówi prawdę.
Lecz dokumenty można sfałszować..
Chyba jednak lepiej nie dawać i dokładnie tak jak pozostali piszą, zgłosiłaby się do fundacji.
Jeśli żadna fundacja jej nie pomaga to znaczy, że kłamie.

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi, dzięki Wam teraz już wiem jaką decyzje podjąc. Nie pomoge, trudno niech myśli co chce.Nasza przyjaźń umarła 14 lat temu. Nie chce do tego wracac , a i Ona , Mnie nie jest do niczego potrzebna.

Luminata, wg mnie nie zachowujesz sie jak egoistka, tylko osoba posiadająca instynkt samozachowawczy... ja mam taki charakter, że jak ktoś mi zrobi coś złego, to nie ma bata ale do końca życia jestem z tym kims na wojennej sciezce. nawet jak mnie przeprosi, to ok- przeprosiny przyjete ale nie zapominam krzywdy ktora wyrzadzil. Tak wiec zrob jak uwazasz, ja bym nie pomagała, bo ciekawe czy ona myślała jak sie czujesz, czy Cie boli jak tamten zwyrodnialec Cie gwałcił? I kto miał do Ciebie pretensje, że zmarnowałaś mu życie? Phi kobieto! Jesteś dla siebie najważniejsza! Dziecko jak mówicie nie jest niczemu winne ale od pomocy chorym dzieciom jest polsatowska akcja "nie jestes sam" a nie kobieta której zniszczona psychikę! Tutaj doradziłabym zdrowy egoizm...

99.9 % społeczeństwa nie obwinia za nic dzieci, wiec ktoś pomoże ... Ty sie trzymaj od tego z daleka. Wystarczy dramatycznych wspomnień kojarzonych z tą przyjaźnią ....

W życiu bym takiej dziewczynie nie pomogła. Żebrakowi byś 25 tysięcy dała? Ja nie, a jest duże prawdopodobieństwo, że jest porządniejszym człowiekiem od Twojej "przyjaciółeczki". Podaj mi choć jeden rozsądny powód, dla którego miałabyś jej pomóc. Niepomaganie jej to nie egoizm, to zdrowy rozsądek i zachowanie godności. Jakbym była w Twojej sytuacji to bym chyba dziewczynę wyśmiała za taką bezczelność.

Nie, nie potrzebujesz psychologa. Bo masz w wiekszosci rowno pod sufitem. Jedyne czego nie rozumiem to to ze zalezy ci na opinii w oczach przestepczyni (czyz pomoc w przestepstwie jakim byl gwalt nie jest przez polskie prawo klasyfikowana jako przestepstwo?). A co z tego ze ona sobie pomysli ze jestes egoistka? A co z tego ze inni sobie tak pomysla? Masz swoje powody ,uzasadnione!, zeby odmowic jej wszelkiej pomocy i jakiejkolwiek formy kontaktu. Nie pomagaj, nie dawaj kasy, zwlaszcza takiego kalibru! i zapomnij o niej. Jestem cholernie zaskoczona ze ona w ogole smiala sie do ciebie odezwac po tym co ci pomogla zrobic. Ja bym jej jeszcze oko podbila

Ona była wtedy bez skrupułów, więc nie jest taka święta.
Nie ma prawa tak Cię oceniać po tym co Tobie zrobiła.
Ty z kolei masz pełne prawo jej nie wierzyć, gdyż już raz zawiodła twoje zaufanie.

Dokładnie tak jak piszesz młody stary. Mam prawo jej nie wieżyc. Zwłaszcza po tym co Mi napisała wiem , że nie do końca jest tak jak mówi. Tutaj chyba nie chodzi o chorobe dziecka , ale o zwykłe naciąganie. Ona wie , że kiedyś zrobiłam wiele dla Niej i chyba dlatego to wykożystuje. Tylko dlaczego teraz , po tylu latach?

Z tego co wiem to rodzina sie od nich odwróciła , ale powodu nie znam. Przykro Mi jest , że po mimo upływu lat Ona jedynie odezwała się do Mnie po pieniądze . Tylko o to Jej chodziło.

Dzięki strzała.Wiem , że nie jest warta niczego , ale już kiedyś mnie zawiodła i teraz znowu zakłóca mój spokój. Mój mąż powiedział Mi dokładnie to samo przysłowie , którego użyłaś Ty. Zawsze starałąm sie pomagac ludziom i zawsze na Tym źle wychodziłam . Dlatego tym razem stop. dziecko nie może byc kartą przetargowa , ani argumentem do pożyczenia takich pieniędzy.

Dobrze postąpiłaś.Jestem z ciebie dumna!!!

Autorko, jeśli rzeczywiście ma chore dziecko ma masę możliwości uzyskania pomocy! Chociażby Fundacje które zawsze pomagają, maja pod opieką masę chorych dzieci.

To co Ci teraz napisała,  świadczy tylko o tym że nie jest niczego warta! I jeśli nie zacznie szanować innych, jej dziecko ucierpi jeszcze bardziej.
Nie denerwuj się, nie ma o co, tamtej przyjaciółki już nie ma i już nigdy nie będzie.

A Ty i tak okazujesz się wspaniałą osobą, bo masz dylemat czy pomóc czy nie, pomimo takiego traumatycznego przeżycia! Powinnaś być z siebie dumna, bo masz dobre serduszko.

Gdyby czasem jeszcze się odezwała.. a Ty chciała w jakiś sposób im pomóc, powiedz niech wstąpią do fundacji, a ty wówczas pomożesz finansowo (oczywiście jeśli zmieniłabyś zdanie, myślę, że taka forma pomocy jest bardziej wiarygodna).

Witam .Miałam napisac wieczorem czego dowiedział się mój mąż od brata tej osoby. Otóż rodzina odwróciła się od Nich z powodu ciągłego pożyczania pieniędzy na tzw.wieczna oddanie. Dziecko ich nie jest wcale chore,Oni je tak przedstawiają aby ludzie mogli im pomóc. Tak jak ktoś z Was wcześniej napisał , żerują na ludzkich uczuciach.Zasłaniają sie chorobą dziecka i dlatego brat tej osoby zgłosił ten fakt do MOP su. Mam nadzieje , że ktoś sie tym zajmie. Przykro Mi , że są na świecie tacy bezwzględni ludzie. A Ja miałam wyrzuty sumienia i dylemat , że zachowuję się jak egoistka. Normalnie Mnie trafia. Jednak jestem zadowolona , że napisałąm na tym forum o tym problemie i udzielono Mi tylu cennych rad. Dziekuję Wam za pomoc i wsparcie.

Dokładnie tak jest pożyczyc łatwo tylko gorzej z oddaniem. Ja już powiedziałąm nie pomoge i koniec.

Dzięki za pozdrowienia, Ja również pozdrawiam. Wiesz , to nie jest wcale takie łatwe jak by sie wydawało. Miałam spokój przez tyle lat, nie myślałam , a raczej starałam sie nie myślec o tym co się stało, aż tu nagle jeden telefon i boom. Wiem , że szkoda nerwów , ale to jest zbyt świeże jak na dzień dzisiejszy , odżyło wszystko. Jedyne co jest dobre w tym wszystkim , iż nie jestem sama , mam męża , który mnie rozumie i wspiera i to jest dla mnie najważniejsze.

Wiem to wszystko i bardzo wszystkim dziekuję za pomoc i zrozumienie. Nie było łatwo napisac na forum o czymś takim. DZIĘKUJĘ.