Hobby,problemem w związku

Kacper, myślę, że ta sprawa to dwa problemy, z których jednego możesz nie być świadom - a mianowicie swojego udziału. Co by się w związku nie działo, nie odbieranie telefonu bez wyjaśnienia, o co chodzi jest równie niedojrzałe, jak zakazy i nakazy Twojej dziewczyny.

Tej sytuacji nie da się rozwiązać inaczej, jak tylko dochodząc do jakiegoś ustępstwa. Nie ma kompromisu, albo przestaniesz jeździć albo ona przestanie się o to gniewać, czas dojrzeć do rozmowy, która nie będzie udowodnieniem racji, a próbą znalezienia rozwiązania.
Jakie dokładnie argumenty podaje Twoja dziewczyna? Tylko ten, że to niebezpieczne? Na jakiej podstawie tak twierdzi? Bo znała kogoś, kto zginął na motorze? Bo jeździsz jak wariat? Czy bo słyszała to w telewizji? I nie chodzi tu o te powody, które Ty uważasz za przyczynę (np. nigdy mi nie mówiła, dlaczego jest przeciwko, ale zakładam, że wzięło się z to z informacji z mediów - chodzi o to, co ona wprost podaje za powód swojego stanowiska).

Jakie są te "inne problemy" między Wami?

Wiesz co i Ty masz racje i Twoja dziewczyna. Powiem Ci tak, mój mąż też miał ścigawkę na której jezdziliśmy razem i była to wspólna pasja. Jednak im więcej czasu byliśmy razem, im bardziej zaczęliśmy myśleć  poważnym związku, niestety takie "ekstremalne" hobby odchodziło na bok. Dzis juz dawno nie mamy motoru, zepsuł się. Jako narzyczony chciał kupić kolejny, jednak ja ... nie byłam przekonana (choć uwielbiam motory). Mąż wiele nic nie mówił. Wyjaśniłam, że się boje o niego. Ze teraz zaczniemy byc rodziną, nie chce go stracić. Przyznał mi tez racje gdy powiedziałam na jego argumenty (bedzie wolno jezdził), że przecież oboje wiemy jak to jest, jak licznik idzie do przodu, czuje się adrenaline, chce sie przycisnąc więcej.. Nic nie powiedział. W małżeństwie tez kilka razy wspominał o motorze, ale ja zgodziłabym się tylko na rekreacyjny czoperek. I do tej pory nie mamy Teraz czekamy na dzidziusia. NAchodzi nas oboje, ale ja spokojnie mojego przekonuje, że nie chce zostać sama z małym. ( u nas w ostatnich czasach wiele się wypadków smiertelnych zdarzyło z udziałek motorów). Powiedziałam mu, że sobie kupił cokolwiek co sprawia mu przyjemność, ale z motorem niech poczeka aż odchowamy naszą "trzódkę" On to rozumie i ciesze się.

Moja rada: porozmawiaj z dziewczyną. Jej obawy sa całkowicie normalne i świadczy to tylko o tym, że nie chce Cie stracić. Może na jakiś czas przestań z kolegami jezdzić, weź ja na niedzielną przejazdzkę. Albo (nie wiem jaki masz motor) zmień na "wolniejszy" model.

Mówiąc obiektywnie to powinniście znaleść w tej sytuacji jakis kompromis , czyli możecie się np umówić , że będziesz wsiadał na motor od święta ... choć myślę , że byłoby to dla Ciebie duże wyrzeczenie ... no ale lepsze to niż całkiem skończyć z motorami jesli to Twoja wielka pasja.
Mówiąc nieobiektywnie to motory kojarzą mi się od zawsze ze śmiercią i igraniem z losem i cieszę się , że mój facet gra w tennisa a nie jezdzi na motorach hehe . I myślę , że gdyby był pasjonatem tego tak jak Ty to też u nas w związku byłby to problem.

Jeżeli w związku mamy do czynienia z rozgrywką między partnerami, którzy traktują się jak przeciwnicy to można tak długo, jak starczy energii. I być może to Wasz największy błąd, że zamiast grać razem i szukać rozwiązań stajecie w przeciwnych drużynach (Ty w 100% za i ma być po Twojemu, ona w 100% przeciw).

Spójrz też na to inaczej. Jeżeli ona mówi Ci, czego się boi, Ty reagujesz złością i robisz po swojemu, to w jej głowie pojawia się komunikat, że zignorowałeś jej racje. I wtedy takie rozmowy/kłótnie się powtarzają, bo ona nie chce być ignorowana i patrzeć na to, jak masz w nosie jej zdanie, a Ty nie chcesz w żaden sposób ustąpić.
Więc obawiam się, że de facto nie szukasz rady "Jak mamy z tego wyjść?" tylko "Jak mam ją przekonać, żeby było jak ja chcę?".

