Moja miłośc z internetu :)

Jak ja Ci zazdroszczę...
Moja miłośc z internetu nie jest tak prosta.

                                            pozdrawiam gorąco

Ansja przeczytaj mój wątek "ZAKAZANA MIŁOSĆ!!!" jest obok Twojego.
       Zapraszam

W takim razie gratuluję:)

Ale co to oznacza?? Kochasz kogoś innego ?

bardzo ładna historia - możnaby nakręcić film

Nasza znajomość rozpoczęła się bardzo niewinnie, od zajrzenia na profil mojego faceta. Potem jakoś się potoczyło- smsy, gg, maile, wymiana nr tel. Uczucie rosło w nas z każdym słowem, z każdym zdaniem.. Mój facet zobaczył mnie się jakieś 4 miesiące po zapoznaniu- przez skype'a  Byłam w bardziej komfortowej sytuacji, bo nie miałam wtedy kamerki i to ja zobaczyłam go pierwsza, nie on mnie
Czułam w sercu, że to facet dla mnie, miałam za sobą inne doświadczenia, ale nigdy nie nosiłam w sobie takiego uczucia, jak do niego. Mogłam mu powiedzieć wszystko i ... nic..- a on i tak mnie rozumiał.
Zdecydowało tylko wnętrze, to jaki jest- jaki ma charakter, jak okazuje swoje uczucia, jak mnie traktuje .. Wygląd nie grał żadnej roli, był tylko "dodatkiem"
Jestem pewna tego, że nie usłyszę "zostańmy przyjaciółmi"- łączy nas ogromne uczucie, bagaż doświadczeń.. Bardzo długo walczyliśmy o naszą miłość, o naszą przyszłość.. Mój facet poświęcił bardzo dużo- przeniósł się na moją uczelnię, mieszka w tym samym mieście co ja, prawie 300 km od swojego domu. Pokonaliśmy mnóstwo przeszkód i dlatego nie mamy zamiaru rezygnować z tego wszystkiego.. Kocham go i nigdy nie przestanę

oazuu - ja poznałam wielu ludzi przez neta.. jakoś tak się złożyło, że dwóch poprzednich facetów także poznałam przez internet ALE to nie było to... Miałam różne doświadczenia, znajomi mówią, że jestem otwartą osobą, szaloną czasami Ale nie mogłam znaleźć sobie faceta w realu .. Nie szukałam jednak miłości przez portale randkowe, wszystko było ... przeznaczeniem chyba

Piekna historia. Życzę wam wszystkiego co najlepsze, szczerosci przez całe wspólne życie,aby uczucie którym się darzycie nie zgasło niczym płomień świecy na listopadowym deszczu ,aby żadno z was nie było sprawcą łez drugiego i aby wypowiedziane słowa nie okazały sie puste.

Jeszcze raz pozdrawiam

Jejku.. jakie piękne słowa DZIĘKUJĘ BARDZO !!!!

JA nigdy bym nie podejrzewała, że spotka mnie coś takiego.. Ale jestem wdzięczna losowi za splot wszystkich wydarzeń, który w konsekwencji doprowadził do tego, że razem jesteśmy
Powiem szczerze, że warto próbować, ale w granicach zdrowego rozsądku.. My byliśmy szczerzy wobec siebie od początku, resztę załatwiło uczucie

W tym wszystkim, takim "złoty środkiem" jest właśnie rozsądek w podejmowaniu decyzji, w sposobie odkrywania swojej osobowości .. Ja ufałam mojemu  Misiowi od samego początku, podświadomie.. To było takie "magiczne" .. Bo on był gdzieś tam w Polsce i zawsze mogłam na niego liczyć ...

należysz do grona kobiet które potrafią kochać.

hmmm ja tak mam nawet po dwoch dniach, gdy się n ie widzę z moim  skarbem :)

Co to koncert życzeń????:)))))

No a TeDe zawsze swoje trzy grosze walnie w odpowiednim momencie...Ansja jesteś po prostu szczęściarą, a takie historie z dobrym zakończeniem to marzenie każdej młodej dziewczyny

Mam nadzieję, że teraz będzie już tylko z górki ... Mam go prawie codziennie przy sobie, a kiedyś widzieliśmy się raz na miesiąc.. Tak naprawdę teraz poznajemy się w sytuacjach, na które kiedyś nie mieliśmy szans, bo było mało czasu, a chcieliśmy się cieszyć sobą jak najdłużej..
Wiesz Angelek, też tak uważałam, sądziłam, że miłość z internetu jeszcze na odległość, jest niemożliwa.. Bo jak to wszystko złożyć w całość, jak sobie radzić samej, kiedy wiesz, że on jest, a jednak go nie ma... Ale tu sprawdziło się stare powiedzenie, że prawdziwa miłość przetrwa wszystko.. tak też było w naszej sytuacji ..

Heh, także mam to samo Tęsknię za nim nawet, kiedy nie widzimy się 2 godziny ..

Każda z nas ma na to szansę Trzymam za Was kciuki

Ja też poznałam swoją miłość w internecie - ponad pięć lat temu (dzieliło nas poand 300km), a od półtora roku mieszkamy razem. Da się poznać sensownych ludzi w internecie, może i trzeba mieć szczęście. Jak pomyślę jak bardzo ryzykowałam te 5 lat temu....sama nie moge uwierzyć jak bardzo byłam ufna. Na szczęście nie spotkało mnie nic złego  -miałam jedną nieprzyjemną historię, ale wszystko skończyło się dobrze, więc nie przyćmiewa mi tej całej sympatii, której doświadczyłam od ludzi poznanych w sieci.

