ja - eksperyment mojego męża

reszka wspolczuje Ci bardzo, ale glowa do gory! zobaczysz ze jeszcze bedziesz szczesliwa!

czy moge zapytac ile lat ma Twoj maz i czy dlugo znaliscie sie przed slubem?
czy to trwa caly czas czy to byla jednorazowa sytuacja?

To straszne jak faceci potrafią się kamuflować, inni jak chcą zdobyć"króliczka"a pokazujący swoje prawdziwe oblicze jak juz go zdobedą, a może cały czas taki był tylko Ty tego nie widziałaś mając "rózowe okulary"i "klapki na oczach", tylko po co się z Tobą żenił? przecież i wyprawienie wesela i rozwód to kosztowne sprawy, dlaczego skoro miał Cię za nic tak ryzykował, jest całkowicie nieodpowiedzialnym, niedojrzałym emocjonalnie, żałosnym prostakiem, nie liczacym się z nikim, nie szanującym Ciebie i nie nadaję się nie tylko do małżeństwa ale i do żadnego stałego związku, eksepyment moze sobie robić na myszach i szczurach a nie człowieku, decyzja należy do Ciebie ale on się nie zmieni, dalej tak Cię będzie traktował, a małżeństwo powinno być oparte na miłości, szacunku, bezpieczeństwie, trosce, przynajmniej na tych wartościach, o prawdzie nie wspomnę bo czytająć rózne historie na tym forum - prawda - gdzieś wyparowała.

Czasami aż w głowie się nie mieści, jak ludzie potrafią być perfidni... Wydaje mi się, że zakończenie tego małżeństwa byłoby dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem. I nie przejmuj się krótkim stażem, pomyśl o sobie, o swoim szczęściu! Trzymam kciuki za pomyslne rozwiązanie problemów i pozdrawiam ciepło.

Witaj! z takim typem to trzeba krótko. nie mozesz sie tak dawać bawić swoim sercem. lepiej zgodz sie na ten rozwód póki jesteś młoda. nie marnuj z nim zycia.a co było powodem tego małżeństwa? skoro sie kłóciliscie(bo tak pisaałaś) to po co to było? myślałaś ze po ślubie się wszystko zmieni?? powinnaś bardziej racjonalnie porzemyśleć swoją decyzję. skoro po 3 miesiącach chce rozxwodu jest nikim. człowiekiem bez serca.ja  miałam do czynienia z identycznym "typem" i wcale nie żałuje że to zakończyłam. było ciężko(nie urykwam)ale dałam radę.dziś mija 2 tygodnie jak ostatnio z nim gadałam,boli ale jakoś przeżyje.dni o wiele wolniej płyną ale co najważniejsze juz nie cierpie.a jak długo byliście ze sobą zanim wzięliście ślub?

daj mu rozwod i niech idzie gdzie pieprz rośnie. mloda jestes to jeszcze ulozysz sobie zycie.

Masakra...ja myślałam, że to mój mąż jest nienormalny, ale to co przeczytałam w Twoim poście przechodzi ludzkie pojęcie!!! Daj mu ten rozwód, ale tylko z orzeczeniem o jego winie i niech spada z Twojego życia. Zasługujesz na normalnego faceta, na normalne uczucia, a eksperymentem i to nieudanym jest on.

To fakt, on  nie nadaje sie do zycia w zwiazku.

... i nie badz juz glupia. Zostaw go.

no sorry, ale ja z tego zrobilabym bloto... woda, proszek
Czy te zakupy to za jego pieniadze, czy za Twoje? Czy macie rozdzielnosc majatkowa?