Nie da się ustalić, które z Was "ma rację" - bo to nie jest sprawa do rozpatrzenia. Oczywiście, są wypadki, hobby nie jest równie bezpieczne, co szachy; ale z drugiej strony jest to coś, w czym się spełniasz i kompletny zakaz jak widać wywołuje u Ciebie raczej agresję niż zrozumienie.
Natomiast prawda jest taka, że tak długo, jak będziecie prowadzić dyskusję na zasadzie "Będę jeździł, bo..." vs. "Nie będziesz jeździł, bo..." to nic z tego nie wyniknie. Pytanie, jak już wyżej zadałam, co jest dla Ciebie ważniejsze: żeby postawić na swoim? Czy żeby rozwiązać problem w sposób, który sprawi, że będziecie żyć razem...?

Trudno mi to wszystko oceniać. Może być tak, że Twoja dziewczyna ma wizję związku, w którym zlewacie się w jedno i spędzacie czas razem, a każde wyjście traktuje jako oznakę, że coś między Wami nie gra i wywołuje lęk (jest to nieco bardziej skomplikowana sprawa i może być związana z jej przeszłością, a nie z Tobą).
Może być i tak, że jesteś na tyle zasadniczy (ZROBIĘ I JUŻ!) albo zwyczajnie zaniedbujesz związek i bierzesz pod uwagę tylko własne potrzeby.
My tego nie wiemy, z punktu widzenia Twojej dziewczyny wszystko może się prezentować inaczej. Staram się zrozumieć Was oboje, nie wyobrażam sobie, że nie mogłabym spokojnie wyjść z domu bez telefonów od swojego faceta albo jego pozwolenia. Ale i domyślam się, że w kobiecie, która czuje, że jej zdanie jest bez znaczenia zaczyna narastać frustracja i zaczynają się testy: "Ja go nie puszczę, zobaczę, czy tym razem zostanie w domu".

W związku wiele rzeczy może Ci nie pasować i nie ma kobiety, która przez całe długie życie nigdy nie będzie na "NIE" w jakiejś sprawie. Pytanie tylko, czy próbujesz ją zrozumieć i czy ona próbuje zrozumieć Ciebie, a więc jak reagujecie na problem, gdy się pojawia? Czy Ty się wściekasz i dopisujesz te częste telefony, zakazy itd do spisu jej wad i argumentów za rozstaniem czy też próbujesz z nią normalnie porozmawiać i wyegzekwować pewne zmiany, będąc jednocześnie gotowym, że jeżeli chcesz ten związek kontynuować to nie wszystko będzie tak, jak sobie to wyobrażasz. I tak samo w jej przypadku.

Myśle że tutaj trafiłaś w sedno,jeśli spędzać czas to tylko we dwoje,żadnych kolegów,wyjazdów,to jest wizja mojej dziewczyny.Tak jak napisałaś może być to spowodowane przeszłością a dokładniej chodzi o porzedni związek,który delikatnie mówiąc był nieudany.

Jeśli chodzi o mnie to nie jestem zasadniczy jeśli mam coś zaplanowane potrafie to odwołać i spędzić ten czas z dzieczyną,zdażało się tak
wielokrotnie.

Jeśli chodzi o motocykl to im dalej nasz związek się posuwa a co za tym idzie poważniejsze cele życiowe moje hobby staje się coraz trudniejsze do zaakceptowania,obawy mojej dziewczyny są uzasadnione.
Nie widze innego wyjścia jak całkowita rezygnacja z motocykli,ograniczenie jeżdżenia nic nie zmieni,problem pozostanie to nie szachy,pomimo że od 12lat "odkręcam manetke''jestem wstanie porzucić te hobby,zwłaszcza że teraz jest na to najlepszy okres.

Busiu-Też lubie cztery kółka codziennie jeżdże al to coś zupełnie innego.
Piszesz czy jeżdże jak wariat-napisze tak dobrze że narzeczona tego nie widzi

Zakazy nakazy znam to bardzo dobrze,dla mnie to ona chce Ciebie przerobić na swojego wymarzonego partnera.

A to dla mnie to jest szantaż,ja z taką kobietą wogóle nie chciałbym mieć dzieci.
Widze że masz same zakazy,co chwila telefony i troszczenie się jak o małe dziecko idziesz do "przerobienia jak nic":
-motocykl nie bo się zabijesz,
-na piwo nie bo się upijesz,lub kogoś poznasz,
-wyjście gdzieś na dłuższą chwile to zaczyna się nawałnica telefonów,
-pewnie jakbyś łowił ryby to też nie bo się utopisz,
-jeszcze troche to do łożka też z Tobą nie pójdzie dopóki się nie zmienisz.

Przecież nie można zmieniać całego swojego życia i podporządkowywać jego drugiej osobie,oczywiście czasem są potrzebne wyrzeczenia ale nie w takim stopniu.

