Miłość - ja już nie wierzę...

Jesteś bardzo mlodym mężczyzną i całe życie przed Tobą. Nie zniechęcaj się! To napewno boli i potrzebujesz czasu żeby komuś zaufać. Spotkasz niedługo kobietę, którą pokochasz z całego serca i zapomnisz o tej poprzedniej. Wszystko jeszcze przd Tobą!

Przeżyłeś zawód miłosny. To niestety się często zdarza i nikomu tego nie życzę. Ta oschłość, zero uczuć o których mówisz, jest właśnie tego wynikiem. Ale to minie z czasem. Przestań o niej myśleć, wiem że to tak łatwo sie, mówi, chociaż ja przeszłam przez podobną sytuację. Znajdź sobie jakieś hobby, coś co Cię interesuje:) żyj dalej. To wszystko siedzi w Tobie, i tylko Ty sam możesz to przełamać. Masz rację, że nie szukasz miłości na siłę. Jeśli będzie Ci to pisane, to sama przyjdzie znienacka, nieoczekiwanie i tego właśnie Ci życzę . I nie mów o sobie,że jesteś nieatrakcyjny. Bo wierz mi, że istnieją kobiety dla których, liczy się przede wszystkim dusza. Daj sobie czas! Pozdrawiam Cię gorąco

aż dziwne, że w dzisiejszym świecie są jeszcze  tacy faceci jak Ty Sama chciałabym żeby spotkało mnie takie coś jak tą Twoją ukochaną...

najgorzej założyć klapy na oczy i mówić: to ta jedyna, nie chce innej, tylko ona, ...<- jej imie powtarzane jak mantra.
stop.
też przez to przeszłam, ale racja, jak wyżej napisane, po każdej burzy,  wychodzi Słońce.
jesteś młody, z tego co piszesz, wnioskuję, że Twoja wybranka będzie miała z Tobą kiedyś cudownie, taki kochany i oddany chłopak.
przykro mi, bo wiem jak musisz się czuć. jak boli, tak w środku, nie do opisania.
masz całe zycie przed sobą, jesteś młody, nie bądź zaściankowy. otwórz się, nie teraz-to za rok, za dwa. jeszcze Tobą telepnie uczucie, ale odwzajemnione, zobaczysz.

Musisz sobie uświadomić kilka bolesnych rzeczy. Z tego co piszesz wynika, że byłeś przeciętnym/brzydkim chłopakiem z klasy, na którego fajna dziewczyna zwróciła uwagę i po pewnym czasie stałeś się jej PRZYJACIÓŁKĄ. Musisz zrozumieć, że
1. Ona do Ciebie nie wróci. Gdyby miała to zrobić zapewne nie zrywałaby z tobą kontaktu po zakończeniu liceum.
2. Zapewne już dawno pogoniła swojego byłego i znalazła sobie zupełnie kogoś innego, a o Tobie zapomniała.
3. Nie zrywała ze swoim chłopakiem, ponieważ nie czuła takiej potrzeby, bo kto zrywa z chłopakiem dla przyjaciółki.
4. Przestań się nad sobą użalać, przełknij porażkę, niech do Ciebie dojdzie, że była to młodzieńcza pomyłka i żyj dalej.
Wiem, że boli itp. ale ogarnij się chłopaku!!

Widzisz ro wszystko bardzo mnie zmieniło, teraz jestem kompletnie innym człowiekiem. Przez ponad rok jestem całkiem sam, bez przyjaciół, kolegów, miłości... Tak jak pisałem już wcześniej to czy się otrząsne, przełknę porażkę, zapomne niczego nie zmieni bo ja jestem inny i wiem, że może kiedyś byłem fajnym chłopakiem, natomiast teraz nie jestem fajny, jestem hamski, stałem się samotnikiem, nie lubie ludzi, nie mam potrzeby bycia miłym, bardziej dla mnie liczy się życie materialne, a niżeli miłość. Zostały we mnie jednak resztki człowieczeństwa i to właśnie dlatego wole być sam żeby nie ranić nikogo... Największym problemem jest jednak sfera intymna, że się tak wyrażę, ale i z nią jakoś sobie poradzę... ten temat miał za zadanie pokazać, że nie wszyscy faceci są szowinistami, debilami, nie wszyscy ranią kobiety lecz to kobiety potrafią w tak perfidny sposób zranić faceta... Nie chciałem też tutaj wytykać że kobiety to czy tamto, jest to przypadek, który akurat mnie się przytrafił ale na pewno jest tego więcej, po prostu chcę abyście Wy drogie panie doceniły waszych facetów bo na pewno są oni wielkimi szczęściarzami mając Was, natomiast Wy także jesteście szczęściarami że macie Ich...

