zdradzilam meza z sasiadem i sie zakochalam:((

Tak wiem ten sam czlowiek,tylko nie wiem jak wrocic do mysli,ze to jednak moj maz,ze to z nim musze byc i zyc... nie mozemy wyjechac,mam tu swoja dzialalnosc(sklep),Nie jestem pewna czy kocham nadal meza,moje mysli sa ciagle przy kim innym,ja cierpie i wiem ze on rowniez... Wiem ze popelnilam blad najgorszy w moim zyciu,moj maz jest dobrym czlowiekiem,ale nie umiem zyc ze swaidomoscia,ze kiedy wiem ze chce mnie dotkac,w tym momencie tez mysli o tym jak kochanek mnie dotykal... to mnie przerasta,nie umiem sie przelamac...:((

wiem i dlatego przez caly ten czas probowalam sie od tego uchronic,nie dopuscic do uczucia niestety nie udalo sie!!! Najgorsze w tym jest to,ze wiem ze on rowniez chcialby byc ze mna,ale sie boi,sam zaczal,doprowadzil do tego ze sie w nim zakochalam,a po tym wszystkim,kiedy oznajmilam wszem i wobec skulil ogon i uciekl,zostawil mnie z tym sama i probuje ulozyc zycie na nowo z zona moim kosztem,chociaz wiem ze robi to tylko dlatego,ze tak byc powinno,z reguly,moze i dla dziecka... sam tego nie chce...:( szkoda mi meza,chcialabym zeby bylo jak dawniej,ale nie wiem jak przelamac barieire sexu,namietnosci.... ogarnia mnie strach,kiedy dochodzi do sytuacji intymnej miedzy mna a mezem,zamykam sie i tyle w tej sprawie...on cierpi,bo wie ze mysle o nim...

brawo . powiedz mi dziewczynko, (inaczej Cię nie nazwę bo Twoje zachowanie wskazuje na to że jesteś nie dojrzała ) a więc powiedz mi jak tu teraz się wiązać w kimś wiedząc że są dziewczyny takie jak Ty. Jak komuś zaufać. Co mam myśleć idą ulica i patrząc na fajna dziewczynę? Że też mi dorobi rogi jak będzie okazja? " nie wiedziała jak to się stało"  Tylko nie wyskakiwać mi tu z  tekstem że jak będę pielęgnował miłość to mi się to nie zdarzy

Jestem zdania, ze jezeli cos w zyciu sam spieprze to nie bede nad tym ubolewal i swoich trosk wylewal na innych. Wejde na ulice na czewonym strace nogi to bede mial pretensje tylko do siebie i jak tylko bede mogl nie bede obarczal swoim kalectwem innych osob. Zawiode zone i mnie zostawi bede sobie mowil: Ty idioto co zrobiles? Jestes frajerem, drugiej takiej mozesz nie spotkac!.
A ty? Jestes maksymalna egoistka, zauwaz wine u siebie i walnij sie w glowe i niech do Ciebei dotrze ze nie zaslugujesz na zadne wspolczucie, porady tylko na leczenie. Trzeba Cie traktowac w kategorii pacjentki. Bo kto o zdrowych zmyslach nie mysli o swoim mezu? O dwojce dzieci? O rodzinie? O zonie tamtego typa? (jego w to nie mieszam to nei jego post). Gdybym byl na Twoim miejscu, to bym sie zamknal na klucz i spalil ze wstydu przed kochajaca zona a nie wypisywal ze nie mozesz sie kochac z mezem bo myslisz o tamtym. Chcesz sobie pomoc? Nie chcesz o nim myslec? To niech sad orzecze rozwod z Twojej winy, dzieci oddaj pod opieke ojca, plac mu alimenty. A nie mysl teraz o tym jak to Ci jest zle! TOBIE JEST ZLE?