Napisze jak jest u mnie ojciec ma 49lat i GSXR600 w garażu,prawko zrobił zaraz po wojsku więc już kawał czasu,miał długą przerwę tzn.jeździł ale nie miał własnego motoru od dwóch lat ma właśnie tą maszyne i zaraził mnie motocyklami od ponad roku również nim jeżdże,
mama nie robi żadnych problemów czasem coś tam powie żeby jeździć ostrożnie i tyle,potrafi zrozumieć niektórzy mają gorsze zainteresowania
np"hobby alkoholowe".

A tak wogóle to czym jeździsz?

Widać, że ona bardzo boi się motocyklów i bardzo kocha Ciebie!!!! Bo boi się o Ciebie. Może zabierz ja w jakieś spokojne miejsce, gdzie drogi są puste, niech będzie romantycznie i pokaż jej jak bezpiecznie jeździsz, ale nie mów że po to ją bierzesz!! Też bałam się hobby mojego chłopaka - wspina się wysokogórsko, ale pokazał mi choć płakałam jak to zrobić i pomogło -> dziś wspinam się z nim!! Jestem po twojej stronie, ale ją także rozumiem!!

zgadzam sie z iziaaaaak
ja to nie jestem obiektywna, w wieku 8lat wsiadlam na motor...wtedy po raz pierwszy sie zakochalam:P
ja nie wiem szczeze mowiac czy to chodzi o motor...rzycisz to i co dalej? znow cos jej nie bedzie pasowac, np nie spotykaj sie z tymi kolegami od motorow....ty ulegniesz, potem np nie jezdzij na zloty...potem...nie jezdzij na wyscigi....
obawiam sie ze ona jest zazdrosna o twoja pasje, chce byc alfa i omega w twoim zyciu, niechce cie wypuscic dalej niz na 50zm od siebie...
moim zdaniem nie powinienes tego zycac, przede wszytskim nie bedziesz szczesliwy i jestem pewna ze z czasem do tego wrocisz, nie umie tego pokochac tak jak ty(dziwie sie:P) ale niech ci pozwoli byc soba, rozumiem ze sie boi ale ja mysle ze ona chce zebys ty usiadl z nia i siedzial, a ty tak potrafisz?? mysle ze nie:)
moj maz KOCHA samochody, poswieca im kazda wolna minute...poznalam go gdy juz kochal te samochody i  dziennie byl przy nich od 8 do 23 i ja sobie nie wyobrazam od tego odciagnac, co on ma niby robic?? piec ze mna ciasto?:) on to kocha i widze jak sie cieszy gdy dobrze lakier dobierze, pewnie ze jest mi czasem smutno ze ja siedze w domu a on "maca" te samochody.
ale pogadalismy, duzo mi dalo ze powiedzial mi ze teksni za nami(za mna i dziecmi) wiec poszulam ze jednak nas mocniej kocha niz blache, teraz pomagam mu w garazu i to naprawde duzo daje, spedzam z nim czas a on jest szczesliwy czy nie o to chodzi w zyciu zeby osoba ktora sie kocha byla szczesliwa??
my poprostu przerobilismy juz te samochody choc nie powiem na poczatku bylo ostre wojny:P
a teraz razem kochamy samochody i np dzis kupilam mu nowa sprezarke:P a niech ma i sie cieszy.

a tak nawiasem mowiac to my sie scigamy samochodami amatorsko, wiec wiem o jakiej adrenalinie mowisz, choc na potoze jest jeszcze lepiej:P

Kacper, napiszę to wprost: musisz podjąć męską decyzję. Czyli stanowczą. Albo motocykl albo związek z kobietą, z którą jesteś. I argument "Co ja będę robił, jeśli nie to?" jak dla mnie jest żaden. Jest wiele innych zainteresowań, które wyzwalają adrenalinę. Poza tym na rozmyślania "Co potem?" będzie czas, jak rozwiążesz problem, a takim na ten moment jest ukochana kobieta, która może zaraz odejść. Więc jeżeli jest ważniejsza, jak przyznałeś, wybór jest może nie prosty, ale na pewno oczywisty.

syla, w jednym związku w przypadku ostrego konfliktu ugnie się facet, w innym kobieta. Nie zawsze da się znaleźć kompromis, chociaż to by oczywiście było najlepsze.

Kacper chyba to dobra decyzja ciekawa jestem o którym wypadku mówisz, bo u mnie w mieście był podobny..
Pasji może byc wiele:) Życie masz tylko jedno

Motocykl odjechał z innym kierowcą,aż się normalnie łza w oku zakręciła
ale co tam widocznie tak musiało być.Cała rodzina(moja i narzeczonej),oczekiwała na telefon czy sprzedany czy po raz trzeci transakcja anulowana,ale w końcu się doczekali.
A mina narzeczonej bezcenna,a jaki humor dziewczyna jak nowo narodzona.Myślę że to była dobra decyzja,może faktycznie był to najwyższy czas,śmierć przyjaciela była w pewien sposób przestrogą.

