Czy to jest powód rozstania po tylu latach?

Moja droga przede wszystkim nie doszukuj sie winy w sobie.
Uważam że powód jaki podał ci twój partner jest bezsensu. Z drugiej strony możliwe że życie z tobą przez tyle lat bez zawierania małżeństwa dało mu swobodę i pewnego rodzaju wygodę. W momencie pojawienia sie tematu ślubu możliwe że się wystraszył. Daj mu czas, ochłońcie oboje.
Przede wszystkim pokaż mu że jesteś silna i nie biegaj za nim, nie dzwoń. Zatęskni i wróci skruszony.
A przynajmniej tak zrobiłaby osoba która kocha, a jeśli on kocha to wróci. Przekonasz sie wtedy czy cie naprawdę kocha i ile dla niego znaczysz.
Przede wszystkim naprawianie tej sytuacji zostaw własnie jemu, przecież to on  odszedl od ciebie wiec niech teraz sie pożadnie postara. A ty moja droga wcale mu tego nie ułatwiaj niech sie troszkę napoci

Uszy do góry będzie ok

"Jeśli  kochasz puść go wolno , jeśli wróci jest Twój jeśli nie nigdy nie był..."

Znam kilka takich przypadków z najbliższego otoczenia, jeden z nich dotyczy mojej córki. Córka była ze swoim chłopakiem 5 lat, razem mieszkali. I nie byli 18-latkmi, tylko jedno miało 25 lat, drugie 26, gdy się poznali. Ona go zostawiła po 5 latach, bo niestety on unikał tematu zakładania rodziny. Tak mu było dobrze, seks do woli, wikt i opierunek, a ona chciała małżeństwa i dzieci. Odeszła, bo stwierdziła, że nie chce wiązać się z kimś, kogo przerażają zobowiązania.
Mój bratanek z kolei zwodził swoją dziewczynę przez 10 lat! Ciągle nie było pogody na ślub, ciągle coś stało na przeszkodzie, a to studia, a to doktorat, a to lęk przed utrata wolności. W końcu po 10 latach, gdy dziewczyna skonczyła 31 lat i straciła nadzieję na małżenstwo, zdradziła go. I ja sie jej nie dziwię. Kuzynka ma 35 lat i od 11 lat czeka na pierścionek. Jej chimeryczny facet zapada się w sobie, gdy tylko padnie słowo ślub, taki jest wrażliwy, taki ciągle nie gotowy. Dziewczyny przesiedziały swoje najlepsze lata przy facetach, ktorym ani w glowie było małżeństwo i normalna rodzina.
I powiem Wam dziewczyny, że ta moda na wspólne mieszkanie, na wolne związki to wręcz spełnienie męskich marzeń. Oni mają to co daje małżeństwo, ale bez małżeństwa, bez zobowiązań.
Istna bajka!
Dzisiaj moja córka ma trzydzieści lat, układa sobie na nowo życie. Bratanek własnie bałamuci nową dziewczynę. On ma 32 lata, ona 19 i jest ślepo w nim zakochana. Ciekawe po ilu latach go rozszyfruje? Kuzynka to sprawa stracona. Myśli o sobie, ze jest za stara, żeby zaczynać od nowa i obawiam się, że ją menopauza zastanie w roli wiecznej przyszłej narzeczonej. Chyba, że facet wymieni ją na nowszy model, co bardzo prawdopodobne. Bardzo mi jej żal, powinna kopnąć dupka w zadek, ale nie chce mnie posłuchać i ciagle ma nadzieję.
Invisible, nic nie zrobiłaś źle, oprócz tego, ze traktowałas swojego chłopaka poważnie.

Jak tak czytam, to sama nie wiem co lepsze. Czy czekać "bez końca" aż się facet oświadczy, czy raczej "zasugerować" partnerowi? Ja kiedyś po 3,5 roku spotykania się powiedziałam albo w te albo wewte. I on powiedział, no to pobierzmy się. Byłam zadowolona, że osiągnęłam swój cel. Ale potem małżeństwo nie układało się, on nie widział we mnie "kobiety swojego życia", wiecznie byłam sama w domu, nigdy mnie nie adorował, nie dawał buzi...(żyła obok).
Żałuję, że kiedyś postawiłam mu ultimatum, bo teraz czeka mnie stresujący rozwód. Być może ja go kochałam a on mnie nie. Zrobił to dla zasady "bo tak wypada".

Teraz wydaje mi się, że powinnam być bardziej niedostępna wtedy i pozwolić na to, by on mógł zatęsknić. Byłam zawsze gotowa, nie było dnia, żebyśmy się nie widzieli.
Z perspektywy czasu wiem, że jak facet ma kobietę podaną na talerzu, to nie będzie jej zdobywał, o nią zabiegał. Takie jest moje zdanie, po prawie 11 latach w tym związku.

Invisible, trzymaj się i nie pozwól sie mu znowu omotać gdyby Ci stanął na drodze.
Jesteś bardzo młoda ale mądra i na pewno spotkasz na swojej drodze kogoś wspaniałego. Zasługujesz na to.
Dziewczyny, warto mieć wymagania! Ale nie proście o ślub, nie stawiajcie żadnych ultimatów. To facet powinien zabiegac o kobietę, nie na odwrót. Obserwujcie i wyciągajcie wnioski. Jeśli on się nie deklaruje bez nacisków, to nie warto inwestować w niego swoich uczuć. Jeśli  chce żyć na luzie, to i po wymuszonym slubie tak będzie. Niektórzy mężczyźni po prostu nie nadają się na mężów. Warto sobie postawić jakąś granicę, tak jak Busiu i jeśli do tego czasu facet nie zrobi kroku naprzód, opuścić go bez żalu. Czas dla kobiety biegnie trochę szybciej niz dla faceta. On może się bujać nawet do pięćdziesiatki, zawsze może mieć dzieci. A kobieta, jeśli chce je mieć, a prawie każda tego chce, ma czas ograniczony biologią. Warto o tym pamiętać i nie marnować najlepszych lat na czekanie w nieskończoność, aż on się zdecyduje, bo może to się nigdy nie stać