Samotna choc nie sama

może w Twoim życiu zdarzyło się coś, co sprawiło, że czujesz się samotna, niezrozumiana..?
a może jakaś depresja? porozmawiaj o tym z mężem. też tak czasem mam, że czuję się "mniej kochana", chociaż wiem, że tak nie jest.

Może i tak ale mój mąż sam mnie dołuje żeby zabić czas postanowiłam napisać książke  wiele w życiu przeszłam i chciałam to opisać.Kiedy powiedziałam o tym mężowi pierwsze słowa jakie wypowiedział to było;daj sobie spokój nikt ci tego nie wyda.I załamka kiedy powiedziałam że jest mi przykro i że powinien mnie wspierać zbagatelizował to.Kiedyś było inaczej rok temu przeprowadziliśmy się od tamtej pory ja nie mam nikogo z kim mogła bym porozmawiać wyżalić się mąż za to ma wielu znajomych.Pomóżcie.Już nawet zastanawiałam się że może jak bym sobie coś zrobiła zwrócił by na mnie uwagę.Ale są dzieci i one mnie powstrzymują

Też wydawało mi się to niemożliwe- być w związku i być samotną.Na szczęście - nie wiem tego z autopsji- tylko z przekazów moich koleżanek,że tak się dzieje.Gdy ma się dzieci - i to małe - oj pracy jest mnóstwo.Gorzej- gdy one już nie absorbują  tak bardzo.Wtedy- tak mi się wydaje - pozostaje zająć się swoimi zainteresowaniami- nawet pisząc- choćby do szuflady - bo przecież nie każde słowo pisane zaraz musi być wydane.Więc Bladi- tym się nie przejmuj- to czas pokaże czy Twoje pisanie zobaczy jeszcze Ktoś prócz Ciebie.Jeśli czujesz taką potrzebę- pisz - nie oglądając się na oponentów.Moje koleżanki -haftują - wychodzą z tego przepiękne obrazy .Myślę,że każda z nas ma jakieś pasje- odwieszone na kołek- może warto do nich wrócić?

pisz Bladi pisz!! jak sprawia ci to przyjemnosc to nie daj sie od tego pomyslu odwiezc! narazie mozesz posac do szuflady, a z czasem kto wie? trzymam kciuki! a poza tym pisanie to fajan forma odreagowania, jakiegos wewnetrznego oczyszczenia

moze jescze sie wszystko zmieni między wami!

wiem coś o tym, mam dokładnie to samo. Nie chce się powtarzać pisząc po ran enty jaka jest moja sytuacja Bladi, poszukaj moich postów o samotności jeśli chcesz. Wciąż szukam sensu, po co udawac że jest dobrze jak wcale nie jest, po co uśmiechać się gdy w sercu mam rozpacz, jestem w domu tylko powietrzem dla niego. Mijanki na ścieżkach komunikacyjnych, krótkie wymiany zdań, zero uczuć.

Bladi musisz być fajną babą ile masz lat bo ja się przyznałam i szczeże mówiąc może wreszcie ktoś przynajmniej zbliżony do mnie wiekowo.

Bladi kochana wiem co przeżywasz mam nadzieję że się pozbierasz, KOCHANA PISZ TĘ KSIĄŻKĘ a męża z jego głupim gadaniem sobie odpuść. Wiem że tak zdołowana baba przez faceta jak ja to z radami trochę nie bardzo, ale ja w CIEBIE wierzę , jesteś mądrą dziewczynką i na pewno będzie świetne to co napiszesz, A jak Ci nie wydadzą to wydrukujesz dla nas na tym forum w odcinkach.

Bardzo dziękuję wszystkim za wsparcie.Może mój mąż powinnien poczytać trochę postów może by dotarło jak można być samotnym nie będąc samemu

Chyba już nic z tego nie będzie jest między nami coraz gorzej prawie ze sobą nie rozmawiamy.Brak mi już sił tyle przeszłam w życiu i już myślałam że Bóg mi odpuścił że będę szczęśliwa a tu znowu nic.Naprawdę mam dość zasypiania i budzenia się sama choć wiem że obok w pokoju jest mój mąż

Wszystko się nałożyło brak rozmów brak sexu wszystko on nawet mnie nie zauważa jak bym była niewidzialna Ja zawsze robiłam wszystko dla innych na końcu byłam ja i moje potrzeby.Najważniejsze żeby mąż miał obiadek na czas a ja mogę poczekać.Masz racje że ludzie którzy myślą tylko o sobie mają lepiej znam takich osobiście nic się dla nich nie liczy tylko zachcianki i spełnianie swoich pragnień i są szczęśliwi.Ale ja tak nie potrafię wole dawać niż brać

Sama nie wiem jak dopuściłam do tego chyba myślałam że jest zmęczony po pracy chce posiedzieć sam w ciszy.Od kiedy to trwa już ponad rok czasu.Jak sprawić żeby było jak kiedyś czy to oznacza koniec wypaliła się miłość już mnie nie kocha

Na miłość nigdy nie jest za późno a na samotność zawsze za wcześnie!

a próbowałaś mniej drastycznych środków? A może wyjedź z dziećmi na parę dni gdziekolwiek. Zatęskni , albo pokombinuj coś z anteną telewizyjną aby pudło przestało odbierać na jakis czas.

