Kilka lat temu zgłosiłam męża na przymusowe leczenie.Dostał kuratora na rok -a mój syn do osiągnięcia pełnoletniości jak to powiedział sędzia jako pomoc dla matki w wychowaniu małoletniego.
Dziś mój syn sprawia kłopoty wychowawcze głównie w szkole - nie uczy się ,wagaruje.Przeszkadza na lekcjach swoim zachowaniem potrafi "rozwalić" jak to mówią nauczyciele całą lekcje.Ostatnio w szkole mąż podpisywał pismo -jeśli zachowanie syna nie ulegnie poprawie sprawa zostanie skierowana do sądu dla nieletnich co grozi umieszczenie dziecka w placówce opiekuńczo -wychowawczej.
Nie jestem kobietą która zamiata problemy pod dywan.Tyle razy rozmawiałam z mężem o terapii dla rodzin.Bez skutku on tego nie potrzebuje.Rozmawiałam wiele razy o tym co się dzieje w mojej rodzinie z kuratorką " dobrze skierujemy Was na terapie.Będę wzywać męża" I nic.Byliśmy kiedyś całą trójką u psychologa -mąż powiedział "Ty i M... możesz chodzić na takie spotkania ja nie będę".Kiedyś szkoła organizowała spotkania dla rodziców z psychologiem.Cykl spotkań jak rozmawiać z nastolatkiem.Chodziłam sama.Było mi tak przykro.On jak zwykle nie potrzebował.Widziałam na tych spotkaniach jak ojcowie wspierają swoje żony-matki.Ja byłam sama...
Jak funkcjonowała by moja rodzina gdyby nie było alkoholu.Tym jakoś trudniej się zająć.Ostatnio syn powiedział ze że tata widzi w nim tylko to co złe,że się go czepia,wyżywa na nim.Mówię do męża stań na przeciw syna i posłuchaj co syn chce ci powiedzieć.Wtedy zaczyna się wyliczanie"a bo on to,a bo on tamto" .I awantura gotowa."Będzie kiedys tak ze M.... nie przyjdzie do ciebie z własnymi problemami czy radościami" mówię do małżonka.
-No to trudno- usłyszałam odpowiedz...
Jest mi z tym wszystkim bardzo trudno.Nie mówię że jestem bez winy bo było by to kłamstwo.Mam ogromne poczucie winy ,żalu i nie będę ukrywać że jakiegoś rodzaju straty. Testy psychologiczne wykazały że chłopiec ma wysoki iloraz inteligencji a my jego rodzice nie potrafimy wydobyć jego talentów.Syn szybko się zniechęca ,poddaje albo lenistwo bierze góre...
Podobne tematy
- alaclaudie
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Twojemu synowi brak taty,autorytetu. Skoro "mąż" nie może przetrawić tego że sfajdał sprawę Ty działaj.
Może jest w rodzinie wujek, starszy kuzyn, dziadek który chciałby i ma czas popracować z Twoim synem?
Albo pogadaj z dzieckiem co go interesuje i zapisz go na takie zajęcia- trener czy lektor w jakimś ułamku zastąpi mu tatę.
Porusz niebo i ziemię żeby leniwi pracownicy socjalni dotarli do Twojego męża.
- orszulik
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Daria przeczytałam Twój post jest w nim bardzo dużo troski o syna i bezradności wobec męża.
Myślę, że zachowanie Twojego syna może być sposobem na odreagowanie uzależnienia ojca.
Nie doczytałam czy Twój mąż ma jeszcze problemy z alkoholem czy po leczeniu już nie pije.
Ale w obydwóch sytuacjach warto aby skorzystał z terapii dla dzieci alkoholików.
Myśle też, że tak jak zauważyłaś Twoj syn oczekuje uwagi ze strony ojca, zainteresowania.
Zachowanie męża barrdzo trudno będzie zmienić, natomiast pomyśl nad radą alaclaudie,
czasami obcy człowiek może stać się autorytetem dla młodej osoby.