Historia jakich wiele - czy znajomość przez internet ma sens?

Dziś, czuje się bardzo źle. Jestem w tkzw. dołku. Chciałabym móc do niego zadzwonić, porozmawiać z nim. usłyszeć, że komuś w końcu na mnie zależy. Niestety jedyne co mogę teraz zrobić to czekakać, aż łaskawie wieczorem wejdzie na gg.
Jestem taka bezradna. Nie umiem tego skończyć a z drugiej strony stoję w tym samym punkcie co rok temu, bez faceta, bez poczucia własnej wartości z masą kolejnych kompleksów wraz z tymi, które przychodzą na myśl o spotkaniu.

proszę pomóżcie ;C

najgorsze jest to, że nie wyobrażam sobie dnia, kiedy to się skończy.
a czas leci - i to nie pomaga. bo pewnie o wiele łatwiej byłoby się spotkać po miesiącu niż po ponad roku czasu.
jaka to ironia losu, że wiemy o sobie prawie wszystko, a tak naprawde nigdy się nie widzieliśmy.

;C

___________
Sesja się zbliża.
Miałam się uczyć cały dzień.
Niestety ciągle sprawdzam, czy go czasem nie ma . . .
Jest mi bardzo, bardzo, bardzo źle. ;C

Kto nie ryzykuje ten nic nie ma. Spotkaj się z nim, nawet jeśli czar minie to widać to nie był ten.

Czego Ty właściwie chcesz? Chcesz się z nim spotkać? Jeśli tak, to bądź naturalna, nie bój się, nie ma co panikować, skoro dobrze wam się klika to zapewne i na Żywo będzie dobrze, ja też się bałam spotkania, ale na żywo okazał się innym człowiekiem, fajniejszym... nigdy się nie dowiesz co straciłaś, więc idź na całość

5 minut rozmowy z Nim sprawia, że uśmiecham się cały dzień.
nawet jeśli mnie ochrzania za to, że jestem leń, bo zamiast się uczyć, to siedzę i nic nie robię.
czy to jest normalne, że tak się od niego uzależniłam?

właśnie się "pokłóciliśmy" na to wszystko ; (
umówiliśmy się, że jak zwykle będziemy o 21 na gg.
rozmowa od początku się nie kleiła. pytałam kilka razy czy wszystko ok. odpowiadał, że tak.
w końcu podjeliśmy jakiś beznadziejny, małoistotny temat...
nastąpiła cisza z jego strony. pierwsze zw.
wrócił po 30 minutach dosłownie tylko po to, żeby mi napisać, że jego koleżanka ma problem, że będzie trochę rzadziej odpowiadać, ale, że jest.
napisałam, ok. i zapytałam jak tam nauka do sesji? a on -zw- a zaraz po dosłownie 15 sekundach pisze mi, że nie wie czy to ma sens.
... wcięło mnie. Co ma sens? A on - te nasze rozmowy...
Szlag mnie trafił. Rozmawiamy ze sobą rok i cztery miesiące !Czekałam na niego cały dzień, później kolejne pół godziny, a on mi z takimi przemyśleniami?
i pytam, czy ta koleżanka miała jakikolwiek wpływ na to pytanie? A on bezczelnie, że tak . . . ale, że to jest temat na inny dzień, nie na tą porę.
prosiłam go żeby mnie tak nie zostawiał, a on tylko napisał - muszę pa. - ... i poszedł.
Nie wiem jak ja usnę teraz...
jak mi już o tej koleżance pisał, to już mi coś nie pasowało. pewnie że mnie jakaś szpileczka zazdrości ukuła,ale mówię dziewczyno opanuj się. myślałam, że mogę mu ufać...
Nie mam pojęcia, co się stało . . . ;(
Nawet nie mogę do niego zadzwonić, kazać mu wyjaśnić.
Nic nie mogę ;((

czarna.pantera, w takim razie co mam robić?
wiem, że zawiniłam. że się bałam z nim spotkać na samym początku, że było tyle szans gdzie mogliśmy się spotkać, ale mi później było głupio tak go poprosić o spotkanie. Jak już przyjeżdża do polski to wiadomo, że chciałby też pobyć z rodziną, a niekoniecznie się szlajać po mieście z "obcą" dziewczyną. On mnie poprostu na początku onieśmielił. Chciał się spotkać już, dziś, teraz, był w stanie przyjechać z niemiec na kilka godzin tylko po to żeby mnie poznać. A ja się wystraszyłam, że za szybko, że nie jestem jeszcze gotowa. Teraz kiedy, wiem, kiedy jestem pewna, że jestem gotowa się z nim spotkać, on już chyba inaczej na to patrzy. ; (