Ja wiem, że to smutne i doszłam do wniosku, że chęc integrowania się z rodziną wynosi się bardzo często z domu. Często powielamy wzorce naszych rodziców.
Mój facet nigdzie nigdy sam nie poszedł z dziećmi, do żadnego parku rozrywki ani do żadnego kina, o zebraniach nawet nie wspomnę, dosłownie nigdzie. A jak już dołączył do naszej gromadki to zupełnie na siłę i z łaski.

A co z Twoją książką? Piszesz ją nadal? Mam nadzieję,że się nie zniechęciłaś....

Książka to duże słowo jednak mam nadzieje że jakieś wydawnictwo skusi się na wydanie.Tak nadal pisze o czym o moim życiu jak zostałam wyrzucona z domu przez ojczyma jak byłam wcześniej bita jak spałam na klatkach itd jest to bardziej jak pamietnik tylko pisany teraz na spokojnie

A ja mam męża , który mnie kocha i pożąda. Grono ludzi z którymi się spotykam. Troszczących się rodziców, lecz nikogo do kogo mogłabym w każdym momencie podzielić się tym co mnie boli lub cieszy, przesłać wierszyk, który sam się napisał w mojej głowie pod wpływem chwili. Mimo otaczających mnie ludzi czuję się samotna i marzę o bratniej duszy.

dzięki wszystkim dzisiaj mam strasznego doła siadam psychicznie mam już naprawdę wszystkiego dość dziś to ja mam dość dotyku męża siedzę i pije kolejnego drinka mam myśli których jako matka nie powinnam mieć.Problemy z mężem problemy finansowe ile człowiek może znieść nigdy nikogo nie skrzywdziłam czemu nic mi się nie układa tak wiele przeszłam bezdomność gwałt mam już dość może to wszystko zakończyć i nie męczyć się naprawde już nie moge

Chce mi się płakać wyć czy nigdy już nie będę szczęśliwa

Bladi wspolczuje Ci ,mialam kiedys podobnie tzn 2  wspanialych dzieciakow( mam ich oczywiscie do dzis) meza ,ktory mnie ,,kochal,, zapewnial byt .ale czulam sie z kazdym rokiem malzenstwa coraz bardziej samotna.tak jak i Twoj ,nie chcial z nami nigdzie wychodzic ,zadnych spontanicznych wyjazdow nad jeziorko do lasu gdziekolwiek - wszystko na przymus.w pewnym momencie zrozumialam ,ze on sie nie zmieni ,on nawet nie rozumial o co mi chodzi ,czego ja chce ,wiec wzielam sprawy w swoje rece i po prostu zylam ,,obok,, wszystko i wszedzie sama.to byl jakby moment przelomowy - przestalo mi ZALEZEC ,aby on z  nami bywal .coz po 12 latach  skonczylo sie rozwodem.za bardzo sie oddalilismy i z mojej strony nie bylo juz powrotu.smutne ,ale tak sie stalo.potem zwiazalam sie z kims innym ,ale to juz inna bajka.

Na te i inne problemy małzeńskie polecam książkę "Męszczyźni są z Marsa a Kobiety z Wenus" wszyscy moi znajomi ją przeczytali ale nic z niej nie wzieli sobie do serca. Ja niestety przeczytałam ją zbyt późno ale wiele z tych rad zostało mi w pamieci i mam nadzieję że kiedyś się przydadzą. Mimo że mam już 40 to wierzę że życie jeszcze ma dla mnie niespodzianki.

hmmmm jakieś posty poznikały z tego wątku.

To dziwne ale mój kochany mąż tak wyprowadził mnie wczoraj z równowagi że usiadłam i napisałam pozew rozwodowy najpierw stwierdził że nie mam szans że mnie zniszczy potem zamilkł a po jakiejś godzinie zaczął zemną rozmawiać

I wiecie co pierwszy raz mi powiedział czemu mnie wybrał czemu zakochał się we mnie i skończyło się seksem.Może wreszcie się obudził dodam że byłam tak zła że byłam gotowa złożyć ten pozew.Jednak ze swoich planów nie rezygnuje jedna jaskółka nie czyni wiosny

Byłam wczoraj u wróżki Bladi. Przeżyłam spory szok, nawet nie masz pojęcia co mi się za przewrót majowy szykuje w życiu.
Podała mi tyle faktów z mojego życia i powiedziała co mnie wkrótce czeka.

Podejrzewam, że w akcie desperacji też wkrótce sięgnę do takich środków jak pozew bo cóż jest warte życie bez miłości.
Może taki mały wstząs im się przyda aby obudzili się z tego długiego zimowego snu.

Tymczasem realizuj swoje marzenia i brnij do przodu z podniesioną głową. Życzę ci dużo zapału i dużo uśmiechu na codzień.

zobaczymy na jak długo podziała ten środek wstrząsowy?
Oby jak najdłużej

Bladi  odezwij się do nas, już długo cię nie ma. Proszę napisz że wszystko jest dobrze.

Wiem co czujesz.Bardzo dobrze cie rozumiem mnie dotyka to samo.Tez nie wiem jak sobie z tym poradzić.

sorry że się wcinam ale dopiero co się zarejestrowałam na tej stronie i nie bardzo wiem jak mam się zachowywać bo mam internet od niedawna. Bardzo by mi się przydała rozmowa z innymi kobitkami bo czuje że mam ogromnego doła i to od bardzo dawna

jak to chyba dobrze Bladi? Co znaczy chyba?
Tak to juz jest że człowiek martwi sie o drugiego człowieka z którym łaczą nas podobne sprawy i problemy. Głowa do góry, pozdrawiam