Jak znależć dobrą prace?

Po jakim kierunku jesteś? I jakie masz za sobą doświadczenia związane z zawodem?

Jako moderatorka muszę Ci również przypomnieć, że wulgaryzmy na Forum są sprzeczne z regulaminem.

Skończyłam studia inżynierskie  a kierunek rolnictwo, specjalność agroekologia. A moje doświadczenie zawodowe: 7 miesięcy praca jako telemarketer, i przez 2 lat w okresie wakacyjnym pracowałam w Północnej Irlandii w archiwum skąd mam referencje.
Ja nie wiem co ja źle robię, że nie mogę znaleźć pracy

Chciałabym oczywiście pracować w zawodzie, w doradztwie rolniczym bądź innych instytucjach związanych w rolnictwem. Wiem jednak, że się tam nie dostanę (próbowałam wielokrotnie), gdyż trzeba mieć tam znajomości. Nie boję się pracy i dużo mogę się nauczyć. Lubię wyzwania. Mogłabym pracować w biurze, na poczcie w okienku, w każdej innej instytucji. Nie chcę pracować jako telemarketerka, jako kasjerka w supermarkecie. Poza tym mogłabym wszędzie. A jeśli chodzi o płacę. Wiem, że to moja dopiero początkowa droga w karierze więc na rękę chciałabym dostać 1200 zł. Myślę, że to dużo nie jest.

Nie rób tego, czego nienawidzisz! Jesteś młoda, dyspozycyjna - wykorzystaj to. Lepiej się trochę pobłąkać niż siedzieć bezczynnie. Poszukaj jakiś ofert stażu - płacą nędznie, ale zdobywasz doświadczenie, poznajesz nowych ludzi i nowe możliwości. Możesz zgłosić się do jakiejś agencji pracy czasowej - to nie jest sposób na życie, ale okazja do nowych znajomości, kontaktów (zawodowych oczywiście) bardzo dobra. Możesz wykorzystać nadmiar wolnego czasu i zapisać się na jakiś kurs.

Tak naprawdę trzeba się po prostu znaleźć w odpowiednim miejscu we właściwym czasie - znam sytuację od drugiej strony i wiem, jakie męczące i trudne są poszukiwania pracowników.

Ok, więc po pierwsze, to na takie stanowiska Twoje wykształcenie nie jest potrzebne. Oznacza to, że z punktu widzenia
pracodawcy Twój dyplom sprowazda się do czegoś w rodzaju testu psychometrycznego z diagnozą "umie przysiąść nad książkami" i w zasadzie do niczego więcej. Na wiele stanowisk będziesz miała "zbyt wysokie kwalifikacje", tzn. z dyplomem
uczelni jesteś pracownikiem wysokiego ryzyka: ambitna, szybko się zniechęci i ucieknie. Dodatkowo nie pomaga Ci wiek, w którym
kobietom zachciewa się założyć rodzinę (tu pracodawca jest terroryzowany przez kodeks pracy), co można obejść własną DG.

Nie znając Cię nie mogę za bardzo doradzić Ci konkretów. Kluczowe dla Twojego sukcesu będą cechy, których nie da się wysondować na forum: sposób wypowiedzi (list motywacyjny), pewność siebie, inicjatywa, komunikatywność etc. Ponieważ Twój mąż zarabia całkiem nieźle, proponuję abyś  udała się do doradcy zawodowego. Ważne, aby była to firma albo osoba świadcząca taki usługi, gdzie będziesz klientem, który płaci i wymaga, a nie państwowa stołówka z jagodziankami. Ludzie z doświadczeniem pokażą Ci, w jaki sposób wyeksponować swoje atuty. Podejrzewam że popełniasz typowy błąd jaki popełniają osoby poszukujące pierwszej pracy: nie rozpoznajesz potrzeb i oczekiwań pracodawcy i nie potrafisz zaprezentować się w odpowiedni sposób wychodząc im na przeciw (cv z jakiegoś szablonu, list motywacyny sklejony z komunałek itp). Potrafiłaś znaleźć pracę w Irlandii? Dowiedz się jak to przekuć na dowód zdolności podejmowania inicjatywy. W niektórych wypadkach jednak takie doświadczenie jest wręcz niemile widziane (tak, spotkałem się z ogłoszeniem dla kierowców: "dziękujemy osobom które pracowały za granicą") i też trzeba wiedzieć kiedy. O takich drobiazgach jak ogólna kondycja gospodarki w miejscu w którym mieszkasz, praktyki, staże nie będę mówił -- sama się domyślisz.