" nie wymagaj od niego za wiele , pod względem że jemu wystarczy tylko rozmowa na gg z Tobą ... jest młody i ma swoje potrzeby ... nie mowie tu np. o samym sexie ale kontakcie z dziewczynami ... "

Wiem, że jest młody... wiem że przez rok czasu mogło się dziać. Nie wiem czemu ale nigdy nie dawał mi powodów, żebym była jakoś zazdrosna. Może nie mówił mi wszystkiego. Teraz dopiero od tamtego miesiąca ciągle pojawiają się jakieś koleżanki. Ja też mam kolegów, też nie raz byłam z nie jednym na kawie, ale na Boga nie czułam potrzeby mu o tym jakoś szerzej pisać, bo to tylko koledzy, a on ostatnio pisze mi o nich że był na sylwestra u swojego kolegi i jego dziewczyny i tam była ta jedna koleżanka. . .

Ja mu chcę zaproponować, żebyśmy się spotkali, ale ciągle się boje, bo nie wiem jak to wygląda z jego strony.
jeszcze teraz po tym co mi powiedział wczoraj.
; (

pogodzić się czy wyrzucić ten rok z pamięci?
;C

dziękuje ci kochana, bardzo mi pomógł Twój post.
najgorsze jest to czekanie na wieczór, nawet nie wiem co mam mu dziś powiedzieć, czy wg. będzie chciał rozmawiać ;((

Z drugiej strony, niczego sobie nie obiecywaliście. Jesteście znajomymi, towarzyszami rozmowy, dobrze spędza Wam się razem czas. Nie doczytałam się, że składaliście sobie jakiekolwiek poważne deklaracje. Sama piszesz, że spodziewałaś się tego, że ktoś się w jego życiu pojawi. Można więc poniekąd usprawiedliwić jego zachowanie. Z resztą nawet mu się nie dziwię, bo Ty jesteś daleko, nie znacie się osobiście, może nawet pomyslał, że skoro odmawiasz spotkania, to nie traktujesz go poważnie. A tu nagle pojawia się obok niego dziewczyna (realna, a nie wirtualna), może na nią spojrzeć, dotknąć...

Ale to nie zmienia faktu, że jeśli zależy Ci na tej znajomości, powinnaś o nią zawalczyć. Koleżanka czarna.pantera radzi szczerą rozmowę i tylko to możesz zrobić, bo niestety przytulić nie masz jak Moim zdaniem, gdy zauroczenie tamtą minie, a wiadomo, że początki są bardzo emocjonujące, odezwie się do Ciebie i będzie jak dawniej. Głowa do góry

czarna.pantera nieźle mu z tym lodem powiedziałaś

Troszkę się dziwię, że nie chciałaś spotkania. Przecież od początku było oczywiste, że wiecznie w takim zawieszeniu nie możecie trwać więc trzeba będzie coś z tym zrobić. A poza tym, jeśli tak Ci na nim zależało, to wszelkie obawy powinnaś odsunąć na bok i cieszyć się tym, że w końcu go zobaczysz. Sama widzisz, że odwlekanie spotkania w nieskończoność do niczego dobrego nie prowadzi. No ale to już wiesz więc nie będę Cię dobijać.

Słuchaj panterki, bo mądrze pisze i dobrze Ci radzi.

