czy Waszym zdaniem inny swiatopoglad partnerow moze miec wplyw na zwiazek?
Podobne tematy
Oczywiście, że może. Ja, jako racjonalny ateista, nie wyobrażam sobie związku z przedstawicielką takich ruchów religijnych jak muzułmanie, zielonoświątkowcy, Świadkowie Jehowy.
Jak najbardziej wyobrażam sobie natomiast z katoliczką, protestantką, prawosławną, żydówką itp. pod warunkiem, że to nie będzie jakiś oszołomowaty odłam danej religii, np. katolicyzm radiomaryjny.
jestes ateista a wyobrazasz sobie zwiazek z wierzaca?
a dlaczego nie?
no właśnie, dlaczego nie? też jestem ateistką i kiedyś byłam z wierzącym praktykującym (trochę wybiórczo, bo do kościółka chodził, ale seks przedmałżeński był spoko, no ale mniejsza) i to nie miało żadnego wpływu na nasze relacje.
za to nie mogłabym być z facetem, który miałby poglądy typu "baba do garów". to mój wybór, czy chcę się rozwijać zawodowo, czy zajmować się domem i dziećmi.
Światopogląd jest ważny. Wyobrażacie sobie związek feministki z męskim szowinistą? Albo racjonalistki z wojującym katolikiem od Rydzyka? A nawt gorliwej katoliczki z gorliwym islamistą?
Ostatnio rozeszło się znajome małzeństwo z powodu katastrofy smoleńskiej!!! Ona, zwolenniczka sztucznej mgły, on nacisków na Prezydenta. Oczywiście zawsze poglądy mieli trochę rózne, ale katastrofa była katalizatorem wielkiej niezgody między nimi.
Marena
ludzie się dziwnie dobierają, np. Beata Pawlikowska, która uważa się za feministkę była żoną Wojciecha Cejrowskiego. Tak sama opisywała ich małżeństwo:
>> To nie był dobry związek. Nie lubiliśmy się, nie byliśmy przyjaciółmi. Ja nie lubiłam jego kontrowersyjnego programu w telewizji, bo kompletnie nie zgadzałam się z jego poglądami, on nie znosił moich książek, szczególnie tych o życiu. Walczyliśmy, trzaskaliśmy drzwiami, rozstawaliśmy się, wracaliśmy. Na całe szczęście to dla mnie zamknięty rozdział.
- Nie rozpaczam z powodu kolejnego rozstania. Lepiej być samemu, niż żyć w iluzji i kłamstwie. Ja tak nie chcę. (...) Pamiętam, że zapytałam mojego mężczyznę, czy jest szczęśliwy. A on odrzekł: "Chyba musiałbym być chory na głowę, żeby powiedzieć, że jestem teraz szczęśliwy!" Wtedy po raz pierwszy pomyślałam, że chyba nie jesteśmy dla siebie stworzeni.<<
To chyba wyraźnie pokazuje, że zbyt duże różnice w poglądach nie rokują dobrze dla związku.
Zgodzę się z przedmówcami. Wspólne poglądy zaliczyłabym do podstaw udanego związku. Może i przeciwieństwa się przyciągają, ale nigdy nic dobrego z tego nie wychodzi... Nawet jeśli chodzi o drobnostki!
Ja np. umawiałam się z gościem, który nie cierpiał psów (wyszło to po czasie). Ja psy uwielbiam, wychowywałam się z nimi od maleńkości. Kiedy więc głosił hasła, że psy są głupie, śmierdzą, czy że nie wyobraża sobie, jak można 'to' trzymać w mieszkaniu, zawsze wynikały z tego awantury. Teraz unikam ludzi, którzy nie lubią zwierząt.
Sądzę też, że dużo problemów może wynikać z pochodzenia (różne kraje, kultury, miasto-wieś).
Co do związków między różnymi wyznaniami- wszystko jest możliwe, o ile nie mamy do czynienia z radykałami.
Uważam, że im więcej podobieństw tym większa szansa na coś fajnego. Nie mogłabym np. zwiazać się z facetem, który by mnie zmuszał do coniedzielnego chodzenia do Kościola, albo z facetem, który jest fanatykiem jakiejś drużyny pilkarskiej :-) Jesli chodzi o światopogląd to jestem na tyle waleczna, że zawsze bronię ostro swojej opcji/punktu widzenia i jeśli druga polowa ma inne wizję to z nią walczę, więc zbyt duże różnice równałyby się - kłótniom.