Zobacze jak się będą układać nasze relacje,po tych kilku godzinach moge stwierdzić że jest jak na początku związku.

Postanowiliśmy że pieniądze za motocykl przekażemy żonie przyjaciela,sprzydadzą się jej owiele bardziej niż mnie.

Dzięki dziewczyny za wszystkie posty napewno pomogły w piewien spsób

... i nad podziw dojrzała życze Wam powodzenia przez Ciebie Kacper mnie też się łza w oku zakręciła ..

Na pewno nie zaszkodzi W końcu znajdziesz jakieś zastępcze hobby, nie martw się na zapas

Nie wiem jak zarzyłe są stosunki między wami a żoną przyjaciela, ale jeśli ona kategorycznie nie chce "żywej gotówki" to można spróbować inaczej. Kiedyś moja daleka kuzynka była w sytuacji samotnie wychowującej dziecko (brakowało jej na wszystko - znikąd pomocy) nie chciała żadnych pieniędzy zrobiłam tak: często ją odwiedzałam (miała wsparcie psychiczne-a ja oriątowałam się czego potrzebuje) potem na spotkania przynosiłam a to ciuszek dla małej ( nie chciała przyjąć) mówiłam to nie dla ciebie tylko dla małej nie mogłam się oprzeć to takie śliczne, a to soczki - bo była "przecena" więc pomyślałam że się opłaca itd..... może nie była to taka konkretna pomoc pieniężna ale jej łatwiej było to przyjąć bo nie wyglądało to jak "zapomoga" - ona miała swoją dumę. A wiadomo że dziecko stale coś potrzebuje, rośnie, rozwija się koszty są ogromne i zawsze to bylo jakieś odciążenie dla jej budżetu.

a moze wyslij nazyczona samo, baba z baba jednak lepiej sie dogadaja, a jak nie...ja bym sprawdzila czy nie mozna bezposrednio w banku zaplacic kredytu, jakos pomijajac ja. a dom jest skonczony? tzn budowa? jak nie to moze tam cos kup?
idze zmia nie wiem czym ten dom ogrzewany moze kup jej np wiegiel(jak jej zucisz 3tony na podworko to nie bedzi emogla odmowic) a z drugiej strony moze warto uszanowac jej wole a moze...i to chyba bylo najlpesze, zalurzcie lokate dla dziecka przyjaciela, od tak zeby miala na przyszlosc np rzeby bylo mozna je odblokowac na 18ste urodziny, albo normalnie konto w banku na corke z prawem decyzji z kasa matce i jak beda potrzebowaly to wezma, i to tez nie byloby dla niej tylko dla cory. mysle ze warto powiedziec ze nie musisz tegor obic tylko chcesz, moze powiedz ze to ty potrzebujesz jej pomocy, ze to tobie lepiej zrobi jak wezmiesz ta kase.
ja tez wychowywalam sama dziecko(jeszcze mniejsze niz twoja znajoma) i bylam identyczna:) ale powiem szcze choc ciezko bylo(nikt se nie wyobraza jak ciezko) ale wazniejsze od kasy bylo dla mnie ze ktso przychodzil pogadac, czasem wygonil mnie z domu zebym poszla na spacer sama-oj jakie to bylo pomocne. a tak nawiasem mowiac, to radze zamias ciuchow normalnie worek pampersow kupywac bo ida jak woda:) idzie zima moze kurtke dla melej?:)

a co do twego rozwodu z motorem...oj wiem jak sie czujesz, ja juz blisko rok jak sprzedalam moja nunke(samochod ukochany) musialam sprzedac bo po porodzie nie wypadalo zeby takim samochodem jezdzic z dzieckiem, wydach by nie dal spac dla synka:P no i ja naprawde sie rozplakalam jak odjechal...nawet dzwonie co raz pytac jak tam moja niunka jezdzi:) ja wiem ze to chore ale do tej pory tesknie i na ulicy ogladam sie za podobnymi modelami, choc moj byl wyjatkowy:) wiec mam nadzieje ze u ciebie bedzie lepiej niz u mnie, bo nie raz bylam gotowac odzyskac moja nunke:)
a jeszcze jedno, ja tez stracilam przyjaciela na motorze...remontowal motor zeby nauczyc mnie jezdzic, pojechal 1 jedyny raz beze mnie sprawdzic jak sie jezdzi i juz nie wrocil:( ale ja wlasnie dla niego nauczylam sie jezdzic i pokochalam motory...pamietam jak dzis gdy mialam 7lat i wrzucali mnie na motor-do tej pory mam na nodze blizne od rozgrzanej rury:)
ale wiesz co, jego rodzice zawsze mowili-zeby ta jego smierc niebyla nadaremna...dla tego wlasnie chcem jezdzic na motorze...chcem jezdzic madrze.

