Nie wiem już co robić. Raz na jakiś czas (czasem codziennie przez tydzień, czasem raz na miesiąc) odbija mi przez sen.
Kiedyś, w okresie dojrzewania i dzieciństwie to był standard-w nocy poszłam do kuchni grzebać w kwiatkach, wyrzucałam wszystko z szuflad... raz obudziłam się cała wysmarowana czekoladą (dodam,że mieszkałam wtedy sama i musiałam ją sobie przynieść z lodówki)
Czasem pamiętam chociaż jakiś skrawek mojego snu, czasem zupełnie nic. Problem polega na tym,że czasem budzę się z napuchniętymi oczami od płaczu i/lub czuję się, jakbym w ogóle nie spała.
Moi partnerzy mówili zawsze, że w nocy się miotam, walczę z kimś, krzyczę, siedzę skulona na łóżku i rozglądam, mówiąc "ale tu przyjdzie..." "on tu jest...."
Jeśli pamiętam mój sen, to zazwyczaj ktoś mnie więzi lub stosuje wobec mnie przemoc.
ostatnio śniło mi się, że ktoś probował mnie skrzywdzić i trzymał mnie mocno za nogi... zerwałam się i zobaczyłam, że to mój partner próbuje mnie uspokoić, bo się szamotałam (podobno dostał przypadkiem lekkie kopniaki) a ja byłam w takim szoku,że myślałam,że nie złapię oddechu...
nie wiem, gdzie iść z tym problemem...
kiedyś lekarz powiedział: a tam, dorastasz, przejdzie...
wiem,że takie zwykłe lunatykowanie mogę dość dobrze kontrolować-tzn nie przemęczać się (a że zdarza się to też po długich podróżach, to na wakacjach staram się zrelaksować lub wypić piwko przed snem)...ale te napady szału?
boję się, że dadzą mi leki nasenne albo jakieś przeciwlękowe i potem rano nie będę nawet pamiętać, jak się prowadzi samochód. 