heh a jakiej Ty oczekujesz tutaj pomocy?Myslisz ze napiszemy ze jestes ok ze jest nam przykro ze cierpisz ze Ciebie wspieramy itd?Jesli na to liczylas to nie tutaj.Poprzednicy napisali juz co masz zrobic ale Tobie to nie odpowiada bo nie tego chcialas.Myslalas ze damy Ci przyzwolenie na to co robisz.Ze powiemy wroc do kochanka zniszcz swoja rodzine zniszcz jego rodzine( chociaz juz to zrobilas ) i badz szczesliwa z nim?
Najlepiej to zostaw swoja rodzine,zostaw jego rodzine i znajdz sobie kogos innego kogos kto zrobi tobie to samo co ty zrobilas bo na to zaslugujesz.

biedny jest Twój mąż.

Sa wybaczone zdrady, sa checi poprawy i czasAmi zwiazek moze funkcjonowac po zdradzie przy zaangazowaniu obojga ale skoro maz napawa Cie obrzydzeniem to jest POZAMIATANE.

Przecież jak wspomniałaś Twój mąż i Jego żona zaczeli się domyślać. Nie z tego powodu powiedziałaś prawdę? Żal mi Twojego męża i Jego żony. A facet? Zabawił się jak wielu zdradzających na tym forum i wrócił do żony.

widzisz większość ludzi którzy tu piszą jednak byli w podobnej sytuacji, takie forum, więc nie zaryzykowałbym stwierdzenia że nie wiemy
wiemy... i to czasem aż za dobrze

ale zgadzam się, ze powinnaś być sama dopóki nie wiesz czego chcesz
a jak się dowiesz... to dopiero weź się za działanie

czy o męża.. może być kiedyś za późno
ale teraz to się nie uda bo ty w moim odczuciu wcale nie wiesz czy chcesz to ratować

ale kibicuje każdej odbudowane rodzinie, i życzę by wszyscy szczęśliwi znajdują to szczęście właśnie w jej granicach

Tak wlasnie macie racje,sama nie wiem czy chce odbudowac to malzenstwo,nie wiem czy potrafie,bo kiedy juz probuje i wydaje mi sie ze jest lepiej,znowu natrafia sie cos co psuje wszystko i tak w kolko...!!!Nie wiem czy juz kiedys bedzie dobrze,popadam w nerwice pomalu:)) jest zaje.... ciezko a co do pytania co zrobie,jesli on zadzwoni???? Tak,mysle ze poprostu jesli bedzie chcial sie spotkac,spotkam sie... na dzien dzisiejszy tak mowie ale nie wiem co zrobie... Bede jednak probowac ratowac swoje malzenstwo,jeszcze dzis z mezem szczerze planuje porozmawiac i zobacze co on na to... Jest dobrym czlowiekiem i jezeli ja Go juz nie potrafie uszczesliwic,to zasluguje na kogos innego lepszego....:(((

Jeżeli masz możliwość to wyprowadź się od męża , a być może sam "czas" skieruje Cię na właściwą drogę.

Niestety jest to zbyt świeża sprawa aby jakiekolwiek próby ratowania małżeństwa miałby jakikolwiek sens, ponieważ i tak w większej mierze zaczniesz to robić wbrew sobie a to tylko zwiększy Twoje wątpliwości.

Nie każdy psycholog podchodzi do przypadku z zaangażowaniem indywidualnym...
Dlatego też rady w stylu terapii na chwilę obecną bym sobie darował.
Nie rób też nic ze względu na dzieci , kiedyś i tak dorosną przy czym prawdopodobnie poznają prawdę co będzie miało lub nie dla Nich znacznie .

Ktoś pisał że Twój mąż to ciągle ten sam człowiek , ale z tego co czytam to Wasze uczucie wygasło i Ty go nie kochasz a wydaje Mnie się że już od dawna tak jest.
Dlaczego?