Jeżeli chcesz być sam, to masz do tego prawo. Nie ma obowiązku , by być z kimś, to powinna być osobista chęć. Oczywiście można być szczęśliwym bez drugiej osoby u boku, ale po Twoich postach widać, że chciałbyś poznawać kobiety, lecz wstydzisz się - swojego wyglądu i boisz ogólnej porażki.
Nie tędy droga. Jeśli chcesz poznawać kobiety, to poznawaj, kto wie, może później sam będziesz znów szczęśliwy , a z tego niepowodzenia miłosnego będziesz się śmiał. Kiedyś też o pewnym chłopaku ( byłym ) myślałam, że to ten jedyny i po rozstaniu nawet miałam myśli samobójcze, nie chciało mi się żyć, myślałam, że nic już mnie nie spotka i nikogo już nie pokocham. Jednak nie popełniłam żadnej głupoty, starałam się żyć dalej, choć żyłam z małym optymizmem, nie szukając nowej miłości i nie wierząc, że znów mogę się zakochać - żyłam z dnia na dzień. Jednak poznałam przypadkiem , zakochałam się Jakbym nie zakochała się już nigdy i miała być już zawsze sama, to trudno.. pewnie bym tak nędznie żyła, bo nie umiem być z kimś na siłę, lecz los chciał inaczej i jestem szczęśliwa. Nikt nie każe Ci obsesyjnie szukać miłości, lecz nie zamykać się w 4 ścianach. Wierzę, że spotkasz jeszcze miłość odwzajemnioną.
A wygląd nie jest ważny dla tak wielu dziewczyn. Mój były szczerze mówiąc nie był chłopakiem, za którym obejrzałabym się na ulicy, raczej nie był urodziwy i nie wzmagał u mnie palpitacji serca z wrażenia wywołanym jego wyglądem. Jednak zakochałam się. Nie możęsz tracić pewności siebie,bo Twój wygląd Ci się nie podoba

