DZIWNE SYTUACJE

No ciekawe rzeczy. Mnie się nic takiego nie zdarzyło nigdy, ale wierzę, że dzieją się takie rzeczy. Ale skończyło się to czy dalej się zdarza?

Oj dzieją się, dzieją.
Mnie takie opowieści zawsze interesowały, elektryzowały.
A co z krokami w mieszkaniu kiedy ktoś umiera, ze spadającymi obrazami, z otwierającymi się szafkami. Znam osoby, które przeżyły takie przypadki na własnej skórze.

Bardziej się boją ci co tego nie doświadczyli. Ci drudzy opowiadają to ze stoickim spokojem. Ale pewnie nie zawsze są spokojni.

Ja znam osoby, które odwiedzały po śmierci matki i babcie, były i czuwały. Te osoby się nie bały, ani trochę. Co innego jakby paść ofiarą nawiedzenia, coś takiego strasznego. No to pewnie średnia przyjemność, nie wiadomo.

Ja gdy zmarła moja babcia doświadczyłam takiego nietypowego wydarzenia. Spałam i nagle się obudziłam, spojrzałam na zegarek  była 5 rano i nie wiem skąd ale poczułam że zaraz będzie telefon ze szpitala w sprawie śmierci babci. A za nim spojrzałam na zegarek widziałam ją stojącą w moim pokoju, mówiła że mnie kocha i że jej będzie teraz lepiej ,że dziadek na nią czeka i że wie że wyrosnę na dobrego człowieka. Miałam wtedy 15 lat i wiecie co telefon po chwili zadzwonił i był ze szpitala, babcia zmarła o 5 rano dokładnie w chwili gdy ja doświadczyłam jej obecności. Do dziś nie wiem dlaczego ze wszystkich swoich wnucząt (jest nas 13) wybrała właśnie mnie (jestem jej przybraną wnuczką).

To i ja się podzielę

Kilka lat temu, kiedy mój facet i ja nie mieszkaliśmy jeszcze ze sobą, siedzieliśmy sobie u mnie w domu. Oglądaliśmy chyba jakiś film leżąc na łóżku, a jego telefon komórkowy leżał na biurku kilka metrów dalej. Po kilku godzinach on wziął do ręki telefon i stwierdził ze zdziwieniem, że ma wiadomość na poczcie głosowej (przyszedł mu bodajże sms informujący o tym, ale nie miał żadnego nieodebranego połączenia - nie słyszeliśmy też, żeby telefon dzwonił). Połączył się z pocztą głosową, a miła automatyczna pani oznajmiła mu, że owa wiadomość pochodzi... z mojego numeru telefonu i została otrzymana 2 godziny wcześniej (nie muszę chyba dodawać, że nie dzwoniłam do niego, skoro siedzieliśmy od dobrych 5-6 godzin razem, i to w jednym pomieszczeniu). Jeszcze bardziej zdziwieni byliśmy, gdy to, co się nagrało na pocztę, okazało się być "naszą" piosenką (chyba każda para ma taki "swój" utwór...) Nic innego tam nie było, żadnego głosu - tylko dźwięki muzyki brzmiące tak, jakby ktoś przystawił telefon do głośnika. Dodam, że tego dnia (ani w przeciągu wielu poprzednich) nie słuchaliśmy tego kawałka.

Do dziś często zdarza się nam wyłapywać myślami to, co drugie chce powiedzieć - częściej zdarza się to jemu, ale raczej w sytuacjach bardzo intymnych, kiedy czujemy bliskość między sobą. Wtedy strasznie wkurza mnie, kiedy on mi trafnie odpowiada zanim zdążę się odezwać

Jejciu...faktycznie dziwne, magia

------------

Ja nie miałam wielu takich sytuacji skrajnie dziwnych, ale zdarzyło się kiedyś, parę lat temu, że telefon miałam wyłączony, a dzwonił, normalnie, jakby był włączony. Nie wiem co to było. To na pewno był mój telefon i dziwne, że jak był wyłączony. Po prostu dziwne, niewytłumaczalne zjawisko, jak widać po Waszych opisach to się wielu osobom zdarza.

Ostatnie co pamiętam : Rok temu jak byliśmy na działce z chłopakiem we dwoje, to nagle zobaczyłam przez ułamek sekundy przy fotelu Jego nieżyjącego wiele lat psa. Może to moja wyobraźnia, a może serio przez chwilę się ukazał, takie zjawiska się ponoć zdarzają. Naprawdę się wystraszyłam.
Mój facet ponoć będąc sam na działce też go widział przez kilka sekund.
Pikanterii dodaje fakt, że tam jest pochowany jego pies, właśnie tam.

