trudno być razem a bez siebie jeszcze gorzej

.wspomnialam wczesniej o mojej sytuacji.moze nie obszernie.
A dzis nie wiem co robic.nie wiem co czuje.niby ok ale mysle,i czuje ze znow wybuchnie bomba ktora cicho cyka.
Skrzywdzilam go.ale zalowalam.to byl tylko pocalunek.dla niego to duzo.zrerzta ma prawo tak myslec.mnie tez by to zranilo.ale zalowalam tego.nawet po samym zajsciu rozplakam sie i postanowilam to ukryc ze strachu przed utrata go.po poltorej roku dowiedzial sie.wyzywal.wracal.wyzywal i wracal.myslal ze jestem zimna suka i mnie to nie boli.bolalo strasznie.kiedy dojrzalam do prawdziwego zwiazku i chcialam naprawic swoje wczesniejsze bledy y ktorych nie zdawalam sobie sprawy a jego ranily,on zaczal je pmwtarzac.zeby nie wiem, pokazac mi jak on sie czul,mscic sie.kiedy dowiedzial sie o zdradzie wracal.ale kilka razy zrywal znow gnojac mnie.teraz widze ze był i jest po prostu egoista.ze myslal tylko o sobie.nie o tym ze mnie tez rani dajac mi nadzieje a pozniej gnojac.czulam sie okropnie ale on tego nie widzial w tym nic zlego bo odnosilam takie  wrazenie ze sadzil ze mi sie to nalezy.czy to jest milosc.dojrzala?on jest dojrzaly?a za wszelka cene chcial stworzyc prawdziwy zwiazek
zawsze mi zalezalo nb nim.ale ja po prostu nie umialam nic tak szybko.a on tak.staralam sie.kiedy pozbylam sie wszystkiego dla niego on nie widzial tego.dalej czul sif zle z ta zdrada.ale po co tyle razy mi dawal szanse.zeby znow ryucic.w ogole nie liczyl sie z moimi uczuciami.kiedy wiedzial juz o wszystkim dalej w to brnal bo jemu bylo zle beze mnie a po jakims czasie zle ze mna.teraz zostalam śama.bey niczego.dla niego. I mam o to zal.ze nie wykazal sie dojrzaloscib tylko po prostu chcial mnie zniszyc.
A teraz wyjezdza a ja czuje ze i on nie potrafi beze mnie zyc i ja bey niegn.ale co mam zrobic.on chce zaponiec o mnie ja o nim tez.ale tak naprawee sie bnje tego.jak ja sie nie odezwe on tez nie.ale wiem ze nigdy on sie nie zmieni i to cale kino.nawet gdy dzis wyjezdza chcialabym byc y nim.juz nawet na odleglosc byloby to lepsze dla mnie niz nie bycie z nim.ale z odleglosci tez potrafil mnie rzucic i zgnoic a ja za kaydym razem na nowo cierpie.jakby nie mialo to konca.dac juz spokoj.pogodzic sie y tym?moze sam przemysli,odezwie i sie zmieni.a ja narzie musze o tym zapomniec.?
Czy na to zasluguje tak naprawde? Kazdy sie moze pogubic!a ja sie pogubilam.a kiedy bylam tylko dla niego.pozbylam sie wszysukiego on tego niby nie źauwazal.zostawil i gnoil.zamiast mi pomoc i przetrwcc...to milosc.ten pnwazny  ziazek?dziecinada.kncham go .wiem ye on mnie tey.ale czy to wszystko warte tego?nie lepiej naprawde dac sobie spokoj?