Czy można kochać i nienawidzić.

Dziękuję mi za ten wyraz sepraracja . On ma 37 lat jest nie dojrzał teraz to już wiem dlaczego już jest po rozwodzie ma synka który był w zeszłym roku u komunii nawet mu nie wysłał prezentu nie była żona nie daje mu słuchawki by rozmawiał z synem ona już sobie życie ułożyła z innym facetem ma męża tylko rok temu słyszałam że, straciła dziecko z nim ale i tak są razem i wspierają się. Czasami może to głupie ale tak właśnie myślę moze jego śp. ojciec puścił na niego urok z opowiadań matki wynika że, Rafał  nie był na pogrzebie ojca, była żona zaraz zaszła w ciążę i jego rodzice nie chcieli jej za synową. Ma jeszcze 2 rodzeństwa  młodsze od niego on jest najstarszy i może chciał udowodnić że, też może być ojcem nie wiem,dziwne to wszystko jest dla mnie i nie wyjaśnione ale nie wnikam w jego już życie. Nie umie gospodarować pieniędzmi cały czas twierdzi że, mu ich braknie a tam słyszałam od znajomych jego że, na alkohol ma a na alimenty na dziecko nie ma. Wstydzę się,ze kochałam,kocham go jak wariatka teraz mi to już mija i przeradza się w nienawiść do niego. Ostatnio dzwonił to powiedział że, by była praca u jego przyjaciela Arka który ma własną firmę sprzątającą ale jakoś to wszystko ucichło znowu cisza która mnie dobija czasami . Dla niego zostawiłam wszystko teraz mam żal do niego bo okazał się zwykłym d............ dał szczęście na chwilę a pózniej łzy i ból. Byłam za dobra dla niego prałam, gotowałam, dbałam o niego jak matka może nawet i lepiej bo własna matka ma go już dość i nie dziwię się już jej.

Liren25,
ten Twój życiowy watek z tym Twoim facetem już był omawiany kilka razy, za każdy  razem problem opisany jest inaczej, niepokoi mnie to bardzo.
widzę, że jesteś strasznie rozchwiana emocjonalnie, podejrzewam, że ogólnie sobie z niczym nie radzisz.
jesteś strasznie uzależniona emocjonalnie o tego faceta. z tego co pamiętam, pisałaś nie raz jaki on jest, narzekałaś, mówiłaś, że dasz sobie spokój, a widzę problem co jakiś czas powraca, niekonsekwencja.
nie można Ci  kółko powtarzać, że on jest zły-przecież TY to wiesz, zobacz co on Ci zrobił z psychiką, jak Cię traktuje, jak Cię nie sanuje. Przeczytaj to wszystko, tak jak dziewczyna_Szamana Ci napisała i dojrzyj wreszcie, że tkwisz w czymś bez sensownym. Myślisz, że on w ogóle się Tobą przejmuje? podejrzewam  ze brnie w życie dalej, a Ty ciągle jesteś uwiązana.

nie dawałaś rady, bo zobacz w jakim punkcie jesteś.
idź koniecznie do DOBREGO psychologa/psychiatry.

Nie ma żadnych szans, żebyś uniezależniła się od rodziców? Myślę, że to też pomogłoby w dużej mierze, jeśli tam nie masz wsparcia, a wręcz przeciwnie... Sama wiem coś o tym niestety, podejrzewam, że często nam się wydaje, że przyjedzie książe na białym koniu o nas uratuje , ale tak w zasadzie to najpierw musimy się same uratować, żeby poczuć się szczęsliwymi.