Związek na odległość

A gdzie dokładnie pracuje Twój chłopak zastanawia mnie bardzo fakt dlaczego Twój chłopak nie chcę poczekać te dwa lata przecież jak Cię kocha to dacie rade i potem wyjedziesz do niego myślę że przydałaby Wam się szczera rozmowa w 4 oczy bo Twój chłopak to taki w gorącej wodzie kompany widze.

Kto mi pomoże i odpowie mi?

Ja w przeciwienstwie do kolezanek nie rozumiem dlaczego po prostu nie wyjedziesz do niego. To ze masz w Polsce prace to nie jest powod do tego by nie wyjezdzac. Wspominasz cos o slubie, wiec to bardzo powazny zwiazek. Dlatego tez nie rozumiem co ci dadza jeszcze 2 lata spedzone w Polsce??
Czy chlopak jest w goracej wodzie kapany...nie wydaje mi sie. Sa razem juz 2 lata i moze najzwyczajniej w swiecie ma dosc zwiazku na odleglosc....

Ona nie chce mieszkac za granica, on nie chce wracac do Polski, slubu przez telefon nie wezma...
Z tego co zrozumialam to napisala, ze za 2 lata sie zastanowi. Po co czekac 2 lata, dlaczego nie zastanawiac sie teraz?
Szczerze mowiac to wcale sie nie dziwie temu chlopakowi. Sama mieszkam za granica i do Polski nie zamierzam wracac, bo i po co...
Zwiazek polega na kompromisach, raz jedna strona ustepuje, raz druga. Jezeli w tej sytuacji zadne z nich nie ustapi, to najlepiej bedzie jak sie teraz rozstana i tyle.

Hej, ja tez miałam taka sytuacje, poznałam chłopaka na dyskotece, od razu jak mi opowiedział ze pracuje w Londynie to zmienilam nastawienie ani przez myśl mi nie przeszło ze moglabym być z kims kto ma prace daleko i bywałby w Polsce raz na 2,3 miesiace. Spotkalismy sie raz po dyskotece bo nastepnego dnia miał wyjezdzac. Fajnie sie gadało i na tym poprzestałam. Jak wyjechał nie czułam tesknoty i zapomniałabym o nim gdyby nie po 2 mies jego tel ze jest w polsce i chce sie spotkac. Ok w koncu zgodziłam sie bo byłam ciekawa jak bedzie tym razem sie nam rozmawiało. Jedno spotkanie, drugie, trzecie akurat miał urlop... zaiskrzyło bo podobno od miłości nie uciekniesz... Kochałam go, mówił że tez mnie kocha, ze zostały mu 2 lata umowy w Londynie i zostanie tu na stałe. Znowu musiał wyleciec. Teskniłam strasznie ale okazało sie po jakims czasie, właściwie przypadkiem że ma tam kogos... Płakałam, zostałam zraniona nic mu nie powiedziałam, że wiem... Po paru miesiacach przyleciał zaraz tel do mnie ze jest w polsce i że sie stesknił... spotkałam się z nim, pogadalismy, zamydlił mi oczy ze to nic nie znaczyło;/ wybaczyłam mu bo byłam głupia i naiwna. Potem drugi raz z inna sie okazało i sytuacja sie powtużyła tego mu nie wybaczyłam a i moja miłość sie wypaliła chyba bo za żadko bylismy razem blisko siebie. Przepraszał prosił klękał, ja byłam głucha na to-i tak duzo ze zgodzilam sie z nim spotkac. twierdził że sie zmieniałm : "jestes taka zimna" to jego słowa. Tak byłam taka, sama sobie sie dziwie do dziś ale dzieki temu skonczyłam z tym chorym zwiazkiem. Mineły już 4 lata on jest sam nadal ja mam chlopaka od ponad 2 lat i jest mi z nim dobrze.

Morał z tego wyciągnełam taki że nie warto wiazać sie z kimś kto jest daleko, bo w zwiazku chodzi nie tylko o wiernosc czy zaufanie, ale tez o bliskość, wsparcie w cieżkich chwilach i uczucie że zawsze możesz do niego zadzwonić jak bedzie Ci żle a on przyjedzie za godzine i Cie przytuli. Nie wspomne że mnie zdradzał, pewnie brakowało mu seksu-typowy samiec;/ na poczatku starałam sie to zrozumiec i wmawiałam sobie "pewnie jak bedzie w polsce ja mu wystarcze" ale głowe dałabym sobie odciać ze i tak by mnie zdradzał.