Spotykają się codziennie jak to przycaciółki,zakupy,pogaduchy,nie wiem może z czasem ulegnie i spłaci ten kredyt.Nie chce robić nic za jej plecami,to może pogorszyć nasze relacje,jeszcze moja kobieta straci przyjaciółkę a ja wtedy pójdę pod most;).Ja na razie odpuszczam za duze nerwy ma na mnie,niech narzeczona działa.
Jeśli chodzi o dom to tak wykończony i urządzony.

Właśnie wiesz co to znaczy ale po co ta duma?Choć wiem że sam bym tak postąpił,to denerwuje mnie to strasznie,niech dume schowa do kieszeni i zrobi to dla dziecka.

Masz rację,nic na siłe na razie pomoc na jaką sama pozwala.

Masz podobnie jak ja z tym że już do motocyklów nie wrócę,to by zniszczyło nasz związek.Swoją maszynę wspominam codziennie,najgorzej ja gdzieś na ulicy słysze ten dźwięk od razu powracają wspomnienia,jeszcze się nie wyleczyłem z czasem minie ale musze się jeszcze trochę pomęczyć.

Przykro mi z powodu przyjaciela,ale tak to już jest z motocyklami,bezpieczne to to nie jest to fakt,ale ten kto jeździ o tym nie myśli liczy się tylko przyjemność i adrenalina.Tak więc uważaj masz dla kogo żyć.

"Jak ktoś ma pecha to i w drewnianym kościele cegła mu na głowę spadnie i zabije" Wypadki komunikacyjne były, są i będą. Giną w nich wszyscy: piesi, motocykliści, rowerzyści i użytkownicy czterech kółek.
Miłość to miłość, nigdy nie mija, nawet po latach dopada znienacka...niemniej życzę poukładanego życia "po nowemu".
Szkoda, że w życiu prawie zawsze musi być coś za coś.

Ja czegoś nie rozumiem. Z tego co przeczytałam to ty jeździłeś na tym motorze zanim poznałeś tą dziewczynę. Jak się zakochała w miłośniku motorów to sorry ale ?widziały gały co brały?. Nie rozumiem jakie ona teraz może mieć pretensje. Raczej do samej siebie.
Widzę też że jesteś dość aktywnym motocyklistą. Piszesz o tych zlotach wszystkich i wyścigach. Za pewne masz wielu znajomych, z którymi w ten sposób spędzasz czas. Rezygnacja z motoru będzie również rezygnacją z tych znajomości. Postaw sobie pytanie czy Twój związek jest tego wart.
Może to wcale nie chodzi o sam motor bo faktycznie jest to niebezpieczne ale przecież każdy motocyklista nie ginie. Wydaje mi się że może ona jest o Twoich kolegów zazdrosna. Poświęcasz im dużo czasu a nie jej. Zapewne nie raz spędziła sama weekend.
Napisałeś też że przejechała się tylko z Tobą raz na początku związku. Jak się jej wtedy nie spodobało to mogła albo to zaakceptować albo zrezygnować z tego związku. Nie zrobiła nic żeby przekonać się do tej formy spędzania czasu a od Ciebie żądza żebyś zrezygnował zupełnie z tego co lubisz.
Mój wniosek dama Twojego serca raczej próbuje Cię ukrócić niż faktycznie się o Ciebie martwi. Jak chciała mieć statecznego ojca rodziny to mogła poszukać innego życiowego partnera. Nie mam dla Ciebie rady jak wyjść z tej sytuacji ale nie powinieneś rezygnować z motoru.
Po motorze znajdzie się pewnie coś nowego.

Byłym motocyklistą.Jeśli chodzi o znajomych to już sięczęść "wykruszyła"
Na zloty nie jeżdżę już na tory również.A czy mój związek jest tego wart?Oczywiście że jest tego wart ,nie miałem innego wyjścia,albo związek albo hobby.Wybrałem to co dla mnie ważniejsze.

Zmiana jaka nastąpiła u mojej kobiety to jak niebo a Ziemia,tak jak na początku związku,teraz jest cudownie,powróciła do niej chęć życia,bez zamartwiania,rozmyślania,stresu.Wiem że prędzej czy później stanąłbym przed wyborem,lecz ja po prostu dokonałem tego wyboru szybciej.

No fakt,do szczęścia jeszcze mi trochę brakuje,ale pracuję nad tym;)

Ja z powodzeniem dobijałem do 320km/h ale cicho bo się jeszcze ktoś dowie;)

Ja już swoją kobietę spotkałem,żadna inna.