Dla mnie to on juz jest wystarczajaco "milym mezem" by odejsc...
A dlaczego nie chcesz dac mu rozwodu?
Ja bym zawalczyla jeszcze o odszkodowanie za straty finansowe i moralne.
Musi odczuc, ze w dzisiejszych czasach eksperymenty sa kosztowne i na cele naukowe potrzeba duzych pieniedzy.
Nastepnym razem zanim otworzy eksperymentalne laboratorium zatroszczy sie o zaplecze finansowe na bloto

Kurna, reszka, pierdziel gnoja. Daj mu rozwód, nagraj jego teksty żeby jeszcze z niego wydoić kasę i niech spada na bambus idiota. Nie zastanawiaj się nawet, dlaczego nie chcesz dać mu rozwodu? Pomyśl, że za rok o tej porze będziesz już może szczęśliwa z kimś innym, kto będzie Cie szanował... nie ma sensu się uczepiać do takiego szmatławca ;/

Włos sie normalnie jeży na głowie gdy czyta sie takie historie.A dlaczego ty nie chcesz zgodzić sie na rozwód, to mnie zastanawia? Tak ślepo jesteś w nim zakochana?
Szkoda mi takich dziewczyn poprostu...
Ja nie dość że zgodziłabym sie na ten rozwód to dążyłabym wogóle do unieważnienia tego ślubu, bo to jakieś nieporozumienie jest.Po co mieć brudy w papierach ze jestem ROZWÓDKĄ w dodatku z takim stażem? Przynajmniej facet którego w przyszłosci bym poznała nie patrzyłby na mnie sie krzywo ze juz w wieku 23 lat zdążyłam sie rozwieść, zaraz każdy krzywo patrzy sie na takie rzeczy niestety...w naszym kraju , a zwłaszcza na kobiety rozwódki.Lepiej walcz o unieważnienie tego małżeństwa i spal ten most za sobą, nie rozumiem czego ty jeszcze oczekujesz po nim? chyba rękoczynów w przyszłosci, bo wyzwiska już są...a potem bedzie zapewne jeszcze bardziej "hardrokowo"...

No cóż... Przeprosił mnie, powiedział, że zdaje sobie sprawę, że JA nie zasługuję na kogoś takiego jak on. Błagał o jeszcze jedną szansę, że był głupi, że się tak zachował. Że przerosła go sytuacja, bo zawsze był sam, a teraz ma żonę, którą musi utrzymać (ja jeszcze studiuje). Ze myślał, że będzie inaczej jakoś i się zaskoczył i dlatego tak zareagował. Od tamtej pory jest spokojnie, normalnie. Nie wiem... Odejść zawsze można... Dałam mu szansę, zobaczymy jak ją wykorzysta...

Kurna... tak czytałam i czytałam i sobie myślałam, żebyś Ty przypadkiem nie dała się naciągnąć na słodkie przepraszam... No i dałaś.
Pewnie zdążyłaś powziąć jakieś decyzje i on to wyczuł, lub wręcz mu powiedziałaś.
I wtedy zaczął się kajać.
Jak już znowu będzie szczęśliwie i uspokoisz się, pozbędziesz podejrzeń - znowu wypali.
Ja się nie hajtałam, ale miałam do czynienia z człowiekiem, dla którego błogi spokój nie mógł istnieć. Jak było zbyt gładko robił coś co mnie gotowało.
Był jedynie na tyle subtelny, że tak naprawdę nie można było go logicznie rzecz biorąc obwinić. Emocjonalnie tak - logicznie nie.
Ty masz lepiej. Słyszysz konkretne dowody, konkretne słowa.
Nie dawaj się ugłaskać, bo będzie Cię wiózł przez życie na jednej wielkiej ruchomej huśtawce.

Trochę Ci współczuję, znam podobną historię, która zakończyła się rozwodem. Dziewczyna była całkowicie nie do życia, ale czas leczy rany i to prawda. Teraz ma cudownego faceta, od tego czasu minęło 5 lat, małżeństwo trwało 5 m-cy. Powinnaś się rozwieść i nie patrz na znajomych, rodzinę bo jesteś za młoda by sobie tak spieprzyć życie. Niech robi co chce, życz mu by ktoś kiedyś na nim sobie poeksperymentował. Dużo siły Ci potrzeba bo to nie będzie proste, ale dasz radę.

Życzę Ci siły przede wszystkim. Ja mężowi wybaczyłam, przyjęłam do domu i po kilku miesiącach niestety wszystko się posypało, nie zmienił się, a ja nie potrafiłam zapomnieć słów i czynów, które mnie strasznie zraniły...