Ja kiedyś też poznawałam wielu ludzi przez internet, ale teraz mam długa przerwę (mieszkam za granicą, a poza tym mam moje kochanie więc i czasu mniej ;>) ale jak sobie przypomnę jaka wtedy byłam właśnie ufna... teraz to już bym chyba tak  nie umiała:) Ale cieszę się dziewczynki, że znalazłyście swoje szczęścia hehe

no ma farta....

ale tezraz to tez ociupinke pecha-bo nie ma dostepu do internetu bidulka.

napisala mi dzis esa: "juz tak mi sie chce wejsc na forum, boje sie co tam zastane-w sensie ile do czytania

A jak kogoś poznać przez internet? Tak żeby w ogóle zwrócił ktoś na Ciebie uwagę....

Ja jestem z miłoscią mojego zycia i poznalismy sie na internecie....:)dokładnie to na fotce.pl:) Pamiętam jak zobaczyłam jego zdjęcie az mi serduszko mocniej zabiło,pierwszą rozmowę na gadu całonocną..pierwsze spotkanie i dotyk dłoni Jejcius!ja nigdy czegos predzej taiego nie czułam dotknął mnie za rękę a ja myslałam ze odlece hihi i mam 27 lat a czułam sie jak 17 heh teraz własnie szykujemy sie do slubu mieszkamy juz z sobą kilka miesiecy i jest cuuuudownie:)zycze tego kazdej z Was spotkac tak kochaną osóbke i byc taka szczęsliwą jak ja:)

Super )
Czasami warto zaryzykować - wiem coś o tym bo swojego chłopaka też poznałam za pomocą internetu i obecnie jesteśmy ze sobą już 2,5 roku wiadomo raz jest lepiej raz gorzej, ale nigdy nie pożałuję, że się z nim wtedy spotkałam

ahh.. jak ja lubię czytać o historiach ze szczęśliwym zakończeniem )

A Ja póki co miałam szczęście do facetów z netu, z niektórymi zawiązały sie przyjaźnie, po prostu było fajnie wirtualnie a w realu zabrakło chemi, jednak kontakt jest i nawet spotykamy sie czasami w gronie moich znajomych na jakis imprezach okolicznościowych typu imieniny, urodziny itp. bardzo ich lubię i chcę aby byli w moim zyciu, doradzamy sobie, gadamy opowiadamy, wymieniamy doświadczenia i jest fajnie

Kiedyś tak gadałam z kolesiem przez 2 lata, nie chciał mi przesłać nigdy fotki ale gadało się super o wszystkim i o niczym, były żarty i poważne tematy, dzień bez rozmowy z nim był dniem straconym. Obydowje bylismy w związkach, tzn ja się przyznałam a On nie wyszło w praniu hihi ale my tylko rozmawialiśmy nigdy sie nie spotkaliśmy.
Potem była wymiana nr telefonu o wisielismy na nim godzinami aż pobraliśmy darmowe numery do siebie, mi się wtedy życie posypało i On mnie wspierał. POtem On się rozstał ze swoją dziewczyna ale nadal nic nie było. W końcu po tych 2 latach wzięłam sprawy w swoje ręce i pojechałam do niego, przywitał mnie kwiatami, od razu zabrał do domu, poznałam rodziców, szok mówie Wam, nasze spotaknie to była formalność, strzał na dzień dobry było pięknie i cudownie a On postanowił wyjechać do Angli choć nie musiał, chcial zobaczyc jak to jest. Ja poleciałam do niego zrobiłam mu niespodziankę, potem On przyleciał ale odległość zrobiła swoje, potrzebowałam wsparcia a telefony mji tego nie dawały, mówił że jeszcze trochę i zjedzie. Chciałam czekać ale jego brak w ważnych dla mnie momentach był nie dozniesienia, nie potrafił mi pomóc nawet słowem tak jak kiedyś. No i samo się rozypywało. Poprosiłam aby zjechał ale wybrał kasę, potem ja się odsunęłam i On ze mną zerwał, plany juz były miał zamieszkac u mnie nawet o dzieciach rozmawialiśmy, no ale nie wyszło

Potem wrócił do Polski to sie przez miesiąc nie odezwał, po czym jak się odezwał to załował tego co zrobił, że to była najgorsza decyzja w jego zyciu, ale Ja juz się pozbierałam bo nie widziałam go kilka miesiecy i to mi pomogło. Odpisałam że trzeba ponosić konsekwencje swoich czynów i tak to się skończyło. Do dzisiaj sie odzywa ale już mnie nie rusza. Najwyraźniej to nie było jednak to skoro nie przetrwalismy.

No ale teraz poznałam kolesia i zakochałam się na zabój a On raczej to wykorzystał i pewnie nie jestem jedyna, nie moge sobie z tym poradzić bo od lat nie miałam takiej chemi do kogoś, jestem slepa na wszystko, On sie teraz nie odzywa, pomiata mną jak marionetką a Ja się na wszystko godzę.

Najgorsze że jestem tego świadoma ale nie moge włączyc trybu mózgowego. Koleżance juz dawno bym poradziła aby go olała, ale nie wiemy tegopóki same nie znajdziemy się wtakiej sytuacji ;(

Tak to już czasem jest... jednym wychodzi a innym nie- i sądzę że nie ma znaczenia czy to chłopak poznany na necie czy w realu...

nici - olej go !!!! miłość to nie tylko ta chemia ! dziewczyno ogarnij się !!!
(no, mam nadzieje że to odrobinke pomoże )

Dzięki laski, cały czas walczę ze sobą ale zaczyna być coraz lepiej

Dzięki Ewel