No bo trudno deklarować sobie cokolwiek nie znając się, pomimo iż po cichutku tych deklaracji się oczekuje. Jestem pewna, że on też czuł (i pewnie nadal czuje) się w jakiś sposób zobowiązany, tylko podobnie jak Ty, nie pisał o tym, bo w tej sytuacji wydaje się to trochę dziwne, a nawet niemormalne. Szkoda, że nie odważyłaś się wcześniej na spotkanie. Sama słusznie zauważyłaś, że przegapiłaś szansę. I to nie jedną. Ale zobaczysz, że Wasze relacje na nowo się poskładają. Przynajmniej ja jestem dobrej myśli. Potrzeba na to trochę czasu (jak ja niecierpię tego stwierdzenia )

Z tym czekaniem jest przekichane. Przeżyłam podobną historię i wiem jak wlecze się wtedy czas. W moim przypadku to też godzina 21 I co tu robić cały dzień? Sprzątaj albo włącz sobie jakiś wciągajacy film. Największy ból jest gdy ta godzina nadchodzi, a tu cisza Nie raz przeczekałam tak do 2 - 3 z myślą, że coś ważnego go zatrzymało. Ale my jesteśmy naiwne. Oby "Twój" Ci tego dziś nie zrobił.

Jestem pewna, że tego nie zrobisz. To zbyt trudne, a poza tym zależy Ci na nim. Z resztą nie rób niczego pod wpływem emocji, bo później będziesz żałowała. Nawet jeśli dziś się nie odezwie, zrobi to jutro albo pojutrze. Wiem, że to żadne pocieszenie. Z resztą nie ma co na zapas dramatyzować. Zobaczymy wieczorem. Tylko koniecznie daj znać

Nie oszukujmy się, każda taka znajomość jest trochę "krzywa". Ale masz przykład na innych forumowiczkach, że podobne historie kończą się szczęśliwie. Dlaczego więc Tobie miałoby się nie udać? Z resztą nie dowiesz się tego jeśli nie zawalczysz.

już mniej niż 4 nie stresuj się teraz na zapas ... przyjdzie 21 ... porozmawiacie i sie dowiesz wszystkiego ... jeśli coś nie pójdzie po twojej myśli wtedy będziemy się martwić co dalej ...

evelik5, dlaczego się z Nim wcześniej nie spotkałam?
a) na początku wg. nie traktowałam tego poważnie. Raczej jako znajomość w stylu o jest to jest, jak nie ma to nie ma.
b) kiedy mi tak szybkko zaproponował spotkanie - wystraszyłam, później zaproponował jeszcze może ze dwa razy, ale to już bardziej w żartach.
teraz wg. nie proponuje.
c)teraz to ja już sama nie wiem czego on chce.
; (

Jak ten czas sie dłuży 

pisać mu dziś prosto z mostu że musimy się spotkać?
po tym jak wczoraj wypalił z tym , że nie wie czy to ma sens?

nawet nie wiesz jak się przyda dziś.
pisać pierwsza? może lepiej było by gdyby to on "dorósł do tej decyzji", że chce dziś ze mną rozmawiać.
nie chce mu się narzucać. ; (

Zarejestrowałam sie tu tylko dla Ciebie.. Opowiem Ci moją historie..
2 lata temu na czacie pewnego radia poznałam JEGO .. (Ja mam 19 lat a on 22)
Początki były okrutne ;p bo zaczęło się od kłótni (jest takim niespokojnym duchem), z czasem jednak się zmieniło z racji tego, że przesiadywaliśmy na tym samym czacie i rozmowa była nieunikniona jakoś poleciało.. w końcu polubiłam go.
Wymieniliśmy się numerami gg.. okazało się że jest w UK (daleko co?) jak tam trafił? to już inna historia ..
wracam do tematu.. pisaliśmy codziennie po kilka godzin, czekałam aż wróci z pracy (trochę inny czas) więc bywało, że siedziałam do późna i pisałam lub gadałam (skype) z nim spałam po 3/4 godziny później szkoła, wracała i czekałam na niego tak w kółko.. Znajomi się denerwowali, że nie mam dla nich czasu. (poznaliśmy się w marcu) w sierpniu wrócił do PL do swojego miasta (oddalonego odemnie o 540km) to i tak niczego nie zmieniło a raczej nawet polepszyło bo w końcu mieliśmy do dyspozycji kom.. esy, dzwonienie itp (a więc i czas dla znajomych)
W Grudniu 2009 przez telefon zrobił mi awanturę, że "szlajam" się z kolegami nie mam dla niego czasu itp zdziwiłam się i zdenerwowałam bo co mu do tego? w koncu to tylko kolega! (w podświadomości już wtedy wiedziałam, że uzależniłam się od niego ale nie dopuszczałam myśli, że zakochałam!) Powiedział tak..
- Bo ja chyba...
-No co Ty??!!
- Ja sie w Tobie chyba zakochałem!