Mam nadzieje że nikogo nie zanudziłam, jestem tu nowa i przepraszam za błedy, pisze to w pośpiechu bo zaraz wychodze. Jeśli pomogłam komuś to sie bardzo ciesze:)

Nie twierdze że zdradza, nie jestem z tych co osądzaja ludzi ich nie znajac, ale myśle że na dłuższa mete być z kimś na odległość to sie nie sprawdzi. To tylko moje zdanie, pewnie sa też wyjatki. Albo człowiek to zaakceptuje albo nie...

ja rzadko się widzę z chłopakiem czyli co 2,5miesiąca na dwa tygodnie przyjeżdża:)

Witam.
Mam problem bo nie wiem co robić i co myśleć ani jak się zachować.
Jestem za granicą od 3 lat. W ub roku poznałam chłopaka w Polsce.
Widujemy się tak często jak tylko mogę. Średnio półtorej tyg co dwa miesiące.
Nie wiem czy on nie szuka se innej, czy mu na mnie zależy. Jest mi ciężko wydusić z niego jakies emocję.
Codziennie rozmawiamy przez skeypa, po 2-3godz, zawsze jest tylko że ostatnio zaczęłam nabierać przekonania że dla niego nasze rozmowy stały się rutyną i obowiązkiem. Jak nie może być na skeypie to w sumie wymusiłam na nim by napisał choć sms.
Kiedyś rozmawiało nam się lepiej, swobodniej. Czułam, wiedziałam ze mu na mnie zależy. Od czasu do sms "buziak kochanie" itp. Nie za często ale potrafił też powiedzieć " słonko wiedz że zależy mi na Tobie, że jesteś dla mnie najważniejsza"... mówił coś co sprawiało że nabierałam chęci do życia.
Jakiś czas temu oznajmiłam, że chce zjechać do Pl na stałe. (My w PL mieszkamy od siebie bardzo daleko) Poparł moją inicjatywę i chęci do zjazdu. Wyjawiłam mu swoje obawy, że być może nie będę miała czasu dla niego, że być może nie będzie mnie stać na wyjazdy, że jak zwiąże się umową to nici z dłuższych urlopów. A miałam nadzieje że zaproponuje mi wspólne zamieszkanie - ja iw PL muszę zacząć życię od nowa więc dla mnie nie ma znaczenia czy to będzie Szczecin czy Katowice. Jednak on nie odczytał moich myśli stwierdził że mam sobie w życiu układać tak żeby mi było dobrze a nie mam w nim uwzględniać jego - zabolało - przeszło.
Spotykaliśmy się nadal, do tematu nie powróciłam. Teraz minęło już trochę czasu, dalej rozmawiamy, widujemy się, cieszymy się na wspólne wyjścia do kina, spacer itd... Jest bajkowo.  Ale to nie trwa wiecznie bo w końcu wyjeżdzam znów. Tesknie strasznie, płaczę za nim... Z każdym moim powrotem tutaj jest coraz to gorzej.
Teraz wróciałam od niego jakieś 2 tyg temu. Nadal rozmawiamy codziennie ale mam wrażenie że to się stało tylko rutyną z jego str. Przed naszym ostatnim spotkaniem poczułam osamotnienie, że go tracę, że się odsuwa odemnie bo jakoś tak nie miał czasu dla mnie. Rozmawialiśmy na ten temat, powiedziałam co czuję. Oczywiście powiedział że to nie prawda, że zależy mu na mnie. Odniosłam wrażenie że tylko dlatego że go do tego łzami przymusiłam. Nie chce być okłamywana, tymbardziej że angażuję się coraz to bardziej emocjonalnie w ten związek.
Podczas mojego pobytu u niego odkryłam w jego kompie serie, naprawde ogromą kolekcję zdjęć nagich kobiet. Nie reagowałam, nie wie że ja wiem. Zawsze czyścił przedemną przeglądarkę internetową, gadu i skeyp jest ok. Tym razem jednak w przeglądarce pozostały ślady jego pobytu na portalu randkowym, samotni czy tam sympatia. Przeraziło mnie to ale się uspokoiłam i przemilczałam. Wczoraj zapytałam go czy coś do mnie czuje to odpowiedzial że "tęskni" i cisza.
Nie wiem czy doszukuję się sama jakichś nieprawidłowości czy boję się im przyznać.
Chłopak jest mądry, inteligenty, poukładany... Nie wiem czy nie chce okazywać uczuć czy nie potrafi.
Sama nie wiem co myśleć.
Od długiego już czasu zbieram się na odwagę by mu powiedzieć w prost : "Słuchaj w maju chcę zjechać na stałe, mogę pojechać do ciebie, wynajmiemy razem mieszkanie (pokój) poszukam pracy. Dajmy sobie trzy miesiące ( bo taką mam obowiązkową przerwe od pracy za granicą) i zobaczymy czy będziemy potrafili razem żyć. Nie zmuszasz, wolny wybór, zależy mi na tobie i chce się przekonać czy będzie nam pisane bycie razem. Nie chce ślubu tylko szanse dla nas... "  Coś w tym stylu ale nie wiem jak zareaguje, jak mnie odbierze. Boję się że odpowie "nie".
gubie się we własnym świecie, potrzebuje rady, pogadać, kogoś kto mnie wysłuch i poradzi bądz skrzyczy.

