jego matka nas rozdzieliła

jednego nie rozumiem
piszesz ze on ma 28 lat to już nie małolat nie ma swojego zdania?????
jak to nie pozwala wam sie spotykac??

ja przerabiałam coś podobnego z tą różnicą że miałam wtedy 15 lat i szaleńczo zakochałam się w swoim pierwszym chłopaku
jestem jedynaczką rodzice gdy dowiedzieli się kto to taki a konkretnie  zjakiej jest rodziny to nastapił istny koszmar
pilnowali mnie , sprawdzali oj nie było miło.. rok się nie widzieliśmy i ponownie się spotkaliśmy przypadkiem znowu  uczucie odzyło
powody moi rodzice mieli dosc konkretne jak teraz na to patrze  z perspektywy czasu / jego rodzice to alkoholicy / bali się zwyczajnie o mnie
mój chłopak wtedy mający 18 lat po prostu postawił wszystko na jedna kartę i przyszedł i wprost zapytał dlaczego nie mozemy się spotykac...
od tamtej pory byliśmy oficjalnie para.. dostał kredyt zaufania i ma go do dziś , bo mój pierwszy chłopak okazał się moim mężem z którym jestem już 13 lat najszczęśliwszych 13 lat razem a nasze uśmiechnięte dzieci są dowodem że było warto:)

jesli uważasz ze warto to zawalcz:)

jego rodzina zawsze pilnowała bacznoie swoje dzieci jego brat ma 20 lat a bez kontroli ani rusz tak on ma 28 lat lecz matka była tak nadopiekuncza osoba iz nauczyła dzieci ze licza sie tylko rodzice ze nikt im nie pomoze tylko oni znajomych ani przyjaciół nie maja tak jak i my nie mielismy ona strasznie przezywała wyprowadzke syna z domu lecz nie pokazywała tego dopiero w trakcie zaczela czucz niechec bo odebarłam jej syna była tak z nim zżyta ze on jej musiał mowic o wszystkim
kobieta u boku jej syna była dla niej rywalka

ale tak wogóle jak mozna rozłaczyc ludzi zawsze mi mowiła ze ona nas ze soba nie poznała pamietam jej słowa ale rozdzielic mogła...gdyby nie ten incydent to nienawbijalibymu do głowy ja uwazam ze takie matki powinno sie leczyc pod kontem psychicznym bo krzywdza swoje dzieci

Czegoś tu nie rozumiem. Ok, matka nadopiekuncza, srutki trutki, ale litości on ma 28 lat (!!!) i nie umie sie przeciwstawic matce? No ludzie... nie umie sie usamodzielnic? a praca? pracuje gdzies? z czego zyliscie? skoro matka go tak kontruluje, wylacza mu tel, zabrania wychodzic z domu, to co on robi? przeciez on jest dorosłym człowiekiem, to nie umie sie bronic? pewnie matka robila za nich wszystko, no ale on juz dzieckiem nie ejst i chocby mial oknem wyjsc, to powinien to zrobić. A matka rzeczywiscie powinna isc sie leczyc

Wszyscy zgodnie uznali, że chłopak to dzieciak i maminsynek. Słusznie. Ale ja dodatkowo przyczepiłabym się do dojrzałości autorki. 25-letnia kobieta w moim odczuciu zabiera swojego faceta i idzie układać sobie z nim życie z dala od mamusi zamiast cieszyć się, że może pobawić się w dom pod dachem potencjalnej przyszłej teściowej. I jeszcze ma pretensję, że "mamusia" zabawę przerwała. A nie było widać wcześniej, że nie jest to dobry układ?

Podzielam zdanie Małgorzatki - jego matka zrobiła Ci przysługę. W domu można zamknąć 15-latka (można?), ale nie faceta blisko 30-tki. Pod nadzorem młodszego brata. Litości. Co to w ogóle za historia?