Na zloty?No nie wiem wszysto by do mnie wróciło,tak samo tor za duża pokusa,zwłaszcza tor Poznań to same wspomnienia czy to z wyścigów(wtedy jako kibic),czy jazda własnym sprzętem w dni wolne,chociaż na jakiś wyścig może pojadę,nie wykluczam ale to w przyszłym roku i jeśli już to za granicę,np.Na nurburgring piękny tor;).
Z kolegami rozmawiam,ale znajomości się wykruszają,wiadomo nie przebywam z nimi,nie jeżdżę,żadziej dzwnią,żadziej przyjeżdżają,jeszcze troche to całkowiecie o mnie zapomną.

Bardzo dobrze niech maluje,lepsze to niż leżenie z piwem na kanapie,niech się spełnia w tym co robi.
Ja chadzam popołudniami na siłownię z kolegą,troche poszarpać się z żelastwem,zawsze chciałem ale jakoś motocykl był ważniejszy.

Wytrzymałbym,im więcej pomocników tym lepiej miałbym cały czas motocykl czysty;)i serwis na czas.

Ja już wiem że na wiosne będzie kryzys,będę chodził ze stoperami w uszach;),żeby nic nie słuchać(żartuję oczywiście),ale fakt będę się wsłuchiwał w sound wydechów.
Czy coś sobie znajdę zastępczego?Mam nadzieje że tak,mam jeszcze urlop to jest ciężej,więc będzie praca,wieczorami siłka,ooooo wiem!Rowerem zaczne jeździć,też ma dwa koła;).
Kolegów nie związanych z motocyklami mam ale tylko do rozmowy,po pracy wolą posiedzieć przed telewizorem,ja wolę coś bardziej ruchliwego,
coś sobie znajdę,może zakupy polubie;).

Ale pisać zawsze można:)

A niech maca(dobrze że blache),wiesz o co chodzi:).
Rozumiem że czasem przesiaduję przy samochodach zbyt wiele czasu ale zawsze można wyciągnoć go na jakiś spacer,kino,kolacje,wycieczke na weekend(chyba że nie chce).A oprócz tego robi to co lubi,a że przy okazji sobie dorobi to jeszcze lepiej,lepsze jakiekolwiek zajęcie niż spędzanie czasu"pod sklepem'' zawse to powtarzam.

A poza tym widzę że z Ciebie dobry fachowiec,nie dość że szybko jeździsz to jeszcze samochody naprawiasz:).I spawasz no no.

Spróbuj kiedyś polecam,jeżdżą wszyscy i wszystkim Imreza,Porsche,Ferrari,to częsty widok.Tylko uważaj na chamulce bo po jednym okrążeniu potrafią "spuchnąć''.

Motocykl miałem potężny pierwszy tak mocny w moim życiu,ale wiesz mieć taki sprzęt i nie korzystać to grzech:).

Nie szalej tak bo mąż nie wytrzyma nerwowo:).Ja samochodem to jeżdże jak emeryt,choć czasem przycisne ale nie mam czym:)Zwykły dieselek do jazdy o kropelce.

Dziwi mnie przekonanie niektórych piszących tu kobiet, że należy się godzić na wszystko, co robi partner i że jedyny okres, żeby wyrazić swoje wątpliwości to początek związku. Życie nie jest czarno-białe. Nie będzie tak, jak chcemy, jeśli znajdziemy partnera, który zaakceptuje hobby to pewnie na innym etapie coś pójdzie nie tak i będzie trzeba dojrzeć do podjęcia odpowiednich decyzji.

Im więcej postów pisze Kacper tym bardziej widzę, że to była jego decyzja. Być może nie najprostsza, ale na tą chwilę w jego ocenie najodpowiedniejsza.
Zabawne jest podejście kobiet, które sądzą, że jeśli partner czegoś nie akceptuje to trzeba zmienić partnera. Nie, trzeba się zastanowić, czy to, co jest nieakceptowane jest rzeczywiście czymś, bez czego nie wyobrażamy sobie życia i czymś, bez czego nie będziemy szczęśliwi. A gdy się już taką decyzję podjęło, to należy się liczyć z konsekwencjami i brać je na siebie zamiast obwiniać partnera, że "to wszystko jego wina". Niekoniecznie. Tak zdecydowaliśmy i nawet, jeśli byliśmy w błędzie, nie jest powiedziane, że tak by nam się życie ozłociło, gdybyśmy wybrali inaczej.

To, co napisałam nie dotyczy tylko motocykli, ale ogólnie problemów z akceptacją pewnych zachowań u partnera. Jakie by nie były, mamy prawo wyrażać swoje zdanie, a partner ma prawo wziąć je pod uwagę lub nie. Czasami różnice w światopoglądzie są nie pogodzenia, a czasami da się wspólnie dojść do jakiegoś rozwiązania. Nie jest też tak, że raz ukształtowane zdanie na dany temat nie ma prawa ulec zmianie, bo "widziały gały, co brały". W momencie zakochania się nie traktujemy partnera od pierwszego dnia jak przyszłego męża, wraz ze zmianą relacji mogą się zmienić oczekiwania i problemy w związku (co jest zupełnie normalne).