moja mina była bezcenna ..
od tego momentu było jak w bajce.. ale jak w każdej bajce muszą być też problemy..
Kłóciliśmy się bardzo często .. mieliśmy przerwy po 2tygodnie.. w te wakacje nawet miesiąc (nie umiałam sobie poradzić w tym czasie.. ledwo funkcjonowałam, zmuszali mnie do jedzenia wychodzenia..) ale zawsze wracaliśmy (oboje sobie powiedzieliśmy, że nie wyobrażamy sobie zerwania kontaktu)
Milion razy mi pisał, mówił żebym o nim zapomniała .. ALE SIĘ NIE DA!
Od zawsze nalegał na spotkanie.. ale to JA mam jechać do niego (czemu? to łączy się z tym czemu był w UK) miałam różne wymówki, szkoła,rodzina, brak czasu (a ja się bałam.. tak samo jak Ty.. nadal Boję .. ale wiele osób powiedziało mi, jak sie nie ryzykuję to i nie zyskuję" A więc planuję tam jechać w te ferie.. Boję się fakt ale ufam mu i mam nadzieję, że to jednak to.. I Gdzieś mam wszystkie opinie "Nie da się kochać przez internet!!" Da się i nigdy w życiu nie powiem, że go nie Kocham bo Pokochałam tego łobuza i chociaz kłócimy się po 1000 razy dziennie to wolę się z nim kłócić niż Kochać innego.

Słoneczko moja rada? zaryzykuj.. nie bój się niczego.. żyje się raz wykorzystaj to jak tylko możesz.. bo lepiej zrobić coś i poźniej żałować niż żałować że sie nie zrobiło.. Przemyśl to i jeżeli ufasz naprawde temu chłopakowi to w końcu wyznaj co czujesz.. że z utęsknieniem czekasz na niego na gg jak znika to nie wiesz co ze sobą zrobić to Ci wszystko wyjaśni

czooort oglądnij film "masz na imię justine (2005) " ja bym nigdy nie pojechała w ciemno do obcego faceta w innym państwie ... to już nie jest kwestia czy mu ufasz czy nie ... nie obawiasz się niczego ? tak na prawdę go nie znasz! nie wiesz jakie on ma plany wobec Ciebie! nie chce Cie straszyć ale różnie to może być ... też jestem tego założenie "lepiej żałować czegoś co się zrobiło niż tego czego się nie zrobiło " jak w moim wcześniejszym poście ... ale jeśli chodzi o moje zdrowie lub bezpieczeństwo to nie ma co ryzykować , mam po co żyć

inaczej jak on przyjedzie i dojdzie do spotkania .... i jak już się poznacie ... ja teraz latam do mojego chłopaka ale przez okres poznawania się to on przyjeżdżał do pl i wtedy się spotykaliśmy

godzina a dłużyć się będzie niesamowicie ale dasz rade

oj da się! może nie Kochać prawdziwą żywą miłością,ale Kochać, że zależy i to bardzo i się świata nie widzi poza tą osobą. to się nazywa - PRZEZNACZENIE!

ja z Moim Skarbem poznaliśmy się przez neta, pisaliśmy i tęskniliśmy do siebie, choć się nawet nie poznaliśmy na żywo.:) to było coś nierealnego i pięknego. nie wiedziałam, że tak można:) ale można! mmm

oj  Dziewczyny ja tez bym w ciemno nie jechała. moim zdaniem najpierw trzeba się poznać na zywo. i dopiero później można mysleć, czy się pojedzie, czy nie.