Czy nie traktował Cię tak jak chciałabyś być traktowana? Nie doceniał ? Nie sprawiał że czułaś się z Nim / przy Nim tak jak zawsze chciałaś się czuć ?  Jeżeli zawinił w jednym z powyższych to także on nie jest bez winy. Nie mów dobry człowiek o kimś bo Ci wybaczył jeżeli nie znasz przyczyny.  Dlatego porozmawiaj z Nim o tym      "dlaczego wybaczyłeś " Kluczowa dla Waszej przyszłości będzie jego odpowiedź ..

Black 1977 piszesz do rzeczy.

Ciebie to wszystko boli??? Litości...boli to Twojego meza i zonę sąsiada...

Niczego nie rozumiecie.

Nie trzeba pracować nad związkiem, bo jeśli trzeba pracować, męczyć się, to po cholerę taki związek. Ale trzeba PIELĘGNOWAĆ BLISKOŚĆ.

Każdy człowiek (może z wyjątkiem joginów pustelników) potrzebuje bliskości, ciepła. Mąż to dostawał, ale lekceważył. Pojawił się inny, który pokazał, że umie dać to właśnie. Gdy człowiek usycha z pragnienia, napije się wody bez sprawdzania czy jest zatruta. To właśnie zrobiła ulcia. No i woda okazała się zatruta. Teraz wszyscy cierpią, obwiniają się nawzajem i ogólnie jest źle.

Ulciu, nie usprawiedliwiam Cię, ale chyba rozumiem. I zastanawiam się co Ci poradzić. Myślę, że terapia małżeńska. Gdyby mąż nie chciał na nią iść z Tobą, idź sama. Uświadomisz sobie czego chcesz, doprowadzisz swoje emocje do porządku, będziesz myślała racjonalnie i podejmiesz mądre decyzje.

Nie ma sensu być z kimś na siłę i unieszczęśliwiać się nawzajem. By było lepiej, obie strony muszą się nad sobą zastanowić i podjąć właściwe działania.

No cóż ulcia -- niepotrzebnie wmieszaliście w wasz romans twojego męża i żonę sąsiada i całę rodziny. To błąd.

Po drugie -- serce nie sługa, nie ma recepty aby się w kimś zakochać, albo przestać kogoś kochać. Nic z tym nie zrobisz. Nie da się zabić miłości tak łatwo. Czas może tutaj coś zdziałać.

Prawdopodobnie jak zakochałaś się w sąsiedzie, romansowaliście, to zaniedbałaś męża. To też twój błąd. Jak romansowałaś, to tym bardziej trzeba było dbać o rodzinę.

Co proponuję? (1) Nie zabijać miłości (2) Nie krzywdzić męża (3) Nie romansować z sąsiadem. Poczekać z tym wszystkim 2 lata.

Koniecznie przeczytaj wątek "próbuje się odkochać".

Cieszę się że spytałaś o to co Ci radziłem .Mam nadzieje że nie powiedział całej prawdy. Jezeli zaś wyznał wszstko to nie jest dobrze.
Teraz wiem że jest dobrym ojcem bo robi to dla nich,ale wolałbym gdyby odpowiedział że wybaczył bo zrobil to dla siebie "pomimo tego co się stało to chce z Toba być kochanie..kocham Cie" albo jeszcze lepiej gdyby użył słowa "Nas" czyli np. wybaczylem Ci bo zrobiłem to dla Nas wszystkich...
Na chwile obecną pomimo że tam jesteś on nie traktuje Cię jako członka rodziny ani swoja żone tylko jedynie jako matke swych dzieci.
To smutne .. podejrzewam że lekko mu nie jest ,ale to on w znacznej mierze musi chcieć i dać od siebie,nawet bardziej niż Ty.

