Czy Walentynki są wyłącznie dla zakochanych?

Każda okazja, by zrobić coś miłego, jest dobra A czy tylko ukochanemu? Myślę, że warto pokazać wszystkim bliskim, jak bardzo ich kochamy (tak, wiem, to się okazuje czynami przez cały rok ).

U nas to sie nazywa Ystävänpäivä (ladnie co?:) czyli Friend's Day. I tak samo jak parki obdarowuja sie kiczowatymi miskami tak samo przyjaciele z dawnej klasy czy tesciowa i synowa posylaja sobie zyczenia, ida na kolacje itp.

Mnie wystarczaja mile slowa i buziak tego dnia.

Świętem miłości, płodności i zabawy to powinna być u nas Noc Kupały (Sobótka, Noc Świętojańska itd.)
To święto z o wiele dłuższą tradycją, nasze, Słowiańskie... Tylko kto o tym pamięta?...

Ja się już zdążyłam wymienić walentynkami z dwiema przyjaciółkami. ^^ Jakoś to naturalnie zawsze u nas było, bez zadęcia, pół żartem, pół serio i ze śmiechem.

PS.
Dodam, że ogólnie, jak jestem w związku, to za walentynkami nie przepadam (tak, tak odwrotnie mam), bo nie podoba mi się, że ktoś potrzebuje OKAZJI do dania kwiatów, do zaproszenia na kolację etc., robi to, bo TAK WYPADA. Bardzo ogólnie nie lubię jak ktoś robi coś, bo wypada. I wiem, że wiele związków traktuje to jako dodatkową okazję, a w pozostałe dni roku też o sobie pamięta, wtedy jest ok. Nie lubię jedynie, jak przypominamy sobie o związku bo walentynki, bo rocznica...

Kupałę jakoś dużo pozytywniej odbieram jak plastikowe walentynki - i pora roku lepsza, i oprawa z ogniami płonącymi nocą jakaś bardziej podniecająca... Wszystko wydaje się wtedy bardziej tętnić życiem. W walentynki nigdy tego nie czułam.

Robię to zawsze w stosunku do moich dzieci. Jakiś drobiazg np. serce z czekolady.
Nie ekscytuję się walentynkami, ale każda okazja jest dobra.

Kiedyś miałam lekki opór przed tym multi - kulti, ale teraz nie, z tym, że też tylko z dziećmi. Kupuję im drobiazgi, słodkości serduszkowe, kiedyś zrobiły furorę kiczowate maleńkie miśki, którym się świeciło serduszko i krzyczały "I love you" , serduszkowe długopisy. Dzieci już w tym roku zrobiły wypukłe serduszka z papieru, które oczywiście zostały komisyjnie powieszone w różnych miejscach i swoje "odwiszą". Miłe to, więc czemu nie. Święta płodności to ja już wolę nie obchodzić:(

Mnie Walentynki kojarzą się z miłością lub co najmniej zauroczeniem, dlatego obdarowywanie serduszkami wszystkich dookoła wydaje mi się jakimś nieporozumieniem . Jednak nie przeczę, że na zasadzie wzajemności innym osobom też przesyłam wyrazy swojej sympatii. Czynię to jednak bardziej z grzeczności niż własnej potrzeby.

Nic nie jest bo go nie obchodzimy.

Przed nami kolejne Walentynki. Odnoszę wrażenie, że tendencja do obchodzenia ich wyłącznie we dwoje zaczyna być coraz wyraźniejsza. W moim otoczeniu coraz mniej tak zwanych dowodów sympatii, które przekazujemy bliskim, aczkolwiek niebędących partnerami, osób.

Nie wiem co prawda jak to funkcjonuje wśród młodzieży i czy jest to nadal okazja do wyrażenia, często anonimowego, skrywanych uczuć, ale magia tajemniczości zaczyna się zacierać. Wydaje mi się, że rzeczywiście Walentynki po prostu dołączają do listy okazji typu Dzień Babci czy Dzień Ojca, z tą różnicą, że tu mamy święto obchodzone przez dwie osoby równocześnie.