Kacper, jestem pełna podziwu czytając to, co piszesz i widzę, że dobrze się trzymasz. Ta siłownia to nie jest głupi pomysł, może z czasem tak się wkręcisz, że poznasz tam nowe towarzystwo

uwazasz ze kobieta potrzebuej owagi komplementu itd, a ty?? tak sobie mysle ze kobiety za bardzo uwieszaja sie swoich facetow i chca w nich odbijac cale swoje szczezcie i to jest problem, ona nie ma swego zycia, kolezanek, znajomych, hobby(!) i dla tego i tobie to odbiera tak wlasnie uwazam! ze baby uwieszaja swoich facetow sie na szyji i licza ze bedzie tylko na nie patrzyl i beda calym sensem swego zycia. ja mysle ze to zwykla zazdrosc ze facetem ma pasje a my kobiety tak naprawde oprucz nich nie mamy nic. znam pare ktora ona 2 razy w tygodniu poswieca dzien sobie, i sie nie nudzi i uwleilbia te dni, chodzi do kosmetyczki, fryzjerki, solarium, spotyka sie z kolezankami, a postatsnio zakochala sie w salsie:) a on 2 dni spedza w garazu, z koelgami itd. mysle ze to jest idealne, miec cos poza soba.
mowisz ja maz i nikt wiecej?? oj od...aj my nigdy nie bylismy sami, nie umiemy ewidentnie, maz od razy mial dwie panie do pokochania(gdy go poznalam mialam 2tygodniowa corke) wiec nie mielismy mozliwosci byc samemu, zdarzylo sie czasem...ale przez te 4lata to moze w symie 6-8dni bylismy sami. a jakakolwiek aktywnosc meza po za garazem lub piciem?? oj nie ma:) zadnej nawet o tej ktorej myslisz:P no czasem pozmywa lub dzieci wykapie:) on nie lubi wszelkiego rychu, ma dobra bydowe ciala i mowi ze on w robocie sie nabiega. od niedawna  udalo mi sie go wyciagnac na coniedzielne spacery z dziecmi-to juz sukces. choc ja przez te jego takie zycie zaniedbalam sie...o i przechodzimy do nastepnego tematu-moj wyglad-ciekawe jest to ze piszesz ze nie jestem brzydka nie widzac mnie:) lubie swoj meski charakter:) lubie swoja twarz i piersi:P ale przez dzieci, tabletki, no przybylo i to nie malo...przez 4lata w sumie 40kg to nei malo i jestem grubasem-i tak se mysle ze skoro nie moze nikt powiedziec na mnie-zajeb...a laska, to niech powie choc ze-dobra dzieczyna ze tak pomaga dla meza- wiec kupuje te zabawki...w koncu nie popisze sie niczym innym jak inne np krotka spudniczka i dlugimi noagmi.
mam cos zrobic zeby maz poswiecal mi wecej czasu?? nie mozliwe, juz nawet nie zabiegam, wiem ze kocha tylko nigdy nie umial byc z kobieta, nie mial nigdy przykladow. no ale to nie miejsce zeby o tym pisac.
i tak zyje zaniedbana gdy nie powiem czasem maz przypomina o mnie(raz w miesiacu) kiedys walczylam. po 4latach znudzilo mi sie i tak od wakacji...fakt szykam akceptacji w oczach innych facetow, jesli wiesz o czym mowie

http://www.netkobiety.pl/t16612.html - to moj zalozony jakis czas temu temat, jak przeczytasz wszystko zrozumiesz.

Zacznę od tego że przeczytałem Twój temat,nie wiedziałem że to taka ciężka sytuacja bardzo mi przykro.

Hobby problemem w związku,widzę że jedziemy na tym samym wózku,to również temat dla Ciebie,pewnie te wszystkie problemy to nie tylko hobby ale w pewnym stopniu również.

Jedynym problemem to były właśnie motocykle i wszystko co z nimi związane czyli:Wyjazdy,zloty,wyścigi,spotkania.

