zmuszają Mnie do rozwodu :( nie wiem co robić

chyba nie napisałaś wszystkiego.....

skoro po dwóch latach twój ojciec przyjął takie stanowisko.... to widać z tego, że się o ciebie martwi, bo wpakowałaś się w niezłe kłopoty....

spróbuj na twoją sytuację spojrzeć z boku.... może chce cię chronić? dlaczego nie ma o twoim mężu dobrego zdania? może wydaje mu się, że coś ci zagraża?

Z tego co napisałaś to jedyną bliską Ci osobą jest Twój mąż i dziecko więc walcz o nich.
Jak widać ojciec chyba do końca nie wie czym jest miłość do dziecka skoro zmusza Cię do takich kroków, grozi eksmisją.
Piszę na podstawie Twojego postu. Być może Twój mąż zrobił coś (o czym nie napisałaś), co kompletnie go dyskwalifikuje i wówczas postawa ojca byłaby zrozumiała.

Tak się zastanawiam co mogłabyś w takiej sytuacji napisać w uzasadnieniu wniosku o rozwód. Bo ojciec tak chce?

amore  ja też tak uważam że nikt nie może mnie do niczego zmusić i ingerować w moje życie... z ojcem moje relacje od zawsze były nie za ciekawe kiedy dowiedział sie że jestem w ciązy kazał mi sie wynosic z domu i stwierdzil ze on nie ma już córki.

według niego to żaden facet chyba sie dla mnie nie nadaje...

juz psychicznie nie wytrzymuje całej tej sytuacji:(

mąż za 3 tygodnie leci do pracy za granice ale za czym troche zarobi minie ze 2 miesiące conajmniej...
a ja jakoś musze przetrwać tan czas..

myslałam zeby złożyć ten pozew nich minie ten czas kiedy mąż wróci i po prostu wycofać i wtedy wyprowadzić się stąd

juz sama nie wiem....

Powiem tak - jak rozumiem jednak mieszkasz u rodziców, którzy jak mniemam utrzymują Ciebie - a nie Twój mąż. Stąd mają prawo ingerować w Twoje życie v- Ty im dałaś to prawo.
I ja pochopnie nie mam zamiaru oceniać Twojego ojca - nadal nie wiemy, co zrobił Twojej rodzinie Twój mąż.

Mnie też bardzo interesuje, co takiego zrobił Twój mąż, skoro wywołał aż tak burzliwą reakcję.

Moi rodzice nigdy nie mylili się co do chłopaków, których przyprowadzałam. W ogóle, mało się mylą w ocenie moich znajomych, a nawet obcych im ludzi. I mimo, że byłam uparta, to w ostatecznym rachunku okazywało się, że mieli rację.

Popieram Niekochaną.

Zachowanie ojca nie wzięło się z powietrza. Zwłaszcza, że straszy, że donos na policję będzie na Ciebie a nie na niego. Przypuszczam, że to gruba sprawa i ojciec ma powody by zachować się tak, a nie inaczej. Domyślam się też, że celowo nie napisałaś co takiego się wydarzyło, żeby zmanipulować sytuację. Tym bardziej byłoby to nierozsądne - jeśli sprawa ma się robić o wymiar sprawiedliwości to opisanie jej tu jest fatalnym pomysłem.

Więc odwróc sytuację i zastanów sie co Ty byś zrobiła gdyby Twoje dziecko miało partnera, który zrobiłby dokładnie to samo co Twój mąż, czy nie zachowałabyś się tak jak ojciec???

Poza tym krótko jesteście małżeństwem i co najważniejsze NIE MIESZKACIE RAZEM. Skoro po ślubie nie stać Was na wspólne mieszkanie to zakładam, że przed ślubem tez nie było Was na nie stac, więc nigdy razem nie mieszkaliście Co oznacza, że tak naprawdę męża nie znasz - niestety, ale najwięcej różnych sytuacji wychodzi przy wspólnym życiu i mieszkaniu. Weź to pod uwagę!

Poza tym jeżeli jesteś na utrzymaniu rodziców to ich zdanie jest bardzo znaczące. Czemu nie pójdziesz do pracy? Tylko nie wykrecaj się dzieckiem - są żłobki, przedszkola, opiekunki. Czemu Twój mąż jedzie do pracy za granicę? Chodzi tylko o kwestie zarobkowe czy może chodzi o to co przeskrobał i dlatego wybywa z Polski? Co to za rodzina, że małżeństwo mieszka oddzielnie, jak to dziecko się czuje? Dziwi mnie też Wasza wielka nieopowiedzialnośc -  po co ślub, po co dziecko jak Was nie stać na samodzielne mieszkanie?! A skoro jest taka sytuacja to czemu nic na to nie zaradzicie?! Czemu nie ogarneliście pracy wcześniej i nie wynajęliście mieszkania?

Ehhh...

Czyli facet jest po prostu, mówiąc wprost złodziejem? Nie dziwię się ojcu, rodzic zawsze spodziewa się najgorszego, a zwłaszcza jak ma ku temu powody. Te Wasze ostre kłótnie też nie wróżą dobrze. Nie możesz mieć pewności, że Cię nie uderzy, nie takie rzeczy robią nam najbliższe osoby, po których nigdy byśmy się tego nie spodziewali. Ja też bym dała sobie kiedyś rękę uciąć, a nawet dwie, że mój eks mnie nie zdradzi. I co? Nie miałabym teraz jak napisać tego posta - chyba, że opracowałabym technikę klikania stopami

Tak czy inaczej nie napisałaś dkaczego nie podjęłaś pracy? Bo rozumiem, że wcześniej utrzymywaliście się z nielegalnych dochodów męża?