Jakbym czytał swoją biografię.. Nie będę opowiadał gdyż bark mi już słów na tą całą sytuację po ciężkim, uwikłanym w przemyślenia roku. Nigdy nie wypowiadałem się na tego typu forach, lecz od roku szukam i czytam historie innych ludzi po to by trafić na podobną do mojej - i w końcu eureka - jest! Zostałem zraniony niemalże w identyczny sposób, cierpiałem ogromnie. Wprawdzie na zewnątrz wygląda to tak jak u Ciebie Jessik, ale środek nadal cierpi, i już nie mam pomysłu jak się od tego uwolnić.. Jestem przyzwyczajony do życia w duchowej samotności chociaż na zewnątrz mam masę znajomych, lubią mnie, lubią ze mną spędzać czas bo jestem zabawny, uważam też, że bardzo inteligentny. Mam świadomość tak jak Ty, że mógłbym być facetem o którym marzy każda kobieta, mam pomysł na związek w którym i ja i partnerka czulibyśmy się idealnie. Jednak nie ma partnerki! Nie ma! Człowiek w samotności poznaje przede wszystkim siebie - i to jest nasza zaleta - nikt kto stale jest w związku nie zna siebie tak dobrze jak my. Mam nadzieję, że gdy już tak dobrze poznam siebie to później w związku będzie dopiero rewelacja. Ale na tą chwilę jako moją partnerkę wciąż widzę tylko tą jedną, która ma mnie już dawno gdzieś, nie ma pojęcia o tym co ja przeżywam, i jest szczęściem kogoś innego. Jestem sam bo Pan Bóg zachowuje mnie dla wyjątkowej osoby - czy też mydlisz sobie oczy takimi myślami? Od roku mam bardzo duży dystans do wszystkiego z czym mam do czynienia, Kościół, religia, związki, dziewczyny, nawet rodzina, dziwny jest ten świat i dlaczego tylko ja go rozumiem? Na Boga jestem obrażony najbardziej - skoro chodzi mu o miłość to co on odstawia! Życie jest krótkie i nigdy nie wiadomo kiedy się skończy, a mógłbym tak kogoś uszczęśliwić czerpiąc z tego dużo radości dla siebie. Gdzie jesteście porządne dziewczyny? Gdzie Was szukać? Dlaczego nie spotykam na swojej drodze więcej porządnych dziewczyn? Przecież w tak wiele rzeczy się angażuję, tak wiele ludzi poznaje. Dni mam wypełnione po brzegi, nie mam na nic czasu, jestem rozchwytywany ostatnio tak, że muszę z czegoś rezygnować na rzecz czegoś innego - zawsze staram się do tego nie dopuszczać. Na szczęście Bóg obdarował mnie wrażliwością na dźwięk, gram na wielu instrumentach i najbardziej lubię pobyć z własnymi myślami i delikatnym brzmieniem gitary. Ostatnimi czasy mam kontakt internetowy z tą dziewczyną, jednak moja wrażliwość została już tak bardzo rozdrażniona, że mój mechanizm obronny zachowuje się dziwnie, a konkretnie stwarza sytuacje w której ta dziewczyna mogłaby poczuć się choć przez sekundę tak jak ja w najgorszych momentach. Cały czas jest z innym facetem, ale mam wrażenie, że ona chce wiedzieć co ze mną dzieje się na bieżąco - chciałbym nie mieć tego gdzieś ale tak jak mówię zadziałały we mnie pewne mechanizmy, których nie potrafię teraz odwrócić. Na wszystko mam swoje wewnętrzne zdanie i nie zamierzam się nim z nikim dogłębnie dzielić gdyż tak jak mówisz Jessik gdy bardzo zbliżysz się do drugiej osoby to później bardzo boli. Popełniłem ten sam błąd co Ty - byłem przy niej miękki.. Pokazałem swoje wrażliwe oblicze, o które wydawało mi się że Kobietą chodzi u facetów i nadal mi się tak wydaję, jednak gdy już je ujawniasz to proszę bardzo co się dzieje.. Brak słów, i jeszcze raz brak słów.. Jestem nadal samotny, mam za sobą kilka ciężkich momentów w życiu w których również byłem kompletnie sam! Nikt mnie nie przytulił, nie powiedział dobrego słowa! Nie okazał zainteresowania! Ściana pomiędzy ludźmi a moim środkiem jest teraz jeszcze wyższa i grubsza - obawiam się, że jest ona już nie do przeskoczenia. Obojętne jest mi to czy umrę dziś czy jutro czy za 50 lat. Mam 22 lata, pracuję, studiuję, i masa innych rzeczy którymi wypełniam mój czas by nie myśleć o moim problemie. Podsumowując: milo jest wiedzieć, że nie tylko ja jestem w takiej smutnej sytuacji .

Tylko dlaczego inni mogą być szczęśliwi już, a ja nie? Jak widzę jakąś parę na ulicy to sobie myślę - ciekawe kiedy się rozejdą.. .

strasznie destrukcyjne podejscie...

rozumiem , ze to taka tarcza, a raczej ZBROJA , z bardzo , ale to bardzo twardego kruszca

calkiem normalne u wrazliwych ludzi.

hmmm...
no , to wlasnie mialam na mysli-ZBROJA.

nie wiem czy najlepsze z mozliwych. To Ty wiesz, co dla Ciebie najlepsze.
Byc moze tak musisz. Sam musisz wiedziec.