Jeśli jest ktoś jeszcze na tym forum, ktoś kto miałbby coś do powiedzenia do poradzenia to poprosze.

Pozdrawiam.

aga1201
A ja mam pytanie...ile ty masz wlasciwie lat?
Czytajac to co piszesz to chyba nie za wiele...
Uwazasz, ze facet ma cie utrzymywac, a ty co bedziesz tylko siedziec i pachniec...? Nie te czasy dziewczyo...
Nigdzie nie jest powiedziane, ze facet ma zarabiac wiecej niz kobieta...
I o co chodzi z tym czy ci rodzice pozwola na wyjazd? Chyba juz jestes dorosla i mozesz decydowac sama o sobie...

malvin_a a czy powiedzialas mu o tym wszystkim? O tym co czujesz i czego oczekujesz?
Zamiast ciagle sie domyslac i udreczac, porozmawiaj z nim szczerze i powiedz co cie boli. Podobni faceci nie potrafia czytac miedzy wierszami, wiec jak nie powiesz wprost to nie zrozumie.
Poza tym mam wrazenie, ze troche szybko sie to dzieje. Poznaliscie sie rok temu, widujecie raz na miesiac, a juz chcesz z nim za mieszkac...moze tempo waszego zwiazku go przestraszylo...
jedyne co moge poradzic to porozmawiaj z nim szczerze...

Pozdrawiam

Nie zgodzę sie z Tobą że to facet powinien zarabiać więcej. Może jeszcze powiesz że kobieta powinna siedzieć w domu przy garach z dziećmi, prać, sprzątać, gotować...
To przekonanie że facet jest głową domu juz dawno odeszło w niepamięć setek tysięcy ludzi. Coraz to częściej kobiety pokazują że na coś ich stać, że są czegoś warte i mogą zarabiać więcej,
  W końcu jak to się mówi " miłość nie wybiera.." Jesli się zejdzie kobieta - adwokat, z mężczyzną który jest zwykłym szarym pracownikiem dyskontu spożywczego. To wiadomo kto zarobi więcej.

Wiesz to zależy od relacji jakie sa między wami. Ja jestem za granicą. Są tu pary które żyją że sobą od lat. Są takie z których jedna połówka wyjechała i sciagnęła do siebie drugą. Zawsze jest tak że jak razem żyją to swoimi zarobkami sie dzielą. Z jednej wypłaty opłacają mieszkanie a z drugiej żyją i odkładają na przyszłość. Jeśli chce kupić z Tobą mieszkanie na pół to chyba nawet lepiej dla ciebie. W życiu różnie bywa a ty będziesz miała jakąś wartość bo połowa tej nieruchomości bedzie należała do Ciebie. tylko nie daj się urobić że ty pół spłacisz a nie będziesz mieć żadnego papieru na to. A byłaś kiedys za granicą, wiesz czy jak wyjedziesz to będziesz mieć pracę. Przede wszystkim czy chcesz wyjechać? Znam wielu ludzi którym obczyzna poprostu nie służyła, nie umieli sie zaaklimatyzować w nowym otoczniu.

malvin_a jesli bedziesz sie bala z nim porozmawiac, to wasz zwiazek nigdy sie nie uda, bo bez porozumienia nie ma niczego. Jesli zaryzykujesz to ciagle bedziesz sie zadreczac tymi pytaniami. Chyba lepiej zaryzykowac i dowiedziec czy cos wam z tego wyjdzie, czy jednak bedziesz musiala o nim zapomniec i ruszyc do przodu ze swoim zyciem. W koncu do odwaznych swiat nalezy
Masz racje nikt nie bedzie za ciebie decydowal, bo to twoje zycie. Wiec musisz wziac sprawy w swoje rece
Ja tez mieszkam za granica, juz ponad 5 lat, wiec mozliwe, ze mamy o czym pogadac Piszesz, ze ucieklas z domu i nie chcesz tam wracac...moge wiedziec dlaczego? Jesli nie chcesz napisac tutaj, to zawsze mozesz wyslac mi email

