podczas kłótni nienawidzę go

To co mam robić, jak się zachowywać? Ja się boję że ja nie będę mogła nic wymagać.

To co mnie jeszcze niepokoi to, to że On jest skupiony bardzo na realizacji siebie nie zdając sobie sprawy że przez to niejednokrotnie zaniedbuje mnie. Denerwuje mnie również to, że jak już jest w domu to zamiast dąrzyć do spędzenia czasu ze mną, on najchętniej siedziałby na internecie, albo cykał pilotem po kanałach tv. No masakra. A poza tymi rzeczami to naprawdę jest ok. Kurde ciezko mi, bo nie potrafię być twarda...

Mój facet jest ogólnie dobrym człowiekiem, nie olewa mnie to pewne, ale dużo ode mnie oczekuje, bo na pierwszym miejscu stawia realizację siebie. To trochę egoistyczne. Nie potrafi jednal przyjąc tego do siebie i jesli mu to zarzucam to czuje się urażony. A ja jestem miękka i walcze z tą cechą już długo i choć jest nieco lepiej to jednak nadal moja słabość pogrąża mnie, a on czuje się pewny. Najgrosze jest to że on mi wmawia że to ja jestem winna i nie da się go z tego myślenia wywieść nawet gdy rozmawiamy o danej sprawie gdy już wszystko jest dobrze. Dla mnei to bardzo trudne. Nie chcę takiego życia. Hmm ja poza tym za mało myślę o sobie, o własnych przyjemnościach i On wie że On jest moją najlepszą atrakcją. Walcze z tym i walczę i jakoś mi nie wychodzi bo On i tak jest górą. :(:(

Tak jest rzeczywiście, On uważam że moja uwaga to od razu czepianie się (kiedyś bardzo dużo się czepiałam, ale przepracowałam to). Tak boję się że go stracę, jestesmy zaręczeni, mamy już datę ślubu wyznaczona. Wiem na 100% że On mnie kocha, ale nie jestem pewna czy by o mnie walczył- taki typ, który wszystko co się dzieje przyjmuje do siebie i nie walczy o to. Jak Ty dokonałaś takich zmian? To był długi proces czy raczej moment przełomowy?

Ja już nie raz usłyszałam od niego " jak Ci ze mną źle to droga wolna ". Nawet ostatnio powiedział że skoro mi coś nie odpowiada to mogę się wyprowadzić... Co to ma być... w miłości nie powinno być miejsca na takie stwierdzenia. To boli. Czuje się wtedy nie kochana, jesteś to akceptuj wszystko, jesli nie akceptujesz to odejdź. Przykre prawda? A jak jest ok to twierdzi, że tak baaardzo mnie kocha...

Mój facet zawsze mi powtarza że on się nie chce wogóle kłócić, że on mi nigdy nic nie zarzuca, tylko ja mam zawsze problemy, a on nie chce w to wchodzić, tylko nie zdaje sobie sprawy że to ja się muszę się wyginać by było dobrze, on chciałby żyć TYLKO według własnych zasad i jak coś mi się nie spodoba to wielka uraza i kara w postaci chłodu i lekceważenia. To takie niedojrzałe. Ja też zawsze płacze i cierpię, a on chodzi po domu i gwizda i śpiewa. Wiem że robi to po ty by mi pokazać że go to nie rusza i pewnie robi to dlatego ze rusza to mnie. Gdybym ja lała na to to zapewne on by się tak nie zachowywał. On nie rozumie że kobieta jest całkiem inna niż facet. On nawet nie chce tego wiedzieć. Wiele już w naszym związku przepracowaliśmy, a właściwie to ja o wszystko walczyłam. Czasem mam wrażenie że On mnie kochać tylko jak jestem "grzeczna" czyli jak nie mówie co mi się nie podoba tylko zawsze wszystko przyjmuje...