Ale to na dluzsza mete uderza  w samego siebie ( mysle)

Spam nie jesteś w mojej sytuacji... Jak sam napisałeś masz wiele znajomych, którzy Cię lubią, bo jesteś zabawny, inteligentny etc... Ja jestem SAM w dosłownym tego słowa znaczeniu... Nie mam kolegów, przyjaciół, olewam rodzine, dziewczyny... Ja już nie mam wnętrza, zostawiłem je za sobą i dlatego teraz jestem sam... Czy jestem silniejszy ? nie wiem, wiem tylko, że nic mnie nie rusza... Ostatnio 2 typów biło kolesia i przeszedłem obok nie czując nic... Widzę całujące się pary i fakt może niekiedy pomyślę o tym że fajnie byłoby też tak móc, ale potem wracam do rzeczywistości i nie chce tego... Nie chcę rozczarowań, smutków, kłutni, próśb... Tak próśb bo zawsze byłem tak dobrą osobą że swatałem wszystkich ze sobą, dziś jest to jakieś 10 par, Ci ludzie byli kiedyś moimi przyjaciółmi, a kiedy ja potrzebowałem pomocy to oni byli zbyt zajęci sobą żeby mnie zauważyć... Nikt nie pamięta, że gdyby nie ja to dzisiaj nie byliby tacy szczęśliwi, a to ja wysłuchiwałem żali, wypłakiwali mi się w rękaw, a ja nigdy nie chciałem nic w zamian, nigdy!!!! No i nie dostałem nawet dziękuje... Dlatego już nie wierzę w ludzi, miłość, przyjaźń, boga, ani inne tego typu bzdety... nastawiłem się na zarabianie pieniędzy, niedlugo wynajmuje mieszkanie, i rozpoczynam całkowicie samotne życie, i choćbyście nie wiem co pisali to ja wiem, że nie znajdzie się nikt kto będzie mi bliski... A moją miłość mam w dupie i wcale mnie już ta osoba nie obchodzi, ani troszeczkę... Więc sorka spam ale masz inaczej, lepiej....

Mnie już to wszystko przestało przeszkadzać... Choć jest jedna sfera życia z którą nie daje sobie rady, jest to sfera seksualna, mimo wszystko hormonów się nie wyelminuje... ale od tego są agencje oraz panie które zrobią to bez gadania więc i tutaj sobie poradze... nauczylem sie tego i przyzwyczailem wiec teraz jest mi latwiej...

Nie jest to nic najnormalniejszego... Napisałem bo miałem na to ochotę... Co do wolontariatu to dziękuje bardzo nie mam na takie coś ochoty, a co do obojętności i kumulowania w sobie wszystkiego... Widzisz może to dziwne, ale teraz jestem spokojny, mam w sobie wiele spokoju, pustki, zero nerwów, stresu, czegokolwiek, nie czuje kompletnie nic... Nie obchodzą mnie inni, to czy im się udało czy nie, teraz jestem po prostu sam i nauczyłem się tego... Nic kompletnie prócz jednego, o czym juz pisałem mi nie przeszkadza... Zawsze sobie sam poradze i nie potrzebuje innych, dziękuję bardzo... A to że nadal tu jestem nie jest oznaką tego, że jest nadzieja tylko tego, że czasem jest mi strasznie nudno, a że lubie czasem coś napisać to tutaj się znalazłem... Po za tym zawsze bardzo mnie interesowało spojżenie kobiet na sfere seksu i właściwie tak to forum znalazłem i dział o seksie czytam z zaciekawieniem...

A powiedz jak to było ze znalezieniem nowej miłości ? Opowiedz coś więcej na temat rozpoczęcia tego nowego związku...

To i ja się dołącze do tego tematu, przekonałem się jak związek zmienia ludzi, sam miałem podobnie jak ty tylko że ja z nią byłem, wspierałem ją dawałem wszystko nie brałem nic, no i skończyło się tak że prawie nic nie mam, no i mam podobnie jak ty, Też bronie się przed kobietami, nie ufam im, staram się z tym walczyć, ale to ciężkie, czuje jakby połowa mnie umarła odeszła w zapomnienie, trudno to opisać ale potworne uczucie, mimo że czuje się szcześliwy, to jednak brak mi, brak mi fascynacją kobietami lub miłości, kiedyś jeszcze potrafiłem się obejrzeć a teraz obojętne mi są...