Zwiazek z kobieta DDA po rozwodzie

Dluga i smutna ta Twoja opowieść. Myślę, że nie ma tu Twojej winy, żadnej. Takie jest moje zdanie. Ta kobieta.. Przepraszam, że tak powiem, ale z tego co piszesz zachowywała się jak niezrównoważona psychicznie. Nie wiem, może powinna iść do naprawdę dobrego psychologa. Niedopuszczalne jest to moim zdaniem, że ona Cię uderzyła. Dla mnie to jakieś chorę, jak można kogoś uderzyć. Wg tego co piszesz byłes cierpliwy i robiłeś wszystko tak jak trzeba, a ona tego nie doceniała i jeśli nie kłamiesz uważam, że chyba jednak musiałes ją kochać, skoro trwało to tyle czasu i wszystko to wytrzymywałes. Moim zdaniem chyba dobrze że to się skończyło, jej musi pomóc jakiś specjalista, bo to chyba nie jest normalne, takie zachowanie.
Uważam też że nie powinieneś w żaden sposób przejmować się opinią jaką Ci wyrobiła wśród znajomych, po prostu brzydko mówiąc "olej to", bo nie ma tu żadnej Twojej winy. Szczerze? Jestem dla Ciebie pełna podziwu. Trzymam kciuki i chyba będę Ci życzyć, zebyś jak najszybciej o niej zapomniał i ułożył sobie życie na nowo z kimś innym. Pamietaj, każdy człowiek zasługuje na szacunek:)
Pozdrawiam.

Współczuję ci bardzo.
Sama dopiero co zakończyłam związek, który mnie wyniszczał. Facet z którym byłam znęcał się nade mną psychicznie. Rzadziej fizycznie. Ale nie to jest najważniejsze.
Najważniejsze jest to ile czasu zajęło mi dojrzenie do decyzji, aby od niego odejść. Nasz związek trwał 5 lat. I nie zawsze było tak źle. Na początku maskował się żebym myślała jaki to on jest fantastyczny, czuł i kochany. Po dwóch latach zaczęła się niczym nieuzasadniona zazdrość, ciągłe pretensje i awantury. Dowiedziałam się oo jego znajomych, że zanim mnie poznał naduzywał alkoholu, o czym wcześniej nawet nie wspomniał. Z czasem zaczął znęcać się nade mną psychicznie i fizycznie. Wykorzystywał każdy pretekst, żeby mi ubliżyć i mni poniżyć, nawet przed moimi znajomymi i rodziną!!!
zaczęłam się zastanawiać nad odejściem, ale kochałam go, a przynajmniej tak mi się wydawało i miałam nadzieję, że potrafię go zmienić. Nam kobietom zawsze wydaje się, że to właśnie przy nas nawet najgorszy sukinsyn zmieni się w anioła. Już taka nasza naiwna natura.
Ale sprawy potoczyły sie nie po mojej myśli. Było jeszcze gorzej. Mój facet pił coraz częściej, nie przynosił kasy, nie pracował...
Ostateczną granicę przekroczył, kiedy uderzył mnie, jak byłam w ciąży. wiedział o tym, a mimo to uderzył mnie i pchnął na ścianę. Poroniłam...
Powiedział, że dobrze się stało bo i tak nie byłabym dobra matką.
Po tym chciałam odejść... Nie pozwolił mi. Powiedział, że prędzej zabije mnie i siebie niż pozwoli mi odejść. Uciekłam do rodziców... I zgadnij co... Po paru dniach jego skomlenia wróciłam do niego. Znów uwierzyłam, że on potrafi się zmienić, że ja go potrafię zmienić...
Po kolejnym pobiciu trafiłam do szpitala, nie zgodziłam się na obdukcję. Błam się że policja coś mu zrobi!!!!!!!!!!!!!!! Ja się bałam, że jemu się stanie krzywda, a dopiero co wylądowałam przez niego w szpitalu.
Po tym wszystkim rodzina zabrała mnie do siebie do innego miasta. Tam miałam poczekać, aż mi przejdzie ta cała chora miłość do niego.
Leczyłam się dwa lata. Sesje u psychologa, potem u psychiatry. terapie i tak dwa lata.
Teraz jestem w nowym związku. Nie potrafię już tak ufać jak kiedyś. Boję się, że jak to zrobię, to znów będę cierpieć. Więc wolę kochać, ale nie bezgranicznie. Kocham ale z umiarem, nie ślepo i nie bez granic. Mam swój rozum i patrzę na ten związek z pewnym dystansem. Wiem, że znów mogę być szczęśliwa i będę. Wiem to i będę do tego dążyć.