I jeszcze jedna sytuacja, ale raczej to nie było coś paranormalnego, ale raczej początkowo straszne ^^ Właśnie wchodzimy na jego działkę, do domu, a tu włączony telewizor. Zmroziło nas, zawsze wyłączali, myśli co to duchy czy ktoś się włamał. Ale to chyba ktoś z jego rodziny jak tam był nie wyłączył.. ufff

Demony.
Człowiek umiera i "zasypia", nie rozumie, nie słyszy, nie moze podjąć żadnego działania.

Że prosze co? Bo nic z tego nie rozumiem...

ja mam koleżankę, która miała podobną sytuacje mimo, że jest kobietą musi udawać odważną bo jej chłopak (duuuży chłopak - uczęszcza na siłownie) a taka straszliwa z niego pipka, że nie wyjdzie sam na balkon gdy jest już ciemno bo wyobraża sobie zaraz jakieś dziwne rzeczy i krzyczy jak dziewczynka

dobre
aż się zaśmiałam, zabawnie to musi wyglądać he he

Witam wszystkie forumki, to moj pierwszy post na netkobietach. Chętnie podzielę się swoją "dziwną historią". Do dziś nie umiem sobie wytłumaczyć, co i w jaki sposób się wtedy stało.
Miałam jakieś 9 lat, po raz pierwszy wyjechałam bez rodziców na zagraniczne kolonie. W Polsce było wtedy szaro i biednie, nie było mowy o atrakcjach typu aquaparki. Tymczasem w miejscowości, do której trafiłam, był ogromny, kilkupiętrowy park wodny. Opiekunowie wprowadzili nas, przebralismy się w szatni, weszlismy na baseny i dostaliśmy czas wolny - dwie godziny samodzielnej zabawy. Potem miała byc zbiórka już na zewnątrz, przy autokarze. Ja bawiłam się z dwiema koleżankami - szalałyśmy na rurach, zminiałyśmy piętra, odwiedzałysmy rózne baseny (nie wszystkie były ze sobą połączone). Cały czas kontrolowałyśmy zegar, żeby nie spóźnić się na zbiórkę. Gdy nadeszła pora, poszłyśmy do szatni. Przebrane, w skarpetkach, z butami w rekach postanowiłyśmy skoczyć jeszcze do barku na terenie basenu po jakieś tam slodycze. I to byl błąd, gdyż wlasnie przy tym barku oddzieliłam się od koleżanek i zgubiłam:( Za nic w świecie nie pamietałam, gdzie jest wyjście. Biegałam po całym terenie parku, góra dół, góra dół, pomiędzy basenami, po brzegu, między bawiącymi się ludźmi, oczywiście ubrana i w mokrych już skarpetkach... Byłam coraz bardziej przerażona, zegar pokazywał juz duże spóźnienie, bałam sie, że pojadą beze mnie, a to przeciez obcy kraj, obcy język... Biegałam nadal, łzy lecialy mi ciurkiem, ale nikt nie zwracał na mnie uwagi. Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek w życiu potem jeszcze była tak bardzo przerażona i samotna. I wtedy stało się coś dziwnego - nagle z basenowych megafonów dało się słyszeć: "Agnieszka proszona jest do wyjścia z besenu". Po polsku, w obcym kraju. Bardzo wyraźnie, powtórzone kilka razy. A wtedy ja, jak po sznurku, zeszłam z piętra, przeszlam przez halę, zeszlam po schodkach do szatni, przeszłam obok pryszniców i trafilam prościutko do wyjścia... Tam czekał autokar, zniecierpliwiona grupa, wściekli opiekunowie... Dostałam ochrzan za spóźnienie (blisko godzinne...) i odjechaliśmy. Jeszcze w autokarze poszłam do opiekunów wytłumaczyć sie ze spóźnienia i powiedziec, że slyszalam jak mnie wywoływali. I tu konsternacja, bo przecież nikt nie wywoływał, nawet im do głowy nie przyszło żeby robić takie cyrki. Czekali na zewnątrz i już. A ja do dzisiaj nie wiem, czy to były glosy w mojej głowie, jakaś projekcja wywołana skrajnym przerażeniem, czy ktoś tam jednak  dorwał ten mikrofon i nawoływał mnie po polsku?
Ot, cała historia:) Pozdrawiam wszystkich:)

mimi24 niewidzialny Anioł Stróż całej rodziny. Ja mam podobnego ''stróża'', kilka razy już uratował mnie z opresji, a było również kilka sytuacji kiedy coś podpowiadało mi abym ostrzegła pewne osoby przed niebezpieczeństwem i się sprawdziło. Koleżance w szkole uratowałam życie dzięki jak mi się wydawało głupocie. Także może dla niektórych to głupie, ale ja słucham mojego ''stróża''. Z tym że ja podejrzewam że jest nim mój tatuś, bo to po jego śmierci zaczęłam doświadczać zjawisk tego typu.