I ja mogę się tutaj przypisać ze swoim związkiem. Jak to czytałam to identyczne sytuacje, normalnie kalka !!! Takie same zachowania. Z jednej strony, takiej troche egoistycznej napiszę, że fajnie że to nie tylko ja tak mam ... ale dlatego, że człowiek gdzies przez to nabiera nadziei, że sie uda wyjść z takich kryzysów, że uda sie popracować nad związkiem a ciemne chnury przestaną wreszcie tak często nadchodzić ! Tak sobie czasem myślę, że gdyby dziewczyna nie pokazywała za bardzo jak jej zależy na partnerze, to on byłby mniej pewny i może byłoby inaczej. Jednak z drugiej strony dlaczego mamy grać, skoro się kogoś bardzo kocha to jest to normalne, że sie mu to chce okazać i okazuje. Powiem tak : gdybym tak często nie odpuszczała, gdybym nie dała się udobruchać to nie wiem jak by z nami było Pomimo, że mój partner uważa, że to on odwala wiekszość roboty w tym związku. Gdybym jednak przez jakiś czas zachowywała się dokładnie tak jak on , to nie wiem ile by wytrzymał. Najbardziej właśnie wkurza fakt gdy partner znowu rani, znowu ta sama sytuacja ! Przecież wie, że mnie to boli, bo rozmawiamy (mówiłam mu jasno i wyraźnie, na spokojnie co mnie boli i rani a co tylko denerwuje). Kiedyś przepraszał , teraz robi to tylko wtedy gdy mega nawali. Ma do mnie pretensje, że ja go nie przepraszam. Tylko, że wiecie co ? To nie ja zawalam pewne sprawy. Nie ja nie dotrzymuje słowa. Nie ja go olewam. Nie będę go przepraszać za to, że takie rzeczy mnie zdenerwują ! On wybrał metodę swoją na nasze kłótnie. Nie podoba mi się wcale jego metoda bo dotyczy ona właśnie cichych dni ... Wtedy nie ma nawet miłego sms na dobranoc ani na dzień dobry. Kiedy przedstawiam mu całą sytuację , jak to na mnie wpływa i jak ja to odbieram ( a w myslach mam tak : on się nie odzywa, nie ma więc takiej potrzeby, nie zalezy mu na kontakcie ze mną , może już w ogóle przestaje mu zależeć ), on mówi wtedy, że mnie kocha, że nie chce sie odzywać bo dzieki temu sie nie pokłócimy bardziej ... Tylko, że oddalamy się przez głupie ciche dni ! Ostatnio mi powiedział, że połączyło nas uczucie i po prostu bedziemy razem no bo dlaczego nie. On kocha mnie, ja jego. A powiedział to tak jak by mówił o tym co widzi przez okno. Dla mnie jest jasne, "nie podlewasz najpiękniejszego kwiatka to on i tak uschnie" ! Rozmowy są po to, żeby człowiek nie musiał się domyślać o co komu chodzi ! Żeby wiedział co rani drugą osobę a co sparwia jej radość. I mój M. wie co mnie rani i robi to dalej Gdy emocje negatywne opadną i pytam czemu tak sie zachował to odpowiada skruszony , że nie wie. Jesteś razme 4 lata , nie jesteśmy zaręczeni, każdy powinien sie starać o tą drugą osobę, powinien to być super fajny czas dla nas obojga ... a traci się go na kłótnie i zadawanie ran a potem wiadomo, że jak coś sie powie w złości i pomimo, że się wie, że to tylko pod wpływem emocji zostało powiedziane to jednak w głowie zostaje Łatwo bardzo zepsuć klimat ale poprawić go już ciężej Nie wiem jaka jest recepta powiedzieć albo albo ? Postawić wszystko na jedną kartę ? I albo mnie kochasz i przestajesz ranić albo się pożegnamy ? nie wiem Dodam na koniec żeby było troche optymistycznie : gdy jest miedzy nami ok to jest jak w bajce ... wtedy śmiało mogę powiedzieć że jestem przeszczęśliwa !