Po takich przejściach (moich i twoich) trzeba się podnieść i pokazać tej drugiej osobie, że nie tak łatwo jest nas złamać, zniszczyć w nas człowieka, zabić uczucia. Trzeba pokazać, że istnieje dla nas życie bez nich, bez naszych katów, oprawców.

A tobie radzę jak najszybciej znaleźć kobietę, która zasługuje na ciebie, która dostrzeże w tobie faceta, jakim jesteś. Kogoś, kto zaakceptuje twoje wady i pokocha cię z całego serca za to tylko że jesteś obok.
Ja swoje szczęście znalazłam tam, gdzie się najmniej tego spodziewała. Pomógł mi kiedy miałam najgorszy okres w życiu, poznał mnie z każdej strony a mimo to pokochał. I wiem ze dzięki temu będzie mnie kochał przez długi czas, bo wie z kim się związał...
A przynajmniej mam taką nadzieję. A przecież dzięki nadziei właśnie żyjemy.

Na świecie jest pełno takich aniołów, trzeba je tylko dostrzec wokół siebie.

A mnie zastanawia, jak mogles na poczatku ujrzec w niej ideal. Maskowala sie chyba w OGROMNYM stopniu? No i dziwne, ze nie dal ci do myslenia jej byly, ktory uciekal od niej az sie kurzylo.. Ja bym nabrala duuzych podejrzen.

Poza tym - wybacz, ale co to za facet, ktory daje sie bic kobiecie? Jestes silniejszy fizycznie, nie mogles jej przytrzymac, wyjsc z domu, cokolwiek? Jak mozna "ignorowac" to,ze cie ktos bije? Nie mowie, ze mialbys jej oddac, ale jakos zaprotestowac, zagrozic czyms, powiedziec, ze sobie nie zyczysz? Nie wyobrazam sobie, ze zachowywalabym sie jak trusia.

W ogole, jestek taki cierpliwy i dobry dla niej (w odroznieniu od wielu mezczyzn opisywanych na forum), ze wydaje mi sie, ze miedzy okreslonymi jednostkami naprawde istnieje szczegolne przyciaganie (kat i ofiara) Ona ma z pewnoscia jakies zaburzenia psychiczne. Jesli przyczyna jest jej dziecinstwo, to nie chce myslec, co przezyla, skoro teraz jest az taka bez serca.

Hm, ja bym sie zastanawiala, czy go nie ostrzec. Z drugiej storny, to pewnie nic nie da, a ona odwroci kota ogonem i wiecej spadnie na ciebie.. Moglbys tez pogadac z jej bylym, moze to bedzie mialo taka funkcje 'terapeutyczna''. I moze jak druga osoba potwierdzi jaka ona jest, to bedziesz mogl odkrecic sprawe ze znajomymi (no bo skad oni maja wiedziec jak bylo naprawde..).

Hehe, ale szkopul w tym, ze ona WLASNIE stosowala wobec ciebie przemoc I powstaje taki paradoks. Nie powstrzymasz jej od bicia ciebie bo to byloby przemoca? Slyszysz jak to brzmi?
Nie za duzo myslisz w tym o niej, nie czujesz ze swoje granice zagubiles? Przeciez macie byc partnerami i miec rowne prawa..