Teraz będzie okres cierpienia dla Was obojga ,a czy przyjdzie czas ukojenia tego nie wiem. Pozdrawiam i wytrwałości życzę

Do JUTRO:
Dziekuje Ci bardzo za pomoc,mam wraenie ze wiesz o co mi chodzi:( 
Ja zrobie tak jak mi radziliscie,zaczne poswiecac wiecej uwagi rodzinie a glownie mezowi,o ''tamtym'' sprobuje zapomniec jak najszybciej,wierze ze nam sie uda:))

Edit:
Mowisz tak bo sam zastales zdradzony?? Jesli nie,to z boku wszystkim wydaje sie to dziwne, glupie, dziecinne... Pamietaj ze jesli w partnerstwie jest wszystko ok,zaden z nich nie bedzie szukal przygod!!! A moj mąż przebaczyl mi tylko dlatego ze mamy dwojke kochanych slicznych dzieci,sam tak powiedzial,wiec nie wydaje mi sie,ze mam go blagac na kolanach! Zrobilam to,ook,moze i jestem latawica jak nazwlaes, ale do tego zeby dobrze potzreba obojga,sama niestety nic nie zdzialam! Czlowiek uczy sie na bledach,a na twoj post chetnie poczekam.....

Do nocnalampka: Dobrze że poruszyłaś ten temat bo zdrada zdradzie nierówna.

Dlaczego jest taka różnica ?
Ponieważ facet podchodzi do tego z "automatu" inaczej mówiąc bardziej logicznie niż emocjonalnie jak jest w przypadku kobiet.
Z reguły mężczyzna boi się o swoją dupę i chce jak najszybciej wrócić do tego co było co miał pewne bo tak jest mu wygodniej.
Natomiast u kobiet to inaczej wygląda bardziej to przeżywają i dla nich jest to trudniejsza decyzja, a w przypadku obojętności męża ulci wcale nie dziwię się że ma tyle wątpliwości.

Nie rozumiem dlaczego niektórzy z Was staracie się pokazać jak duża jest jej wina. Podejrzewam że ona doskonale sobie zdaję z tego sprawę. Nie przyszła tutaj na forum z problemem po to aby ją skarcić chociaż pewnie tego również się spodziewała ...lecz po radę i wsparcie.

A kobiety altruistycznie pewnie myślą o osobach, które zdradziły (tak jak ulcia)? ;]

Prawda

Moim zdaniem może dochodzić do sytuacji, w której druga osoba doprowadziła do zdrady tej pierwszej. Ale to chyba sytuację pogranicza patologii. Ale kiedy ktoś konfrontuje się z paroletnim życiem małżeńskim i nie jest w stanie go zaakceptować (i w najlepszej sytuacji angażować się w jego poprawę, bo MOŻNA mieć fantastyczne życie małżeńskie po wielu latach) i zdradza to dla mnie  jest głupota wielka aż po niebiosa.

Pamiętajmy że w małżeństwie dochodzi do uschnięcia w jakimś stopniu sfery emocjonalnej, rutyny itd. Ale to nie jest spowodowane złośliwością osób w małżeństwie. Tak już się po prostu dzieje. Ważne by ludzie się zorientowali co jest grane, i pracowali nad tym. A nie padali w stagnację i poczucie, że druga osoba w małżeństwie się zmieniła i specjalnie nas męczy w związku

I dlatego jak ktoś zdradza, bo związek nie jest już ten sam to sorry... może to dlatego ponieważ niewystarczająco walczyłeś/aś o ten związek (łatwiej jest się tłumaczyć przestarzałym związkiem i zmęczeniem).