tak ona była bardzo na puncie swych dzieci uzalezniona myslałam ze to sie moze zmienic a ze on ma 28 lat to nieznaczy ze ma swoje zdanei mnie zawsze potrafił sie sprzeciwic był psychicznie uzalezniony od matki jak ja zawsze od niej musiał odbierac tel odemnie ni było konieczne odbieranie no i wydaje mi sie ze poczuła sie zagrozona ze planujemy wspólne zycie kiedy nie mieszkalismy razem bardzo mnie lubiła i wogóle rozmawiałysmy jak przyjaciółki wszystko sie zmieniło od wyprowadzki ciagłe tel buntowanie jego przeciwko mnie ona taka ona to ...znalazłam ciekawy artykuł
cyt.Drugim najczęstszym problem przy wkraczaniu w dorosłość jest wybór partnera życiowego. Trudności decyzyjne, tak charakterystyczne dla osób wychowanych przez nadopiekuńcze matki, stanowią wyraźną przeszkodę przy nawiązywaniu kontaktów towarzyskich, tym bardziej, jeżeli w grę wchodzi decyzja o małżeństwie. Matki czują się zagrożone utratą dziecka, zaczynają ostrą batalię. Argumenty są różnorodne: od pejoratywnych uwag na temat wybranki po dramatyczne wizje sytuacji ekonomicznej nowej rodziny. Nadopiekuńcze matki nie kryją negatywnych uczuć wobec przyszłej synowej czy zięcia. Jeśli młoda osoba nie zrezygnuje z zawarcia małżeństwa, musi się liczyć z poważnym zagrożeniem jego trwałości. Ingerencja nadopiekuńczej matki w nowy układ rodzinny syna czy córki przybiera często niewyobrażalny zakres: nękanie telefonami, kontrola, wreszcie wkraczanie w intymną sferę małżonków. W najtrudniejszej emocjonalnie sytuacji jest ten z małżonków, który jest ofiarą nadopiekuńczych działań. Nie chce skrzywdzić matki, a jednocześnie dostrzega kończącą się wytrzymałość psychiczną współmałżonka.

Kogo ma położyć na ofiarnym stosie - matkę czy żonę, obie są dla niego ważne, obie kocha, niestety często bierze górę niszczące uzależnienie od matki.

Myślę że to nie wymaga komentarza.

Chcesz żyć z człowiekiem który pozwala się w ramach kary odprowadzać do pracy!? Może jeszcze za rękę!?
Rety, dziewczyno, ja wiem że kochasz i czujesz, ale bierz nogi za pas skoro nadażyła się okazja.

A po drugie, wydaje mi się że on wcale nie chce się z Tobą spotykać - gdyby chciał, to by spakował rzeczy, trzasnął drzwiami i tyle by go widzieli. Z twoich opisów wygląda na to, że jakoś się do tego nie spieszy.

Ale jakie zagrożenie, przecież nie utrudniałabyś im kontaktów. Wyobrażenia jego matki są kompletnie urojone. Załóżmy, że uda Ci się go jakoś wyrwać ze szponów matki, ale to jeszcze nie koniec to dopiero początek problemów z mamusią. Zastanów, czy chcesz się pchać w takie życie z nim i jego matką.

Dziecko odprowadza się do przedszkola, nie do pracy
Dziewczyno uwierz, jeżeli tylko by chciał i zależałoby mu na Tobie, to by się sprzeciwił mamusi. On już wybrał. Został w domu, czyli ważniejsza jest mamusia i nic z tym nie zrobisz. Zawsze będziesz tą drugą.

Nie zmądrzeje. Znajdzie kobietę, na której będzie mógł się uwiesić i która będzie go prowadzać za rączkę jak mamusia.

Kilka lat temu miałam podobną sytuację ale mnie rozdzieliła moja mama. Miałam wtedy 18 lat on 24 kochałam go bardzo przychodził do mnie przez dobre 6miesięcy aż tu nagle coś takiego moi rodzice napili się i zadzwonili do niego obrażając go wyzwiskami nie przebierali w słowa a dokładni moja mama miała pretensje że, on nigdy nie miał przy sobie kasy miał dobrze płatną pracę i rentę też na oczy.Teraz z biegiem czasu,lat myślę że, on nie jest taki jak ja myślałam widział mnie kilka razy na mieście nie odezwał się nawet nie powiedział cześć a to mnie wcale tak strasznie nie bolało że, nie witał się ze mną ale bolało dlugo i zadawałam pytanie sobie dlaczego on nie walczył o tą naszą miłość mówił że,kocha ja robiłam wszystko by z nim być pisałam listy,dzwoniłam do pracy. U Ciebie dziwie się że, facet mając 28lat nie walczy o Ciebie i słucha swojej matki.Jeśli na prawdę coś znaczysz dla niego będzie walczyć o Ciebie.

A JAK MYSLICIE CZY MU ZALERZY CHOC TROCHE NA MNIE DZIWI MNIE TO I NIE MOGE OGARNAC JAK TO MOZLIWE ZE  WSOBOTE ZESZŁA MOWIŁ ZE KOCHA ZE SZCZESLIWY I ABYM GO NIE OPUSCIAŁ BO BEZEMNIE NIE DA RADY A W NIEDZIELE NAGLE PRZEZ CAŁA DZIWNA SYTUACJE OLEWKA BOLI MNIE TO ZE SAM MI W OCZY NIE POWIE ZE MNIE JUZ NIE CHCE DO SRODY MIAŁAM KONTAKT Z NIM SŁYSZAŁM ZE BYŁ PODBUNTOWANY ALE GADAŁ ZE MNA JA PŁAKKAŁAM ZE NIE MAM GDZIE ISC I JAK MNIE JEGO RODZINA POTRAKTOWAŁA I WTEDY KONTAKT SIE URWAŁ
NIE MIESCI MI SIE W GŁOWIE JAK MOZNA ZNIENAWIDZIEC W JEDEN DZIEN KOGOS Z KIM SIE TYLE BYŁO MIESZKAŁO