Poza tym podejrzewam (no,jestem pewna..) ze juz dawno stracila do ciebie caly szacunek, jesli kiedykolwiek go miala. Nigdy nie pozwalaj sie bic kobiecie (obojetnie czy chora, czy zdrowa ). Wiesz, facet ma byc w zalozeniu oparciem dla kobiety, opoką, skoro ty tanczysz jak ci ona zagra to trudno, zeby uwazala cie za mezczyzne. To tak na przyszlosc. Jestem pewna, ze na niektore rzeczy moj facet po prostu by sobie nie pozwolil (mimo ze jest wrazliwy, lagodny). I to mi sie podoba, to jest bardzo atrakcyjne, jesli ktos ma szacunek do samego siebie.

No to jedyna opcja byloby wyjscie z domu, zwiewanie od wariatki. Podporzadkowujac sie jej, tylko dajesz jej wladze i sprawiasz, ze pozwala sobie na coraz wiecej.

To chyba typowe dla tego rodzaju ludzi. Sa zmienni jak nie wiem co, a to jest gorsze niz gdy sa nonstop nie do zniesienia, bo trudniej sie od nich odciac.
Wlasciwie, dlaczego wciaz utrzymujesz z nia kontakt, po tylu swinstwach ktore ci wywinela? :> Czemu pozwalasz jej wydzwaniac? Powinienes jej nagadac i splawic, wziac w koncu zycie w swoje rece Ona podeptala twoja meskosc, moze dlatego wciaz jestes taki ulegly, ale masz tam gdzies w sobie sile, pomysl o sobie, co ty jej dales,a co ona zrobila? I wykorzystaj ten sluszny gniew jako energie do wykopania jej ze swojego zycia.

no i prosze panstwa chora sytuacja trwa...
wczoraj wrocilem do domku i jadlem obiadek... ona nagle przychodzi... od razu wskoczyla do lazienki, wyszla na chwile i znow weszla i siedziala kilka minut...
jak wyszla, spytalem sie jak jej wyszedl test... nie udzielila normalnej odpoweidzi tylko spytala skad wiedzialem... poweidzialem ze znam ja i wiem co siedzi w jej glowie...
powiedziala po dluzszym droczeniu ze negatywny. wiec wrocilem do kuchni i zaczalem zmywac... ona przyszla, wziela kubek, oparla sie o szafke i widzialem ze zaraz peknie wiec ja przytulilem mocno... zaczela plakac... spytalem czy wszystko ok... pokrecila glowa ze nie... spytalem czy chce o tym pogadac... rowniez nie chciala...
wiec przytulalem ja najmocniej jak tylko moglem zeby wiedziala ze jestem... mimo wszystko nadal nie potrafie jej nienawidziec...

wiec zaczalem naciskac i powiedziala ze sie zle czuje przez to wszystko, ze boli ja zycie...
znow ja przytulilem... spytalem czy pogadamy o tym to powiedziala ze pozniej bo chce isc spac (za dnia... znowu...)... wiec uszanowalem to...
jednak po kilku minutach wlaczyla "zyciowy" KLAN i ogladala... po klanie zaczelismy znowu gadac, powiedzialem ze kiepsko wyglada i sie o nia martwie...
ona sie pyta dlaczego, skoro jej powiedzialem jakis tydzien temu, ze mam watpliwosci czy to co do niej czuje to jest milosc...
powiedzialem ze po tym co przeszlismy nie jest mi obojetna i nigdy nie bedzie...
spytala czy chodzi mi o to czy on (ten nowy) juz ja skrzywdzil...
powiedzialem ze martwie sie ogolnie, a nie za cos... ale spytalem czy ja skrzywdzil... pwoiedziala ze nie ale mialem wrazenie ze klamie bo ich kontakt cos sie urwal...
spytalem czy przestali sie widywac, to mnie oklamala mowiac ze ona sie z nikim nie spotykala i nie widywala..
nagle zadzwonila kolezanka (ktora rozstaje sie wlasnie z mezem) wiec moja ex zaczela gadac zebym nie wpadl w jakis chory trojkat bo mnie po sadach beda ciagac...
powiedzialem ze ide na zakupy i spytala czy cos jej kupie... powiedzialem ze nie mam kasy wiec ona ze mi da...
i jak uslyszala ze spotykam sie z kolezanka to nagle odechcialo sie jej spac i powiedziala ze pojdzie odsniezyc auto i zobaczyc czy odpali... (czyzby znow do niego jechala?)
zmienna jak choragiewka...
wrocilem po 1,5h i moja ex byla juz zupelnie inna... nie bylo juz tej milej, wrazliwej i zranionej... byla zla, zlosliwa i wredna...
zaczela mnie podpuszczac, i zarzucac mi klamstwo... poweidziala zebym przestal klamac i oszukiwac... ze ja oszukiwalem przez caly zwiazek...
ze ja skrzywdzilem... mowie ze oboje jestesmy winni temu co sie teraz dzieje... uwierzycie ze ona nie widziala swojej winy?