Pozdrawiam

Hej. Nie tak dosłownie uciekłam z domu. Nie chce wracać do domu, gdzie ładuje kase żeby zrobić konkretną łazienke, ogrzewanie centralne, ciepłą wode, wszystko to co zapewni podstawowe funkcję bytowania i zmniejszy kolosalne do tej pory rachunki. Po pierwszym roku mojej pracy podawana kasa wyparowała... Później już roztropniej postępowałam żeby coś wyremontować. Płaciłam sama bieżące rachunki aby nie było cyrków jak z roku poprzedniego. Nie starczyło mi na wszystko a i też jakaś część kasy parowała,  znikała w niewiadomy sposób. Teraz nie dałam ani grosza na remont, tylko bieżące rachunki. Od maja proszę ojca aby zajął się łazienką i centralnym i bez skutecznie. Jest fachowcem w tej dziedzinie ale zawsze coś mu wyskoczy. Mama se popija (parowanie mojej kasy) ojciec też nie wylewa za kołnież (pije za swoje), rodzice nie mieszkają razem. Mam jeszcze na utrzymaniu prawie że 40letniego brata który nie może znaleźć pracy zgodnej ze swymi kwalifikacjami. Siosta przyjeżdza raz na jakiś czas i jak pójdzie pić tak jej szukam trzy dni. Drugi brat - alkoholik, zrzucił odpowiedzialność za swoją trójkę dzieci na ojca. Ma pretensje do wszystkich że mu w życiu nie wyszło. Głównie do mnie, bo z nim nie wypije. Rodzinę mam pop***szoną w maksa. Chleją, kłócą się, wypominają. Dom to jedna wielka rudera - więc nie chce tam wracać, nie mam do czego.  Boję się że popadnę w taki błędne koło jak oni, będę obwiniać wszystkich wokoło za swoje nie powodzenia. A smutki topić w alkoholu. Nie jest mi tu fajnie i kolorowo, chcę wrócić do Polski. Rzuciłam studia by pomóc mojej rodzinie wyjść z dołka, nie doceniają tego to po co mam się nadal scierać.?
Chłopaka boję się poprostu zapytać. Nie mogę się zebrać na odwagę by z nim pogadać.
Zależy mi na nim. Chciałabym spróbować ale nie potrafię się przełamać. Nie potrafię powiedzić. Boję się że się wystraszy i odejdzie. Nie zniosłabym bycia samej.

malvin_a jedyne co moge powiedziec to ze bardzo mi przykro z powodu twojej sytuacji w domu. Musialo ci byc bardzo ciezko by zrezygnnowac z wlasnego zycia by pomoc rodzinie. Szkoda tylko, ze nikt tego nie zauwaza. Pytasz dlaczego masz pomagac, skoro nikt tego nie zauwaza. Wcale nie musisz. Moze w koncu nadszedl czas abys zaczela stawiac siebie na pierwszym miejscu.
Gdzie teraz mieszkasz jesli moge wiedziec?
Co do chlopaka to jak juz mowilam musisz sie odwazyc z nim porozmawiac i albo bedziecie zyli dlugo i szczesliwie, albo wszystko miedzy wami sie skonczy i bedziesz wreszcie mogla ruszyc do przodu, a nie zadreczac sie pytaniami.

Chcą jak najlepiej a le ja mam swoje lata i powinni mnie poscic za granice do chlopaka co?

Aga ile Ty masz lat? Ważne jest żeby żyć z rodziną w zgodzie ale nie możesz zostawić faceta tylko dlatego że rodzice nie chca twojego wyjazdu...

On nadal twierdzi,że w Polsce nie idzie znaleść dobrej pracy i nie ma po co tu mieszkac, a ja mu mówię, że tam nie chce w przyszłości wychowywać dzieci a on ze jak dzieci dorosna wynajmiemy nianie a ja nie chce i nie umiem go przekonać zeby wrócił.Uparty jest na całego:)

hm można na to spojrzeć z róznych perspektyw. W Polsce jest praca moze nie tak płatna jak za granica, ale jest ( dla niektorych liczy sie tylko kasa). Powinien tez uszanować Twoje zdanie. Nie rozumiem dlaczego miałaby jechać za ukochanym mezczyzna skoro to on sam podjal decyzje i niewiadomo czy jej nie olewa.. .. niech sie postara troche facet.. Pogadaj z nim jeszcze i absolutnie nie rób tego wszystkiego co on chce bo mozesz pozniej tego zalowac... Nie rezygnuj ze wszystkiego kochana. Jezeli chcesz jechac jedz!  Jezeli nie - zostan! ;-)

a mi sie wydaje ze milosc na odleglosc to wiekszej ilosci przypadkow nie wychodzi niz wychodzi. ja przeszlam z milosci na odleglosc do "normalnego zwiazku" tzn. na miejscu i uwazam ze o niebo lepiej:) bo jednak na odleglosc to niby razem a jednak osobno. jakies wyjscie w tygodniu czy cos to czulam sie jak singiel, ale nie moglam nic poszalec "bo mam kogos". jakby ten ktos byl na miejscu to bym szlala z nim

Sama nie wiem czy chce tam wyjechać czy nie co mam zrobic:)