nawet pisząc 2, 3 lata, można pisac rózne rzeczy, jednak to tylko rozmowa, tylko litery.. można pisać wszystko.

wybłagałam chyba. !
jest. zobaczymy co teraz.
3majcie kciuki !!!

napisał po 15 minutach.:)
nie wiem co sie dzieje.
rozmawiamy tak jakby tej wczorajszej rozmowy nie było.;O
ja na początku byłam troche zła. odpowiadałam z widoczną ironią .
nawet nie mogę tego nazwać rozmową....;]
to jest istny, szalony, flirt jak za dawnych czasów.
magia dwuznacznych słów, niedopowiedzeń....;)
nieogarniam tego... czuje że wyszły mi z tego wszystkiego rumieńce na twarzy. uśmiecham się tak szeroko, że mnie policzki bolą.
nie wiem czy chce niszczyć klimat tej rozmowy i pytać o to co było wczoraj....
pytać?

Nie, nie marnuj takiej rozmowy ale zaproponuj skype i kamerkę to tak na początek zamiast telefonu będzie lepiej rozmawiać
A i jeszcze jedno co do jechania w ciemno do innego miasta .. nie boję się.. moi rodzice,brat, znajomi każdy go zna fakt z opowiadań i przez telefon ale znają adres, imie, nazwisko .. nawet jak by coś sie stało szybko mnie znajdą Uwierzcie mi myślałam nad tym bardzo długo i namiętnie ale już przytłacza mnie strasznie ta odległość nie wyobrażam sobie życia bez niego

myślę, że bardzo dobrze wie, że podpadł. Jest arcy miły.

Nie pojechała bym za granice..
Sara no właśnie.. chociaż wzmiankę walnij że tęsknisz za waszymi rozmowami strasznie niech poczuje się doceniony

a może jest bardzo miły bo z tamtą koleżanka nie poszło po jego myśli ? hmmm ... najgorsza jest właśnie odległość bo tak naprawde niczego nie możemy być pewni ...

inkaaa dajmy im trochę czasu na pewno jest ok ... bo jak by coś się działo to już byśmy to wiedziały oby dobrze poszła rozmowa i oby się spotkali w jak najszybszym czasie

a my właśnie kończymy... z rzeczy ważnych - napisałam mu tylko, że nie chciałabym, żeby coś przedemną ukrywał, i że jeżeli  jest coś o czym nie wiem a powinnam, to wolałabym to wiedzieć teraz. A on do mnie z tekstem:
- ah miałem Ci nie mówić ale Ci powiem... ; (
więc ja już bliska płaczu - ?, a On
- od kilku tygodni spotykam się ...
- z Makroekonomią...
- mnie wcięło. A on
- ;], mam nadzieję, że nie jesteś zła?
napisałam mu wtedy, że lepiej, żebym jej na swojej drodze nie spotkała, bo z reguły jestem bardzo spokojna. a on na to, że nie mam się w tej kwestii co obawiać - Mam rozumieć, że koleżanka jest tylko koleżanką?
rozmawialiśmy dziś też o przyszłości troche. że w lutym, po sesji chciałby przyjechać do pl. Co ja niestety skwitowałam tylko wielkim uśmiechcem, gdyż poprostu wydało mi się to nie stosowne, żebym mu w tak dziwnych okolicznościach proponowała spotkanie.

o koleżance ani widu ani słychu. jednak kilkukrotnie "zaznaczyłam" w trakcie naszej rozmowy, tak jak wyżej pisałam, że moje intencje zmierzają do czegoś więcej niż czysto przyjacielskich rozmów przez gg do końca świata.

ten facet robi ze mną to co chce, nie wiem czy mi to przeszkadza:]

eee no to gitesssss

Saaraa ja na Twoim miejscu z grubej rury waliłabym, ze chce sie spotkac. a co! raz się żyje!

Dziewczyny dzięki Wam, aż się uśmiecham! heh Ciesze się Twoim szczęściem Saaro