nagle mi mowi ze ma bardzo wazna rozmowe... z kims kto jej potrzebuje... spytalem czy z kolezanka od sylwestra, poweidziala ze nie...
powiedziala ze jest samotna, nie ma nikogo, ze z nikim sie nie spotyka i nie widuje... wiec zaczelismy gadac o jej "spotkaniach" ktorych zaprzeczala dalej...
wkoncu powiedziala, ze nie wie o ktorym facecie mowie... czyli jak sie okazuje jest wiecej niz jeden...
nie rozumialem dlaczego klamala... przeciez mi nie zalezy, ona o tym wie, wiec oszukuje chyba sama siebie... poprosilem ja aby nie robila ze mnie idioty...
powiedziala ze po tym co widziala i czego sie dowiedziala na moj temat to nie chce miec ze mna nic wspolnego i powinienem byc wdzieczny, ze ona jeszcze ze mna rozmawia... nie chciala mi powiedziec co sie dowiedzialai  widziala... nie chciala zweryfikowac tego i woli wierzyc komus innemu najwyrazniej niz spytac mnie...
powiedziala ze przez caly nasz "zwiazek" nie zapracowalem na jej zaufanie... powiedziala nagle pelna zlosci ze nie spotkam juz nigdy takiej jak ona... powiedzialem z usmiechem zwyczajne "wiem"... zaskoczylo ja to... zaczela sie nakrecac, wiec jak jej mowie ze wiem ze nie ma o mnei dobrego zdania i nakrecajac sie sprawia ze emocje u niej nie opadaja... ona do mnie ze wie ze sie nakreca... zatkalo mnie... nagle pyta czy moge przywrocic haslo na facebooka, bo jak sprawdzala moje konto, to bardziej mnie nienawidzila... powiedzialem ze nie...
pytala co z tym mieszkaniem, kiedy ja zaczne sobie czegos szukac itp itd... co ja zrobie w styczniu, pytala mnie o moja sytuacje finansowa itp itd...
martwi sie ale dziwnie to okazuje...
w koncu spytala co ja czuje... powiedzialem ze ulge...ze w koncu wiem jaki jest problem i teraz wystarczy go rozwiazac... spytala co mam na mysli... zaczela wypominac mi ten telefon w wigilie, ze ona sie bala dzwonic, bo nie wiedziala jak ja potraktuje... ze to jeden dzien w roku kiedy ludzie powinni byc zyczliwi a ja nie chcialem z nia rozmawiac o tym co u mnie... powiedziala ze nie odezwalem sie przez cale swieta i jej zle z tym... poweidzialem ze w swieta odcialem sie od problemow, z nikim nie gadalem i musialem wiele rzeczy przemyslec i zrozumiec... to ona zrozumiala to ze ja czuje ulge ze nasz zwiazek sie zakonczyl i powiedziala ze zle sie z tym czuje bo to ja zabolalo...
powiedziala ze czemu mowilem ja ze ja kocham, gdy tak naprawde tego nie czulem... powiedzialem ze w kazdym moim zwiazku czulem cos innego do partnerki i nie wiem czy jestem w stanie rozpoznac milosc... ze mowiac ze ja kocham myslalem ze to co czuje to byla milosc, ale po rozstaniu wiele zrozumialem i wywnioskowalem, ze to chyba jednak nie bylo to... ze sam nie wiem co to bylo... powiedziala ze to bylo chamskie i zranilem ja... znow zaczela wypominac wigilie...
