No, jestem ja (17 lat) i moja dziewczyna (16). Tak, jestem lesbijką. Nazwę moją byłą "Krystyna" w tym poście. Pomyślałam, że lepiej, żebyśmy były tylko przyjaciółkami. Spodziewałam się, że Krystyna będzie zdenerwowana, ale Krystyna wpadła w depresję. Cóż, może "wpadła" to złe słowo, nawet kiedy ją spotkałam, ona miała depresję.
Chciała się ze mną ożenić, ale ona tak naprawdę mnie nie słuchała, na przykład przerywając mi, kiedy mówiłam, że mój dziadek umarł. Mój tata powiedział, że brzmiała egoistycznie. Wielu ludzi mi to powiedziało, ale wciąż ją lubię i nie chciałam w to wierzyć.
Żeby porozmawiać o jej depresji, błagała mnie, żebym została i powiedziała, że umrze beze mnie (delikatnie mówiąc, nie przeszkadzając). Powiedziała, że zawsze będzie kochać tylko mnie i kocham ją też ale nie wiem...
Ona wciąż się ze mną flirtuje, i wiem, że jeśli powiem nie, coś złego się wydarzy.
Ona chodzi do mojej szkoły. Jesteśmy w tej samej grupie przyjaciół, nie mogę jej zablokować i odejść. Nie mam serca ani odwagi, żeby ją porzucić.