Konkretnych porad udzieli Ci doradca zawodowy - oni znają tamat od strony której nigdy nie widziałaś. To nie jest droga inwestycja.

Możesz alternatywnie rozglądnąć się za własną firmą. Póki mąż Cię utrzymuje spokojnie możesz eksperymentować. Ważne jest
jednak aby zaoferować jakieś konkretne usługi, więc musiałabyś rozpocząć od sondowania rynku, potem się przekwalifikować
pod konkretne zapotrzebowania (kursy, szkolenia, szukanie klientów). Własna DG ma jedną, bardzo ważną zaletę w waszym przypadku. Jeżeli teraz nie możesz znaleźć pracy, to nawet jeżeli ją znajdziesz twoja pozycja rynkowa będzie nadal beznadziejna, mobilność zawodowa niska a wraz z nią mobilność Twojego męża również spadnie prawie do zera. DG umożliwia budowanie pozycji rynkowej i zmierzanie do własnego celu, że o późniejszym godzeniu pracy z rodziną nie wspomnę. Pracując na etacie (a zwłaszcza jako pracownik niskokwalifikowany) realizujesz cele innych ludzi i siłą rzeczy podporządkowujesz im swoje osobiste ambicje. Jeżeli nie możesz znaleźć pracy i siedzisz w domu to IHMO tutaj i tak nie masz niczego do stracenia.

Wybacz szczerość, ale padłaś ofiarą politycznej mody na podnoszenie wskaźników skolaryzacji. Mnie samego o ziemię rzuca kiedy widzę jak setki tysięcy młodych ludzi jest bezczelnie oszukiwanych przez bandę utytułowanych edukatorów, którzy z tego oszustwa zrobili sobie sposób na życie.

No i masz zidentyfikowane objawy problemu. Doradca teraz wyjaśniłby Ci, że bez doświadczenia pracodawca musi włożyć nieco czasu zanim zaczniesz mu przynosić zysk. Jak nie ma potencjału -- nie ma sensu inwestować. Jak "kwalifikacje za wysokie" -- inwestycja jest ryzykowna ze względu na duże ryzyko odejścia pracownika przed jej zwrotem.

Negocjuj, to ty masz przekonać pracodawcę, że mimo braku doświadczenia wniesiesz coś wartościowego.
Jeżeli brak doświadczenia jest ci wypominany na rozmowie to pracodawca daje Ci w ten sposób szansę na wybronienie się.
Chce sprawdzić czy mimo jego braku masz coś do zaoferowania. Jeżeli się w tym momencie wycofujesz, informacja
"brak doświadczenia" zamienia się na "brak doświadczenia i potencjału". W taką osobę nikt nie zainwestuje swojego czasu i pieniędzy.

Czego? Czas masz, mąż Cię utrzymuje. "Boję się" zamień na "nie wiem jak" i 50% problemu masz rozwiązane. Zostanie tylko dowiedzieć się jak.

Szukasz wymówek?

Nie rozglądaj się za "jakimś", bo zostaniesz naciągnięta na któryś z dotowaych "produktów edukacyjnych". Musisz znaleźć
ludzie potrzeby, które wymagają zaspokojenia i dopiero wtedy szukać pod tym kątem. Samemu po raz pierwszy trudno, dlatego na rynku są doradcy którzy taką wiedzę sprzedają.