w koncu w naszej rozmowie ona weszla na temat sexu... od tego momentu zrobilo sie dziwnie bo zachowywala sie normalnie - smiechy zarty, bycie mila... pytala czy mi go nie brakuje... powiedzialem ze brakowalo mi kilka dni po rozstaniu ale juz mi nie brakuje. spytalem czy jej brakuje. ona do mnie ze nie ma takich potrzeb... powiedzialem ze to najwieksza bzdura jaka tylko mogla powiedziec... powiedzialem ze zawsze jak sie kochalismy to bylo nam dobrze... ona ze to ja zawsze mialem jaies obiekcje i to mi sie nie podobal sex... ja do niej ze nie podobala mi sie czestotliwosc - 3 razy w miesiacu... ona do mnie wtedy, ze za to na poczatku zwiazku bylo czesto wiec sie wyrownuje... zaczela mi dawac do zrozumienia ze sobie kogos znajde wkrotce... ja do niej ze nie skacze ze zwiazku w zwiazek bo ma dla mnie znaczenie to co bylo miedzy nami... ona ze znajde sobie wiec kogos do lozka... powiedzialem jej ze nie bawi mnie sex bez uczuc i nie podobaja mi sie jednonocne przygody... powiedzialem ze ona jest aktualnie jedyna osoba na swiecie z ktora moglbym jeszcze uprawiac sex... bo do niej cos czulem i wtedy ten sex cos dla mnie znaczyl.. wiec zaczela pytac czy mam ochote itp itd... powiedzialem ze moglbym to rozwazyc... spytalem czy ona ma ochote - powiedziala ze chyba nie...
jako ze byl wczoraj swiatowy dzien pocalunku to dalismy sobie buzi, a potem ona mi dala buzi
jak zwrocilem jej uwage ze dala mi buziaka, to powiedziala ze to bylo tak na odczep sie
no wiec zaczelismy rozmawiac o tym jakby to bylo gdybysmy sie calowali.... odrzeklem ze jestesmy dorosli i nikogo bysmy tym nie skrzywdzili, poza tym bylismy w zwiazku wiec uwazam ze nie byloby to cos strasznego... ona do mnie ze to nie jest normalne po zakonczeniu zwiazku...
spytalem skad to wie i czy byla juz w takiej sytuacji... powiedziala ze nie byla i mam racje... ale chce isc spac... na koniec pokazala mi jeszcze swoje nogi i chwalac sie powiedziala ze zrobila sobie calkowita depilacje... nie wiem czemu to zrobila, skoro mnie nienawidzi...
powiedziala ze musimy sie traktowac jak koledzy chociaz... powiedzialem jej ze ja traktuje ja jako wspolokatorke..
ona do mnie ze przeciez kiedys mowilem ze jest moja najlepsza przyjaciolka... wiec dlaczego teraz juz nie ma tej przyjazni... ja mowie ze tak to jest po zakonczeniu zwiazku... mowie jej ze koniec zwiazku to tylko koniec intymnosci a nie koniec relacji i tego co osiagnelismy i zbudowalismy...
spytalem czy bede mogl odwiedzac kotka kiedys... powiedziala ze zobaczy... spytala czy nie bedzie brakowac mi jej salatki z gyrosem... poweidzialem ze kiedys zaprosze ja na herbatke albo ona mnei to wtedy moze ja zrobic ponownie
widac bylo po niej ze cierpi wewnetrznie a ze jestem empatyczny i wspolczuje jej to ja przytulilem mocno...
dzis rano byla milsza wiec droczylem sie z nia nazywajac ja kruszynka
powiedziala ze mam cos dobry humor i mi chyba odbilo
powiedziala ze mozemy dzisiaj zrobic pomidorowke, ze ona mi powie jak tylko nie wie o ktorej wroci bo jej mamusia przyjezdza do nas...
wiec bedzie ciekawy dzien...
ale wczoraj zrozumialem jedno... skoro ja sie o nia martwie, przytulam bo widze jak jej zle i ze placze i potrzebuje wsparcia, a ona przy tym mnie nadal oklamuje, ze naprawde swietny ze mnie facet i ona na mnie nie zasluguje... niezaleznie od tego czy dobrze ja traktowalem czy zle, ale mam ludzkie odruchy i skoro ona zle mnie traktuje (powiedziala mi ze przestala mnei szanowac dopiero w tym roku), to nie zasluguje na zaden dobry gest z mojej strony...
ale nie jestem sukinsynem... nie potrafie jej nienawidzic...