Siedzieliśmy na lekcji w szkole, to było nasze ''okienko'' więc nikogo z nami nie było. Koleżanka podlewała kwiaty w sali, a mnie coś nagle tknęło i poczułam że muszę ją odciągnąć od okna przy którym akurat stała. Nie wiem czemu, ale nagle po prostu poczułam że mogę ją stracić i usłyszałam głos ''Pomóż jej, zabierz ją''. Domyśliłam się że chodzi o koleżankę bo akurat z nią rozmawiałam od kilku minut i byłam skupiona na niej. Poprosiłam aby odeszła od okna, ale nie chciała więc w końcu po kilku próbach rzuciłam w nią papierkiem, wiedziałam że pójdzie od razu go wyrzucić do śmieci. I tak w momencie gdy się oddaliła od okna ono dosłownie runęło. Całe wyleciało i roztrzaskało się w sali. Gdyby koleżanka tam stała albo by zginęła albo byłaby poważnie ranna, bo na miejscu gdzie stała w podłogę wbił się wielki kawałek szyby. Do dziś na wspomnienie o tym koleżanka podejrzliwie na mnie patrzy. Innym razem szłam z kuzynką na festyn, miałyśmy do przejścia około 3 kilometrów. Mniej więcej w połowie drogi zatrzymał się przy nas kolega z bratem (jechali autem) zaproponowali że nas podwiozą. Kuzynka prawie się zgodziła, ale ja powiedziałam że mam dziwne przeczucia i że lepiej abyśmy nie wsiadały. O dziwo kuzynka mnie posłuchała. Chłopacy odjechali a po chwili usłyszałyśmy pisk, a koledzy niestety wylądowali na drzewie. Do auta nie chciałam wsiąść bo czułam jakby ktoś mnie mocno trzymał za ramiona. Nie mogłam się ruszyć przez moment. Nie wiem kim jest mój anioł stróż, ale wiem że już kilka razy uratował skórę mnie i moim bliskim.

Mieszkalam w domu po dziadkach,dziadkowie juz nie zyli wtedy.Moja babcia jak zyla,chodzila o lasce .Po jej smierci czesto w nocy slychac bylo odglos jakby wchodzila po schodach ,odglos stop i tej laski.I odglosy chodzenia po pokojach.Czesto przebywalam w tym domu sama z kolezanka,ale mialysmy stracha
Mialam jeszcze dwa takie "dziwne " sny.
Moj tato mial miec powazna operacje serca,pozegnal sie z nami przed wyjazdem,bo mowil,ze mozemy juz sie nie zobaczyc.W nocy obudzilam sie zaplakana i az zanosilam sie z placzu.Snilo mi sie,ze moj tato zmarl i tak strasznie plakalam. A operacja sie udala i tato jeszcze 10 lat przezyl.

Drugi sen zwiazany z babcia.Babcia miala wylew i lezala 3 miesiace w szpitalu nieprzytomna.I ta babcia wlasnie chodzila o lasce i caly czas zgarbiona,nie mogla sie wyprostowac.A w snie widzialam ja taka mlodsza ,byla wyprostowana,tanczyla,cieszyla sie,a ja mowie do niej- babciu ty mozesz tanczysz?,a babcia na to-zobbacz jaka mloda jestem,moge tanczyc.I niedlugo potem zmarla.

Mieszkalam z babcia,wiec chcialam zrobic porzadek w pokoju,ktory zajmowala.Wszystkie jej ubrania popakowalam,z lozka sciagnelam posciel.A mama moja mowi do mnie,,zebym nie ruszala rzeczy babci,bo jeszcze malo czasu minelo od jej smierci, a ja na to,ze przeciez babcia i tak nie zyje i nie potrzebuje nic.
W nocy snilo mi sie,ze mowie do babci- "Babciu poskladalam wszystkie Twoje rzeczy i porzadek zrobilam w pokoju", a babcia na to  -" to dobrze dziecko,zrob porzadek,zrob", usmiechnela sie,poglaskala po glowie.