od arbuza przez smutek do wielkiej miłości.

To był przypadek.
Świętowałam z koleżankami to, że gdyby mój były ze mną nie zerwał pare dni wcześniej były by to nasze dwa miesiące.
Wyszło tak, że szukałam kto pożyczy złotówkę "na paliwo" spotkałam kolegę ale on nie miał. Później ja zostałam sama z koleżanką. Poszłyśmy na rynek i siedziayłśmy na ławce. Podszedł do nas Przemek z kolegami (przemka pytałam o tą kase). Oni też tego dnia co nie co pili. Zapytali czy idziemy z nimi do Auchana po arbuza xD i poszlysmy na drugi koniec miasta z nimi. I tak poznałam mojego kochanego.
Piersze chwile naszej znajomości wyglądały tak, jakby on zainteresowany był bardziej moja koleżanką, ponieważ szedł z nią daleko w przodzie. Jednak później powymienialiśmy sie numerami. Zaczęliśmy smsować. On co wieczór przychodził do mnie i tak pod klatką gadaliśmy. Nie wiedziałam a on się we mnie zakochał. Chciał mi to powiedzieć, i ja tez do niego czułam sympatię. Tego samego dnia chcieliśmy sobie o tym powiedzieć ale stchórzyliśmy. niestety.. wróciłam do byłego. Dla mojego kochanego te 3 miesiące były tylko pustymi dniami. Cierpiał bardzo przeze mnie. jednak znów ze mną zerwał. znów się spoykaliśmy. i znów zaczęło we mnie to kwitnąć. on powiedział mi, że mnie kocha i po jakimś czasie też mu to powiedziałam [oby dwoje przez gg]. wiedzieliśmy, że się kochamy, jednak nadal zachowywaliśmy się jak przyjaciele. w sylwestra.. wypil troche i sie odważył. pierwszy raz prosto w oczy powiedział, że mnie kocha. Ja nic nie piłam ale odwagi dał mi fakt, że on to już zrobiła. I mu powiedziałam. O północy byliśmy na rynku. Z wybiciem godziny 12 przez zegar powiedział, że mnie kocha i mnie pocałował. Od tamtej pory jesteśmy razem.