ja po prostu mam metlik w glowie teraz... zaczynam sie nam ukladac... rozmawiamy i smiejemy sie ...
wczoraj zapraszala mnie na zakupy, dzisiaj rano na narty... powiedziala ze widocznie poznalismy sie by zostac kolegami...
a ja nie wiem co zrobic... chcialbym sie wyprowadzic... i naprawde tego chce...
ale nie wiem czy jej o tym powiedziec wprost czy po prostu spakowac sie pod jej nieobecnosc...
poza tym co z internetem w tym mieszkaniu? jest na mnie i ja za niego place ale nie chce jej pozbawiac "okna na swiat"...
bo mimo ze ma mozliwosc szukania mieszkania (w pracy lub w domu rodzinnym), to pozyczyla bratu cala kase jaka miala i zostalo jej teraz tyle co wyplata...
czyli starczy jej na czynsz i oplaty... na zycie nei bedzie miala
nie chce jej zostawiac w trudnej sytuacji finansowej... bo naprawde jej tego nie zycze...
co myslicie?
zostawic jej net na styczen i oplacic go oraz powiedziec jej ze chce sie wyprowadzic?
czy zablokowac net, wyprowadzic sie i zostawic list?

teraz pozostalo wypakowanie swoich rzeczy a wiadomo, ze latwiej sie spakowac niz rozpakowac
wczoraj jak sie pakowalem znalazlem jej kalendarz z 2009 w ktorym opisywala swoj rozwod... to co tam wyczytalem to byl szok...
a to dlatego, ze roznilo sie to od tego, co ona mi mowila...
poza tym wyszlo ze sypia z tym 34-latkiem dla sportu...
z tym z ktorym mnie oszukiwala...
bo "jest mily" i mowi jej komplementy a dla niej sex jest juz wazny...
3 dni po rozstaniu juz miala jego adres... sabotowala moja kolejna znajomosc... wrocila w niedziele wieczorem przed 1 w nocy...
oczywiscie ja wiedzialem gdzie byla...
nadal klamala w zywe oczy, nadal miala mnie w dupie...
a to co wyczytalem wczoraj w jej archiwum gg to juz wogole dla mnie byl szok jak ja moglem byc z kims takim... co ona temu facetowi pisala to byl szok...
przed nowym rokiem sie sytuacja poprawiala, ale od nowego roku znow zaczela sie jazda i wyzwiska... powiedziala ze udawala orgazmy, ze mam jej nie dotykac, ze zrobilem jej wiezienie w kuchni... wyrzucala mi rzeczy z lazienki...
prosilem ja abysmy niedzielny wieczor spedzili razem, ogladneli cos moze itp itd, aby bylo milo... no ona spedzila go milo u niego w lozku... a romansujac z nim mowila mi ze mnie kocha... ale jestem glupi... dalem sie tak oszukac... najlepsze jest to, ze nie czuje zlosci ani nienawisci... czuje tylko w jej kierunku zal i zenade...
jego tez zaczela oklamywac i manipulowac nim... wiec wkrotce on tez zostanie zraniony...
wczoraj nawet nie potrafila po mesku zniesc sytuacji...
dzwonila raz, nie odebralem, wyslala mi sms piszac ze cos jej ukradlem i ona jest w drodze na policje i mam jej to oddac (nie sprecyzowala co) wiec zignorowalem bo wiedzialem ze to prowokacja... po chwili dzwonil ktos od niej z rodziny bo numer nieznany wiec nie odebralem... pozniej znow dzwonila i znow dzwonil ten sam numer...
zabralem swoje rzeczy z mieszkania, zostawilem na lawie kartke z textem "chcialas abym zniknal to zniknalem... nie lubie pozegnan, wiesz o tym... dlatego zamiast ZEGNAJ mowie ci DO ZOBACZENIA..."