Jutro, ale mowimy o czym innym. Ty sie skupiasz na mezu z tej historii, ja na zonie. Maz juz i tak ma anielska cierpliwosc, ze raz latawicy nie wystawil z domu w tym w czym stala, dwa probuje jakos nawiazac kontakt - tez fizyczny, trzy nie obil padalca, ktory udawal kolege. Reakcja strony zdradzonej to inna para kaloszy, ja tylko nadmienilam o tym jednym slowem. Ale caly czas mowie o czyms innym - to zdradzajacy jest winny, TYLKO zdradzajacy. I zadna chwala, ze probuje odbudowac zwiazek, ze czuje sie winny (choc tu u autorki akurat poczucia winy nie widze - wszyscy winni, tylko nie ona). Ja mowie o jednym prostym fakcie: nie rob z siebie ofiary jak jestes podlym klamca i zdradzaczem. A jesli boli, to tym lepiej, bo robienie krzywdy powinno bolec. I jedynie wyrazilam swoje zaskoczenie, ze wiekszosc kobiet nie widzi tej zaleznosci.

Popieram to co napisalas.
Niestety teraz nie rozwiazuje sie problemow tylko ucieka sie od nich.Latwiej jest wskochyc innemu lub innej do lozka niz porozmawiac z partnerem i sprobowac rozwiazac problem.Wydaje mi sie ze nasze spoleczenstwo nie rozumie teraz pojecia rodzina,bede z Toba do konca zycia itd.
Teraz ludzie lacza sie na kilka lat,motylki znikaja,zaczyna sie nuda partnerem i wtedy szuka sie nowego.Znowu sa motylki,znowu jest fascynacja.Ale z czasem to rowniez minie i co w tedy?Szukac kolejnego partnera?
To ja mam pomysl.Moze malzenstwa powinny miec date waznosci?Heh np na 5 lat a pozniej przeglad i pieczatka na kolejne lata albo koniec.
Smieszne to ale prawdziwe.Nie doceniamy tego co mamy,niszczymy zycie sobie,rodzinie,dzieciom.
Dlaczego?Chyba nikt nie zna odpowiedzi na to pytanie

Witajcie!
Jestem tu nowa, przypadkiem otworzyłam tę stronę i pierwszym przeczytanym postem jest twój Ulciu:)
Nie poddawaj się, spróbuj naprawić odbudować swój związek. Pomyśl o mężu i dziecku, oni Cię potrzebują. Daj wszystkim szansę i spróbuj żyć z tym, co się wydarzyło w Twoim życiu. Wiem, że na początku będzie trudno, ale pamiętaj, że PRÓBUJĄC możesz coś NAPRAWIĆ. Nie piszę tego z punktu zdradzającej, lecz zdradzonej kiedyś. Swojej historii nie jestem w stanie dziś opisać, nadal, pomimo wielu lat  BOLI jak cho...a. Wierzę w Ciebie, dasz radę. 3maj się:)
Nie osądzam Cię, pewna jestem, że nic się nie dzieje bez przyczyny.

Mieszacie pojęcia.

Zdrada, podłość, bla, bla bla.

Jeśli nie ma związku, nie ma ciepła, nie ma bliskości i nie da się nic zrobić, bo kobieta próbuje a on ma gdzieś jej starania - kobieta szuka tego gdzie indziej. I współczuję kobiecie.

Jeśli kobieta jest naprawdę ok, a facet zdradza, bo chce spróbować z inną, współczuję kobiecie.

Gdyby było tak, że facet stara się o ciepło, bliskość, a ona go odpycha i w końcu on zdradza, współczułabym jemu. Ale to się bardzo rzadko zdarza. Nie spotkałam się z tym nigdy (te naprawdę wstrętne baby mają szczęście do czułych, cierpliwych i świętych mężów).

Gdyby facet był naprawdę ok, troskliwy i czuły, dbający o żonę i dom, a ona by go zdradziła dla zabawy, uważałabym, że ona jest nie fair, a jemu bym współczuła. Z czymś takim spotkałam się raz. Raz w życiu.

No świat jest niestety troszkę inny. Bo w przeciwnym razie po zdradzie ta biedna i zaniedbana przez swojego partnera osoba by zerwała ze swoim małżonkiem prawda? A jednak tak ludzie często nie robią. Ciekawe dlaczego?