Gdy zaczęłam czytać posta, pomyślałam o związku nastolatków, w który ingerują rodzice. Następnie mały <szok>, facet 28 lat. Sorry, ale to nie 15 latek... W tym wieku to już nie do rodziców należy ostatnie słowo. Gdyby chciał, zrobiłby wszystko abyście byli razem. Skoro to rodzice decydują to czy facet jest zdolny do założenia własne rodziny i do podejmowania decyzji własny w imię dobra swoich najbliższych (czyj. żona, dziecko)? Ja bym takiego faceta nie chciała. Pozdrawiam!

szczerze zaczynam myslec ze moze to cos ze mna nie tak...zaczynam sie obwiniac

Nie nie nie wmawiaj sobie, że  z Tobą jest coś nie tak. to wina maminsynków, moja siostra wyszła za mąż za takowego faceta, mają dzieci więc jest z nim. ale często dzwoni, że nie ma z kim pogadać bo jej mąż siedzi u mamy. mieszkają w jednym domu,więc ma do niej blisko i to właśnie tam spędza każda wolną chwilę. nie żałuj bo nie ma czego.

Wczoraj dała najlpszy pokaz na to jak go pilnuje akurat wiekszosc ludzi jest za mna i mi donosza

on wychodząc z bloku byl przez nia obserowany (4pietro) dopóki z oczu jej nie znikną potem ok godz21 biegała koło bloków jakby go szukała

mnie moze juz on tak nie przejmuje jak fakt ze potraktowali mnie jak smiecia którego mozna wyrzucic za moje dobro dla niej wszyscy mowili aby byc dla niej miłym itp ale chyba mnie lubiła tylko jak sprzatałqm i gotowałam jej

wiesz ja mam podobną sytuacje tylko, że mój facet ma 40 lat i ciągle słucha się mamusi. Co mama powie to on to od razu leci i robi a ja mam już tego dość. Ciągle mówią mi co mam robić szczególnie jego matka co mnie strasznie denerwuje. Nawet nie pozwalają mi zdecydować jaki kolor ścian ma być w moim domu. Próbują mną manipulowac, nastawiac przeciwko rodzinie i znajomym im nie wygodnym. Moja mama zmarla 5 lat temu w wyniku czego ja się strasznie załamałam i popadłam w depresje z której się leczyłam z sukcesami. On i jego rodzina poznała mnie właśnie wtedy gdy byłam w stanie strasznym. Potem to oni namówili mnie do leczenia psychiatrycznego i pomagali finansowo gdyż ja nie pracowałam. Zaczęli mną manipulawac i żądzic pod wpływem mojej choroby myślałam że na tym właśnie polega troska i opieka. Lecz około pół roku temu gdy moj stan zdrowia uległ znacznej poprawie zaczęłam dostrzega, że to nie n9ie była opieka tylko skorumpowanie i podejmowanie za mnie decyzji. Więc zaczęłam się t6emu sprzeciwiac co jest wynikiem wszelkich awantur. nie podoba im się nawet to że ja przysłowiowa szklanke postawię po prawej stronie stołu a nie po lewej. Mam włsnościowe mieszkanie na parterze o dużym metrazu i w bardzo cenionej dzielnicy w moim mieście, a matka mojego faceta ma zaledwie 35 m2 na 3 dorosłe osoby. On buduje dom na placu zupełnie obcej kobiety starszej z niepełnosprawną córką do której zwraca się per ciocia w którym my razem mielibyśmy zamieszkc.Wtedy przypuszczam iz jego matka ostrzy sobie zęby na moje mieszkanie dla młodszego syna i jego narzeczonej. Mnie wyzywają od gorszych ponieważ jeszcze nie znalazłam odpowiedniej stałej posady tylko jakieś tam dorywcze prace. on cała swoja rente oddaje mamusi i mowi ze niby na dlugi. Ostatnio była taka sytuacja ze on poszedł sobie do fryzjera a ja jak prosiłam aby kupił mi mleko odmowił mowiąc że szkoda mu na to pieniędzy. Posądza moją wspólokatorkę ( bo wynajmuję jeden pokój młodej 20-letniej dziewczynie ktora ma swoje problemy i nie zajmuje sie moimi chociaz zawsze znajdzie dla mnie czas.), że ona mnie nastawia przeciwko nim. Ja już naprawdę nie mam siły żeby się dalej kłucic. Doradzcie mi co mam zrobic z zaistniałą sytuacją.