Diagnoza się potwierdza -- po prostu nie wiesz czego oczekuje pracodawca i nie potrafisz wyjść naprzeciw jego wątpliwościom. Robisz elementarne błędy. Patrz mi na klawiaturę: za-in-we-stuj-w-po-ra-dę-za-wo-do-wą.

Pan googiel: poradnictwo zawodowe. Poszukaj w swojej okolicy, zorientuj się w cenach, zaplanuj z mężem budżet, ew naciągnij matkę, ojca i wio.

PS. Tylko nie bierz na to kredytu. ;P

A tu dla przykładu masz wyciąg z oferty pierwszej-lepszej firmy jaką znalazłem na google (linku nie ma, regulamin wzbrania),
żebyś się zorientowała w temacie:
    * Doradztwo zawodowe:
    * Pomoc w zakresie dokonywania wyboru zawodu, kształcenia i planowania kariery zawodowej,
    * Pomoc w diagnozowaniu i rozwijaniu potencjalnych możliwości i Twoich mocnych stron,
    * Pisanie cv i listu motywacyjnego,
    * Pomoc niezadowolonym ze swojej pracy,
    * Badanie kompetencji tj. (inteligencja ogólna, samoocena, style radzenia sobie ze stresem, temperament, osobowość, poczucie kontroli, uogólnione poczucie własnej skuteczności itp.),
    * Indywidualne sesje szkoleniowe (Symulacja rozmowy kwalifikacyjnej
      z zastosowaniem odpowiednich narzędzi),
    * Szkolenia grupowe z zakresu:
          o metod poszukiwania pracy,
          o zasad poprawnego konstruowania cv i listu motywacyjnego,
          o asertywności,
          o technik rozwiązywania konfliktów,
          o skutecznej pracy w grupie,
          o technik radzenia sobie ze stresem,
          o skutecznego zarządzania sobą w czasie,

Przede wszystkim należy uwierzyć w to, ze można taka prace znaleźć. Jeżeli ma się odpowiednie przygotowanie, to jak najbardziej nie ma się o co martwic. Jeżeli natomiast nie jest się pewnym swoich kompetencji, to może warto przed rozpoczęciem poszukiwań pójść na jakiś dobry kurs, który do pracy nas przygotuje.

Dokładnie. Zastanów się nad różnego rodzaju szkoleniami, np. w urzędzie pracy można znaleźć ciekawe oferty szkoleń, które mogą mieć dla Ciebie bardzo duże znaczenie.

hej mam 1,5 roczne dziecko i szukam pracy od roku lecz bez skutku. z zawodu jestem fryzjerka lecz w moim zawodzie ciężko jest znaleźć prace ponieważ wszyscy chcą takie osoby które mają swoje klientki lub jakis dłuższy staż pracy nie wiem co mam robić szukam pracy jakiej kolwiek i nic nie mogę znaleźć pozdrawiam gosia

Aplikujesz na stanowiska, gdzie doświadczenie odgrywa istotną rolę. Nie wykształcenie wyższe, bliżej już kursy.

Cała prawda. To logiczne, że po studiach/szkole nikt nie będzie miał dużego doświadczenia. Jeśli go nie masz musisz pokazać Swój potencjał pracodawcy, aby On chciał w Ciebie zainwestować. Przeszkolenie to nie problem (wątpię, aby każdy z lotu wszystko wiedział w danej branży pomimo jakiegoś doświadczenia), problemem staje się podejście pracownika/stażysty. Jeśli już na początku nie radzi Sobie ze stresem wynikającym z braku pracy, to co ma pomyśleć rekruter?
Jak mi się przypomną te e-maile "służbowe" z podaniami o pracę lub staż to dosłownie słabo mi się robi. Więc czasami to nie brak doświadczenia w CV nas wyklucza.