Post poniżej poziomu Forum

Moderatorka Wielokropek

ulcia853,
obecnie Twe małżeństwo to dwoje bardzo samotnych ludzi żyjących obok siebie. Ludzi, którzy przeżywają wiele trudnych uczuć związanych z ostatnimi wydarzeniami (również tymi przed Twą zdradą), którzy czekają (każde osobno) na wysłuchanie i na dobre słowo skierowane w ich stronę. Ludzi, którzy są tak pełni żalu, pretensji, złości, rozgoryczenia, że nie przyjmują do wiadomości punktu widzenia drugiej osoby. Ludzi, którzy każde słowo ze strony tej drugiej osoby odczytują jako atak na siebie i atakują (cóż, od dawna wiadomo, że "najlepszą" formą obrony jest atak).

Oboje z mężem podjęliście decyzję o reaktywowaniu związku. Zadanie trudne, ale możliwe. Robicie jednak oboje wszystko, by wasze wysiłki poszły na marne.

Usiłujecie wymyślić rozumne posunięcia, gdy tymczasem wasze rozumy zasłaniane są przez silne i skrywane uczucia. Uczucia, które nie są najłatwiejszymi i najprzyjemniejszymi; ponieważ takie one są, usiłujecie je zepchnąć w najodleglejsze zakamarki, a one (jak to zwykle bywa) wydostają się w najmniej odpowiednich momentach. I miast zbliżać się do siebie, coraz bardziej zwiększacie dystans.

Drugą sprawą utrudniającą wam realizację celu, jest brak umiejętności mówienia i słuchania. czytając Twe posty odniosłam wrażenie, że oboje mówicie językiem niezrozumiałym dla tej drugiej osoby. Że używacie szyfrów, zamiast mówienia wprost. I mówiąc w ten sposób oboje jesteście zaskoczeni niezrozumieniem waszych intencji.

Ponieważ jest tak, jak jest a oboje (zakładam) decydujecie się na polepszenie waszej relacji, to może dobrym wyjściem byłoby skorzystanie z usług "tłumacza", czyli psychoterapeuty prowadzącego terapię małżeńską. Osoba ta pomogłaby wam obojgu poradzić sobie z waszymi trudnymi uczuciami, z wysłuchaniem siebie nawzajem i zrozumieniem faktycznych treści waszych rozmów.

Nie czujesz sie kochana a niby za co ma cie kochac przeciez to ty do niego nic nie czujesz  wyraznie ci powiedzial dlaczego z toba jest ale w jego przypadku to bład .......to ty masz teraz zapi....... a nie litowac sie nad sobą....... obdarowaliscie wspolmalzonkow wiedzą nie do pozazdroszczenia i przestan go obwiniac o zdrade bo to ze jest zle w zwiazku to wina moze byc obopolna ale za zdrade to tylko ty odpowiadasz egoistko.......a twojemu mezowi dobrego wyboru zycze.        no to ciekawie bo ustosunkowałem sie do twojego wpisu z 9.40

Proponuję, byś zamiast prób tłumaczenia swej zdrady i późniejszego proponowania eks-kochankowi spotkań, pozwoliła mężowi na poradzenie sobie z jego uczuciami. Byś zajęła się tym, co on przeżywa, a odłożyła na bok swoją osobę.

wlasnie tego nie moge pojac,czemu on to zrobil...? sam nie dawno powiedzial,ze nie wybaczylby sobie do konca zycia,zebym sie rozwiodla prez niego a tu takie cos...!! Mozecie nie odpowiadac,domyslam sie czemu!! Spelnil swe zachcianki i tyle...Boze jaka ja bylam glupia:((

Popieram Twoja wypowiedz.
Tylko ze mi sie wydaje ze Ulci bardziej zalezy na kochanku niz na mezu.Ze bardziej przezywa rozstanie z kochankiem niz z mezem.Tutaj tkwi problem.