PS jej byly sie do mnie odezwal

Hehe, odpowiedzial odpowiedzial
Mamy sie spotkac - gosc odpisal naprawde w porzadku i jesli przeczucie mnie nie myli, to bedzie to fajne spotkanie
Nie wroce juz do niej nigdy, nie po tym co przeczytalem wczoraj...
Z jej kolezanka (ktora jej proponowala zwiazki bez zobowiazan) rozmawialy kiedys i strasznie wyzywaly moja rodzine...
Nawet nie sadzilem ze czlowiek moze uzywac takich slow...
Nie wiem nawet czy bede chcial utrzymac z nia kontakt... Jakikolwiek...
Jej byly dobrze zrobil ze sie odcial od tej destrukcyjnej kobiety...
Alaclaudie - teraz niech sie jej nowy CEL martwi tym jaka ona jest
Dla mnie nowy rok zaczal sie calkiem sympatycznie

ta wiadomosc sprawila wczoraj, ze czuje ogromna ulge i mam wrazenie ze jakis ogromny ciezar ze mnie spadl
dzieki, wiele to dla mnie znaczy

Witam, historia Pana z kobieta DDA, podziwiam za upór, ale tez mogę dodać ,że  milosc oslepia, niestety bedac w zwiazku z DDA, trzeba dokladnie nauczyc sie myslenia takich ludzi z rodzin dysfunkcyjnych, takie osoby nie potrafia utrzymac zwiazku, jesli nie maja sily sie leczyc, dzialaja destrukcyjnie na otoczenie, wiec stawia sie im warunek'albo leczymy sie razem bedac w zwiazku, albo taka osobe sie zostawia".Jesli typ DDA jest ztoksyczniony do szpiku kosci i nie mozna go zreformowac, wtedy sie odchodzi lub usuwa taka osobe ze swojego  zycia.Tacy ludzie nic nie czuja tylko maja opanowaną sztuke maniupulacji i szantaz emocjonalny do perfekcji.Jestem z mezczyzna , ktory byl z kobieta DDA, jest po rozwodzie, tez musial sie leczyc, ale dal rade, teraz normalnieje przy mnie:)Tak samo poswiecal sie bylej zony jak Pan, tylko do tego doszlo dziecko-dziewczynka, ktora wg prawa polskiego zostala u matki, a mamusia DDA skutecznie nia manipuluje, ale z pomoca rodziców mojego faceta udaje  sie corkę stopniowo  doprowadzac do stanu normalnosci, choc na poczatku bylo fatalnie.Kazdy odsuwa sie od bylej żony mojego mezczyzny, bo to wampir emocjonalny i pienięzny rowniez.Najlepiej ignorowac"ataki" takiego osobnika i ze spokojem ignorowac, bo jesli sie unosimy nerwowo-to DDA wygrywa.Zycze Panu znalezienia milosci normalnej bo takei rowniez są.POZDRAWIAM