Jesteś jeszcze młodziutką osobą.. 20lat.. ja mam teraz 24 i jak sobie pomyśle co miałam w głowie w wieku lat 20 to pierwsze co mi przychodzi na myśl to wielka naiwność. Powinnaś być ostrożna - wiem, że zabrzmię jak stara baba, ale nie znasz jeszcze życia i nie możesz byc niczego pewna. Szczerze mówiąc mi tez ten związek wydaje się złym pomysłem, ale kij z tym.

Chcesz rady, powiem Ci co ja bym zrobiła na Twoim miejscu [pomijam odejście i rozwód bo pewnie się na to nie zdecydujesz], ale spróbuj najpierw tak: weź męża do domu, niech przeprosi rodziców, pogadajcie szczerze, przedstawcie im Wasze plany, pokażcie, że jesteście dorośli i odpowiedzialni. Niech mąż przyzna się, że źle zrobił, że popełnił błąd, że chce to zmienić. Zastanówcie się nad wspólnym rozwiązaniem. Taka szczera rozmowa z rodzicami powinna pomóc.

W bardzo delikatny sposób opisałaś grzechy swojego męża, jednak z zachowania Twoich rodziców, możne domyśleć się, że Twój małżonek nabroił i to musiał nabroić porządnie... Stracił ich zaufanie, a możliwe że nigdy na nie nie zapracował. Prawda jest taka, jak powiedziała Busiu że rodzice raczej się nie mylą, co do potencjlanych partnerów swoich dzieci, coś w tym jest, u mnie w domu było bardzo podobnie, też w bardzo młodym wieku spotykałam się z chłopakiem , który coś tam skrobał i skrobał...rodzice byli na NIE , stanowczo, walczyłam jak lwica, bo widziałam jego dobre strony, koniec końców matka moja miałam rację ...

U Ciebie sytuacja jest o tyle trudniejsza, ze jesteście już po slubie.. a po slubie to idzie się na swoje, a tu piszesz, że on u siebie Ty u siebie, trochę chyba zabrakło odpowiedzialności za rodzinę, po jego stronie za dziecko i żonę .. skoro doszło do ślubu dwa lata temu, to rodzice musieli instytucji małżeństwa zaklaskać.. a teraz nagle zmuszają Cię do rozwodu, czy Twój mąż zamiast wdawać się .. zabieranie komuś czegoś, co potocznie nazywa się kradzieżą.. pracuje? robi coś w kierunku wspólnego zamieszkania ?

Nie wiem ale jakoś jestem bardziej przychylna w tym momencie Twoim rodzicom.. ojcu..

A to, że on jest złodziejem, to ja już wywnioskowałam z tego zdania w pierwszym poście.
I daję moje blond loki, że oznacza to tez nie mniej nie więcej, że okradł też Twoich rodziców.

Kochana - i po co to ściemnianie? "Kłamstwo ma krótkie nogi"

Mam taki czujnik na wychwytywanie tego, co niedopowiedziane Lata praktyki

hej hej spokojnie, bo tak było bardzo dobrze zdałam mature zaczęłam studiować ale przerwałam bo sie przestraszyłam że nie dam rady, teraz ucze się w studium policealnym. a zaszłam w ciąże w trzeciej klasie liceum przed sama matura. potem wzielismy slub i zamieszkalismy razem mąż miał wyjechać do innego miasta do pracy a mnie samej w ciąży przeciez by nie zostawił ale niestety praca nie wypaliła i kiszka po prostu... fakt faktem zachował się jak złodziej pod tym względem go nie bronie jasne to jest oczywista sprawa, ale przecież nie moge przestac kochać kogoś bo zrobił jakąś totalną głupote...

Emilia jak zwykle konkretnie i rzeczowo

Dobry Duszku
Żyję trochę na tym świecie i powiem Ci, że masz naprawdę powazny problem.
Jezeli chcesz naprawdę go rozwiazać i wyjść na prosta to według mnie powinnaś spojżeć na to wszystko z boku i przeanalizować wszystko na zimno.
Chyba nie wymyśliłam nic nowego: kartka papieru i dwie kolumny jedna z + a druga z -, wypisz sobie i porównaj.

Przedstawiłaś swojego ojca jako bezwzględnego tyrana ale ja mam kilka uwag:
- co zrobił konkretnie twój mąż i komu, no bo że coś ukradł to raczej jest jasne
- gdzie on jest w tym wszystkim i dlaczego Ci nie pomaga
- gdzie są jego rodzice i jak Ci pomagają lub nie
- faktycznie jak koleżanka CIOTECZKA DOBRA RADA napisała dlaczego nie przyjdzie do twoich rodziców i nie spróbuje nawet wyjaśnić zaistniałej sytuacji
a i jeszcze jedno mówisz że ojciec jest zły a jak traktuje twojego synka.

Jesteście małżeństwem ale jakbyście nim wcale nie byli.
Kochasz tego faceta ale mam poczucie że on w tym wszystkim się tak trochę "buja".Nie potrafi zachować się jak facet który bierze odpowiedzialność za swoją rodzinę.Fajnie jest być dzieckiem w małżeństwie ale wtedy ciągle jest się zależnym od innych.To inni chcą decydować jak mamy żyć.W końcu przychodzi taka chwila kiedy uświadamiasz sobie że życie przecieka ci przez palce.
   Porozmawiaj z tym facetem którego nazywasz mężem.On też ma obowiązki względem ciebie i dziecka .