Opiszę Ci jeden dzień z mojego dotychczasowego życia np:Piątek czyli przed weekendem,mamy jechać w góry(samochodem oczywiście)wszystko ustalone.
Rano wstaję ostatni dzień do pracy,już w pracy telefony że na weekend wyjazd nie zaplanowany z kolegami czy jadę?Bez namysłu jadę,więc wyjazd po południu.Wpadam do domu jak poparzony,narzeczona zawiadamia że kończy pakowanie,na to ja że mam pilny wyjazd z kolegami będę w Niedziele wieczorem,żadne argumenty do mnie nie trafiają jadę i koniec,kolejna godzina jestem już spakowany,narzeczona siedzi w pokoju i płaczę,przed wyjściem rzucałem zawsza hasło,za tydzień pojedziemy,za tydzień zrobimy,itd.itp.
Wiesz ile było takich weekendów?Bardzo dużo,stąd już w Piątek ok.godziny 15 telefony do mnie co z weekendem?Ze mną czy z motocyklem i kolegami.Nie mówiąc o czasie wolnym po pracy.
Później przestaliśmy cokolwiek planować no bo po co?
Punktem zwrotnym była śmierć przyjaciela po którym dostałem kopa w dupę,nastąpił czas refleksjii i przemyśleń wtedy nasz związek wisiał na włosku.I tak dziewczyna długo ze mną wytrzymała,doszło do zaręczyn które przyjęła.
Czy zacznę jeździć?Tego jeszcze nie wiem,ale wiem jedno jeśli zacznę stracę kobietę.

Specjalistą nie jestem ale ewidętnie potrzeba tutaj pomocy psychologa.
To przykre co piszesz z jednej strony samochody z drugiej jego rodzina i
nieciakawe dzieciństwo,alkohol którego teraz może nie ma za dużo ale z czasem może być problem.
Co do Twojego wyglądu to trochę Cię rozumiem,mąż nie zwracał na Ciebie uwagi,nie widziałaś efektów swoich starań zaangarzowania.Pewnie
jest tak że dla swojego męża nadal jesteś atrakcyjną kobietą tylko tego nie zauważasz z braku zaintaresowania z jego strony.U mnie było podobnie,nie było tyle zainterowania z mojej strony co odbijało się na psychice mojej kobiety,no bo po co miała się starać skoro brak efektów?
Myślała tak samo jak Ty.

No włąśnie po co?Jak nie ma zainteresowania ze strony męża.
Problemu z facetami nie masz ponieważ próbujesz to sprawdzaćprawda?
Czy jeszcze możesz się komuś podobać no bo skoro mąż nie zauważa to pewnie jest coś ze mną nie tak.Z Tobą jest wszystko w porządku takie jest moje zdanie,ale musisz zacząć działać o Was ponieważ może się to źle skończyć.Rozumiem że Twój mąż miał ciężko w życiu też lekko nie miałem,mam jeszcze czworo rodzęństwa czyli w domu było nas siedmioro.Wiem co to znaczy iść do szkoły bez śniadania bo brakowało nawet na jedzenie,tak tak był taki okres w moim życiu,teraz rodzeństwo się rozjechało mają własne rodziny a rodzicom teraz żyje się znacznie lepiej wykonali swoją rolę najlepiej jak potrafili.

Więc weź sprawy w swoje ręce i działaj nie stoisz na straconej pozycjii
tylko potrzebny jest tutaj specjalista.Pewnie problemy wystąpią z namową męża ale musisz próbować.

Dbaj o siebie naprawdę warto,skąd wiesz czy nie uda wam się wyjść z kryzysu i mąż zauważy że ma jeszcze piękniejszą żonę;)

Ja uważam że to przez samochody czyli hobby wiesz dlaczego?
Ponieważ Twój mąż ucieka w pewien sposób od rodziny tak jak napisałaś
nie odnajduje się w domu w typowych rodzinnych sprawach a w warsztacie jest mu dobrze tam zawsze wie co ma robić,tam się wycisza,zapomina o wszystkim z czym sobie nie radzi,tam ma spokój.
To nie znaczy że Was nie kocha tylko ma problemy z którymi sobie nie radzi,wydaje mi się że potrzebuję pomocy.

Tak więc hobby jak najbardziej jest tutaj problemem.Bardzo ważne są w życiu jakieś pasje,ale nie kosztem wszystkiego np.Rodziny wtedy jest to
toksyczne hobby wyniszczające każdego z nas.

Oczywiście rodzina męża też jest tutaj problemem,nie lubie tego pisać ale to jest patologiczna rodzina,która wyniszcza siebie jak i Was.
Walcz o to co Twoje walcz o swoją rodzinę nawet kosztem rzucenia tego wszystkiego w cholerę i przeprowadzki.Jeśli nie byłoby innego wyjścia ja bym tak zrobił.

dalsza rozmowa jest z byt prywatna jak dla mnie...jak bedziesz mial ochote zapraszam na priv i romowe prze e-maila

Samochody do tego problemu się trochę przyczyniają,oczywiście to nie jest główny problem a raczej potęgowanie problemu.

Sprawdź pocztę.

Syla, forum to nie portal randkowy, więc proszę, żebyś zastosowała się do powyższego upomnienia, bo ten offtopic umieściłaś tuż pod moją prośbą.
Moderatorka Yvette