Rozstanie z powodu tesciowej

yyy.. fajny mąż..
a moze to w waszej relacji tez jest cos nie tak skoro on nie poszedl za Toba, albo nie stanal za Toba murem,? '
nie zastanowilas sie nad tym?
moze to tu tkwi sedno..
co na to mąż? nie mowisz nic o jego reakcji czy w ogole jakas byla.
czy stac was na oddzielne zycie , a nie tylko u boku mamusi.
najgorsze jest jak kttos sie wtraca w zwiazek...

moim zdaniem dobrze zrobilas wyprowadzajac sie skoro juz nie moglas zniesc tej sytaucji , czas zadbac o siebie.
i jak tu ktoras z dziewczyn miala opis ... nieszczescia zsylane sa nam po to by uwazniej przyjrzec sie swemu zyciu..

mądre zdanie i prawdziwe bo poszłam za ciosem bo co mam do stracenia co najcenniejsze już pochowałam
czy stać nas na życie bez mamusi tak
mąż uważa ze jakoś wszystko ucichnie i będzie dobrze ze tyle zainwestowaliśmy w remont poddasza ze szkoda
ale mi nie szkoda bo my nawet nie możemy wyjechać nigdzie bo ona sie boi sama w domu a co będzie za kilka lat jak teraz pozwala nam wychodzić tylko do 22
no mąż niby pocieszony nie jest z faktu tego ze został sam a mieliśmy być w trojkę ale jakoś mało to okazuje jak możemy się spotkać to mamusia coś wymyśla do roboty i potem nie ma czasu tylko dzwoni
to żałosne wiem i zarazem upokarzające zachowuje sie jak mały chłopczyk ważne żeby mamusia zadowolona była a ona to jest zadowolona bo ma synka teraz tylko dla siebie

Kanapka, myślę, że jesteś w ogromnym błędzie. Przyczyna zachowania męża Bemi nie tkwi w ich relacji, ale w jego niedojrzałości do stworzenia własnej rodziny.
Człowiek dojrzały do samodzielnego życia i co nie mniej ważne poważnego związku musi odciąć swoją pępowinę z rodzicami. Jeżeli z jakiegoś powodu nie potrafi tego zrobić i w każdym związku są co najmniej 3 osoby (zakochana para + mamusia) to żaden związek, niezależnie od tego, jak wspaniała byłaby partnerka nie będzie zdrowy.

Bemi, Twój mąż musi odciąć się od matki - a to nigdy się nie stanie, jeżeli będzie z nią mieszkał. I niestety, jeśli w obliczu Twojego odejścia on nie umie się zmobilizować, to z dużym prawdopodobieństwem już tego nie zrobi, przynajmniej nie do momentu przepracowania problemu z terapeutą.

yvette ty jestes moze psychologiem?
pytam bo ciekawi mnie jak wygląda taka terapia co sie proponuje parom
jak kiedys byłam ale to był psychiatra bo taki był w okolicy i nie wiem czy to był błąd bo moze powinien to byc psychoterapeuta
ta kobita odpowiadała mi tylko "tak" taaaak" dosłownie na wszystko ja mówiłam a ona zadnej rady w sense czy ja cos nie tka robie czy jakos rozwiązac problem "potakała mi" przepisała leki na depresje i kazała przyjsc za miesiac
jak wiesz cos na temat pracy psychologów to opisz jak to wygladac powinno

Bemi, tak, jestem psychologiem.

Pacjent i terapeuta muszą się "dobrać", dlatego jeżeli czujemy, że nie umiemy się otworzyć przed psychologiem/psychiatrą, z którego porad korzystamy, że odczuwamy niechęć lub nie mamy zaufania to należy o takich wątpliwościach mówić. Ja miałam już zupełnie prywatnie kontakt z 3 różnymi psychologami zanim znalazłam tą psycholożkę, która naprawdę potrafiła rozwiać moje wątpliwości. Więc nie jest tak jak z lekarzami, że pójdziesz do pierwszego z brzegu, tu trzeba niekiedy spróbować z różnymi osobami i czasami z różnymi typami terapii.

Co do terapii dla par, nie wiem, o ile będzie pomocna w Waszym przypadku, kiedy mąż nie wykazuje chęci zmiany. Podstawą każdej terapii jest motywacja pacjenta, pacjent musi sam chcieć zmiany, nie może być przymuszony czy niechętny zmianom. Zazwyczaj terapia dla par to tak indywidualne spotkania psychologa z każdym z Was, jak i wspólne "mediacje". Psycholog stara się stworzyć pole do konstruktywnej rozmowy i moderować dyskusję, a także indywidualnie doradzać. To, co mu powiesz sam na sam nie zostanie ujawnione bez Twojej zgody małżonkowi.

Czerepach dzięki ze się odezwałeś warto znać zdanie płci przeciwnej
ja to myślałam ze zawsze jest problem z teściowymi od strony męża bo mi nigdy wystarczająco nie będziemy dobre żeby zadbać o ich synów ale bywa i inaczej
mój maż w ogóle nie bierze tego pod uwagę ze nie wrócę bo jak mówi ze mi sie odwidzi i zmięknę
w ogóle szok jak mam dotrzeć do niego ze nie i koniec bo od miesiąca próbuje a on nic czeka dalej jak ma czas to sie ze mną spotyka jak nie to dzwoni ze coś tam po prostu obłęd
sama nie wiem co dalej czy jak on po tylu latach małżeństwa i w ogóle bycia razem to w sumie 14 lat jak piszecie nie dorósł to co dalej ogólnie kłótnie jakie były to tylko temat teściowa albo my głośno wyrażamy swoje opinie a na to wpada teściowa zęby nam pomóc tzn tłumacz obstać za synkiem bo wredna baba cos od bidulka chce a ona pokorniutki jak baranek wtedy siedzi jak mysz pod miotłą bo zostałam osądzona ja i obwiniona oczywiście teściowa zadowolona opuszcza nas a ja piana a wtedy mężuś mnie przeprasza ehhhhhhh pisać by i pisać
ap ropo kłótni my bardzo rzadko o coś się spieramy a jednak mimo to problem jest bo nie mieszkamy razem

spoko na to bym nie wpadła
byłby niexle w szoku bo on mysli ze tak ma byc bo przeciez nie przez niego odeszłam tylko przez jego matke mi juz kompletnie odwaliło
napewno by jej powiedział o tym i wspólnie doszli by do wniosku ze mi juz kompletnie odwaliło
ona jest z tych co trzymasz je za reke a ona twierdzi ze to nie jej reka

RAdzę ci niech wybierze matka abo ty .Ja mam też problem z tesciową tylko troche inny. Moja teściowa mieszka blisko ale wogule się moja rodziną nie interesje.przychodzi do nas jak tylko cos chce jak nie ma kasy albo coś opłacic i wogule nie uznaje moich dzieci.Tylko umie przyjśc ze nie widzi tam innych wnuczków a moich jak nie widzi z miesiąc to nic nie powie .Mnie już to denerwuje bo po łaske to do nas a tak ma nas gdzieś i oto cały czas kłócę się z mężem.

Teściowa daje bezcenne rady... Wróć i zrób rewolucję !! jestem z Toba :*

.

Mój mąż zaczyna tesknic za mną ale nadal liczy ze ja wrócę do domu jego mamusi widujemy się ale mieszkamy osobno on nie chce zostawic tego wszystkiego co tam zrobiliśmy ze mieszkanie jest wyremontowane i co znowu od nowa wszystko tak mówi.
Ja jednak jestem w stanie poświęcic wszystko zeby tylko jej nie widywac mimo ze mineło sporo czasu jak sie nie widziałysmy to moja nienawisc do niej jest tak samo duza - jak ja mam wrócic pod dach kogos co go nie toleruje nie lubie najlepiej zebym nie widziała na oczy
co mam zrobic sama nie wiem tez tesknię mimo tego co od niego usłyszałam
powiedzcie jak wygląd wizyta u psychologa czy on jakos pomaga w podejmowaniu decyzji jakos nakierowuje cos wyjasnia? bo tabsy to raczej sprawy nie rozwiążą

raczej tak jest bo mineło sporo czasu a maż dalej czeka na to az wrócę do domu jego mamusi
niby mieszkanie osobne ale wspólna klatka schodowa i jak ktos do mnie przychodzi to tak otwiera dzwi z rozmachem do swojego apartamentu ze trzeba uwazac zeby nimi nie dostac i tylko jak słyszy ze sie zchodzi wychodzi to ciągłe pytanie gdzie idziesz po co a na co a nie długo po ja sie sama boję- masakra
tak mi zalazła za skurę ze nie wyobrazam sobie dalej z nią mieszkac
meza kocham ale tez mi pojechał nieźle jak nadawałam do niego na mamusie ze to ja winna tylko zapomniał jak wypadał od niej jak pokarzony bo miała schizy

co zrobie? chce byc z nim ale moge tylko w domu jego mamusi bo on jej nie zostawi i w potrzebie a ja jej poprostu nie znosze wię jak moze zyc w jej domu
czy to wogóle jest mozliwe po tym wszystkim?
ja się chyba nie przemogę tymbardziej ze opowiada o mnie różne niestworzone historie wiem ze kto mnie zna to jej pokiwa a swoje pomysli ale jednak robi zeby mnie dobić
nie wiem co zrobić -po  prostu ta sytuacja mnie przerosła